کنترل درد به درمان ریشه، جزیی از درمان است و از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد. از آنجایی که دردهای اندو به دبنال درمان ریشه در دندانهای وایتال ارتباط نزدیکی با واکنشهای التهابی دارد و بالا رفتن میزان پروستاگلاندین ها در ضایعات التهابی حاد گزارش شده است، لذا داروهای مهارکننده سیکلواکسیژناز تاثیر مهمی در کاهش التهاب و رفع درد دارند. آنزیم سیکلواکسیژناز دارای دو ایزوآنزیم Cox-1 و Cox-2 است که داروهای ضدالتهاب رایج مهارکننده هر دو ایزوفوم می باشند، لیکن در سالهای اخیر مطالعاتی روی داروهای مهارکننده انتخابی/ اختصاصی آنزیم سیکلواکسیژناز صورت گرفته که تنها ایزوفرم Cox-2 را که مدیاتورهای التهابی دردزا عمدتا از آن منشا می گیرند را بلوک می کنند. اثر Rofecoxib در کنترل درد بعد از جراحی در مطالعاتی مشابه با داروهای NSAID است. هدف این مطالعه بررسی اثر ضددردی این دارو در کنترل به دنبال درمان ریشه دندان و مقایسه آن با ایبوبروفن و دارونماست.  در این مطالعه که به صورت دوسوکور (Double-blind) انجام گرفت تعداد شصت (57%) مرد- با میانگین سنی (28.4سال) با درد شدید (شماره هفت یا بالاتر در مقیاس اندازه گیری VAS) به صورت تصادفی بعد از انجام درمان ریشه در یکی از سه گروه مصرف کننده دارویی Rofecoxib، پنجاه میلی گرم روزانه، Ibuptofen، چهارصد میلی گرم هر شش ساعت و دارونما قرار گرفتند. از بیماران خواسته شد که قبل از درمان، بلافاصله بعد از درمان، پس از شش، 12و 24ساعت در پنج دوره زمانی پس از مصرف دارو شدت درد خود را روی VAS علامتگذاری نمایند. پس از استخراج اطلاعات برای مقایسه داروهای فوق از آزمون ANOVA و از آزمون مقایسه های متعدد LSD برای مقایسه گروهها استفاده شد. نتایج آزمونها تفاوت معنی داری بین اثر ضددردی Rofecoxib و Ibuprofe با Placebo در مقاطع زمانی شش، 12و24 ساعت بعد از درمان وجود داشت لیکن بین Rofecoxib, Ibuprofen تفاوت معنی دار نبود هر چند Rofecoxib دارای اثر طولانیتری از Ibuprofen بود. با توجه به معنی دار بودن تفاوت تجویز بین Rofecoxib و Ibuprofen با Placebo و عدم تفاوت اثرات Ibuprofen و Rofecoxib در کنترل درد پس از درمان و مزیت دارویی Rofecoxib که تنها یک اندازه پنجاه میلی گرم آن برای 24ساعت کفایت می کند. پیشنهاد می شود که از این دارو برای تسکین دردهای پس از درمان دندانهای Irreversible pulpitis استفاده شود. خصوصا اینکه در بیماران دارای عوارض گوارشی مصرف آن اکیدا توصیه می گردد. 

زمینه و هدف: امروزه بهبود سریع زخم های جراحی مورد بحث محققین می باشد. هدف از این تحقیق، آسیب شناسی بافتی اثرات روفکوکسیب، به عنوان یک ضدالتهاب غیراستروئیدی، بر ترمیم زخم جراحی در معده موش صحرایی می باشد.مواد و روش کار: 60 سر موش صحرایی نر ویستار به طور تصادفی در سه گروه (شاهد، شاهد مثبت و تجربی) 20 سری توزیع گردیدند. یک برش گاستروتومی یک سانتی متری در خم بزرگ معده موش ها ایجاد، سپس در دو لایه بخیه زده شد. گروه تجربی، روفکوکسیب (15mg/kg) را به شکل محلول در دی متیل سولفوکسید 5 درصد (10mL/kg)، روزانه و از طریق گاواژ به مدت 15 روز دریافت کردند. گروه های شاهد و شاهد مثبت نیز به ترتیب سرم فیزیولوژی (10mL/kg) و دی متیل سولفوکسید 5 درصد (10mL/kg) را به همان روش دریافت کردند. آسیب شناسی و مقایسه التیام زخم بین گروه ها با در نظر گرفتن فاکتور های موثر در ترمیم، نظیر رشد و تکثیر فیبروبلاست ها، تشکیل عروق نوساز، بازسازی بافت پوششی و ایجاد کلاژن سازمان یافته در نسج ترمیمی انجام گردید. مقایسه گروه ها با استفاده از آزمون‏ آنالیز واریانس یک طرفه همراه با آزمون تعقیبی بونفرونی انجام گردید. سطح معنی داری p<0.05 در نظر گرفته شد.یافته ها: تعداد فیبروبلاست ها، جوانه های مویرگی و محتوای کلاژن سازمان یافته در نسج ترمیمی، در گروه تجربی به طور معنی داری بیشتر از گروه های شاهد و شاهد مثبت بود (p<0.001). اندازه شکاف باقی مانده در دهانه زخم، در گروه تجربی به طور معنی د اری کمتر از دو گروه دیگر بود (p<0.001). گروه های شاهد و شاهد مثبت اختلاف معنی داری از لحاظ پارامترهای یاد شده نداشتند.نتیجه گیری: نتایج بررسی حاضر نشان می دهد که روفکوکسیب اثرات مفیدی بر ترمیم زخم جراحی معده در موش صحرایی دارد.