اهداف: آپاندیسیت یکی از شایع ترین و مهم ترین اورژانس های جراحی است. بیشتر این بیماران تحت عمل جراحی آپاندکتومی قرار می گیرند. تشخیص آپاندیسیت امری حساس است و ارزش تشخیصی آزمایش ها همواره مورد بحث و تبادل نظر بوده است. هدف این مطالعه تعیین ارزش تشخیصی افزایش پروتئین فعال سی در تشخیص آپاندیسیت حاد است.مواد و روش ها: مطالعه حاضر از نوع توصیفی مقطعی بود. بدین منظور 105 نفر از مراجعه کنندگان به بخش اورژانس بیمارستان شهیدمطهری مرودشت در سال 1391 ارزیابی شدند. قبل از دریافت آنتی بیوتیک پیش از عمل، برای اندازه گیری سطح سرمی پروتئین فعال سی از آن ها نمونه خون گرفته شد. پس از جراحی ارتباط میان سطح سرمی پروتئین فعال سی با جواب پاتولوژی بافت آپاندیس و نظر جراح درباره نوع بافت بررسی شد. اطلاعات به دست آمده با نرم افزار SPSS نسخه 18 و آزمون تحلیل واریانس و آزمون توکی تجزیه وتحلیل شد.یافته ها: 81 نفر از افراد مطالعه شده آپاندیسیت حاد و 24 نفر آپاندیسیت عادی داشتند. از میان افراد مبتلا به آپاندیسیت حاد، در 65 نفر سطح سرمی پروتئین فعال سی افزایش یافته و در 16 نفر سطح سرمی پروتئین فعال سی عادی بود. در این مطالعه حساسیت و ویژگی پروتئین فعال سی به ترتیب 80 درصد و 63 درصد بود.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد سنجش سطح سرمی پروتئین فعال سی می تواند در تشخیص آپاندیسیت حاد سودمند باشد.

زمینه و هدف: آپاندیسیت یکی از شایع ترین و مهم ترین اورژانس های جراحی است و بیشتر این بیماران تحت عمل جراحی آپاندکتومی قرار می گیرند. تشخیص آپاندیسیت امری حساس بوده و ارزش تشخیصی تست های آزمایشگاهی همواره مورد بحث و تبادل نظر بوده است. هدف از این مطالعه تعیین ارزش تشخیصی افزایش پروتئین فعال c (CRP) در تشخیص آپاندیسیت حاد است.مواد و روش ها: مطالعه حاضر یک پژوهش توصیفی-مقطعی بود. 105 نفر از مراجعه کنندگان به بخش اورژانس بیمارستان شهید مطهری مرودشت در سال 1391 مورد ارزیابی قرار گرفتند. قبل از دریافت آنتی بیوتیک پیش از عمل، نمونه خون جهت اندازه گیری سطح سرمی CRP تهیه شد.پس از جراحی ارتباط میان سطح سرمی CRP با جواب پاتولوژی بافت آپاندیس و نظر جراح در مورد نوع بافت بررسی شد. اطلاعات به دست آمده توسط نرم افزار SPSS نسخه 18 (آزمون تحلیل واریانس و آزمون توکی) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: 81 نفر از افراد مورد مطالعه مبتلا به آپاندیسیت حاد و 24 نفر دارای آپاندیس نرمال بودند. از میان افراد مبتلا به آپاندیسیت حاد، در 65 نفر سطح سرمی CRP افزایش یافته و در16 نفر سطح سرمی CRP نرمال بود. در این مطالعه حساسیت و ویژگی CRP به ترتیب، %80 و 63% بود.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که سنجش سطح سرمی CRP می تواند در تشخیص آپاندیسیت حاد، مفید و سودمند باشد.

زمینه: با وجودی که احتمال وقوع آپاندیسیت استامپ نادر است، ولی هنوز می تواند به عنوان یک رویداد کلینیکی مهم قلمداد شود. وقوع آپاندیسیت استامپ اخیرا افزایش یافته است.معرفی بیمار: در این مطالعه یک مورد آپاندیسیت استامپ در یک مرد 18 ساله با درد ربع تحتانی راست شکم که 7 ماه قبل سابقه آپاندکتومی داشته، توصیف می شود. آپاندیسیت استامپ، پیدایش تغییرات التهابی در استامپ آپاندیس پس از آپاندکتومی قبلی می باشد.نتیجه گیری: این گزارش تاکید می کند که یک جراح همیشه باید احتمال آپاندیسیت استامپ را در یک فرد با علایم درد شکمی حاد با سابقه قبلی آپاندکتومی مدنظر داشته باشد.

در مطالعه حاضر، ارزش تشخیصی یک سیستم اسکورینگ ساده جهت تشخیص آپاندیسیت حاد بررسی شد.65 بیمار بالای 20 سال که با علائم بالینی آپاندیسیت حاد در مرکز پزشکی الزهرا (س) وابسته به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان بستری و کاندید عمل جراحی شده بودند؛ انتخاب شدند. بیماران قبل از عمل، تحت معاینه قرار گرفته و آزمایش شمارش خون جهت ایشان ارسال می شد. معیارهای مورد نظر جهت سیستم اسکورینگ شامل: جنس، سن، مدت علائم، علائم ژنتیو- یوریناری، اسپاسم عضلانی، توده رکتوم و شمارش گلبول سفید بود. پس از گزارش جواب پاتولوژی آپاندیس نیز به چک لیست اضافه شد. جهت بررسی ارزش سیستم اسکورینگ با نقطه برش 3- از معیارهای حساسیت، ویژگی و ارزش های اخباری مثبت و منفی استفاده گردید. 39 نفر از بیماران (60 درصد) مذکر بودند. میانگین سنی بیماران 1.2±24.1 سال بود. در 93 درصد موارد، مدت علائم بالینی کمتر از 1.5 روز بود. در 98.4 درصد موارد، علائم ژنتیو- یوریناری وجود نداشت. در 60 درصد بیماران اسپاسم عضلات وجود داشت و در هیچ یک از بیماران توده های در رکتوم لمس نشد. در 60 درصد بیماران شمارش گلبول سفید کمتر یا مساوی 13000 در سانتی متر مکعب بود. حساسیت سیستم اسکورینگ 98 درصد، ویژگی 57.1 درصد، ارزش اخباری مثبت 89 درصد و ارزش اخباری منفی آن، 88 درصد بود. بنابراین استفاده از اسکورینگ می تواند در کاهش موارد منفی کاذب در تشخیص آپاندیسیت حاد مورد استفاده قرار گیرد.

مقدمه: در بالغین جابه جایی احشاء اغلب در طی یک تصویر برداری در اورژانس های حاد جراحی تشخیص داده می شود. در این پژوهش یک مورد آپاندیسیت حاد در یک خانم، که از وجود این ناهنجاری خود بی اطلاع بود، گزارش می شود .گزارش مورد: بیمار دختر 16 ساله ای بود که با شکایت درد شکمی شدید پذیرش شد. پس از معاینه بالینی، بیمار مبتلا به آپاندیسیت حاد تشخیص داده شد. در لاپاراتومی با شناسایی یک آپاندیس ملتهب در سمت چپ بدن، تشخیص آپاندیسیت تایید و همچنین وجود ناهنجاری نادر جابه جایی احشاء مطرح گردید. مطالعات تصویر برداری بعدی تشخیص جابه جایی احشاء را تایید کرد. بیمار با موفقیت آپاندکتومی را پشت سر گذاشت. علاوه بر این، بیمار یک کیست هموراژیک در تخمدان راست خود داشت که حین لاپاراتومی خارج گردید. بهبودی بعد از عمل بدون مشکل خاصی صورت گرفت. از آن جایی که گاهی بررسی های بالینی و مطالعات تصویر برداری در شناسایی جابه جایی احشاء با مشکل مواجه می شوند، لاپاراسکوپی یا لاپاراتومی در شناسایی و درمان اورژانس های جراحی حاد، به طور سریع و مؤثری، کمک کننده هستند.

زمینه و هدف: هدف از این مطالعه ارزیابی ارزش سطوح افزایش یافته گلبول های سفید خون، پروتئین واکنشی C و نیز بیلی روبین در تشخیص آپاندیسیت حاد می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه آینده نگر تمامی بیمارانی (189 نفر) که در بازه زمانی یک سال در بیمارستان های آموزشی شهرستان خرم آباد با تشخیص آپاندیسیت حاد تحت عمل جراحی آپاندکتومی قرار گرفتند، بدون در نظر گرفتن محدوده سنی وارد مطالعه شدند. که پس از در نظر گرفتن معیارهای خروج از مطالعه تعداد 149 نفر مورد ارزیابی قرار گرفتند. در کلیه بیماران علاوه بر آزمایشات روتین، اندازه گیری پروتئین واکنشی سی (CRP) و نیز بیلی روبین انجام گردید. عمل جراحی بر مبنای معیار آلوارادو انجام پذیرفت. پس از عمل نیز بر اساس نتیجه پاتولوژی بیماران به سه گروه آپاندکتومی مثبت، آپاندکتومی منفی و آپاندیسیت پرفوره تقسیم شده و نتایج حاصل در سه گروه مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: از مجموع 149 بیمار تعداد 89 نفر (59.73 درصد) مذکر و تعداد 60 نفر (40.27 درصد) مونث بودند. میانگین سنی بیماران نیز 28.1±12.7 سال به دست آمد. با بررسی پاتولوژی مشخص گردید که 20 نفر (13.4 درصد) از بیماران تحت آپاندکتومی منفی قرار گرفته بودند و مثبت بودن عمل آپاندکتومی در 129 نفر (86.6 درصد) از بیماران مشاهده شد که از آن میان پرفوره بودن آپاندیس در 23 نفر از آنان توسط نتایج هیستوپاتولوژی مورد تایید قرار گرفت. در این بررسی اختلاف آماری معناداری بین دو گروه با آپاندکتومی مثبت و آپاندکتومی منفی از لحاظ سطح پروتئین واکنشی سی، میانگین تام گلبول های سفید خون و نیز میانگین سطوح بیلی روبین مشاهده شد (P<0.001). به علاوه بیشترین حساسیت تشخیصی آپاندیسیت مربوط به پروتئین واکنشی سی با حساسیت 80.1 درصد و بیشترین ویژگی و ارزش اخباری مثبت مربوط به بیلی روبین با ویژگی 81.3 درصد و ارزش اخباری مثبت 92.5 درصد بود.

زمینه و هدف: آپاندیسیت حاد یکی از شایع ترین اورژانس های جراحی است و علی رغم معاینه فیزیکی و شرح حال دقیق، تشخیص آن قبل از عمل، یک مشکل اساسی است. روش هایی که به تشخیص آپاندیسیت کمک می کنند؛ شامل سونوگرافی، لاپاراسکوپی، سی تی اسکن و MRI می باشند. این مطالعه به منظور ارزیابی دقت سونوگرافی در تشخیص آپاندیسیت حاد انجام شد.روش بررسی: این مطالعه توصیفی آینده نگر روی 265 بیمار مشکوک به آپاندیسیت مراجعه کننده به اورژانس مرکز آموزشی درمانی پنجم آذر گرگان طی شهریور 1384 لغایت شهریور 1385 انجام شد. بیماران مشکوک به آپاندیسیت توسط جراح عمومی ویزیت شدند و تمامی بیماران تحت سونوگرافی قرار گرفتند. بررسی های سونوگرافی با روش High graded compression  انجام شد و نتایج آن با یافته های بالینی و آسیب شناسی مقایسه شد.یافته ها: نتایج سونوگرافی نشان دهنده 66 درصد حساسیت، 94 درصد ویژگی ، 98 درصد ارزش اخباری مثبت و 40 درصد ارزش اخباری منفی بود.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که سونوگرافی در تایید تشخیص بالینی کمک کننده است و استفاده از سونوگرافی قدرت تشخیص را افزایش داده و در کاهش لاپاروتومی منفی و اجتناب از آپاندکتومی غیرضروری کمک کننده است.

زمینه و هدف: آپاندیسیت حاد یکی از شایع ترین علل مراجعه بیماران با درد شکم به بخش اورژانس می باشد. برای تشخیص این بیماری، گرفتن شرح حال و معاینه بالینی بهمراه تستهای پاراکلینیکی لازم است، که مدت زمان قابل توجهی طول می کشد. از آنجایی که این بیماران از درد شدید شکم رنج می برند و برخی از جراحان بخاطر ترس از اختلال در معاینه شکم، از دادن مسکن خودداری می کنند، این مطالعه با هدف اثبات این مساله که آیا تزریق زودهنگام مورفین علاوه بر کاهش درد و ناراحتی بیماران، اختلالی در زمان و دقت تشخیصی پزشک ایجاد می کند یا خیر، صورت گرفت. روش بررسی: این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل دار بر روی بیماران با درد شکم مراجعه کننده به اورژانس بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص) که امتیاز آلوارادو بیش تر از 6 داشتند و با تشخیص آپاندیسیت عمل گردیدند، صورت گرفت. بیماران به صورت دو سوکور به دو گروه دریافت کننده پلاسبو و مورفین تقسیم شدند. زمان مداخله و زمان تشخیص گذاری برای هر بیمار یادداشت شد. نمونه های جراحی شده برای گزارش به پاتولوژی ارسال گردیدند. نتایج حاصله با استفاده از آزمون های پارامتریک (T Test و Chi-square) و با نرم افزار کامپیوتری SPSS مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. یافته ها: در مجموع 200 بیمار وارد مطالعه شده و به دو گروه دریافت کننده پلاسبو و مورفین تقسیم شدند. نسبت جنسی و میانگین سنی بیماران در دو گروه با یکدیگر تفاوت معنی داری نداشت (p>0.05). مقایسه نتایج پاتولوژی در دو گروه دریافت کننده مورفین و پلاسبو نشان داد که تفاوت آماری معنی داری میان دو گروه وجود نداشت (P>0.05). همچنین میانگین مدت زمان بین مداخله تا تشخیص آپاندیسیت توسط تیم جراحی، اختلاف معنی داری میان دو گروه نشان نداد (P>0.05). نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان داد که استفاده از مخدر باعث اختلال و تاخیر در تشخیص آپاندیسیت حاد نمی گردد. بنابراین در بیماران مراجعه کننده با درد حاد شکمی که شک به آپاندیسیت وجود دارد، می توان از مسکن استفاده نمود.

شاید روزی نباشد که موردی از آپاندیسیت در بخش های اورژانس بیمارستان ها در سراسر دنیا دیده نشود. این بیماری در مردان شایع تر است، اما میزان جراحی آپاندکتومی در زنان بیشتر دیده می شود (یعنی اغلب با تشخیص های دیگر جراحی می شوند).1 عفونت با باکتری دلیل اصلی آپاندیسیت است. یک فکولیت دهانه آپاندیس را می بندد و عفونت به دنبال آن رخ می دهد. با این حال، پاتولوژی های دیگری از قبیل عفونت انگلی (هلمینت ها)، تومورها (کارسینوئید)، تجمع لنفوئید و در مواردی نادر، پنوموکولون ناشی از کولونوسکوپی می توانند سبب آن شوند. این بیماری پیشرفت می کند و پاسخ التهابی در تمام ضخامت بافت دیده می شود. این پدیده می تواند به زخم، نکروز و سوراخ شدگی ثانویه بینجامد که به نوبه خود سبب پریتونیت یا تشکیل آبسه لوکالیزه می شود. ...

با توجه به شیوع آپاندیسیت حاد و خطر بالای عوارض ناشی از عدم تشخیص به موقع و زودرس آن و به منظور تعیین دقت سونوگرافی در تشخیص بیماران آپاندیسیت، این تحقیق روی مراجعین به بیمارستان طالقانی در نیمه دوم سال 1376 تا نیمه اول سال 1377 انجام گرفت.تحقیق به روش کارآزمایی بالینی از نوع تشخیصی انجام گرفت. کلیه افرادی که بر مبنای معیارهای بالینی با تشخیص آپاندیسیت حاد، اندیکاسیون جراحی داشتند، مورد مطالعه قرار گرفتند. تمام نمونه ها با دستگاه سونوگرافی توشیبا با پروپ inear probe high frequency توسط متخصصان و دستیاران رادیولوژی مورد بررسی قرار گرفتند و ابتلا یا عدم ابتلای افراد به آپاندیسیت حاد تعیین شد. کلیه بیماران پس از جراحی، مورد بررسی هیستوپاتولوژی قرار گرفتند و میزان ارزش پیشگویی مثبت سونوگرافی در تشخیص آپاندیسیت حاد تعیین شد. تعداد 79 نفر مورد بررسی قرار گرفتند. در گزارش پاتولوژی 73 نفر مثبت و 6 نفر منفی بودند و در سونوگرافی 65 نفر مثبت و 19 نفر منفی گزارش شدند. ارزش پیشگویی مثبت آن 100% بود. استفاده از سونوگرافی در تشخیص زودرس آپاندیسیت حاد روشی بی خطر و غیرمهاجم کمک تشخیصی در مراکز آموزشی درمانی کرمانشاه می باشد. توصیه می شود با استفاده از این روش سونوگرافی در بررسی قدرت سونوگرافی در تشخیص آپاندیسیت حاد اقدام گردد.