با توجه به کاربرد وسیع کلینیکی آکریل Duralay (دورالی)، در قالبگیری مستقیم از داخل کانال و نظر به مبهم بودن تاثیر گذشت زمان بر ابعاد الگوی آکریلی دورالی و اندک بودن ادبیات دندانپزشکی در این زمینه، این تحقیق جهت روشن نمودن تاثیر گذشت زمان بر ابعاد الگوی آکریلی دورالی در دانشکده دندانپزشکی شهید بهشتی در سال 1377 صورت گرفته است. تحقیق به روش Quasi experimental و in vitro انجام گرفت. نمونه های مورد آزمایش شامل 20 عدد الگوی آکریلی دورالی بودند که با استفاده از یک سیلندر فلزی استوانه ای شکل به ابعاد 10×3 میلی متر آماده شدند. نسبت حجمی پودر به مایع در حد 1/1 بود. 20 الگوی آکریلی در محیط نگهداری خشک به دو گروه مساوی تقسیم شدند: 10 عدد از الگوها در مطالعه آزمایشی توسط میکرومتر با دقت 0.01 میلی متر اندازه گیری شد و با توجه به کمبود کارآیی این میکرومتر، 10 الگوی دیگر با میکرومتر دیجیتال با دقت 0.001 میلی متر در سه بعد طول، قطر ابتدایی و قطر انتهایی، بعد از گذشت زمانهای متوالی 17 دقیقه، 1، 2، 4، 8، 24، 48 ساعت مورد اندازه گیری قرار گرفته و آزمونهای آماری (Paired T-Test) در موردشان انجام شد: نتایج تحقیق نشان داد که گذشت زمان سبب کاهش ابعاد طول، قطر ابتدا، قطر انتها در الگوی آکریلی دورالی می شود (0.02 >p) و مقدار انقباض با حجم آکریل ارتباط مستقیم دارد. یکی دیگر از یافته های این تحقیق، پیش بینی روند تغییرات الگوی آکریلی دورالی در سه بعد فوق الذکر با استفاده از معادله خطی همبستگی میان تغییرات بوده است. توصیه می شود، فاکتورهای متعددی همچون محیط نگهداری الگوهای آکریلی و روند تغییرات ابعادی در سایر نواحی الگوهای آکریلی در تحقیقات بعدی در نظر گرفته شود.

زمینه و هدف: رزین های اکریلی سرماسخت مورد استفاده برای ساخت الگوهای اینله، داول کورهای ریختگی و ایندکس لحیم در پروتزهای ثابت در فاصله زمانی بین ساختن تا ریختن، دستخوش تغییرات ابعادی مشخصی می گردند که بر دقت ترمیم نهایی اثر دارد. هدف از این بررسی، مقایسه تغییرات ابعادی رزین اکریلی دورالی در اثر نگهداری در دو محیط خشک و آب می باشد.روش بررسی: د راین بررسی تجربی – آزمایشگاهی تعداد بیست نمونه از رزین اکریلی خود سخت دورالی در یک قالب فلزی برنجی با ابعاد 20×12×3 میلی متر طبق دستور سازنده تهیه و پس از سخت شدن به دو گروه ده تایی تقسیم و در دمای محیط و در دو محیط خشک و آب نگهداری شدند. ابعاد نمونه ها در فواصل زمانی صفر، یک و نه ساعت پس از سخت شدن با کولیس دیجیتالی با دقت 0.01 میلی متر اندازه گیری و نتایج حاصل به کمک آزمون t-student مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.یافته ها: در فاصله زمانی صفر و یک ساعت، تفاوت معنی داری در میزان انقباض رزین دورالی در محیط آب (0.04±0.01) و خشک (0.04±0.01) وجود نداشت. اما پس از این مدت و تا نه ساعت انقباض در محیط خشک (0.08±0.02) ادامه پیدا کرد ولی در محیط آب (0.03±0.01) انقباض متوقف و حتی تا حدودی جبران گردیده بود (P=0.000)نتیجه گیری: اگر نمونه های تهیه شده از اکریل دورالی سریعا و در فاصله یک ساعت ریخته شوند، محیط نگهداری اثر چندانی بر دقت ابعادی آنها نخواهد داشت. اما اگر فاصله زمانی بین تهیه مدل دورالی و ریخته گری بیش از یک ساعت باشد بهتر است نمونه در محیط آب نگهداری شود.

زمینه و هدف: استفاده از رستوریشن های موقت، یکی از فازهای مهم درمانی در بیماران نیازمند پروتز ثابت می باشد. موادی که جهت ساخت این گونه رستوریشن ها مورد استفاده قرار می گیرند، باید دارای خصوصیات فیزیکی مطلوبی باشند. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی برخی خواص فیزیکی رزین های Tempron، Trim، Duralay (آریادنت) و Acropars TRII از نظر استحکام خمشی (TS)، زمان سخت شدن (ST)، میزان انقباض در هنگام پلیمریزیشن (PS) و تغییرات دما در حین پلیمریزیشن (TR) انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه تجربی از چهار آزمون استفاده گردید. در آزمون بررسی TS، از هر گروه از رزین ها، 5 نمونه هم اندازه مکعب مستطیل شکل تهیه شد. نمونه های مذکور در دستگاه اینسترون تحت اعمال نیرو قرار گرفتند. پس از اِعمال نیرو توسط دستگاه اینتسترون بر نمونه های مزبور و وقوع شکستگی در آنها، میزان TS محاسبه گردید. در آزمون بررسی ST (در هر گروه 5 نمونه)، توسط دستگاه Gilmore needle، میزان ST محاسبه گردید. در آزمون بررسی PS، از هر گروه از رزین ها، 11 نمونه استوانه ای شکل تهیه و در مدت 24 ساعت میزان انقباض ناشی از پلیمریزیشن توسط میکرومتر دیجیتالی محاسبه شد. در آزمون بررسی افزایش دمای ناشی از پلیمریزیشن TR، پس از مخلوط نمودن پودر و مایع رزین (در هر گروه 8 نمونه)، توسط ترمومتر دیجیتالی به فاصله هر 10 ثانیه و به مدت 15 دقیقه، افزایش دما ثبت گردید. از آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون Tukey HSD جهت تجزیه و تحلیل داده ها استفاده و 05/0p به عنوان سطح معنی داری در نظر گرفته شد.یافته ها: در آزمون بررسی TS، نمونه های رزین Trim صرفا خم شده و دچار یک دفورمیشن پلاستیک شدند، ولی شکستگی در آنها ایجاد نگردید. در این آزمون، دو گروه Tempron و Duralay (آریادنت) اختلاف آماری معنی داری نداشتند (P=0.5)، ولی  Acropars TRII با دو رزین دیگر اختلاف معنی دار داشت و TS آن به طور قابل توجهی کمتر بود (P<0.01). در آزمون بررسی ST، اختلاف بین همه گروه ها معنی دار بود (P<0.01). کمترین ST مربوط به Acropars TRII (7 دقیقه) و بیشترین مربوط به Tempron (53/9 دقیقه) بود. در آزمون بررسی PS خطی، فقط اختلاف بین Trim و Acropars TRII معنی دار بود (P<0.01)، ولی بین بقیه گروه ها اختلاف معنی دار نبود (P<0.05). پس از 120 دقیقه، روند انقباض در Trim و Tempron تقریبا متوقف شده بود، ولی این روند در دو رزین دیگر به میزان کم ادامه داشت. در آزمون بررسی افزایش دما حین پلیمریزیشن، اختلاف بین رزین ها معنی دار بود (P<0.05). متوسط بیشترین افزایش دما مربوط به Duralay و کمترین دما مربوط به Trim بود.نتیجه گیری: در مطالعه حاضر، در مجموع رزین Trim بر بقیه رزین ها برتری داشت. Acropars TRII از نظر استحکام خمشی، ضعیف تر از بقیه بود و Duralay و Tempron به ترتیب بیشترین افزایش دما در هنگام پلیمریزیشن را نشان دادند.

سابقه و هدف: یکی از مشکلات اصلی که دندانپزشکان در استفاده از مواد آکریلی با آن مواجه هستند، تغییرات ابعادی این مواد پس از تکمیل فرآیند سخت شدن است. این تغییرات می تواند بر دقت و کیفیت پروتزهای ساخته شده تأثیر منفی بگذارد. مطالعه حاضر با هدف بررسی و مقایسه ثبات ابعادی دو نوع آکریل خود سخت شونده دورالی با مارک های GC و  DTVدر دو محیط خشک و مرطوب و در زمان های مختلف پس از ساخت، انجام پذیرفت. مواد و روش ها: در این مطالعه آزمایشگاهی، 40 نمونه آکریل خود سخت شونده دورالی با دو مارک GC و DTV بررسی شد. پس از سخت شدن دورالی و تهیه الگوها، ابعاد و وزن نمونه ها در زمان های صفر، یک و 24 ساعت بعد با کولیس دیجیتالی با حساسیت 01/0 میلی متر و ترازوی دیجیتالی اندازه گیری شدند. داده ها با استفاده از آزمون های ANOVA، آزمون t و آزمون فریدمن (در صورت نرمال نبودن توزیع) تحلیل شدند. یافته ها: در هر دو محیط خشک و مرطوب، اختلاف معناداری بین میانگین ابعادی دو مارک GC و DTV در هر سه زمان مشاهده نشد. هیچ یک از متغیرهای محیط، مارک و زمان تأثیر معنی داری بر میانگین ابعادی نمونه ها نداشتند. با این حال، متغیرهای محیط و زمان تأثیر معنی داری بر میانگین وزنی نمونه ها داشتند (0/001< P)، در حالی که دو مارک GC و DTV تأثیر معنی داری بر میانگین وزنی نداشتند. استنتاج: سه فاکتور محیط، نوع آکریل و زمان تأثیر منفی و بر ثبات ابعادی نمونه ها نداشتند، اما تأثیر محیط و زمان بر تغییرات وزنی اثرگذار است. بنابراین، نگهداری نمونه ها در محیط مرطوب جهت حفظ ثبات تغییرات وزنی مناسب تر است.

سابقه و هدف: با توجه به کاربرد وسیع آکریل دورالی (Duralay)، در تهیه الگوی مستقیم از داخل کانال و نظر به مبهم بودن تاثیر همزمان گذشت زمان، ماده ضدعفونی و محیط نگهداری بر ابعاد الگوی آکریلی دورالی این تحقیق با هدف بررسی تاثیر ماده ضدعفونی کننده و محیطهای نگهداری شامل محیط آب محیط خشک بر ثبات ابعادی الگوهای post & core ساخته شده از آکریل Duralay در فواصل زمانی متوالی در بخش تخصصی پروتز دانشکده دندانپزشکی شهید بهشتی انجام گرفت. مواد و روشها: این تحقیق بصورت نیمه تجربی و آزمایشگاهی انجام گرفت. برای جمع آوری داده ها از تکنیک مشاهده و تکمیل فرم اطلاعاتی استفاده شد. نمونه های مورد آزمایش شامل 36 الگوی آکریلی دورالی بودند که به روش سیمولیشن ساخته شدند. ابتدا هر دوازده نمونه در یکی از سه گروه گلوترآلدئید، هیپوکلریت سدیم و شاهد قرار گرفتند. سپس هر گروه دوازده تایی به دو گروه 6 تایی در محیطهای خشک و مرطوب تقسیم شدند و در فواصل زمانی 0، 1، 3، 6، 9 و 24 ساعت، طول پست، قطر کورونالی پست و قطر اپیکالی پست به کمک کولیس دیجیتال در حد 0.01 میلیمتر اندازه گیری شدند. جهت آنالیزهای درون گروهی از آزمون های sphericity و در صورت لزوم Greenhouse - Geisser و برای آنالیزهای بین گروهی از آزمونPost Hoc HSD Tukey)) استفاده شد. یافته ها: تحقیق نشان داد تنها قطر کورونالی و اپیکالی پست تحت تاثیر بینابینی سه عامل گذشت زمان، ماده ضدعفونی و محیط نگهداری به طور معنی دار تغییر می کند (P<0.005). گذشت زمان تنها بر قطر کورونالی پست تاثیر معنی دار دارد (P<0.005). همچنین در این مطالعه تفاوت معنی داری تاثیر محیط نگهداری خشک و مرطوب بر ابعاد الگوی آکریلی دورالی مشاهده نگردید. در مورد مواد ضدعفونی کننده، گلوتارآلدئید باعث انقباض و هیپوکلریت سدیم باعث انبساط آکریل می شود که مکانیسم این پدیده مشخص نیست. نتیجه گیری: در کل می توان گفت تغییرات خطی آکریل دورالی در فواصل زمانی از الگوی ثابتی پیروی نمی کند. لذا نمی توان ساعت خاصی را به عنوان بهترین زمان برای مرحله ریختگی الگوی آکریلی معرفی کرد. با توجه به تعدد متغیرهای مستقل مورد بررسی در این تحقیق، توصیه می شود به منظور نزدیک شدن به واقعیت های کلینیکی و دستیابی به شواهد بهتر با افزایش تعداد نمونه ها و عملگرها، تاثیر این متغیرهای مستقل (گذشت زمان، ماده ضدعفونی کننده و محیطهای نگهداری) تا پایان مراحل ریختگی و سمان کردن دنبال شده، ویژگیهای پراهمیت کلینیکی مانند انطباق و گیر مورد ارزیابی قرار گیرد.