این پژوهش با هدف طراحی محتوا درباره تاریخچه ی کشف پرتو ایکس و توسعه روش های طیف سنجی انجام شده است. روش پژوهش کاربردی-توصیفی و از نظر روش گردآوری اطلاعات کتابخانه ای و ابزار آن فیش های کاغذی بوده است. به طور کلی می توان گفت در قرن 19 دانشمندان بسیاری به مطالعه عبور الکتریسیته از جامدات، مایعات، گازها و خلاء علاقه مند شده بودند که در حاشیه این پژوهش ها پرتو کاتدی کشف شد. پس از آن آزمایشات بسیاری برای بررسی ماهیت این پرتوها صورت گرفت و هنگامی که در سال 1895برد این پرتوها در هوا بررسی می شد بصورت تصادفی پرتو ایکس کشف شد. پزشکان از ماهیت پرتو ایکس شگفت زده شدند و از آن برای بررسی بدن انسان و تشخیص و درمان بیماری ها و فیزیکدان ها از آن برای بررسی ساختار بلورها و اتم ها استفاده کردند. در سال 1896 با ساخت آشکارساز برای این پرتوها، توانستند شدت پرتوها را اندازه گیری کنند. در سال های 1909-1905 پرتوهای ایکس مشخصه اتم، کشف و مطالعه شدند. پس از آن طی آزمایشاتی ماهیت الکترومغناطیسی آن ها اثبات شد. در سال 1913 این پرتوها به عنوان روشی استاندارد در شناسایی بلورها مورد استفاده قرار گرفتند. در دهه 1920 طیف سنج-های جدیدی برای اندازه گیری و تشخیص ساختار ماده بوجود آمدند و در سال 1956 با طیف سنجی پرتو ایکس ساختار مارپیچی رشته های DNA در سلول ها کشف شدند.

شیوه های نوین تعلیم و تربیت معطوف به انتقال مسوولیت یادگیری از یاددهنده به یادگیرنده است. خودآموزی و مطالعه مستقل یکی از شیوه های یادگیری فعال است که در پایداری یادگیری (یادداری) برخی درسها و رشته های تحصیلی موثر است.هدف این پژوهش نیمه تجربی بررسی اثر خودآموزی و یادگیری فردی در یادداری دانش آموختگان تربیت بدنی است. اطلاعات مورد نیاز این پژوهش به وسیله 8 پرسشنامه پاسخ بسته (240 سوال) حاصل شده و جامعه آماری تحقیق دانش آموختگان تربیت بدنی دانشگاههای دولتی در نیمسال دوم 79-78 بوده است.نتایج این مطالعه نشان می دهد که به طور کلی خودآموزی و مطالعه مستقل دریادگیری دانش آموختگان موثر است و کسانی که تحت شرایط خودآموزی و مطالعه فردی آموزش دیده اند دارای سطح یادداری بالاتری نسبت به گروه حضوری (معلم ـ محور) بوده اند.