در این تحقیق امکان ساخت تخته تراشه جهت دار سه لایه از چوب گونه ممرز (Carpinus betulus L. ) مورد ارزیابی قرار گرفت. برای این منظور تخته های آزمایشگاهی به ضخامت 12 میلیمتر از چوب ممرز، در حالی که جهت تراشه های لایه سطحی در جهت طول تخته و جهت تراشه های لایه میانی عمود بر لایه سطحی بود، با استفاده از دو سطح زمان پرس 6 و 8 دقیقه و سه سطح حرارت پرس180، 200 و220 درجه سانتی گراد ساخته شدند. در کلیه تیمارها، دانسیته تخته ها 7/0 گرم بر سانتی متر مکعب، رطوبت کیک 7 درصد و نوع چسب مصرفی فنل فرمالدئید به میزان 7 درصد وزن خشک چوب بود. خواص مکانیکی و فیزیکی تخته های آزمونی بر پایه ی استاندارد اروپایی (EN 300) جهت تولید تخته تراشه جهت دار مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج حاصل نشان داد که افزایش زمان پرس اثر معنی داری بر چسبندگی داخلی و همچنین اثر بسیار معنی داری بر واکشیدگی ضخامت 24 ساعت تخته ها داشت. افزایش حرارت پرس نیز اثر معنی داری بر مدول گسیختگی و همچنین اثر بسیار معنی داری بر چسبندگی داخلی و واکشیدگی ضخامت 24 ساعت تخته ها داشت. به طوری که در مجموع بیشترین مقادیر مدول گسیختگی و چسبندگی داخلی و همچنین کمترین واکشیدگی ضخامت 24 ساعت در زمان پرس 8 دقیقه و حرارت پرس 220 درجه سانتی گراد به دست آمد و در این حالت تمامی خصوصیات تخته های تولیدشده بیشتر از حد استاندارد مورد نیاز بود.

در این تحقیق اثر افزودن ضایعات پلی اتیلن ترفتالات بر خواص فیزیکی و مکانیکی تخته تراشه جهت دار ساخته شده از استرندهای پالونیا بررسی شد. فاکتورهای ثابت این تحقیق عبارتند از: استرندهای گونه پالونیا (Paulownia fortunie) به ابعاد 8/0×20×120 میلی متر، رزین فنل فرم آلدهید رزول محلول در الکل (در استرندها 8 درصد وزن خشک استرند و در ذرات پلی اتیلن ترفتالات به میزان 10 درصد وزن خشک آن) و دانسیته 5/0 گرم بر سانتی متر مکعب بود. تخته تراشه از نوع سه لایه (لایه رویی 25 درصد، لایه زیرین 25 درصد و لایه میانی 50 درصد وزنی) بود. فاکتورهای متغیر عبارتند از: درصد اختلاط پلی اتیلن ترفتالات با تراشه های پالونیا در چهار سطح 100: 0، 90: 10، 80: 20، 70: 30 و پراکنش ذرات آن در 3 لایه به صورت پراکنده در لایه های سطحی، پراکنده در لایه میانی و پراکنده در هر 3 لایه بود. نتایج نشان داد که افزایش حضور پلی اتیلن ترفتالات در تخته تراشه سبب بهبود واکشیدگی ضخامت تخته ها گردید به طوری که با حضور 30 درصد پلی اتیلن ترفتالات، واکشیدگی ضخامت بعد از 24 ساعت غوطه وری در آب تخته ها به میزان 63/50 درصد بهبود یافت. در خواص مکانیکی افزایش حضور پلی اتیلن ترفتالات در تخته تراشه سبب کاهش مقاومت های مکانیکی گردید. با توجه به نتایج حاصله می توان نتیجه گیری نمود که تخته تراشه های پالونیا-پلی اتیلن ترفتالات ساخته شده در این تحقیق موفق به تامین الزامات مورد نظر در استاندارد EN-300 گردیدند.

در این تحقیق، چقرمگی شکست و چسبندگی داخلی در تخته تراشه جهت دار (OSB) ساخته شده از چوب صنوبر (Populus nigra) موردبررسی قرار گرفت. بدین منظور، درصد اختلاط رزین اوره فرمالدهید به ملامین فرمالدهید (20 به 80، 40 به 60، 60 به 40 و 80 به 20)، رطوبت کیک(11 و 13 درصد)، زمان پرس(5 و 7 دقیقه) و ضخامت فرآورده (12 و 16 میلی متر) به عنوان عوامل متغیر در نظر گرفته شدند. نمونه ها بر اساس طرح آزمایشات تاگوچی با آرایه L8(4^1 2^3) ساخته شده و آزمون های چقرمگی شکست و چسبندگی داخلی به ترتیب مطابق با استاندارد ASTM E399 و 319 EN انجام شدند. چقرمگی شکست با اندازه گیری ضریب شدت تنش و انرژی شکست تعیین شد. نتایج به دست آمده از درصد مشارکت و رتبه بندی عوامل متغیر نشان دادند درصد اختلاط رزین بیشترین تأثیر را بر چقرمگی شکست و چسبندگی داخلی OSB داشته است. زمان پرس برای ضریب شدت تنش و چسبندگی داخلی و همچنین ضخامت فراورده برای انرژی شکست دارای کمترین میزان تأثیرگذاری و درصد مشارکت بودند. درصد اختلاط UF به MF(60 به 40)، رطوبت کیک(11 درصد) و زمان پرس(7 دقیقه) و ضخامت نهایی فرآورده(12 میلی متر) به عنوان فاکتورهای انتخابی جهت ساخت OSB با بیشترین چقرمگی شکست تعیین شدند. بیشترین مقادیر انرژی شکست و ضریب شدت تنش به ترتیب J/M2 12/2944 و MPa m1/219/0 اندازه گیری شدند. درصد اختلاط UF به MF (20 به 80)، رطوبت کیک(13 درصد)، زمان پرس(7 دقیقه) و ضخامت نهایی فرآورده(12 میلی متر)، به عنوان بهترین ترکیب شرایط برای ساخت OSB با بیشترین چسبندگی داخلی(MPa 95/0) انتخاب شدند.

در این تحقیق امکان استفاده از ضایعات روکش راش جمع آوری شده از کارخانه روکش برای تولید تخته تراشه (OSB) مورد بررسی قرار گرفت. جهت تراشه ها (تصادفی، موازی و عمود)، حرارت پرس (170 و 190 درجه سانتی گراد) و زمان پرس (10 و 15 دقیقه) به عنوان عوامل متغیر و بقیه عوامل ساخت به عنوان عوامل ثابت در نظر گرفته شده اند. خواص فیزیکی و مکانیکی تخته ها اندازه گیری شد. نتایج نشان داد زمانی که لایه های میانی در جهت موازی لایه های سطحی استقرار می یابند مقاومت خمشی و مدول الاستیسیته افزایش می یابد اما افزایش چسبندگی داخلی و کاهش جذب آب و واکشیدگی ضخامتی در تخته هایی که جهت تراشه ها در لایه میانی عمود بر جهت تراشه ها در لایه های سطحی بود مشاهده گردید. افزایش حرارت پرس و زمان پرس بطور مستقل در بهبود خواص تخته ها موثر بودند اما اثر متقابل آنها روی خواص تخته ها اثر معکوس داشت بدین معنی که در حرارت های بالا می بایست از زمان پرس کوتاه و در حرارت های پائین باید از زمان پرس طولانی استفاده نمود. بطور کلی از این مطالعه نتیجه گیری شد که ضایعات روکش راش از کارخانجات روکش می توانند پس از بازیافت به عنوان مواد اولیه مناسب و کم هزینه برای تولید OSB با خواص کاربردی قابل قبول استفاده گردند.  

این بررسی با هدف استفاده از ساقه ذرت دانه ای در تولید تخته تراشه های جهت دار (OSB) انجام شده است. لذا از تراشه های تهیه شده از ساقه ذرت در 3 اندازه طولی 50، 75 و 100 میلیمتر، 3 نوع چسب اوره، ملامین و فنل فرم آلدئید و 2 زمان پرس 175 و 185 درجه سانتیگراد به عنوان عوامل متغیر و همچنین استفاده از تراشه های چوب صنوبر به عنوان شاهد اقدام به ساخت تخته تراشه گردید. نتایج حاصل از اندازه گیری خواص مکانیکی و فیزیکی تخته تراشه های ساخته شده با استفاده از طرح آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که تخته تراشه های ساخته شده با چسب فنل فرم آلدئید دارای کمترین مقاومت خمشی، مدول الاستیسیته و چسبندگی داخلی بودند. همچنین نتایج نشان داد که طول تراشه بر روی کلیه ویژگیهای مکانیکی چند سازه های ساخته شده اثر معنی داری داشته است و چند سازه های ساخته شده با تراشه های صنوبر (شاهد) به مراتب از ویژگیهای مکانیکی بالاتری برخوردار بودند. ولی تخته های ساخته شده از تراشه های صنوبر در مقایسه با تخته تراشه های ساخته شده از تراشه های ساقه ذرت با طول های مختلف از واکشیدگی ضخامت 2 برابری برخوردار بودند و این در حالی است که تخته های ساخته شده از تراشه های ذرت دارای جذب آب 2 و 24 ساعت بالاتری نسبت به تخته های شاهد (صنوبر) بودند. همچنین نتایج نشان داد که با افزایش دمای پرس از مقدار مقاومت خمشی و مدول الاستیسیته کاسته شده است. ولی مقاومت چسبندگی داخلی تخته تراشه ها با افزایش دمای پرس در سطح معنی داری بهبود یافته است. از سوی دیگر با افزایش درجه حرارت پرس کلیه ویژگی های فیزیکی تخته های ساخته شده با افزایش روبرو گردید.

در این تحقیق اثر رطوبت کیک و حرارت پرس بر خواص فیزیکی و مکانیکی تخته تراشه جهت دار سه لایه مورد ارزیابی قرار گرفت. تخته های آزمایشگاهی به ضخامت 12 میلیمتر، در حالی که جهت تراشه های لایه سطحی در جهت طول تخته و جهت تراشه های لایه میانی، عمود بر لایه سطحی بود، از مخلوط چوب سه کلن ده ساله صنوبر دو رگه (populus euramericana vernirubensis, p. e. I-214, p. e. 561/41 )، با استفاده از دو سطح رطوبت کیک 7 و10 درصد و سه سطح حرارت پرس180، 200 و220 درجه سانتیگراد ساخته شدند. در کلیه تیمارها، دانسیته تخته ها 7/0 گرم بر سانتیمتر مکعب، زمان پرس 8 دقیقه و نوع چسب مصرفی؛ فنل فرمالدئید به میزان 7 درصد وزن خشک چوب بود. خواص مکانیکی و فیزیکی تخته های آزمونی، بر پایه ی استاندارد اروپایی (EN 300) جهت تولید تخته تراشه جهت دار نوع 1 و نوع 2 مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج حاصل نشان داد که افزایش رطوبت کیک اثر بسیار معنی داری بر افزایش ویژگی های خمشی تخته ها داشت به طوری که بالاترین مدول گسیختگی در رطوبت کیک 10 درصد و حرارت پرس 220 درجه سانتیگراد و بالاترین مدول الاستیسیته در رطوبت کیک 10 درصد و حرارت پرس 180 درجه سانتیگراد به دست آمد. افزایش حرارت پرس نیز اثر بسیار معنی داری در افزایش مدول گسیختگی تخته ها و همچنین اثر معنی داری در کاهش واکشیدگی ضخامت 24 ساعت تخته ها داشت. کمترین واکشیدگی ضخامت 24 ساعت در رطوبت کیک 7 درصد و حرارت پرس 220 درجه سانتیگراد به دست آمد. بالاترین چسندگی داخلی در رطوبت کیک 7 درصد و حرارت پرس 200 درجه سانتیگراد به دست آمد. در مجموع در تمامی حالتها خصوصیات تخته های تولید شده بیشتر از حد استاندارد مورد نیاز بود.

تغییرات آوند چوبی پسین در شاخه های پرتقال [Citrus sinensis (L.) OSBeck.] واریته والنسیا پس از ابتلا به سبز خشک شدگی (گرسوم)، در مقایسه با شاخه سالم، مورد بررسی قرار گرفت و ماهیت شیمیایی گرفتگی های آوندی با استفاده از آزمایش های مختلف شیمی بافتی تعیین شد. مشاهدات بافتی، گرفتگی هایی به اشکال و حالات مختلف را در عناصر وسل شاخه های مبتلا نشان داد. در آزمایش های شیمی بافتی ترکیبی از کالوز، لیگنین، پروتئین و لیپیدها (اسیدی و خنثی) در هر دو نوع گرفتگی رشته ای و بی شکل تشخیص داده شدند. پاسخ گرفتگی آوندی به معرف های سلولز، همی سلولز، نشاسته و ترکیبات فنلی منفی بود. گرفتگی در برخی از سلولهای پارانشیم طولی مجاور وسل و پارانشیم شعاعی نیز مشاهده شد. گرسوم از ابعاد مختلف مطالعه قابل مقایسه با عارضه های مشابه در مرکبات سایر کشورها می باشد.

در این تحقیق اثر دما و زمان پرس بر خواص فیزیکی و مکانیکی تخته تراشه ساخته شده از چوب گونه صنوبر مورد بررسی قرار گرفت. ساخت تخته ها در دو سطح دمایی 175 و 185 درجه و در دو سطح زمانی 5 و 6 دقیقه انجام گرفت. خواص مکانیکی، شامل مدول گسیختگی (MOR)، چسبندگی داخلی و خواص فیزیکی، شامل درصد جذب آب و واکشیدگی ضخامت اندازه گیری شدند. نتایج بدست آمده نشان داد که افزایش دما و زمان پرس، باعث افزایش معنی دار مدول گسیختگی و چسبندگی داخلی تخته ها شده است. همچنین افزایش دما و زمان، اثر معنی داری بر کلیه خواص فیزیکی نشان دادند. بهترین تخته تراشه ها در درجه حرارت 180oC و زمان پرس 5 دقیقه تولید گردید.