این پژوهش به منظور بررسی تاثیر سطوح مختلف پروتئین (45% ،50% ،55% و60%) و سطوح مختلف انرژی (20 ، 22 و 24 کیلوژول بر گرم غذا) بر شاخص های رشد، بازماندگی، شاخصهای تغذیه ای و ترکیب شیمیایی لاشه ماهیان صبیتی جوان بررسی شد. دوره پرورش 56 روز بوده که در تانکهای 300 لیتری با ذخیره سازی 18 قطعه بچه ماهی با متوسط وزن 27.99±0.14 گرم صورت گرفت. نتایج نشان داد که جیره های مورد آزمایش و نیز سطوح مختلف پروتئین جیره بر شاخصهای رشد، تغذیه ای، بازماندگی و ترکیبات لاشه تاثیر معنی دار داشت (p<0.05)، اما سطوح مختلف درصد پروتئین جیره بر ضریب تبدیل غذایی، بازده پروتئین، چربی و فیبر لاشه تاثیر معنی دار نداشت (p<0.05). سطوح مختلف انرژی جیره به تنهایی تاثیر معنی دار بر شاخصهای رشد وتغذیه ای نداشت (p<0.05) ولی بر میزان بازماندگی و ترکیبات لاشه تاثیر معنی دار داشت (p<0.05). همچنین بیشترین افزایش وزن ( 46.43±1.53) در جیره غذایی پروتئین 60 درصد و انرژی 24 کیلوژول بر گرم اما با بازماندگی پایین، بالاترین میانگین بازماندگی ( 90.74±8.49) در جیره غذایی پروتئین 55 درصد و انرژی 22 کیلوژول بر گرم، بهترین ضریب تبدیل غذایی و بازده پروتئین به ترتیب با مقادیر (3.01±0.60 و 0.68±0.15) در جیره غذایی 6 (پروتئین 50 درصد و انرژی 24 کیلوژول بر گرم) بدست آمد. در نهایت با توجه به نتایج بدست آمده سطح پروتئین 50 درصد و سطح انرژی 22 کیلوژول برگرم غذا برای تامین نیازهای غذایی از نظر پروتئین و انرژی جیره این گونه در مرحله جوانی مناسب تشخیص داده شد.