از مفاهیم مهم در ارزیابی توسعه گردشگری، رضایت مندی گردشگران از کیفیت اقامتگاه های بوم گردی است. به طور طبیعی، افزایش رضایت گردشگران از ظرفیت و کیفیت تاسیسات اقامتی و تفریحی با رشد گردشگری نسبت مستقیم دارد. در همین زمینه، هدف تحقیق حاضر، بررسی وضعیت رضایت مندی گردشگران از کیفیت اقامتگاه های گردشگری استان تهران در قالب 6 شاخص کیفیت زیرساخت و خدمات بهداشتی و درمانی، کیفیت زیرساخت و خدمات رفاهی و پذیرایی، کیفیت زیرساخت و خدمات رفاهی و پذیرایی، کیفیت امنیت، کیفیت منابع سرزمینی، کیفیت زیرساخت فیزیکی وکیفیت بهداشت محیطی است. جامعه آماری تحقیق را گردشگران روستایی در 6 مرکز اقامتی روستایی تشکیل می دهند که تعداد نمونه های تخمین زده مورد نظر 160 نفر بدست آمد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و شاخص CSM تجزیه و تحلیل شد. نتایج تحقیق بیانگر این است که میزان رضایت مندی گردشگران روستایی در متغیر کیفیت منابع سرزمینی بیشتر از دیگر بخش ها بوده است. به عبارت دیگر، نزدیک ترین عملکرد به انتظار را شاخص کیفیت منابع سرزمینی دارد و شاخص کیفیت زیرساخت فیزیکی بعد از آن قرار دارد. این در حالی است که شاخص کیفیت امنیت کمترین میزان رضایت مندی را داشته است.