مقدمه: مال اکلوژن یا اختلالات بد شکلی دندان ها، نه تنها عملکرد دهان را تحت تاثیر می گذارد، بلکه زیبایی صورت و سلامت روانی بیمار را نیز متاثر می نماید. از طرف دیگر، وسواس، یکی از اختلالات روان شناختی همراه با اضطراب است که حدود 2-2/5 درصد افراد در زندگی خود به آن مبتلا می گردند. مطالعه ی حاضر، تعیین وضعیت وسواس در بیماران ارتودنسی را هدف قرار داد. مواد و روش ها: در این مطالعه ی مورد-شاهدی، اطلاعات با استفاده از پرسش نامه ی ییل-براون از بیماران خانم در محدوده ی سنی 18 تا 22 سال واجد مال اکلوژن CLASS I crowding مراجعه کننده به بخش تخصصی ارتودنسی دانشکده ی دندان پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان اصفهان (به عنوان گروه مورد به تعداد 60 نفر) و بیماران دارای مال اکلوژن مشابه غیر مراجعه کننده برای درمان (به عنوان گروه شاهد به تعداد 60 نفر) جمع آوری گردید. پرسش نامه، حاوی 10 سوال بوده و بر اساس پاسخ های شرکت کنندگان، شدت اختلال وسواس در آن ها در طبقات وسواس خفیف، وسواس نسبتا خفیف، وسواس متوسط و وسواس شدید تقسیم بندی شد و نتایج دو گروه با آزمون Chi-square تجزیه و تحلیل شدند (0/05 > p value). یافته ها: در میان افراد دارای مال اکلوژن خواستار درمان، 19 نفر (31/7 درصد) دارای وسواس بسیار خفیف، 7 نفر (11/7 درصد) وسواس نسبتا خفیف، 23 نفر (38/3 درصد) وسواس متوسط و 11 نفر (18/3 درصد) وسواس شدید داشتند. در میان افراد دارای مال اکلوژن بدون تمایل برای درمان هم، 28 نفر (46/7 درصد) دارای وسواس بسیار خفیف، 12 نفر (20/0 درصد) وسواس نسبتا خفیف، 15 نفر (25/0 درصد) وسواس متوسط و 5 نفر (8/3 درصد) وسواس شدید داشتند. هیچ تفاوت معنی داری از نظر شدت اختلال وسواس در دو گروه دیده نشد (0/07 =p value). نتیجه گیری: با وجود عدم گزارش تفاوت های معنی دار، وسواس شدید در میان افراد دارای مال اکلوژن متقاضی درمان های ارتودنسی تا حدودی بیشتر از افراد غیر متقاضی درمان بود.

سابقه و هدف :سیل لبه ای یکی از مهمترین فاکتورهای ترمیم موفق است. کاملا پذیرفته شده است که ریزنشت با کاربرد روشهای لایه لایه می تواند کاهش یابد. هدف از این مطالعه تعیین اثر روشهای مختلف لایه لایه قرار دادن کامپوزیت روی ریزنشت در ترمیم های مستقیم کامپوزیتی است.مواد و روش ها: در این تحقیق که از نوع experimental بود، تعداد 30 دندان پره مولر انسانی که به تازگی کشیده شده بودند مورد استفاده برای تهیه حفرات CLASSll قرار گرفته و به 3 گروه تقسیم شدند (عمودی، افقی، مورب). هر گروه با استفاده از ulta etch 35% singlebond, و کامپوزیت Z250 (3M-ESPE, USA) ترمیم شد و در هر گروه یک روش به کاربرده شد. در گروه H روش افقی / گروه O با استفاده از روش مورب لایه لایه و گروه V با روش عمودی ترمیم شدند. سپس دندان ها در نیترات نقره 50% وزنی و محلول ثبوت رادیوگرافی قرار داده شدند و آماده برای مطالعه در زیر استریو میکروسکوپ با بزرگنمایی 20 برابر شدند. ریزنشت در بین 3 گروه با آزمون kruskul-wallis مقایسه شد.یافته ها: میانگین ریزنشت نمونه هایی که از روش vertical استفاده شده بود کمتر از روش oblique و روش horizontal بود. روش افقی (horizontal) میانگین ریزنشت بالاتری نسبت به دو روش دیگر داشت. اما این اختلاف معنی دار نبود (.(p>0.05نتیجه: در تکنیک incremental قرار دادن کامپوزیت به روش افقی و عودی و مورب از لحاظ ریزنشت با یکدیگر اختلافی نداشتند.

زمینه و هدف: استخوان هایویید برخلاف سایر استخوان های ناحیه سر و گردن مفصل استخوانی نداشته و به وسیله عضلات و لیگامان ها به مندیبل، کرانیوم و حلق متصل می شود. در طول درمان با دستگاه فانکشنال در بیماران با مال اکلوژن CLASS II div 1، مندیبل در موقعیت پایین تر و جلوتر قرار می گیرد و با توجه به ارتباطی که بین مندیبل با استخوان هایویید وجود دارد، تغییر موقعیت استخوان هایویید نیز می تواند یکِی از اثرات درمانِی دستگاه فانکشنال باشد. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی تغییرات موقعیت استخوان هایویید، متعاقب درمان با دستگاه فانکشنال فرمند در بیماران با مال اکلوژن CLASS II div 1 انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه کارآزمایی بالینی قبل و بعد، 28 بیمار دارای مال اکلوژن CLASS II div 1 مورد بررسی قرار گرفتند و به طور میانگین 11 ماه تحت درمان با دستگاه فانکشنال بودند. سفالومتری بیماران براساس شاخص های الگوی رشدی به سه دسته افقی، عمودی و نرمال تقسیم شد. پس از بررسِی سفالومتری، با استفاده از آزمون Paired t اختلاف میانگین های قبل و بعد از درمان مورد ارزیابی قرار گرفت و برای مقایسه سه گروه رشدی از آزمون واریانس استفاده شد. P<0.05 به عنوان سطح معنی داری در نظر گرفته شد. یافته ها: استخوان هایویید در بعد افقی به صورت معنی دار به سمت قدام (P<0.01) و در بعد عمودی به مقدار ناچیز به بالا جا به جا شده بود. بین سه گروه رشدی صورت در رابطه با تغییرات استخوان هایویید، در بعد افقی اختلاف معنی دار دیده نشد، ولی در بعد عمودی بین گروه رشدی افقی با گروه رشدی عمودی اختلاف معنی دار بود (P<0.05). بین کاهش زاویه ANB با حرکت رو به قدام استخوان هایویید همبستگی معنی داری مشاهده شد (P=0.043).نتیجه گیری: براساس نتایج مطالعه حاضر، درمان با دستگاه فانکشنال فرمند (Fa II) باعث تغییرات معنی دار در موقعیت استخوان هایویید و جا به جایی قدامی آن می شود.

سابقه و هدف: با توجه به افزایش تقاضا برای درمان های ارتودنسی در سالیان اخیر استفاده از دستگاههای فانکشنال گسترش فراوانی یافته است. از طرف دیگر بیشتر مطالعات موجود در مورد تغییرات متغیرهای اسکلتال و دنتال متعاقب استفاده از دستگاههای فانکشنال به بحث و بررسی پرداخته اند و تحقیقات کمتری در باره تغییرات متغیرهای بافت نرم صورت گرفته است، لذا با توجه به اهمیت موضوع، این تحقیق با هدف بررسی تغییرات متغیرهای بافت نرم به دنبال استفاده از دستگاه فانکشنال Twin Block صورت گرفت.مواد و روشها: تحقیق به صورت نیمه تجربی (Quazi Experimental) بر روی 13 بیمار شامل 7 دختر و 6 پسر با دامنه سنی 7 سال و 7 ماه تا 12 سال و 6 ماه صورت گرفت. کلیه بیماران دارای مال اکلوژن CI II Div. 1، ایرانی مسلمان، ساکن شهر تهران و عدم سابقه درمان ارتودنسی و Extraction دندانی بودند. پس از انتخاب نمونه ها، رکوردهای مورد نیاز در دو مرحله قبل و بعد از درمان با Twin Block تهیه شد. نتایج سفالومتریک قبل و بعد از درمان در پرسشنامه درج و سپس وارد رایانه گردید. آنالیز داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و آزمون t زوجی صورت گرفت. لازم به ذکر است طول مدت درمان بین 7 تا 17 ماه بوده است.یافته ها: یافته های تحقیق نشان داد که در اثر درمان با دستگاه Twin Block، متغیرهای nasolabial، nasofacial،lower lip to E line  و upper lip length کاهش غیرمعنی دار آماری یافته و متغیرهای facial convexity، H angle،upper lip prominance، upper lip thickness،upper lip to E line  کاهش معنی دار آماری و همچنین متغیرهای mentocervical، upper lip thickness، lower lip prominance و soft tissue lower face height افزایش غیرمعنی دار آماری و در نهایت متغیرهای nasomental، mentolabial،soft tissue upper face height  وlower lip length  افزایش معنی دار آماری پیدا کردند.نتیجه گیری: در نتیجه درمان با Twin Block ، بافت نرم چانه رو به قدام حرکت می نماید و در نتیجه از تحدب پروفایل صورت کاسته می شود. همچنین ارتفاع نیمه فوقانی و نیمه تحتانی بافت نرم صورت افزایش یافته و نسبت بین آنها نیز به میزان نرمال نزدیکتر می شود. در ضمن این که ضخامت لب بالا افزایش و ضخامت لب پایین کاهش می یابد. طول لب بالا تقریبا ثابت، اما طول لب پائین افزایش می یابد و فاصله بین حاشیه لب بالا و لب پایین تا E - Line به میزان نرمال نزدیکتر می شود و در نهایت labiomental fold  نیز بازتر می گردد.

سابقه و هدف: بر اساس مطالعات انجام شده، همزمان نمودن عملکرد بطن ها از طریق ضربان ساز دوبطنی باعث بهبود کلینیکی در بیماران مبتلا به نارسایی متوسط تا شدید قلبی می شود. با توجه به این که استفاده از این روش در کشور ما ایران نیز رو به افزایش است، انجام تحقیقی در این زمینه لازم به نظر می رسد.مواد و رو شها: این مطالعه یک بررسی مداخله ای است که 65 بیمار با نارسایی قلبی متوسط تا شدید مورد بررسی قرار گرفتند. همه بیماران مورد مطالعه دارای VІ یا New York Heart Association (NYHA) CLASS ІІІ بودند که علی رغم درمان مطلوب دارویی (مهار کننده مبدل آنزیمی آنژیوتانسینІІ ، بلوکرگیرنده آنژیوتانسین، دیورتیک، بتابلاکر، دیگوکسین) درهمان وضعیت باقی مانده بودند. همچنین همگی بیماران دارای EF £ 35% وQRS ³ 0.12  نیز بودند. همه بیماران قبل و سه ماه بعد از کارگذاری پیس میکر از نظر  (NYHA) Function CLASSو اکوکاردیوگرافی به روش (TDI) Tissue Doppler Imaging و الکتروکاردیوگرافی 12 لید مورد بررسی قرار گرفتند.یافته ها: میانگین سنی بیماران مورد بررسی در این مطالعه، 10.28±60.32 سال بود. میانگین تغییرات پهنای QRS،  -0.05ms±0.02 (0.14 ms±0.01 vs. 0.09 ms±0.01، P=0.000)بود. میانگین تغییرات EF 7/41 ، 6.83±7.41 + درصد (27.93±8.46 درصد 21.9±7.05 vs. درصد، P=0.000) بود. وضعیت عملکردی بیماران بر اساس CLASS NYHA (3.14±0.34 vs. 2.28±0.52، P=0.000) بهتر شده بود.نتیجه گیری: این تغییرات نشان از سود بردن بیماران نارسایی قلب متوسط تا شدید از ضربان ساز دو بطنی است.

فضای حلق همواره یکی از مباحث مورد توجه برای ارتودنتیست ها، و نقش اتیولوژیک آن در بروز مشکلات تنفسی و ناهنجاریهای سر و صورت موضوع تحقیقاتی محققین بیشماری بوده است.به دلیل ارتباط نزدیک ساختمانی و فانکشن فضای اوروفارنکس، با ساختمانهای سر و صورت و نقش ویژه آن در اعمال تنفسی، گوارشی و احتمالا در ثبات نتایج درمان ارتودنسی انگیزه این پژوهش را فراهم نمود.در این تحقیق تحلیلی آینده نگر به منظور یافتن اختلاف اندازه فضای اوروفارنکس درمال اکلوژن های CLASS I و CLASS II ( به دلیل رتروژن مندیبل)، 80 مورد CLASS I (40 مورد 9-13 و 40 مورد 18-30 سال) و 60 مورد II CLASS (30 مورد 9-13 و 30 مورد 18-30 سال) با تعداد مساوی از دو جنس از تعداد زیادی بیماران مراجعه کننده به بخش ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در طی سالهای 1374-76 انتخاب گردیدند.افراد مورد بررسی فاقد هرگونه مشکلات تنفسی، عادات پارافانکشنال، مشکلات TMJ، شنوایی، تعادلی، بینایی، بویایی، تورم لوزه ها و ادنوئید، سابقه درمان های ارتودنسی یا جراحی های سر و صورت، دارای صورتی متقارن با جهت رشدی نرمال بوده اند.پس از تهیه لترال سفالوگرام به روش NHP از کلیه نمونه ها، اندازه گیری و به تفکیک سن، جنس و نوع اکلوژن مورد بررسیهای آماری t.test قرار گرفته و نتایج ذیل بدست آمد.1- در ابعاد ساژیتال و عمودی فضای اوروفارنکس بین مال اکلوژنهای CLASS I,II با فانکشن صحیح تنفسی تفاوتی ملاحظه نگردید، که این نشانگر نبودن ارتباط بین موقعیت ساژیتالی مندیبل عقب رفته با فضای اوروفارنکس می باشد.2- ثابت ماندن عمق ساژیتال، افزایش ارتفاع راه هوایی اوروفانکس همراه با جابجایی ها یوئید به پایین و مختصری به جلو در طی دوران رشد، افزایش حد فوقانی و تحتانی اوروفارنکس در اکلوژن CLASS I.