به منظور بررسی کشت مخلوط جو (Hordeum vulgare L.) و باقلا (Vicia faba L.) آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با دو عامل و سه تکرار در دانشگاه علوم کشاورزی و منابع ساری در سال زراعی 87-1386 انجام گرفت. فاکتور اول شامل دو نسبت بذر (D1 (نسبت مطلوب بذر): به ترتیب 75 و 150 کیلوگرم باقلا و جو در هکتار و D2 (نسبت زیاد بذر): به ترتیب 100 و 200 کیلوگرم باقلا و جو در هکتار) و فاکتور دوم شامل نسبت های مختلف کاشت (:P1 تک کشتی باقلا، %50 :P2 باقلا+50% جو، 75% :P3 باقلا+25% جو، 25% :P4 باقلا+75% جو و :P5 تک کشتی جو) بود. با محاسبه نسبت برابری زمین (LER) مشخص شد که ترکیب 75% باقلا+25% جو در تراکم بالا و ترکیب 25% باقلا+75% جو با تراکم مطلوب از حداکثر کارایی استفاده از زمین برخوردار بودند. با توجه به معنی دار بودن اثر متقابل تراکم در نسبت کشت بر عملکرد و برخی شاخص های رقابتی دو گونه، بیشترین عملکرد جو و باقلا (به ترتیب 3306.66 و 4884.56 کیلوگرم در هکتار) در تک کشتی با تراکم بالا مشاهده شد. در این آزمایش ترکیب 75% باقلا+25% جو در تراکم بالا موجب بیشترین عملکرد مخلوط، ضریب غالبیت و 27% افزایش عملکرد جو در مخلوط نسبت به تک کشتی آن گردید. همچنین حداکثر ضریب غالبیت و 17% افزایش عملکرد باقلا در مخلوط نسبت به کشت خالص آن از ترکیب 25% باقلا+75% جو با تراکم مطلوب بدست آمد. به علاوه تیمار 75% باقلا+25% جو در نسبت مطلوب بذر از حداکثر شاخص تولید سیستم برخوردار بود.