1زمینه و هدف: پیوند عضو به عملی گفته می شود که در آن یک عضو، بافت یا سلول از یک جاندار به جاندار دیگر منتقل می شود. این عمل معمولاً برای درمان بیماری ها یا اختلالات مختلف انجام می شود. پیوند اعضای حیوان به بدن انسان که در علم پزشکی، از آن تحت عنوان «پیوند بین گونه ای» یاد می شود، به عنوان یک راه حل پزشکی برای درمان اختلالات جدی که در آن ها پیوند عضو انسانی امکان پذیر نیست، مطرح می گردد. تحقیق حاضر می کوشد که موضوع پیوند عضو حیوان به بدن انسان را به لحاظ فقهی حقوقی و با روش توصیفی ـ تحلیلی مورد واکاوی قرار دهد.
روش: این تحقیق از نوع نظری بوده و روش تحقیق به صورت توصیفی ـ تحلیلی است و روش جمع آوری اطلاعات به صورت کتابخانه ای است و با مراجعه به اسناد، کتب و مقالات صورت گرفته است.
ملاحظات اخلاقی: در تحقیق حاضر، اصل امانتداری، صداقت، بی طرفی و اصالت اثر رعایت شده است.
یافته ها: موضوع پیوند عضو حیوان به بدن انسان، از دیدگاه قانونگذار مغفول گردیده، حال آنکه از منظر فقها محل اختلاف نظر است.
نتیجه گیری: پذیرش نظریه پیوند عضو حیوان به بدن انسان، می تواند برای بیمارانی که به دلیل کمبود اعضای انسانی یا مشکلات دیگر نمی توانند پیوند انسانی دریافت کنند، گزینه ای مناسب باشد و از این جهت، در علم پزشکی راهگشا خواهد بود، مخصوصاً اینکه مستفاد از آیات، روایات، قواعد فقهی، اصول عملیه و دلیل عقل، جواز چنین عملی اثبات می گردد.
زمینه و هدف: پیوند عضو به عملی گفته می شود که در آن یک عضو، بافت یا سلول از یک جاندار به جاندار دیگر منتقل می شود. این عمل معمولاً برای درمان بیماری ها یا اختلالات مختلف انجام می شود. پیوند اعضای حیوان به بدن انسان که در علم پزشکی، از آن تحت عنوان «پیوند بین گونه ای» یاد می شود، به عنوان یک راه حل پزشکی برای درمان اختلالات جدی که در آن ها پیوند عضو انسانی امکان پذیر نیست، مطرح می گردد. تحقیق حاضر می کوشد که موضوع پیوند عضو حیوان به بدن انسان را به لحاظ فقهی حقوقی و با روش توصیفی ـ تحلیلی مورد واکاوی قرار دهد.
روش: این تحقیق از نوع نظری بوده و روش تحقیق به صورت توصیفی ـ تحلیلی است و روش جمع آوری اطلاعات به صورت کتابخانه ای است و با مراجعه به اسناد، کتب و مقالات صورت گرفته است.
ملاحظات اخلاقی: در تحقیق حاضر، اصل امانتداری، صداقت، بی طرفی و اصالت اثر رعایت شده است.
یافته ها: موضوع پیوند عضو حیوان به بدن انسان، از دیدگاه قانونگذار مغفول گردیده، حال آنکه از منظر فقها محل اختلاف نظر است.
نتیجه گیری: پذیرش نظریه پیوند عضو حیوان به بدن انسان، می تواند برای بیمارانی که به دلیل کمبود اعضای انسانی یا مشکلات دیگر نمی توانند پیوند انسانی دریافت کنند، گزینه ای مناسب باشد و از این جهت، در علم پزشکی راهگشا خواهد بود، مخصوصاً اینکه مستفاد از آیات، روایات، قواعد فقهی، اصول عملیه و دلیل عقل، جواز چنین عملی اثبات می گردد.