سابقه و هدف: با توجه به شایع بودن و روند رو به رشد پدپده اضطراب و گزارش های از موفقیت آمیز بودن درمان آن با هیپنوتراپی در بیماران و کاستی های همچون کمبود پژوهش های تجربی در این زمینه در ایران این پژوهش انجام گرفته است، بدین منظور تاثیر هیپنوتراپی در میزان اضطراب گروه آزمایش و عدم انجام آن در گروه گواه در یک درمانگاه خصوصی در تهران صورت پذیرفت.روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی، 26 نفر از مراجعه کنندگان به درمانگاه، که بر اساس مصاحبه بالینی DSM-IV دچار اختلال اضطرابی تشخیص داده شدند، بررسی شدند. این افراد به طور تصادفی به دو گروه مساوی گواه و آزمایش تقسیم گردیدند. سپس میزان اضطراب آنها بر اساس مقیاس زانک سنجیده شد. دو گروه از نظر میزان اضطراب تقریبا مشابه بودند. در گروه هیپنوتراپی درمان طی پنج جلسه پنج هفته ای (هر هفته یک جلسه با تمرینات بین هفته ای) توسط روان شناس ارشد و زیر نظر اساتید همراه انجام گرفت. سپس میزان اضطراب آنها با آزمون کواریانس مورد قضاوت قرار گرفت و نتایج با گروه گواه مقایسه گردید.یافته ها: افراد دو گروه 13 نفره مشابه بودند یعنی میزان اضطراب اولیه گروه شاهد 50.31±11.45 و در گروه آزمایشی 59.12±7.7 (p<0.1).که پس از پنج هفته در گروه گواه 58.10±12.35 و در گروه آزمایش تحت هیپنوتراپی به مقدار 32.9±6.63 رسید که نشان دهند کاهش 43.3 درصدی است (p<0.000).نتیجه گیری: به نظر می رسد که هیپنوتراپی می تواند موجب کاهش اضطراب گردد، لذا روش درمانی ارزشمند است که می تواند مورد مورد توجه قرار گیرد.