متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

افراد برای کسب منزلت با هم رقابت می کنند و مکانیزم هایی همانند مصرف کالاها و نمادهای خاص در کنار ثروت قرار می گیرند تا آن را نشان دهند. در چنین ساختاری، چشم و هم چشمی در فضای فرهنگی پررنگ می شود. در این میان، مهمانی ها، عرصه های مصرف متظاهرانه برای کسب هویت و کسب تفاخر اجتماعی هستند. این پژوهش، کاوشی زمینه مند درباره ی چگونگی شکل گیری مصرف و چشم و هم چشمی در مهمانی های شهر مشهد است. در قالب رویکرد کیفی و با استفاده از نظریه ی زمینه ای، تعدادی از زنان متأهل طبقه ی متوسط و متوسط رو به بالای شهر مشهد با استفاده از مصاحبه های عمیق و نمونه گیری هدفمند و نظری مصاحبه شدند و تحلیل داده ها به شیوه ی کدگذاری باز و محوری و گزینشی انجام شد. یافته های تحقیق شامل 18 مقوله ی اصلی و یک مقوله ی هسته تحت عنوان دوسویگی مصرف و آبرو شد. همچنین جداول مفهومی، مدل پارادایمی و طرح واره ی نظری پژوهش ارائه شد. نتایج نشان داد، زنان در مهمانی ها-که عرصه هایی زنانه است-به دنبال بازنمایی هویت های مغفولشان هستند و در این راستا به دیگرانی هنجارساز وابسته اند. در جریان این دیالکتیک وابستگی، زنان هویت های مغفول خود را بازیابی می کنند و مهمانی ها به فرایندهایی ادامه دار تبدیل می شوند.

زیان معنوی، آسیبی است که به حقوق غیرمالی شخص وارد می شود. از دیرباز در امکان جبران این نوع از زیان، تردیدهایی وجود داشته است. برای نمونه، در نظام حقوقی آمریکا، آن چنان که از زیان دیدگان مالی حمایت می کردند، از اشخاصی که زیان معنوی دیده بودند، حمایت نمی کردند. بیم از اینکه خسارت معنوی به میزان واقعی ارزیابی نشده و این دغدغه که روش مناسبی برای جبران آن وجود ندارد، سبب می شد دادگاه ها تمایلی به جبران آن نداشته باشند. با این حال، دادگاه ها به ویژه با استفاده از علم روان شناسی در حرکتی تدریجی به سمت پذیرش زیان معنوی پیش رفتند. در نظام حقوقی ایران نیز، با وجود آنکه تردیدهایی در جبران زیان معنوی وجود داشته اما همینک و با توجه به صراحت ماده 14 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392، کمتر در لزوم جبران چنین زیانی تردید وجود دارد. با این حال، آنچه هنوز مبهم می نماید، روش جبران این زیان است. این ابهام، سبب شده تا برخی از دادگاه ها به استناد اینکه روش مشخصی برای جبران وجود ندارد، از صدور حکم امتناع ورزند. پژوهش حاضر درصدد است با استفاده از روش توصیفی، تحلیلی و کاربردی و با استفاده از آرای قضایی و نیز بررسی نظام حقوقی آمریکا روش جبران زیان معنوی را مطالعه نماید. به نظر می رسد استفاده از روش عذرخواهی و نیز پرداخت پول، ابزارهای مناسبی برای جبران باشند. البته قاضی باید در هر مورد و متناسب با شرایط هر پرونده، تشخیص دهد که کدام یک از روش های فوق، با «اوضاع و احوال قضیه» سازگارتر بوده و بهتر می تواند زیان زیان دیده را جبران کرده و یا حداقل، خسارت او را تسکین دهد.

جاده های جنگلی مهم ترین عامل تولید رسوب در اکوسیستم های جنگلی اند. به سبب اهمیت این موضوع، تاکنون مدل های زیادی بر اساس روابط تجربی به منظور برآورد رسوب تهیه شده است. در این مطالعه، میزان رسوب سالانه حاصل از شبکه جاده جنگلی بخش نم خانه به صورت تن در سال و با استفاده از مدل CULSED در نرم افزار ArcGIS برآورد شد. لایه های مکانی پایه شامل توپوگرافی، آبراهه ها، جاده ها، و آبروها، و داده های تکمیلی نیز شامل نوع سنگ مادر، میزان پوشش گیاهی، متوسط بارش، عمر جاده، میزان ترافیک، نوع روسازی، و شیب جاده بودند که در مدل استفاده شدند. ابتدا پایگاه داده های رقومی مورد نیاز مدل تشکیل و مدل بر اساس آن اجرا شد. سپس مکان هایی که میزان رسوب بالایی داشتند، مشخص شدند و با تعیین آبروهای اضافی در مکان های مناسب، سعی شد تولید و ورود رسوب به شبکه هیدروگرافی منطقه کاهش یابد. نتایج نشان داد مقدار رسوب با توجه به 38 آبروی موجود در منطقه 13.2 تن در سال است که با افزودن 16 آبروی پیشنهادی در قسمت های دارای رسوب بالا، مقدار رسوب به 8.5 تن در سال، یعنی حدود 36 درصد، کاهش یافت. بنابراین، با توجه به اهمیت کاهش رسوب حاصل از جاده ها در جنگل، مهندسان برای یافتن تعداد و مکان بهینه آبروها، می توانند قبل از ساخت جاده ها از این ابزار استفاده کنند. البته با توجه به داده های مکانی موجود و فقدان مدل بومی، قطعیت کافی در نتایج وجود نخواهد داشت که باید در نظر گرفته شود.

احداث نامناسب و نامتناسب پل ها و آبروها یکی از علل وقوع سیلاب از طریق تغییر در مقطع رودخانه، سرعت جریان، مناطق ذخیره ای سیلاب، تراز آب و گستره آب می باشد. در طی این پژوهش نقش احداث سه پل و سه آبرو بر عمق و پهنه سیل های با دوره بازگشت های 5 تا 700 سال در بازه ای به طول تقریبی 7 کیلومتر در رودخانه کن تهران مدنظر قرار گرفت. برای این منظور وضعیت هندسی رودخانه در دو حالت وجود و حذف فرضی سازه ها با استفاده از نرم افزار HEC-RAS بررسی شد. نتایج به دست آمده از پژوهش بر تاثیر متفاوت هر یک از سازه های یاد شده بر تغییر عمق و سطح سیل گیری با دوره بازگشت های مختلف و همچنین تاثیر بیشتر آبروها نسبت به پل ها دلالت داشته است.

از جمله مسائل مطرح در بهره برداری از خطوط راه آهن سریع السیر، اجتناب از وقوع تغییرات ناگهانی در سختی خط می باشد. محل آبروها و پل ها، شایع ترین نقاط تغییر ناگهانی سختی خط در طول مسیرهای راه آهن سریع السیر می باشد. یکی از مهمترین روش های اعمال تدریجی سختی در این نقاط، ساخت پیش دال های بتنی به عنوان ناحیه انتقال می باشد. بنابراین در این مقاله سعی گردیده تا این موضوع با انجام مدل سازی عددی مورد مطالعه قرار گیرد. برای این منظور یک خط بالاستی همراه با یک آبرو بتنی مشابه با آبروهای واقع در مسیر راه آهن سریع السیر تهران- قم- اصفهان به طول 6.6 متر مدلسازی گردیده و تاثیر وجود پیش دال های بتنی در حدفاصل خط بالاستی و آبرو مورد بررسی قرار گرفته است. در این مدلسازی خط بالاستی و اجزای آن شامل پد زیر ریل، تراورس، بالاست، بستر و زمین بصورت مجموعه ای از سیستم های جرم-فنر-میراگر مدل گردیده و ریل ها، آبرو و پیش دال های بتنی بصورت المان های تیر اویلر-برنولی شبیه سازی شده اند. سپس رفتار دینامیکی خط ریلی و اجزای آن با عبور دسته بار متحرک مشابه یک ناوگان سریع السیر متداول مورد بررسی قرار گرفته است. در این راستا بر روی پارامتر هائی از قبیل سرعت وسیله نقلیه، ضخامت دال خط ها، میرایی و سختی خط تحلیل حساسیت صورت گرفته است. نتایج تحلیل ها بیانگر آن است که با افزایش سختی و میرایی خط، نیروی ایجاد شده در بالاست، شتاب ها و نشست های خط بویژه در قسمت خط با پیش دال های بتنی کاهش می یابد که این تاثیر در میرایی های بالاتر از 200 KNsec/m و سختی خط در محدوده 120 MN/m تا 180MN/m قابل توجه می باشد. همچنین نتایج نشان می دهد که افزایش ضخامت پیش دال ها تاثیر به سزایی بر بهبود رفتار خط در سرعت های بالا بویژه در سرعت 340 کیلومتر بر ساعت دارد.

مقدمه و هدف: شناسایی میزان اثرگذاری مشخصات فنی مختلف و شرایط زهکشی راه یک روش علمی برای به تصویر کشاندن نقاطی است که خطر وقوع لغزش در آن ها وجود دارد. زمین لغزش ها خسارت ها و مشکلاتی از قبیل افزایش هزینه ساخت جاده، افزایش هزینه نگهداری و تعمیرات، اختلال در حمل و نقل و بالا بردن خسارات به ماشین ها را به وجود می آورد. لذا به توجه به پیامدهای مخربی که زمین لغزش های کنارجاده ای بر امکان دسترسی به عرصه و هزینه های نگهداری راه متوجه مسیولین می سازد لازم است عوامل اصلی محرک زمین لغزش ها شناسایی و راهکارهای اجرایی مناسب جهت کنترل آنها اتخاذ شود. هدف از تحقیق حاضر بررسی اثر مشخصات فنی و زهکشی راه بر زمین لغزش های کنار جاده ای در حوزه جنگلی 85 استان گلستان بود. مواد و روش ها: در پژوهش حاضر ابتدا کل جاده ه ای جنگلی حوزه پیمایش شد و تمامی زمین لغزش ها با مساحت های مختلف توسط سامانه موقعیت یاب جهانی (GPS) به ثبت رسید. سپس مشخصات فنی جاده شامل شیب طولی، ارتفاع و شیب ترانشه، حجم ترافیک، عرض و عمق جوی کناری، فاصله از آبروهای عرضی و قطر آبروها تا مسافت 100 متری از دو طرف هر نقطه لغزشی مورد اندازه گیری قرار گرفت. همبستگی عوامل فنی و زهکشی جاده با فروانی فراوانی و وسعت زمین لغزش ها به کمک تجزیه و تحلیل آماری مشخص شد. یافته ها: در مجموع 121 مورد زمین لغزش در حوزه آبخیز 85 استان گلستان به ثبت رسید که از این میان 22 مورد در جاده های با استاندارد بالا، 30 مورد در جاده های با استاندارد متوسط و 69 مورد در جاده های با استاندارد پایین مشاهده شد. به طور متوسط هر نقطه لغزشی در جاده های با استاندارد بالا، متوسط و پایین به ترتیب 13/95، 43/17 و 60/14 مترمربع مساحت داشت و مساحت کل زمین لغزش ها در این سطوح استاندارد نیز به ترتیب 307، 1295 و 4150 مترمربع بود. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که فراوانی و مساحت زمین لغزش ها با قطر آبرو، شیب و ارتفاع ترانشه همبستگی مثبت و معنی دار داشت. بدین معنی که با افزایش شیب و ارتفاع ترانشه، تعداد و وسعت زمین لغزش ها افزایش یافت. همچنین در جاهایی که آبروهای عرضی به دلیل دبی آب از قطر بیشتری برخوردار بودند تعداد و وسعت زمین لغزش ها بیشتر بود. حداکثر قطر آبروهای عرضی 120 سانتی متر بود اما به دلیل دبی بالا و رطوبت خاک این آبروها نتوانستند جلوی زمین لغزش ها را بگیرند. لذا توصیه می شود در چنین مناطقی از پل و دیواره های حفاظتی استفاده شود.

شرافت و آبروی انسان برای او ارزش و احترامی برابر با جان وی دارد. لازمه زندگی در اجتماع، حفظ آبرو است. بنابراین بشر تمام توان خود را برای حفظ آبرو به کار می برد. به همین دلیل رفتارهایی که به آبرو و حیثیت شخص لطمه آورد را جرم دانسته و قابل مجازات می داند. جرایم علیه حیثیت معنوی اشخاص، دسته ای از جرایم هستند که آسیب آن ها به شرافت و اعتبار بزه دیده وارد می شود که چه بسا قابل جبران نیز نباشد. عمده جرایم علیه حیثیت معنوی در حقوق کیفری ایران عبارت از توهین، افترا، نشر اکاذیب و قذف است که در این پژوهش برآنیم تا نظام حقوقی حاکم بر جرائم علیه حیثیت را مورد بررسی قرار دهیم که این تحقیق با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و با روش جمع آوری اطلاعات به صورت فیش برداری و کتابخانه ای می باشد.