زمینه و هدف: درماتیت آتوپیک یکی از شایع ترین بیماری های پوستی دوران کودکی است که اثرات جانبی منفی جسمی و روانی بر بیمار و خانواده وی می گذارد و می تواند روابط اجتماعی فرد را تحت تاثیر قرار دهد. این مطالعه با هدف بررسی میزان شیوع این بیماری و عوامل موثر بر آن در کودکان دبستانی شهر شهرکرد در سال 1381 انجام گرفت.روش بررسی: در یک مطالعه توصیفی – تحلیلی از کل دانش آموزان دبستانی شهر شهرکرد تعداد 1500 نفر (750 دختر و 750 پسر) به صورت تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. سپس پرسشنامه درماتیت آتوپیک بین آنان توزیع شد که پس از تکمیل توسط والدین و معاینه پزشکی اولیه، افراد مشکوک توسط متخصص پوست و چشم پزشکی معاینه شدند. دانش آموزانی که در معاینه انجام شده دارای شواهدی دال بر درماتیت بودند، میزان IgE خون آنها اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از آزمون t و مجذور کای تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: میانگین سنی دانش آموزان مورد بررسی ±1.4 9.2 سال بود. شیوع کلی درماتیت آتوپیک بر اساس معیارهای فوق 2.1 درصد (32 نفر) به دست آمد. رابطه معنی دار آماری بین سن و جنس با شیوع درماتیت آتوپیک مشاهده نگردید. رابطه آماری معنی داری بین شیوع درماتیت آتوپیک و هر یک از موارد علایم آسم، رنیت آلرژیک، سابقه فامیلی درماتیت آتوپیک و سابقه فامیلی آتوپی وجود داشت (p<0.05).نتیجه گیری: نتایج حاکی از آن است که در جامعه مورد مطالعه افرادی که دچار آسم، رنیت آلرژیک، سابقه فامیلی اگزمای آتوپیک یا سابقه فامیلی آتوپی دارند احتمال ابتلا به درماتیت آتوپیک در آنها بیشتر است ولی ارتباطی با سن و جنس ندارد.

مقدمه: بیماریهای آتوپیک در چند دهه اخیر شیوع چشمگیری یافته است و به نظر می‏رسد که در صورت وجود زمینه‏های ژنتیک، نقش عوامل محیطی در بروز این بیماریها کاملا بارز است لذا در این تحقیق سعی گردید که شیوع بیماریهایی نظیر آسم، رینیت و کونژنکتیویت و درماتیت آتوپیک را در جمعیت مردان 16 تا 25 ساله شهر سنندج بدست آورده و در میان عوامل محیطی، تاثیر دو عامل رتبه تولد و سن والدین در هنگام بارداری را بر روی بروز این بیماریها بدست آوریم. مواد و روشها: در این مطالعه دانشجویان سال آخر پزشکی و کارشناسان پرستاری جهت نحوه معاینه و پرکردن پرسشنامه آموزش داده شدند و با توجه به تراکم جمعیتی و وضعیت اقتصادی فرهنگی، شهر به نواحی کلی تقسیم و اطلاعات بیش از 3500 نفر از مردان بین 16 تا 25 سال شهر سنندج جمع‏آوری شد و با کمک نرم افزار آماری SPSS win تجزیه و تحلیل گردید. نتایج: بر طبق این مطالعه 2.1% افراد به آسم اینترینسیک و 4.3% افراد به آسم فصلی و آلرژیک مبتلا می‏باشند همچنین 14.5% افراد به درجات مختلفی از بیماری درماتیت آتوپیک مبتلا هستند 17.9% افراد جامعه به رینیت یا کونژنکتیویت یا هر دو بیماری مبتلا می‏باشند. از طرف دیگر افزایش رتبه تولد بر روی آسم فصلی تاثیر کاهنده  (P<0.025)داشته ولی باعث افزایش معنی‏دار بیماری درماتیت آتوپیک گردیده است  (P<0.05)همچنین افزایش سن مادر حین تولد تأثیر کاهنده‏ای بر وقوع رینیت و کونژنکتیویت داشت  (P<0.04)و افزایش سن پدر هنگام تولد همانند نتایج رتبه تولد، تاثیر کاهنده بر وقوع آسم فصلی داشته ولی امکان وقوع بیماری درماتیت آتوپیک را افزایش می‏دهد.نتیجه‎گیری: متاسفانه بر خلاف انتظار، شیوع بیماریهای آتوپیک در جامعه مورد مطالعه ما با جوامع غربی قابل مقایسه است همچنین مانند سایر مطالعات معلوم شد که افزایش رتبه تولد و سن والدین حین تولد، تاثیر کاهنده بر شیوع این بیماریها دارد که تنها نکته غیرمعمول تاثیر افزاینده این عوامل بر شیوع بیماری درماتیت آتوپیک می‎باشد که برای رفع ابهام احتیاج به مطالعات دقیق‎تری دارد.

مقدمه: درماتیت آتوپیک یک بیماری التهابی و مزمن پوستی مولتی فاکتوریال است که در تمام دنیا دیده می شود. اما مطالعات اپیدمیولوژی اندکی در کودکان مبتلای آسیایی انجام شده و اغلب بررسی ها در اروپا و آمریکا بوده است. هدف از انجام این مطالعه اپیدمیولوژیک، بررسی بیماری درماتیت آتوپیک در شهر اهواز در کودکان 11-7 ساله بوده است که تا کنون چنین مطالعه ای در این منطقه انجام نشده است.روش بررسی: این مطالعه به صورت توصیفی و پیمایشی روی کودکان 7 تا 11 ساله دختر و پسر مقطع ابتدایی شهر اهواز با روش نمونه گیری خوشه ای انجام شد. 1250 پسر و 1250 دختر دانش آموز براساس کرایتریای هانیفن و راجکا مورد بررسی قرار گرفتند. سپس اطلاعات جمع آوری شده به منظور تعیین فراوانی درماتیت آتوپیک، کرایترهای ماژور و مینورهانیفن و راجکا به تفکیک سن و جنس بررسی شدند.نتایج: شیوع کلی درماتیت آتوپیک در جمعیت مورد مطالعه ما 3.9% بود. دختران 4.3% و پسرها 3.4% را تشکیل می دادند. متغیرهای ماژور، خارش و درماتیت مزمن عود کننده در 100% دانش آموزان مبتلا مشاهده شد و فراوانی درماتیت نواحی فلکسورال و سابقه خانوادگی آتوپی با بالا رفتن سن افزایش نشان می داد.نتیجه گیری: با توجه به شیوع درماتیت آتوپیک در کودکان شهر اهواز، انجام تمهیداتی که بتوانند در کاهش محرک های محیطی آتوپی نقش داشته باشد و همچنین برنامه ریزی های آموزشی برای خانواده های کودکان مبتلا در بهبود وضعیت زندگی کنونی و آینده این کودکان موثر خواهد بود.

سابقه و هدف: آسم یک بیماری التهابی مزمن راه های هوایی است که به دلیل افزایش حساسیت به آلرژن های محیطی ایجاد می شود. علائم آسم شامل تنگی نفس، افزایش واکنش راه های هوایی، خس خس و سرفه می باشد که می تواند به شکل یک بیماری خفیف تا شدید و متناوب تا مزمن متفاوت باشد. به دلیل میانکنش بین فاکتورهای ژنتیکی و محیطی در ایجاد آسم، این بیماری به عنوان یک بیماری مولتی فاکتوریال شناخته می شود. شناسایی عوامل ژنتیکی و محیطی درگیر در ایجاد آسم آلرژیک باعث تسهیل در پیشگیری، تشخیص و درمان آن می شود. هدف ما در این مقاله مروری، بررسی عوامل ژنتیکی و محیطی مرتبط با افزایش ریسک ابتلا به بیماری آسم می باشد.مواد و روش ها: برای دسترسی به مقالات، از منابع Scopus، Pubmed،Google scholar  و مقالات معتبر چاپ شده در ژورنال های علمی- پژوهشی ایرانی و منتشر شده در پایگاه های SID (Scientific Information Database)،Magiran  و Irandoc از سال 1990 تا 2016 استفاده کردیم. برای جستجو در این منابع، کلیدواژه هایی نظیر آسم، آتوپی، فاکتورهای ژنتیکی، پلی مورفیسم، فاکتورهای محیطی و میانکنش ژن- محیط مورد استفاده قرار گرفت.یافته ها: بررسی مقالات نشان داد که بیماری آسم یک بیماری مولتی فاکتوریال است که مجموعه ای از عوامل محیطی و ژنتیکی مختلف و هم چنین میانکنش این عوامل در بروز و پیشرفت آن نقش دارند. برای هرکدام از این عوامل نمی توان نقشی کاملا مطلقی در بروز آسم در نظر گرفت بلکه مجموعه ای از این عوامل مانند ژن های تاثیرگذار بر مسیرهای التهابی، بازسازی مسیرهای هوایی و فاکتورهای محیطی می توانند به عنوان فاکتورهای خطر در نظر گرفته شوند.استنتاج: آسم یک بیماری کمپلکس و مولتی فاکتوریال می باشد و میانکنش چندین فاکتور ژنتیکی و محیطی در بروز تظاهرات بالینی آن دخیل می باشند. گام اصلی در تعیین عوامل ژنتیکی این بیماری، شناسایی مناطق کروموزومی و ژن های کاندید مرتبط با آن می باشد.

سابقه و هدف: مطالعات انجام شده در زمینه ارتباط وزن هنگام تولد با ابتلای به آسم نتایج متناقضی دارد که برخی از مطالعات به ارتباط وزن بالای تولد و دسته دیگر به وزن پائین هنگام تولد به عنوان ریسک فاکتور اشاره می کنند. این مطالعه به منظور بررسی شیوع وزن غیر طبیعی زمان تولد در کودکان مبتلا به آسم اجرا گردید.مواد و روش ها: مطالعه مقطعی حاضر بر روی 400 کودک 15-5 ساله آسماتیک مراجعه کننده به کلینیک آسم و آلرژی کاشان طی سال 1386 انجام شد و کودکان بر اساس وزن هنگام تولد درج شده در پرونده به چهار گروه تقسیم شدند.نتایج: یافته های مطالعه نشان می دهند که 62.5 درصد از کودکان مبتلا به آسم دارای وزن مطلوب، 32.5 درصد وزن بالا، 1 درصد وزن خیلی کم و 4 درصد وزن کم بوده اند. در جنس مذکر 0.4 درصد وزن خیلی کم، 2.3 درصد وزن کم، 63.7 درصد وزن مطلوب و 33.6 درصد وزن بالا در زمان تولد داشته اند. شیوع وزن خیلی کم در جنس مونث 1.7 درصد، وزن کم 6.2 درصد، وزن مطلوب 61 درصد و وزن بالا 31.1 درصد بوده است.نتیجه گیری: در این پژوهش مشاهده شد که در بین وزن های غیر طبیعی زمان تولد، وزن بالا بیشترین فراوانی را در بین کودکان آسماتیک داشته است که در هر دو جنس مونث و مذکر مشابه بوده است.

مقدمه: شیوع بیماری های آتوپیک در چند دهه اخیر در کشورهای پیشرفته افزایش چشمگیری داشته است. بنابراین شناسایی عوامل مداخله گر و بر طرف کردن آنها به نظر می رسد. در این مطالعه ما به بررسی ارتباط اسکار واکسن bcg و شیوع آتوپی پرداخته ایم.روش بررسی: برای انجام این مطالعه 1000 دانش آموز به صورت طبقه بندی شده تصادفی انتخاب شدند (500 دانش آموز دختر و 500 دانش آموز پسر) و سپس بر روی دانش آموزان با استفاده از پرسشنامه و اخذ شرح حال و معاینه بالینی و اندازه گیری اسکار با یک ابزار مشترک (خط کش) با کمک یک کارشناس پرستاری انجام شد و اطلاعات جمع آوری شده با روش test mini tab آنالیز گردید.نتایج: از میان دانش آموزان 208 نفر مبتلا به آسم بودند که در بررسی ارتباط بیماری آسم با اسکار واکسن  bcgتفاوت معنی داری مشاهده نگردید. 203 نفر از دانش آموزان مبتلا به رینیت آلرژیک بودند که تفاوت معنی داری بین اسکار واکسن bcg و ابتلا به رینیت آلرژیک در دو گروه وجود داشت. 218 نفر نیز مبتلا به درماتیت آتوپیک بودند که تفاوت معنی داری بین اسکار واکسن bcg , و ابتلا به درماتیت آتوپیک در دو گروه وجود داشت.نتیجه گیری، بحث و پیشنهادات: در این مطالعه واکنش به واکسن bcg در مواردی که شدید بوده و اسکار بزرگتری به جای گذارد سبب کاهش بروز رینیت آلرژیک و درماتیت آتوپیک می گردد ولی بر روی شیوع بیماری آسم تاثیری ندارد.جهت اثبات این یافته ها انجام مطالعات تکمیلی با اندازه گیری ige اختصاصی تست پوستی و اسپرومتری و بررسی عوامل محیطی توصیه می گردد.

زمینه: رینیت آلرژیک بیماری التهابی مخاط بینی است که می تواند کیفیت زندگی بیماران را متاثر کند. هدف: هدف از این مطالعه بررسی و مقایسه کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به رینیت آلرژیک با گروه کنترل بود. مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی، افراد شرکت کننده بیماران مبتلا به رینیت آلرژیک مداوم و افراد سالم بودند که به بیمارستان امیرالمومنین (ع) رشت مراجعه کرده بودند. بعد از اخذ رضایت نامه آگاهانه، پرسش نامه مشخصات جمعیت شناختی و کیفیت زندگی SF-36 برای تمامی افراد تکمیل شد. برای مقایسه داده های حاصله در دو گروه از آزمون تی تست استفاده شد. تمامی آنالیزهای آماری با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 19 صورت گرفت. یافته ها: در کل، صد بیمار مبتلا به رینیت آلرژیک و صد فرد کنترل ارزیابی شدند. میانگین سنی بیماران در گروه رینیت آلرژیک 30/1 سال و در گروه کنترل 29/6 سال بود. بیماران مبتلا به رینیت آلرژیک، نمره کیفیت زندگی پایین تری (13/77) 66/66 نسبت به گروه کنترل (12/40) 72/88 کسب کردند و این اختلاف از لحاظ آماری معنادار بود (001/P<0). ارتباط معناداری بین نمره پایین کیفیت زندگی با جنسیت مرد (001/P<0) و تحصیلات بالا (001/P<0) مشاهده شد. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که کیفیت زندگی مرتبط با سلامت در بیماران مبتلا به رینیت آلرژیک کاهش بارزی می یابد. از این رو، مطالعات بیشتر در خصوص تاثیر بیماری در گروه های سنی متفاوت و نقش درمان های دارویی و غیر دارویی در بهبود کیفیت زندگی این بیماران توصیه می شود.

درماتیت آتوپیک یک بیماری پوستی شایعِ خارش‎دار و التهابی با زمینه‎ی ژنتیکی و دارای تظاهرات بالینی خاص است. پژوهش حاضر با هدف ارتقا دانش و یکپارچه سازی روش‎های درمانی دامپزشکان حیوانات خانگی در ایران صورت گرفته است. پژوهش حاضر به صورت مروری (Review) و بر پایه آخرین به روز رسانی دستورالعمل درمان درماتیت آتوپیک سگ‎ها (زیر نظر کارگروه بیماری‎های آلرژیک حیوانات) و جمع بندی پژوهش‎های نگارنده در ده سال گذشته صورت گرفته است. درمان حمله های حاد درماتیت آتوپیک سگ‎ها سه بخش دارد؛ 1- شناسایی و حذف علل ایجاد و / یا عوامل آلرژی زای تشدید کننده مانند گرده افشانی گیاهان، جرب گرد و غبار (درماتوفاگوئیدس)، پایودرم و درماتیت مالاسزیایی 2- درمان ضدمیکروبی و ارتقای بهبود بهداشت و سلامت پوست و مو مانند تجویز شستشو با یک شامپوی غیرتحریک کننده و ملایم 3-کاهش شدت خارش و و ضایعات پوستی با داروها مانند درمان کوتاه مدت با گلوکوکورتیکوئیدهای موضعی یا خوراکی یا اُکلاسیتینیب یا اینترفرون‎های نوترکیب تزریقی 4- پیشگیری از عود بیماری با ایمنی درمانی توسط آلرژن‎های اختصاصی و تجویز پیشگیرانه‎ی گلوکوکورتیکوئیدهای موضعی درمان‎هایی که تاکنون فاقد کارایی بوده اند: 1- هیچ شاهد قطعی برای اثبات کارایی آنتی هیستامین‎ها در درمان درماتیت آتوپیک فعال در سگ‎ها وجود ندارد. 2- تجویز اسیدهای چرب ضروری خوراکی به دلیل طولانی بودن زمان لازم برای هرگونه اثربخشی مؤثر آنها، در درمان التهاب‎های حاد درماتیت آتوپیک مفید نیست. درمان حمله‎های حاد درماتیت آتوپیک چندوجهی است و برای دستیابی قطعی یا احتمالی به اثر درمانی بهینه‎، باید مداخلات درمانی ترکیب شوند. لازم است پیش از طراحی یک برنامه‎ی درمانی، کیفیت زندگی سگ‎ها و صاحبانشان و نیز ترجیح نظر صاحب حیوان، در نظر گرفته شود.

زمینه و هدف: آلرژی می تواند با گرفتاری ارگان های مختلف بدن تظاهر نماید. این مطالعه جهت بررسی یافته ها و نشانه های بالینی بیمارانی که حساسیت اثبات شده به گرده ها را دارند، انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه کلیه بیماران با تست پوستی مثبت به حداقل یک آلرژن مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته های بالینی، اختلالات همراه، فصل بروز و یا تشدید علایم و سابقه گرفتاری در خویشاوندان مورد بررسی قرار گرفت. سپس ارتباط بین یافته های فوق و تست پوستی تجزیه و تحلیل شد.یافته ها: از 502 بیمار با تست پوستی مثبت 406 نفر با دادن رضایت وارد مطالعه شدند. 82 درصد بیماران به گرده ها حساس بودند که از بین آن ها علف هرز در درجه اول (61.3 درصد) و گرده درختان (60.1 درصد) و سپس چمن (59.9 درصد) در درجات بعدی قرار داشتند. بعد از گرفتاری بینی که شایع ترین شکایت بیماران بود. در بیماران حساس به علف هرز، درختان و چمن؛ گرفتاری گوش، کهیرو کونژکتیویت به ترتیب شایع ترین تظاهرات بالینی بیماران بودند. ارتباط معنی داری بین حساسیت به علف هرز و آلرژی بینی و کونژکتیویت، به خصوص در اواخر بهار و تابستان مشاهده شد. ارتباط معنی داری با آلرژی به درختان و کونژکتیویت در بهار و اوایل تابستان مشاهده شد. چمن شایع ترین آلرژن در کودکان و نوجوانان بود و ارتباط معنی داری بین آلرژی به چمن و کونژنکتویت در بهار و تابستان مشاهده شد.نتیجه گیری: با توجه به شیوع حساسیت بالا به آلرژن های خارج از منزل در منطقه، آموزش بیماران جهت اجتناب از تماس با گرده ها و استفاده از داروی مناسب در فصول گرده افشانی در کنترل علایم بیماران بسیار سودمند خواهد بود.

سابقه و هدف: علت زبان جغرافیایی ناشناخته است و مطالعات انجام شده در مورد ارتباط این ضایعه با حساسیت غذایی نیز بسیار اندک می باشد. بنابراین هدف این پژوهش بررسی شیوع زبان جغرافیایی و ارتباط آن با حساسیت غذایی و سابقه خانوادگی در بیماران مراجعه کننده به بخش بیماری های دهان، فک و صورت دانشکده دندان پزشکی سمنان بود. مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی با روش نمونه گیری آسان 936 بیمار از بین بیماران با علت های مختلف مراجعه به بخش بیماری های دهان، فک و صورت دانشکده دندانپزشکی سمنان بین سال 97 تا 98 بر اساس معیار های ورود، فقدان بیماری پسوریازیس و سایر بیماری های مخاطی، انتخاب شدند. اطلاعات از طریق پرونده های موجود، معاینه بصری و پرسش از بیمار وارد چک لیست ها گردید. سن، جنس، سابقه حساسیت، سابقه فامیلی زبان جغرافیایی و وجود یا عدم وجود زبان جغرافیایی در افراد بررسی شد. یافته ها: 8/8 % (82 نفر) به زبان جغرافیایی مبتلا بودند. میزان ابتلا به زبان جغرافیایی در افراد با حساسیت غذایی 54/2 برابر افراد بدون حساسیت غذایی و در زنان 05/2 برابر مردان بود. سن ارتباط معکوس داشت به طوری که فراوانی زبان جغرافیایی در سنین پایین بیشتر بود. نتیجه گیری: طبق مطالعه حاضر زنان جوان تر که دارای حساسیت غذایی هستند احتمال خطر بیشتری برای مبتلا شدن به زبان جغرافیایی را دارند. بنابراین استفاده از رژیم های غذایی مناسب و غیر حساسیت زا و همچنین انجام تست حساسیت برای یافتن ماده آلرژن به این بیماران توصیه می گردد.