زمینه و هدف: با وجود آن که کنوانسیون های بین المللی و نظام نام های رفتاری در محیط های کاری، احترام به زنان را در بستر شغلی به رسمیت شناخته اند، اما آزار و اذیت زنان در محیط کار یکی از مسائل مهمی است که مورد توجه سازمان های دولتی و خصوصی به ویژه فعالان حقوق بشری و حقوق زن قرار گرفته است. با توجه به آن که، آزار و اذیت زنان در محیط کار، از یک سو، امنیت شغلی آن ها را با خطر مواجه می کند و از سوی دیگر، پیامدهای زیان باری را به بار می آورد، بررسی جرم شناختی عوامل آزار زنان در محیط کار از مسائل مهم در رویکردهای جنسیت محور تلقی می شود. با این حال، چون وضعیت زنان در محیط های کاری در کشورهای مختلف متفاوت است، هدف پژوهش حاضر، بررسی عوامل آزار و اذیت زنان در محیط کار در بیمارستان لقمان حکیم شهر هرات افغانستان است. روش بررسی: جامعه آماری این پژوهش، کارکنان بیمارستان لقمان حکیم هستند که از این میان با استفاده از فرمول کوکران، 151 نفر بر اساس نمونه گیری تصادفی طبقه بندی شده به عنوان حجم نهایی انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسش نامه محقق ساخته با تأکید بر شش متغیر اداری، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و حقوقی بود که روایی صوری، محتوایی و سازه و پایایی آن تأیید شد. برای بررسی رابطه میان متغیرها و آزار و اذیت زنان در بیمارستان لقمان حکیم از آزمون تی تک متغیره و برای رتبه بندی متغیرها از آزمون فریدمن استفاده شد. یافته ها: یافته های حاصل از آزمون تی تک متغیره نشان داد که هر شش متغیر یاد شده با آزار و اذیت زنان در محیط بیمارستان لقمان حکیم رابطه مستقیم و معنادار دارد. با این حال، یافته های آزمون فریدمن ثابت کرد که از میان متغیرهای شش گانه عامل حقوقی در رتبه اول و متغیر اقتصادی در رتبه آخر قرار دارند. نتیجه گیری: با توجه به ساختارهای موجود در جامعه افغانستان، به نظر می رسد که طیف متنوعی از عوامل مختلف در بروز آزار و اذیت زنان در محیط کار مؤثر است. این امر که نشأت گرفته از ساختارهای فرهنگی در این کشور است، از یک سو، مؤید فرهنگ مردسالاری در این جامعه است و از سوی دیگر، خلأهای حقوقی در زمینه حمایت از زنان را نشان می دهد. به عبارت دقیق تر، وجود نگرش های مردانه در محیط های کاری، آزار و اذیت زنان را به رسمیت می شناسد. هم زمان، فقدان جرم انگاری مستقل آزار و اذیت زنان در محیط کار در نظام کیفری افغانستان، یک خلأ حقوقی محسوب می شود که می تواند به تداوم هژمونی مردانه کمک کند.

در این مقاله نیز به بررسی میزان بزه­دیدگی آزار و اذیت جنسی دیجیتال بر روی بزرگسالان با نگاه به افراد تراجنسی پرداخته شده است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر گردآوری داده ها از نوع کمی با روش پیمایشی است. جامعةآماری تحقیق ترنس های ساکن شهر تهران هستند و در کنار آن ها یک گروه کنترل که زنان و مردان بالغ 18 تا 55 سال تهرانی را تشکیل می دهند قرار داده شد. در این پژوهش نتیجه گردید که میزان آزار و اذیت جنسی بین جنسیت های مختلف یکسان نیست و در افراد تراجنسی بیشتر است. و همچنین مسجل گردید که بر مبنای اطلاعات آماری این تحقیق بیشترین نوع آزار و اذیت دیجیتال، تلاش برای ایجاد روابط عاشقانه است. به لحاظ آماری بین میزان استفاده از شبکه های اجتماعی و نرم افزارها و میزان آزار و اذیت جنسی دیجیتال رابطه آماری معنی داری وجود ندارد.

آزار و اذیت بانوان در برخی از سازمان ها دیده می شود که یک نوع آن «آزار جنسی این برای آن» است. در این وضعیت آزار دهنده، که اغلب مدیر یا کارمند ارشد است، به شرط مشارکت در برخی از رفتارهای جنسی چیزی را به قربانی پیشنهاد یا وی را تهدید می کند و قربانی نیز بنا به دلایلی از بیان اتفاق خودداری می کند. هدف این مطالعه، ارایه راهکاری جهت پیشگیری از وقوع آزار بانوان در سازمان ها و ارایه راه حلی برای قربانیان پس از وقوع مشکل است. پرسش اصلی این است که چگونه می توان از وقوع آزار جنسی بانوان در سازمان ها جلوگیری کرد؟ این پژوهش سعی دارد از نوآوری اجتماعی استفاده کند، زیرا برای رفع مشکل به همکاری همه افراد مرتبط و ذی نفع نیاز است. این مسیله با استفاده از نمونه گیری گلوله برفی انجام شده و مدل فرایند تغییر اجتماعی چهار مرحله ای و روش تحقیق اقدام پژوهی مورد استفاده قرار گرفت. سرانجام تعدادی راهکار فوری و راه حل اساسی پیشنهاد شد. با به کارگیری راهکارهای فوری پیگیری قضایی، سیستم شکایات داخلی، نظارت خود سازمان و راه حل های اساسی شامل فرهنگ سازی، حمایت اجتماعی قربانیان، داشتن خط مشی جلوگیری از آزار در سازمان ها و به ویژه تعهد همه ذی نفعان می توان مشکل را به طور بنیادی حل کرد. مطالعه حاضر یکی از اولین پژوهش های بررسی آزار و اذیت در سازمان هاست که از طریق نوآوری اجتماعی و تفکر سیستمی و حصول راه حل های اساسی برای رفع آن انجام شده است.

طرح مساله: کودک آزاری یکی از معضلات اجتماعی است که در سال های اخیر به کمک رسانه های گروهی پدیدار شده و واکنش های اجتماعی زیادی را برانگیخته است. در این زمینه، تلاش های بسیاری در چند سال گذشته برای جرم انگاری آن صورت گرفته است. بدین منظور، کودک آزاری باید تعریف و مظاهر آن نیز به صراحت تعیین شود تا بتوان آن را از اقدام های متعارف لازم برای تربیت اطفال تفکیک و مبارزه علیه مظاهر آن را هدفمند و متناسب کرد.روش: این پژوهش به روش توصیفی ـ تحلیلی، با استفاده از نوشتگان جرم شناختی و جامعه شناختی موجود فارسی و انگلیسی و منابع کتابخانه ای صورت گرفته است. یافته ها: مطالعات انجام شده درباره موضوع مورد نظر مبین آن است که در قوانین کیفری ایران، تعریف جامعی از کودک آزاری ارایه نشده و از این رو، حمایت کیفری متناسبی از کودکان در برابر اذیت و آزار به عمل نیامده است.نتایج: تقبیح اجتماعی کودک آزاری در حقوق کیفری، مستلزم ارایه تعریف جامعه شناختی ـ جرم شناختی از این پدیده در جامعه ایران است. تا ضمن مشخص شدن تکلیف والدین، مربیان و آموزگاران در نگهداری و تربیت اطفال و دانش آموزان، کرامت انسانی کودکان نیز در مقابل هرگونه سوء استفاده علیه آنان حفظ و تضمین شود.

قلدر ی مجازی، هرگونه رفتار خشونت­آمیز توأم با سوء­استفاده از قدرت در فضای ­مجازی است که اغلب به طور ناشناس و مکرر، موجب آزار و اذیت و ارعاب بزه ­دیده می­گردد. این پدیده در حقوق کیفری آمریکا در سطح ایالتی و صرفاً در برخی از ایالات به طور مستقل جرم ­انگاری گردید، لکن در سطح فدرال، مصادیقی از رفتار مجرمانه این پدیده، همچون اذیت و آزار آنلاین جرم ­انگاری شد. در حقوق کیفری ایران، جرائم تحت عنوان قلدری­ کلاسیک و قلدری مجازی وجود ندارد و تنها در مواد 617 و 618 قانون مجازات اسلامی، مواد 4 و 5 قانون سمعی و بصری مصوب 1386 به طور پراکنده، به برخی مصادیق آن بسنده شد. هدف از این تحقیق، بیان ضرورت جرم­انگاری پدیده قلدری مجازی و ارزیابی و تحلیل مواد قانونی مرتبط در این خصوص در حقوق کیفری ایران و آمریکاست. یافته­ ها در این تحقیق حاکی از آن است که رفتار فیزیکی در قلدری مجازی در قالب حالت بوده، از طریق شیوه­هایی از قبیل اذیت و آزار شدید، بدنام کردن و انتشار اطلاعات خصوصی، محرومیت، جعل هویت و تهدید غیرمستقیم به منصه ظهور می­ رسد. همچنین، وجود حالت خطرناک در مرتکب و نیز پیامدهای آسیب­ زای قلدری مجازی، تفاوت فضای سایبری از فضای واقعی، عدم کفایت قوانین موجود و نیز اصولی مانند اصل ضرر، اصل قانونی بودن جرم و مجازات­­ ها، ضرورت جرم­ انگاری افتراقی و مستقل این پدیده را توجیه می­ کنند.

هدف: هدف از انجام این پژوهش شناسایی و تحلیل عواقب سوءاستفاده در ورزش ایران بود. روش شناسی: روش پژوهش کیفی می­باشد و داده ها از طریق مصاحبه­های نیمه ساختاریافته جمع آوری شدند. 14 مشارکت­کننده در این پژوهش حضور داشت که شامل اساتید، متخصصین، کارشناسان و صاحب­نظران در زمینه سوءاستفاده در ورزش بودند. به منظور تحلیل داده ها از روش تحلیل مضامین استفاده شد. یافته ها: با توجه به یافته­های پژوهش حاضر، هشت عامل از عواقب سوءاستفاده در ورزش است که عبارت هستند از: 1) پریشان حالی، 2) انزوا و تنهایی، 3) خودآزاری ورزشکار، 4) سرزنش و سرخوردگی، 5) اختلال در زندگی عادی، 6) انگشت­نما شدن، 7) خدشه­دار شدن آبروی خانوادگی و 8) وجهه ناخوشایند ورزش. نتیجه گیری: طبق یافته ها می توان بیان کرد تأثیرات سوءاستفاده بر ورزشکاران می­تواند شدید باشد و تا مدت­ها پس از سوءاستفاده ادامه یابد. به همین منظور آگاه شدن از عواقب وقوع سوءاستفاده در ورزش باعث می­شود این مسئله راحت­تر درک شود و عواقب سوءاستفاده از ورزش کاهش یابد.

مقدمه: هدف از این پژوهش، طراحی مدل عوامل مؤثر بر مدیریت ترور روانی معلمان تربیت بدنی استان آذربایجان غربی بود. روش پژوهش: این پژوهش از نظر رویکرد، کاربردی و از نظر راهبرد، کیفی و به روش داده بیناد انجام شد. جامعه آماری پژوهش را کلیه معلمان تربیت بدنی استان آذربایجان غربی تشکیل دادند. از بین آنها 18 معلم متخصص و نخبه تربیت بدنی با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند تا رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها، مصاحبه های نیمه ساختاریافته بود. برای بررسی اعتبار داده ها از روش های بازآزمون و پایایی دو کُدگذار و برای بررسی روایی داده ها از روش‎های راهبرد بازبینی توسط اعضا، کثرت گرایی، بررسی همکاران و قابلیت اعتبار استفاده شد. یافته ها: نتایج پژوهش در طی سه مرحله کُدگذاری باز، محوری و انتخابی، حاکی از استخراج 45 کد نهایی و 17 مفهوم، در قالب مدل مفهومی عوامل علّی (تعارضی، فردی، سازمانی، سیاسی و گروه های قدرت، مدیریتی، فرهنگی)، عوامل زمینه ای (معیشتی و اقتصادی، اجتماعی، نظام آموزشی)، شرایط مداخله ای (عوامل محیطی، خلاء قانونی در برخورد با ترور روانی)، مقوله محوری (ترور محل کار)، راهبردها (مقابله ای و پیشگیری) و پیامدها (فردی، سازمانی و اجتماعی)، دسته‎ بندی شدند که ترور روانی سازمانی معلمان تربیت بدنی را تبیین و روابط بین آنها را نشان می دهد. نتیجه گیری: ترور روانی در بین معلمان وجود دارد و یک پدیدة اجتناب ناپذیر است، بنابراین نتایج این پژوهش می تواند برای برنامه ریزان منابع انسانی مخصوصاً مدیران آموزشی به عنوان یک راهنما عمل کند، تا ضمن شناسایی و شناخت رفتارهای مخل در محیط کار، نحوه برخورد و مدیریت با پدیدة ترور روانی را بشناسند و جهت کاهش اثرات آن، اقداماتی اثربخش انجام دهند.

در این مقاله به مقایسه جهان واقعی و جهان مجازی می پردازیم و مسایل اجتماعی زنان را در جامعه مجازی، با تاکید بر اینترنت مورد بررسی قرار می دهیم. از میان مسایل اجتماعی زنان نیز به طور خاص به بررسی مشکلات امنیتی زنان در مواجهه با اینترنت می پردازیم. اگر چه این موضوع ممکن است هنوز در ایران خیلی مساله مهمی به حساب نیاید ولی روند رو به رشد آن در جهان نشان می دهد که لازم است به آن توجه شود. به طور کلی، هدف این بررسی مقاله بررسی انواع جرایم اینترنتی در رابطه با زنان و ارایه یک نوع شناسی از این جرایم است.