درصد چربی در دانه های چهارگونه از تیره کاسنی تعیین گردید. میانگین درصد چربی در دانه های مورد مطالعه بین 16.3 و 43.5  درصد متغیر بود. نتایج بدست آمده از تفکیک اسیدهای چرب بوسیله کروماتوگرافی گازی نشان داد که گلرنگ وحشی و کنگر معمولی به ترتیب با 76.06 و 60.15 درصد بالاترین میزان اسید لینولئیک (C18:1) را داشتند. این نتایج همچنین نشان داد که اسید اولئیک (C18:1) در گونه های کنگر فرنگی وحشی و کنگر صحرائی به ترتیب با 47.70 و 37.50 درصد، اسید چرب غالب بود. در اغلب دانه های مورد مطالعه اندیس ید بالا بود و دانه های روغنی از این نظر با دانه های زراعی قابل مقایسه هستند. اسید پالمیتولئیک (C18:1) و اسید آراکیدیک (C20:0) در کنگر صحرایی اندازه گیری شد ولی در سایر گونه ها قابل اندازه گیری نبود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

سه گونه به اسامی Cousinia pycnoloba، Lactuca dissecta و Launaea remotiflora برای نخستین بار از ایران گزارش می شوند. شرح اختصاری هر یک از گونه ها همراه با تصاویر مربوط درج شده است.

کنگرفرنگی Cynara scolymus L. گیاهی از خانواده کاسنی (COMPOSITAE) است که در طب گیاهی استفاده می شود. در این مطالعه تاثیر عصاره هیدروالکلی کنگرفرنگی بر میزان گلوکز، لیپیدها و لیپوپروتئینهای سرمی در رتهای دیابتی شده با آلوکسان منوهیدرات مورد بررسی قرار گرفت و با داروی ضد دیابتی گلی بنکلامید مقایسه شد. مطالعات بافت شناسی پانکراس نیز انجام گردید. به منظور انجام این مطالعه از 20 رت نر نژاد ویستار بالغ در چهار گروه پنج تایی استفاده شد. به رتهای گروه اول به عنوان گروه شاهد تنها سرم فیزیولوژی تزریق گردید. گروه دوم با دریافت آلوکسان منوهیدرات به میزان 20mg/kg دیابتی شدند. گروههای سوم و چهارم بعد از دیابتی شدن به ترتیب داروی گلی بنکلامید با دوز 0.5mg/kg و عصاره هیدروالکلی کنگر فرنگی با دوز 300mg/kg دریافت نمودند. 48 ساعت پس از آخرین تزریق خونگیری از قلب انجام گرفت و میزان فاکتورهای سرمی اندازه گیری شد. نتایج به دست آمده نشان می دهد که عصاره هیدروالکلی کنگر فرنگی میزان گلوکز، کلسترول، تری گلیسرید، VLDL و LDL را نسبت به گروه دیابتی به طور معنی داری کاهش داده است و میزان HDL افزایش معنی داری را نشان می دهد (p<0.05). تفاوت میان گروه سوم و چهارم معنی دار نمی باشد و نتایج نشان می دهد که تاثیر عصاره هیدروالکلی کنگرفرنگی در حد داروی گلی بنکلامید می باشد. بر اساس نتایج بافت شناسی نیز عصاره تاثیر معنی داری در افزایش اندازه جزایر پانکراسی، تکثیر سلولی و تعداد سلولها در این جزایر نسبت به گروه دیابتی داشته است. با توجه به نتایج به دست آمده عصاره هیدروالکلی کنگرفرنگی تاثیر قابل توجهی در کاهش قند خون، لیپیدها و لیپوپروتئینهای سرمی در رتهای دیابتی شده دارد و همچنین این عصاره می تواند در بازسازی بافت پانکراس آسیب دیده موثر باشد. بنابر این می توان اظهار کرد که عصاره هیدروالکلی کنگرفرنگی دارای اثرات ضد دیابتی می باشد.

تعیین کیفیت علوفه مراتع عامل مهمی در ارزیابی وضعیت تغذیه دام های وابسته به مرتع، تعیین زمان مناسب چرا، افزایش عملکرد دام ها و آسیب کمتر به مراتع است. این مطالعه به منظور تعیین ارزش غذایی و قابلیت هضم چهار گونه غالب از خانواده کاسنی در مراتع بافت در استان کرمان انجام شد. گونه ها شامل درمنه کوهی (aucheriArtemisia)، درمنه دنائی(Artemisiapersica)، شنگ اسبی بیابانی(Scorzoneratortusissima)وهزار خار خنجری (Cousinasicigera)بودند که در مراحل رشد شامل رویشی، گلدهی و بذردهی نمونه برداری شدند. نتایج نشان داد که میانگین ترکیبات شیمیایی گونه های مذکور در مراحل مختلف رشد به ترتیب حاوی 94/9، 95/8، 21/6 و 40/10 درصد پروتئین خام 62/45، 77/45، 07/61 و 83/42 درصد NDF و 77/32، 05/33، 61/46 و 73/31 درصد ADF بودند. در همه گونه ها با افزایش سن گیاه غلظت پروتئین خام کاهش (01/0>p) و به جز گونه شنگ اسبی بیابانی در سایر گونه ها میزان NDF و ADF افزایش (01/0>p) یافت. میانگین قابلیت هضم ماده خشک در گونه های مذکور در مراحل مختلف رشد به ترتیب 41/57، 054/53، 34/45 و 67/39 درصد تعیین شد و میانگین انرژی قابل متابولیسم در مراحل مختلف رشد نیز به ترتیب در گونه های مذکور 24/2، 24/2، 86/1 و 26/2 کالری در گرم ماده خشک برآورد گردید. میانگین غلظت عناصر معدنی کلسیم، سدیم، پتاسیم، منیزیم، آهن و منگنز در این چهار گونه مرتعی بیش از حد بحرانی نیازهای گوسفند و بز بود، در حالی که غلظت عناصر فسفر، مس و روی در این گیاهان کمتر از حد بحرانی آن برای گوسفند و بز بود. به طور کلی چهار گونه مورد مطالعه از نظر پروتئین خام و انرژی قابل متابولیسم به ویژه در مراحل اولیه رشد تأمین کننده نیازهای گوسفند و بزهای منطقه می باشند.

گونه های Cousinia zardkuhensis و C. shulabadensis به عنوان گونه های جدید و واریته Cousinia khorramabadensis var. purpurea به عنوان واریته ای جدید از استانهای بختیاری و لرستان شرح داده می شوند. همچنین گونه های Cousinia carduchorum و C. myriolepis برای اولین بار از ایران گزارش شده و گونه Cousinia radians که در فلورا ایرانیکا بطور مشکوک از ایران ذکر شده بود، در ایران تایید می گردد.

این بازنگری بر اساس بررسی تعدادی جمع آوری جدید از سلسله جبال زاگرس انجام شده است. از بین این نمونه ها، یک گونه از کرمانشاه به عنوان گونه ای جدید به نام Cousinia kermanshahensis شرح داده شده و با نزدیکترین وابسته خود مورد مقایسه قرار می گیرد. شرح های دو گونه به نامهای C. sefidinana و C. disfulensis که در فلورها به صورت ناقص ارایه شده بودند، تکمیل می گردند. گونه های C. algurdina و C. hakkarica که به ترتیب از عراق و ترکیه شناخته شده بودند، برای اولین بار از شمال غرب ایران گزارش می گردند. همچنین گونه C. wettesteiniana که مترادفی از گونه C. canescens شناخته شده بود، به عنوان گونه ای مستقل تایید می شود. پراکنش جغرافیایی گونه ها نیز بحث شده است.