One of the obvious reasons for most disorders in network service provisioning is network path congestion. Congestion avoidance in today's networks is too costly and sometimes impossible. With the introduction of SDN, centralizing the equipment's control plane has become possible. This paper presents an enhanced method named ESV-DBRA to avoid congestion in multi-tenant SDN networks. At first, ESV-DBRA monitors the TRAFFIC load and delay of all network paths for each tenant individually. Then, by merging the parameters obtained from the monitoring, the Service Level Agreements (SLA), and a novel proposed cost function, it calculates the cost of the network paths per tenant. As a result, TRAFFIC for each tenant is routed through the path/paths at the lowest possible cost from the tenant's perspective. Next, the bandwidth quotas will be calculated and assigned to the tenants over their optimal routes. Afterward, whenever congestion is likely to occur in a path, ESV-DBRA automatically changes the route or bandwidth of the tenants' TRAFFIC related to this path to avoid congestion. Related algorithms are also proposed.Eventually, simulations show that the proposed method effectively increases bandwidth utilization by 10.76%.

مسئله حاشیه نشینی در طول چند دهه اخیر چالش اصلی مدیریت شهری بوده و بعد از تجربیات مختلف برخورد قهری، نادیده انگاشتن و در نهایت به رسمیت شناختن، آنچه که اکنون توسط سازمان های بین المللی توصیه شده، رویکردهای توانمندسازی و توسعه محلی می باشد. ایجاد دفاتر تسهیل گری و توسعه محلی با رویکرد اجتماع محور از جمله اقداماتی است که در سال های اخیر در راستای توانمندسازی و جلب مشارکت ساکنین محلی در سامان دهی مناطق حاشیه نشین در دستور کار دولت قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی کیفی عملکرد دفاتر تسهیل گری شهر خرم­آباد انجام شده است. این پژوهش از نوع کیفی است و از تکنیک تحلیل مضمون استفاده شده است. روش نمونه گیری هدفمند و ابزار گردآوری داده ها مصاحبه نیمه ساختار یافته بود که بعد از مصاحبه با 25 نفر از مطلعین کلیدی از جمله اعضای دفاتر تسهیل گری شهر خرم آباد و فعالان اجتماعی و محلی محلات حاشیه نشین شهر خرم آباد، اشباع نظری حاصل شد. یافته ها نشان می دهد که دستیابی به بانک اطلاعاتی دقیق در حوزه های مختلف، استفاده از ظرفیت ساکنان برای حل مسائل و مشکلات، تقویت مشارکت مردمی، ترغیب نهادها به فعالیت در سطح محلات، تقویت روحیه امید در بین ساکنین محلی و افزایش حس تعلق ساکنین محلی از جمله مهم ترین نقاط قوت دفاتر تسهیل گری؛ عدم آشنایی برخی از دستگاه های اداری از اهداف و شرح خدمات تسهیل گری، رویکرد خیریه ای و کاسب گرایانه برخی از مؤسسات، نامشخص بودن نتایج و اثربخشی عملکرد دفاتر، غلبه رویکرد کالبدی بر رویکرد اجتماعی و فرهنگی، کیفیت پایین نیروی انسانی در برخی دفاتر، ضعف در نظارت و پایش عملکرد این دفاتر و ضعف هماهنگی بین امور اجتماعی استانداری و شرکت مشاور از جمله مهم ترین نقاط ضعف دفاتر تسهیل گری شهر خرم آباد می باشد.

هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر آموزش نوروفیدبک بر بهبود اجرا و یادگیری حرکتی رویه ای یک تکلیف جدید بود. جامعه ی آماری پژوهش را همه ی دانشجویان دانشگاه ارومیه در سال 94-1393 تشکیل می دادند که از میان آنها 47 نفر (میانگین سنی 96/1± 20/23) به صورت نمونه ی در دسترس انتخاب و در چهار گروه (نوروفیدبک همراه با تمرین رویه ای حرکتی، نوروفیدبک، تمرین رویه ای حرکتی و کنترل) به طور تصادفی تقسیم شدند. آزمودنی ها همه راست دست بودند و تکلیف پیگردی چرخان را به شیوه ی معکوس با دست غیربرتر (چپ) اجرا کردند. یادگیری حرکتی رویه ای، به عنوان افزایش عملکرد در تکلیف پیگردی، در طول بلوک های تمرین، در همان روز ارزیابی شد و تحکیم یادگیری پس از 24 ساعت استراحت ارزیابی شد. پروتکل نوروفیدبک شامل فعال سازی قشر حرکتی اولیه ی راست و سرکوب موج مو (هشت تا 12 هرتز) در نقطه سی چهار در یک جلسه ی سی دقیقه ای بود. تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه های تکراری نشان داد که برنامه ی نوروفیدبک همراه با تمرین رویه ای حرکتی، در مقایسه با دیگر گروه ها، تأثیر معناداری بر یادگیری حرکتی رویه ای داشت؛ اما در مرحله ی یادداری بر یادگیری مؤثر نبود. به طورکلی یافته های این پژوهش نشان می دهند که یک جلسه برنامه ی نوروفیدبک بلافاصله به دنبال جلسه ی تمرینی، موجب تسهیل اجرا و یادگیری و تسریع اکتساب اولیه ی تکلیف حرکتی رویه ای شد.

جنبش سمائول آندونگ که در دهه 1970 شروع شد یکی از موفق ترین تجربیات توسعه روستایی جهان است که به خوبی توانسته است مشارکت فعال روستاییان را تسهیل و بسترسازی نماید. این جنبش از طریق انتخاب رهبران سمائول روستایی توسط مردم تعامل مناسبی بین کارگزاران دولتی و روستاییان ایجاد کرده است. محور این جنبش تغییر نگرش و آموزش کاربردی بوده است، ولی این امر فقط به روستاییان محدود نشده بلکه هم زمان مدیران و کارگزاران را هم در بر گرفته است. تجربه جنبش سمائول آندونگ یک برنامه توسعه بالا به پایین و پایین به بالاست که در آن مردم و دولت به زبانی مشترک رسیده اند. این جنبش با پروژه های نمونه کوچک و محدود و مطالعه آنها برای تعمیم شروع شد. در واقع، جنبش سمائول بر مبنای پژوهشی عمل نگر استوار است - یعنی عمل – مطالعه - عمل. در این فرآیند توسعه، تمامی ذی ربطان به صورت فعال و پویا در تولید دانش و اجرا مشارکت داشته اند؛ مهم تر اینکه مشارکت به مردان محدود نبوده و هم زمان زنان نیز فعالانه در روند جنبش مشارکت داشته اند. گرچه جنبش سمائول از تجربیات کشورهای دیگر استفاده می کند اما سعی شده است که فرهنگ بومی کره جنوبی همچنان بستر توسعه باقی بماند. در نهایت مردم با این جنبش به خودباوری و نگرش «خود ما قادر به انجام آن هستیم» رسیده اند.

با وجود این که ساختار مغز انسان امروزی تفاوت چندانی نسبت به نسل های پیشین خود ندارد، به نظر می رسد که هر نسل انسان نسبت به نسل پیش از خود با سرعت بیشتری می آموزد. پدیده تسهیل یادگیری نه تنها بر انتقال یادگیری از یک نسل به نسل دیگر تکیه دارد، بلکه معتقد است که در صورت وجود تشابهاتی از قبیل نژاد، سن، جنس، طبقه اجتماعی، در بین یک نسل نیز بدون وجود هیچ گونه ارتباطی، یادگیری قابل انتقال می باشد؛ یعنی پس از آموزش یک گروه، گروه متجانس دیگر با گروه اول، بیشتر مستعد یادگیری می شود. هدف از پژوهش حاضر، بررسی پدیده تسهیل یادگیری در سطوح ساده تا پیچیده مهارت تردستی در یک نسل و بین 3 گروه بود. 353 دانشجو در سه گروه تقسیم شدند. گروه اول، فقط به تماشای یک فیلم پرداخته و به مدت 50 دقیقه در هر سطح تمرین کردند. گروه دوم علاوه بر تماشای فیلم و دریافت توضیحات مربوطه، 50 دقیقه به کمک پژوهشگر تمرین کردند. گروه سوم، مانند گروه اول تنها به مشاهده یک فیلم آموزشی پرداختند و 50 دقیقه تمرین کردند. سپس مهارت تردستی هر گروه به واسطه متغیرهای معین شده توسط پژوهشگر مورد ارزیابی قرار گرفت. داده ها به کمک روش های آماری تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبیLSD  تحلیل شدند. نتایج، نشان داد که گروه 2 که آموزش کامل دیده بودند، از دو گروه 1 و 3 مهارت را به طور معناداری بهتر آموختند. همچنین، گروه 3 نسبت به گروه 1 به طور معناداری مهارت را بیشتر یاد گرفتند. تفاوت بین گروه 2 و 3 معنادار نبود به این معنی که در افراد گروه 3 پس از یادگیری گروه دوم، پدیده تسهیل یادگیری حادث شده و آنها مهارت را توانستند همانند گروه 2 یاد بگیرند. تفاوت معنادار گروه 1 و 3 به این معنی است که یادگیری در گروه 2، یادگیری در گروه 3 را تسهیل کرده است. بنابراین، آموزش یک گروه به تسهیل یادگیری در گروه متجانس دیگر منجر می گردد که این پدیده توسط قانون رزونانس توصیف می شود.