هدف از این تحقیق ارایه راهبردهای توسعه شهری برای شهر مرزی تایباد است. این شهرستان به دلیل ویژگی های خاص ژیوپلیتیکی، پیوندهای فرهنگی با کشور افغانستان، دارا بودن جاذبه های طبیعی فرهنگی و. . . می تواند در کانون تدوین برنامه های استراتژیک دولت مرکزی قرار گیرد. و همچنین بررسی استراتژی های توسعه شهری تایباد می باشد که می تواند برای برنامه ریزی و مدیریت مرزی به عنوان الگویی مد نظر قرار گیرد. روش تحقیق: بنابراین این تحقیق با روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از روش میدانی در صدد بررسی راهبردهای توسعه ای شهر تایباد است. جامعه آماری 6 متخصصین و خبرگان در حوزه مطالعات مرزی می باشند. برای آزمون مدل مفهومی تحقیق از روش دیمتل بهره گرفته شده است. یافته های تحقیق: براساس یافته های تحقیق متغیرهایی مانند گسترش نقش بخش خصوصی در سرمایه گذاری زیرساخت ها، توجه به برنامه ریزی بخشی، استراتژی انسجام منطقه ای، پیوند دادن سطح ملی به سطح محلی، گسترش مشارکت های خارجی، ایجاد یک صندوق توسعه در سطح شهر، کاهش فقر، تقویت مشارکت در دو سطح رسمی و غیر رسمی و. . . در منطقه نشان دهنده تعامل بالا و ارتباط سیستمی قوی با سایر متغیرها هستند که نشان دهنده بیشترین میزان اهمیت در توسعه شهر مرزی تایباد می باشند. نتیجه گیری بنابراین می توان بیان نمود که برای توسعه شهر مرزی تایباد باید استراتژی های توسعه ای و سطح پایین به بالا مد نظر قرار گیرد.

زمینه و هدف: تعیین نیاز آموزشی نقطه شروع هر نوع برنامه آموزشی است. اطلاعات مناسب، دانش و آموزش های لازم، به زوجین کمک می کند تا زندگی زناشویی خود را بر مبنای صحیح پایه گذاری کنند. پژوهش حاضر نیازهای آموزشی قبل از ازدواج زوجین مراجعه کننده به مرکز بهداشت را مورد بررسی قرار داده است. روش ها: مطالعه حاضر یک مطالعه توصیفی-تحلیلی است که به صورت مقطعی روی 382 (191 مرد و191زن) داوطلب ازدواج مراجعه کننده به مرکز بهداشت شهرستان تایباد، از مهر تا دی ماه 1398انجام شد. داده ها با استفاده از دو پرسشنامه اطلاعات فردی و بررسی نیازهای آموزشی جمع آوری شد. پرسشنامه نیازهای آموزشی شامل 46 سوال در هفت بخش بود. پرسشنامه ها به زوجین تحویل داده شد و پس از تکمیل جمع آوری شد. داده ها در SPSSنسخه 21 وارد شد. از شاخص های آمار توصیفی، آزمون همبستگی پیرسون، تی مستقل، یومن ویتنی، کای اسکویر و کروسکال والیس برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج: میانگین و انحراف معیار سن شرکت کنندگان در زنان 4/54± 19/22 و مردان30/4± 38/24 سال بود. بین نیازهای آموزشی و سن، محل سکونت، تحصیلات و شغل تفاوت آماری معنی داری مشاهده شد (0/05

باکتری ویبریوکلرا، ارگانیسم ایجاد کننده وبا از طریق آب و مواد غذایی منتقل می شود. از آنجا که مهمترین راه انتقال این باکتری به انسان آب می باشد لذا بررسی منابع آب برای جلوگیری از گسترش بیماری ضروری به نظر می رسد. در این تحقیق آب آشامیدنی روستای فیض آباد و قمی از توابع شهرستان تایباد مورد بررسی قرار گرفت. جداساز این باکتری از طریق غنی سازی در آب پپتونه قلیایی و کشت در محیط TCBS Agarانجام شد.باکتری جدا شده از لحاظ فنوتیپی (اعم از شکل میکروسکوپی و خصوصیات بیوشیمیایی) با ویبریوکلرا بیوتایپ التور مطابقت داشت ولی با آنتی سرم پلی والانت ویبریوکلرا O1 آلگوتینه نشد، به همین دلیل باکتری ویبریوکلرا non-O1 شناسایی گردید. مقاومت باکتری در مقابل آنتی بیوتیک های متفاوت مورد بررسی قرار گرفت و مشاهده گردید که الگوی آنتی بیوگرام این باکتری مشابه بیوتایپ التور جدا شده از اپیدمیهای بنگلادش می باشد. این باکتری حساس به تتراسایکلین و مقاوم به آمپی سیلین و سیپروفلوکساسین بود.

1لازمه عملکرد موفقیت آمیز مدیران در سطوح مختلف برخورداری از مهارت های مدیریتی است. لذا مدیران محلی روستایی با برخورداری از مهارت های مدیریتی می توانند مدیریت روستایی را به سمت اهداف نوین توسعه پایدار رهنمون سازند. بر این اساس هدف پژوهش حاضر سنجش برخورداری مدیران محلی از مهارت های مدیریتی هست. نوع تحقیق کاربردی، روش مورد استفاده توصیفی- تحلیلی بوده و برای گردآوری داده ها از مطالعات کتابخانه ای و میدانی استفاده شده است. حجم نمونه مورد مطالعه با استفاده از فرمول کوکران 350 خانوار در 9 نقطه روستایی دهستان کرات در شهرستان تایباد بوده است. نتایج نشان می دهد که بین روستاهای مورد مطالعه از نظر برخورداری از مهارت های مدیریتی تفاوت معناداری وجود دارد. همچنین نتایج آزمون فریدمن نشان می دهد که سهم مهارت های اجتماعی مدیران روستایی با میانگین 21/4 در مقایسه با سایر مهارت ها در بین روستاهای مورد مطالعه بیشتر است. مقایسه مهارت های مدیریتی بین دو گروه از مدیران محلی (شورا و دهیار) نشان داد که میانگین دو گروه مدیران محلی در برخورداری از مهارت های مدیریتی تفاوتی ندارد. در نهایت نتایج مدل تصمیم گیری وایکور نشان داد که مدیران روستای کوه آباد و روستای فرمان آباد در مقایسه با سایر روستاهای مورد مطالعه از نظر برخورداری از مهارت های مدیریتی در رتبه اول و رتبه آخر قرار گرفتند.

به نظر بسیاری از کارشناسان موفقیت در افزایش تولید به میزان زیادی به وجود سازمان بازاررسانی و بازاریابی محصولات بستگی داشته و شناخت مسیر بازاررسانی و میزان کارایی آن، به منظور اصلاح و دگرگون ساختن آن ضرورت دارد. در ادبیات بازاریابی محصولات کشاورزی، بازاریابی فعالیتی مهمتر از تولید محسوب می شود و بیشتر بر آن تاکید می شود. هدف این مطالعه بررسی بازاریابی خربزه شهرستان تایباد و عوامل موثر بر آن بوده است. در راستای نیل به اهداف مطالعه، به بررسی حاشیه های بازار خربزه؛ عوامل موثر بر آن و سهم تولید کننده، عمده فروشان و خرده فروشان در بازار پرداخت شد. نتایج نشان داده است به طور میانگین 12 درصد از قیمتی که مصرف کننده می پردازد، مربوط به هزینه های بازاریابی است. میانگین هزینه حاشیه کل بازاریابی خربزه 4715 (ریال) است. تابع حاشیه بازاریابی برای عمده فروشی حاشیه بازاریابی برآورد گردید. همچنین نتایج محاسبات نشان داده است که سهم تولیدکننده از حاشیه کل برابر با 61. 26 درصد می باشد. سهم عمده فروش برابر با 9. 8 درصد و سهم خرده فروشی 87/28 درصد می باشد

هدف پژوهش، مدل سازی کمی جریان آب زیرزمینی آّبخوان دشت و بررسی راه کارهای مدیریتی مقابله با افت تراز آب زیرزمینی، است. این پژوهش با استفاده از اطلاعات هیدروژئولوژیکی، هیدرولوژی، هواشناسی و مطالعات پایه منابع آب زیرزمینی، بررسی شد. مدل سازی کمی آب زیرزمینی، با استفاده از نرم افزار GMS و کد کامپیوتری MODFLOW انجام و سطح آب زیرزمینی، برای سال های 1394-1389 با 60 گام زمانی ماهانه، شبیه سازی گردید. واسنجی دستی مدل برای سال های 1392-1389 و صحت سنجی آن برای سال های 1394-1392 انجام شد. راه کارهای مدیریتی آتی، در قالب سه سناریو 1- کاهش 10 درصد برداشت از چاه ها با کاهش 5 درصد تغذیه از جریان های برگشتی آب کشاورزی، 2- کاهش 20 درصد برداشت از چاه ها با کاهش 10 درصد تغذیه ناشی از جریان های برگشتی آب کشاورزی، 3- مقایسه دو سناریوی فوق، با وضعیت موجود سال های 1399-1394، پیش بینی گردید. نتیجه مدل سازی آبخوان برای دوره زمانی فوق، کسری مخزن 09/33- میلیون مترمکعب را نشان داد. ولی با اعمال 10 درصد کاهش برداشت و کاهش 5 درصد تغذیه، 38/21 میلیون مترمکعب در سال و با اعمال 20 درصد کاهش برداشت و 10 درصد کاهش تغذیه، 94/25 میلیون مترمکعب در سال، بر حجم بیلان آب، افزوده شد. با ادامه روند موجود، حجم کسری آبخوان، بیش از 54 میلیون مترمکعب، برآورد گردید.

زمینه و هدف: مناطق مرزی از اهمیت ویژهای در سطح ملی و فرامرزی برخوردار بوده با این وجود معمولا از مناطق کم برخوردار به شمار می آیند و دارای چالش های متعددی است یکی ازین چالش ها پدیده فقر مسکن است. پژوهش حاضر به شناسایی عوامل موثر بر فقرمسکن روستایی مورد مطالعه روستاهای مرزی شهرستان تایباد می پردازد.روش: این پژوهش از نظر ماهیت انجام، توصیفی – تحلیلی می باشد و ازنظر هدف کاربردی است و داده های مورد نیاز به شیوه کتابخانه-ای و میدانی( مصاحبه) گردآوری و با روش گراندد تئوری بررسی شده است. جامعه آماری این تحقیق 17 روستای دارای سکنه مابین تایباد و مرز افغانستان است، انتخاب افراد نمونه در پژوهش حاضر با روش نمونه گیری هدفمند و معیار کارشناسان مرتبط با موضوع انجام گرفته است.یافته: یافته های پژوهش به دست آمده از روش گراندد تئوری با رویکرد عینی نظام مند «اشتراوس و کوربین» بر مراحل نظام مند تحلیل داده ها و کدگذاری مرحله مند« باز، محوری و انتخابی» عوامل علی، زمینه ای و مداخله گر موثر بر فقر مسکن در روستاهای مرزی شهرستان تایباد را مشخص نمود.نتیجه: نتایج پژوهش نشان داد که عوامل اقتصادی، اجتماعی، کالبدی، محیطی و سیاسی-اداری عوامل موثر بر فقرمسکن در روستاهای مرزی شهرستان تایباد هستند و پیامدهایی چون فقر بین نسلی، تداوم فقر و مهاجرت شناسایی شدند. در این راستا عواملی چون سرمایه گذاری در بخش اشتغال، رشد و افزایش اعتبارات مقاوم سازی و توجه به زیرساخت ها و ارائه خدمات به عنوان راهبرد در این زمینه مطرح است.

در این مطالعه به منظور مدیریت منابع آب زیرزمینی دشت تایباد و تعیین مقدار برداشت بهینه از ذخایر آب های زیرزمینی از نظریه بازی ها استفاده شد. به این ترتیب که نخست با استفاده از الگوی SARIMA میزان بارندگی سال زراعی 1388-1387 برای دشت مورد مطالعه پیش بینی شد و برای تعیین ضریب برداشت بیش از حد، مقدار تغذیه به ذخایر آب های زیرزمینی با استفاده از مقادیر پیش بینی شده بارندگی تخمین زده شد. در گام بعد به منظور به دست آوردن ماتریس تاوان برای دو گروه هدف و استخراج مرز پارتو یا منحنی مبادله، بازده برنامه ای محصولات زراعی عمده دشت تایباد با استفاده از الگوهای سری زمانی ARIMA پیش بینی شد. بازده برنامه ای و ضرایب فنی محصولات در سال زراعی 1387-1386، با بهره گیری از اطلاعات 109 کشاورز منطقه مورد مطالعه به دست آمد که به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شده بودند. سپس با استفاده از چهار روش نظریه بازی شامل راه حل نامتقارن نش، راه حل نامتقارن کلی-اسمردینسکای، راه حل نامتقارن مساحت یک نواخت و راه حل نامتقارن زیان مساوی، میزان برداشت بهینه از منابع آب زیرزمینی تعیین شد. نتایج مطالعه نشان داد هنگامی که اهداف اقتصادی و زیست محیطی از درجه اهمیت یکسانی برخوردار هستند، میزان برداشت بهینه برای سال زراعی 1388-1387، 133.25 میلیون متر مکعب خواهد بود. در پایان پیش نهاد می شود از این روش در کلیه دشت ها بر حسب میزان ریسکی بودن سطح آب های زیرزمینی استفاده شود و الگوی کشت منطقه بر اساس نتایج این روش تعیین شود.

گردشگری به عنوان عاملی مهم و تأثیرگذار در ارزآوری و بهبود وضعیت اقتصادی و کارآفرینی است؛ لذا هدف این تحقیق، شناسایی فرصت های کارآفرینی در صنعت گردشگری شهرستان تایباد است. پژوهش حاضر از نظر هدف توسعه ای، از نظر ماهیت توصیفی و از نظر نوع داده کیفی است که با روش تحلیل محتوا انجام شده است. روش گردآوری داده ها به صورت کتابخانه ای و با بررسی متون کتب، مقالات و پایان نامه ها انجام شده و از ابزار مصاحبه برای جمع آوری داده ها استفاده شد؛ بدین منظور با 12 تن از کارشناسان صنعت گردشگری شهرستان تایباد که دارای تحصیلات در زمینه های بازاریابی، گردشگری و کارآفرینی بودند، مصاحبه شد که با 9 نفر به اشباع نظری رسید. معیارهای انتخاب خبرگان تسلط نظری (بررسی پژوهش های مرتبط)، تجربه عملی (سوابق کاری مرتبط)، تمایل و توانایی مشارکت در پژوهش و دسترسی بود که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. برای تحلیل مصاحبه از روش تحلیل محتوا استفاده شد. بر این اساس 53 مؤلفه در 13 بعد اصلی به عنوان عوامل فرصت های کارآفرینی در صنعت گردشگری شناسایی شد. نتایج نشان داد که فرصت های کارآفرینی گردشگری در شهرستان تایباد شامل اقامتگاه ها، تفریح، سرگرمی و ماجراجویی، برگزاری رویدادهای خاص و کنفرانس ها، اقدامات زیست محیطی، غذا و نوشیدنی، حمل ونقل، امکانات عمومی، فرصت های اطلاعاتی و ارتباطی، جاذبه های کشاورزی، فرصت های آموزش، جاذبه های فرهنگی، خدمات گردشگری و حوزه بهداشت، سلامت و درمان بود.

مقدمه و هدف: با توجه به خشکسالی های پی در پی و کاهش آب های زیرزمینی در جنوب استان خراسان رضوی، ادامه تولید خربزه با چالش مواجه شده است. بنابراین، لزوم افزایش بهره وری این محصول با منابع آب محدود بیش از پیش احساس می شود. هدف از این مطالعه بررسی و ارزیابی اقتصادی کشت محصول خربزه در شهرستان تایباد استان خراسان رضوی است. مواد و روش ها: برای این منظور با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی و تکمیل پرسش نامه در سال زراعی 1394-1393 و با استفاده از روش های گوناگونی چون، محاسبه شاخص های اقتصادی و هم چنین، استفاده از روش تحلیل پوششی داده ها، کارایی اقتصادی واحدهای مورد بررسی ارزیابی شد. شاخص های اقتصادی مورد استفاده شامل، سودآوری، عملکرد در هکتار، ارزش تولید در هکتار و نسبت هزینه به فایده بود. یافته ها: نتایج مطالعه نشان دادند که کشت خربزه در شهرستان تایباد اقتصادی بوده و کارایی 30 درصد از واحدها بیش از50 درصد است. بحث و نتیجه گیری: هرچند امکان افزایش تولید و کاهش هزینه ها برای افزایش بهره وری در واحدهای مورد مطالعه وجود دارد. برای کاهش هزینه، استفاده از روش های نوین و اجرای روش های به زراعی و تخصیص بهینه نهاده ها، می تواند مصرف نهاده ها را کاهش داده و عملکرد در واحد سطح نیز با استفاده از روش های مدرن کشت و استفاده از بذور اصلاح شده، اصلاح تغذیه و استفاده از مکمل ها، افزایش یابد. هم چنین، استفاده از نهاده های تولید در زمان مناسب ضمن کاهش هزینه ها، منجر به افزایش عملکرد می شود. در این رابطه تاریخ کاشت و زمان استفاده از نهاده هایی مهم مانند آب، کود و سموم، تاثیر بیش تری دارد. افزون بر عملکرد، قیمت محصول نیز نقش مهمی در افزایش راندمان اقتصادی واحدها دارد. در این رابطه توجه به تاریخ کاشت که منجر به برداشت محصول در زمان کمبود محصول در بازار شود و هم چنین، بازاریابی مناسب و فروش محصول در بازار شهرهای بزرگ مانند تهران می تواند به اندازه افزایش عملکرد، در بهبود کارایی اقتصادی واحدها نقش آفرینی کند.