مقدمه: آدیپوکین ها پروتئین های مترشحه از بافت چربی هستند که سوخت و ساز بدن را کنترل می کنند. امنتین از جمله آدیپوکین ها است و نقش های بیولوژیکی گوناگونی دارد. بر اساس پژوهش های مختلف، سطح سرمی امنتین با تغییر در نمایه توده بدن (BMI)، مقاومت به انسولین، سندروم متابولیک، دیابت و بیماری های قلبی - عروقی در ارتباط می باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط امنتین با سندروم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) در زنان مبتلا انجام شد.مواد و روش ها: مطالعه مورد - شاهدی حاضر 45 بیمار مبتلا به PCOS و 45 نفر به عنوان گروه شاهد انجام شد. میزان BMI و سطح سرمی هورمون های امنتین و انسولین به روش الایزا ساندویچی و میزان گلوکز سرمی به روش رنگ سنجی آنزیمی در حالت ناشتا اندازه گیری شدند. شاخص مقاومت به انسولین با مدل HOMA-IR محاسبه گردید. داده ها با استفاده از آزمون تی مستقل، ضریب همبستگی و نرم افزارSPSS  نسخه 16 تحلیل شدند.یافته ها: میزان امنتین سرم در بیماران مبتلا به PCOS به طور معنی داری از گروه شاهد کمتر بود، میزان انسولین و گلوکز در بیماران مبتلا، به طور معنی داری از گروه شاهد بیشتر بود و این بیماران، مبتلا به مقاومت به انسولین بودند (P<0.05)، همبستگی معنی داری بین سطح امنتین در سرم با مقاومت به انسولین در بیماران و گروه شاهد وجود نداشت (P>0.05).نتیجه گیری: پژوهش حاضر نشان داد سطح سرمی امنتین در بیماران مبتلا به PCOS نسبت به گروه شاهد دارای BMI مشابه، کاهش می یابد، که ممکن است بتوان تغییرات سطح امنتین را به عنوان مارکر تشخیصی قابل ملاحظه ای در کنار سایر مارکرها برای تشخیص و تایید PCOS در نظر گرفت.

هدف: سرطان مدولاری تیروئید در حدود %10-5 از بدخیمی تیروئید راشامل شده و خاستگاه آن از سلول های پارافولیکولار تیروئید است. مطالعات گوناگون ارتباط برخی از آدیپوکاین ها و انواع مختلفی از سرطان ها را نشان داده اند. امنتین نوعی آدیپوکاین مترشحه از بافت چربی است. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی ارتباط سطح پلاسمایی امنتین در بیماران مبتلا به سرطان مدولاری تیروئید بود. مواد و روشها: در این پژوهش مورد-شاهد، تعداد 90 نفر مورد مطالعه قرار گرفتند که 45 فرد مبتلا به سرطان مدولاری تیروئید و 45 فرد به عنوان گروه شاهد در نظر گرفته شدند. پس از خون گیری و جدا نمودن پلاسما، میزان هورمون امنتین در نمونه های پلاسما افراد مورد مطالعه با روش الایزا مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: در این پژوهش سطح پلاسمایی امنتین در کل جمعیت گروه بیمار به طور معنی داری از میزان سطح پلاسمایی امنتین در گروه کنترل بالاتر بود (002/0=P). سطح پلاسمایی امنتین در زنان بیمار نسبت به زنان گروه سالم طور معنی داری بالاتر بود (0371/0=P). هم چنین سطح پلاسمایی امنتین در مردان بیمار نسبت به مردان گروه کنترل به طور معنی داری بالاتربود (0240/0=P). نتیجه گیری: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که سطح پلاسمایی امنتین در افراد مبتلا به سرطان مدولاری تیروئید بالا است. بنابراین، امنتین ممکن است به عنوان یک نشان گر جدید و امیدوار کننده برای تشخیص و بیماران مبتلا به سرطان مدولاری تیروئید موثر باشد.

سابقه و هدف: بیماری کبد چرب غیرالکلی (NAFLD) عمده ترین علت اختلال در عملکرد کبد بوده که با چاقی همراه می باشد. ژن امنتین (ITLN1) به میزان زیادی در بافت چربی احشایی بیان می شود. سطح امنتین پلاسما با چاقی ارتباط معکوس دارد و در افراد با بیماری کبد چرب افزایش می یابد. مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط بین پلی مورفیسم Val109Asp ژن امنتین و خطر ابتلاء به NAFLD انجام گرفته است.مواد و روش ها: این مطالعه مورد- شاهدی بر روی 94 بیمار مبتلا به کبد چرب غیرالکلی (45 زن با دامنه سنی 83-20 سال و 49 مرد با دامنه سنی 66-21 سال) و 188 شرکت کننده سالم (90 زن با دامنه سنی 81-19 سال و 98 مرد با دامنه سنی 65-20 سال) انجام شد. DNA ژنومی از نمونه خون افراد استخراج شد. پلی مورفیسم ژنتیکی Val109Asp ژن امنتین به کمک روش PCR-RFLP تعیین گردید. به منظور بررسی ارتباط بین پلی مورفیسم Val109Asp ژن امنتین و ابتلاء به NAFLD، آنالیز رگرسیون لوجستیک به کار برده شد.یافته ها: فراوانی آلل Asp در گروه سالم و بیمار به ترتیب 77 درصد و 67 درصد و فراوانی آلل Val 23 درصد و 33 درصد بود. ارتباط آماری معنی داری بین آلل Val و استعداد ابتلا به NAFLD مشاهده شد (p=0.01، 95 CI: 1.1-2.4 درصد، OR:1.6). هم چنین نتایج نشان داد که ژنوتیپ Asp/Val با افزایش خطر ابتلا به بیماری همراه می باشد (p=0.005، 95 CI: 1.2-3.5 درصد، OR: 2.07).استنتاج: پلی مورفیسم Val109Asp ژن امنتین با استعداد ابتلا به NAFLD در ارتباط می باشد.

لطفا برای مشاهده متن چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

سابقه و هدف: دیابت یکی از رایج ترین بیماری های مزمن متابولیک جهان است که به دنبال کاهش ترشح انسولین و یا مقاومت به انسولین(IR) و تجمع چربی در بافت چربی احشایی ایجاد می شود. امنتین پروتئین مترشحه از بافت چربی است که با میزان ابتلا به دیابت در ارتباط است. هدف از انجام این تحقیق بررسی ارتباط پلی مورفیسم rs2274907 ژن امنتین-1 با بیماری دیابت بود. روش بررسی: این مطالعه موردی-شاهدی بر روی 70 بیمار مبتلا به دیابت و 70 فرد سالم به عنوان شاهد انجام شد. میزان قند خون ناشتا، تری گلیسرید، کلسترول، HDL و LDL در افراد با دستگاه اتوآنالایز و سطح امنتین و انسولین با روش الایزا اندازه گیری شد. تعیین ژنوتیپ با استفاده از روش PCR-RFLP انجام گرفت. یافته ها: سن، نمایه توده بدنی، LDL، کلسترول، تری گلیسرید، قند خون ناشتا و مقاومت به انسولین در افراد بیمار و سالم تفاوت معنی داری داشت (05/ 0>P). تفاوت معنی داری در سطح امنتین در افراد دیابتی و کنترل مشاهده نشد (05/0P). تحلیل رگرسیونی ژنوتیپ ها نشان داد که ژنوتیپ پلی مورفیسم rs2274907 با دیابت ارتباطی نداشت (05/ 0< P). نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان داد ارتباط معنی داری بین ژنوتیپ rs2274907 و دیابت نوع دو وجود ندارد

مقدمه و هدف: آدیپوکاین های رزیستین، کمرین و امنتین-1 هورمون های ترشح شده از بافت چربی هستند که در تنظیم متابولیک و فرایندهای فیزیولوژیکی نقش دارند. از طرف دیگر تمرینات تناوبی شدید (HIIT) در پیشگیری از بیماری های متابولیک نقش مثبتی ایفا می کند. هدف از پژوهش حاضر، مروری بر مطالعات انجام شده جهت بررسی تاثیر HIIT بر رزیستین، کمرین و امنتین-1 است.مواد و روش ها: جستجوی مقالات مربوط به تاثیر HIIT بر رزیستین، کمرین و امنتین-1 در پایگاه های اطلاعاتی معتبر از جملهPubMed ، Scopus،Web of Science ، SID  و Magiran بین سال های 2009 تا 2023 انجام گرفت.یافته ها: گزارش های اخیر نشان می دهد HIIT منجر به کاهش رزیستین، کمرین و افزایش امنتین-1 می شود، همچنین مداخله HIIT منجر به کاهش وزن، درصد چربی بدن و شاخص توده بدنی می شود.بحث و نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر و اهمیت تغییرها در سطوح رزیستین، کمرین و امنتین-1 به نظر می رسد HIIT می تواند یک عامل مهم و کاربردی برای تنطیم هورمون های بافت چربی رزیستین، کمرین و امنتین-1 باشد که در افراد سالم و بیمار با توجه به توانایی خود می توانند این نوع تمرین ورزشی را انجام دهند

زمینه و اهداف: امنتین-1 آدیپوکینی است که از بافت چربی احشایی ترشح می شود و حساسیت به انسولین را افزایش می دهد. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی تاثیر تمرین استقامتی و مقاومتی بر سطوح پلاسمایی امنتین-1 در موش های صحرایی نر بود.مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی 24 سر موش صحرایی نر از نژاد ویستار با میانگین وزنی 20±220 گرم که تحت شرایط استاندارد (دما، چرخه روشنایی و تاریکی و دسترسی آزاد به آب و غذا) نگهداری شده بودند، به طور تصادفی به 3 گروه کنترل، تمرین مقاومتی و تمرین استقامتی تقسیم شدند. گروه تمرینی استقامتی، هشت هفته تمرین استقامتی را به طور فزاینده اجرا کرد (پنج جلسه در هفته دویدن بر روی تریدمیل، 60 دقیقه با سرعت 20 متر در دقیقه). گروه تمرین مقاومتی، 3 روز در هر هفته تمرین شامل بالا رفتن از یک نردبان با وزنه آویزان شده به دم موش ها را اجرا کردند. نمونه گیری قبل و پس از تمرینات برای اندازه گیری غلظت پلاسمایی امنتین-1، انسولین و گلوکز به عمل آمد. آزمون تحلیل واریانس یک طرفه برای آنالیز داده ها در سطح معنی داری P<0.05 مورد استفاده قرار گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد که تمرینات استقامتی سطوح پلاسمایی امنتین-1 را به طور معنی دار افزایش داده و غلظت انسولین و گلوکز پلاسما را کاهش داد، درحالیکه در گروه تمرین مقاومتی تغییرات امنتین-1 و انسولین معنی دار نبود.نتیجه گیری: بر اساس یافته ها، تمرین استقامتی نسبت به تمرینی مقاومتی بر تغییرات امنتین1 موثرتر بود. هر دو نوع برنامه تمرینی از افزایش وزن که در گروه کنترل مشاهده شد جلوگیری کرد. بر اساس نتایج می توان نتیجه گیری کرد که امنتین-1 ممکن است در تاثیرات متابولیکی ورزش نقش داشته باشد اما برای اظهارنظر قطعی در این زمینه نیاز به تحقیقات بیشتری می باشد.

زمینه و هدف: اُمنتین-1 و کمرین آدیپوکاین هایی هستند که به طور معکوس با چاقی ارتباط دارند. هدف پژوهش حاضر مقایسه ی اثر هشت هفته تمرین شنا با شدت زیر بیشینه وشنای تناوبی شدید بر تغییرات مقادیر سرمی اُمنتین-1 و کمرین مردان جوانِ دارای اضافه وزن است. مواد و روش ها: در این مطالعه نیمه تجربی از بین جامعه آماری (دانشجویان شناگر دارای اضافه وزن)، به صورت هدفمند، 24 دانشجوی مرد (67/1± 5/22 سال) دارای اضافه وزن (69/0± 93/26) به دو گروه شنای زیر بیشینه (با شدت 60 تا 67 درصد حداکثر ضربان قلب) و شنای تناوبی شدید (با شدت 80 تا 90 درصد حداکثر ضربان قلب) تقسیم شدند. پروتکل تمرینی شامل 8 هفته و 3 روز در هفته و هر جلسه 45 تا 60 دقیقه بود. قبل و 24 ساعت بعد از اتمام تمرینات، cc5 خون از آزمودنی ها گرفته شد. برای بررسی تفاوت های درون گروهی داده ها، از آزمون t همبسته و برای تفاوت های بین گروهی، از آزمون t مستقل با سطح معنی داری 05/0>p استفاده شد. نتایج: هر دو روش تمرینی شنای زیر بیشینه (001/0p=) و تناوبی شدید (01/0p=) منجر به افزایش مقادیر اُمنتین-1 شد و مقدار سرمی کمرین در هر دو گروه شنای زیر بیشینه (005/0p=) و تناوبی شدید (02/0p=) کاهش معناداری داشت. این نتایج با کاهش وزن، شاخص توده بدنی، نسبت دور کمر به باسن، درصد چربی و افزایش ظرفیت هوازی در هر دو گروه همراه بود (05/0>p). نتیجه گیری: میتوان گفت که هشت هفته تمرینات شنای زیر بیشینه و تناوبی شدید، باعث افزایش مقادیر سرمی اُمنتین-1 و کاهش کمرین و نیز کاهش عوامل وابسته به چاقی می گردد.

لطفا برای مشاهده متن چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه: شیوع بیماری کبد چرب غیر الکلی (NAFLD) به دلیل رشد همه گیر چاقی در حال افزایش است. امنتین یک آدیپوکین ضد التهابی است که به طور ترجیحی توسط بافت چربی احشایی ایجاد می شود. هدف از این مطالعه تعیین سطح سرمی امنتین-1 و ارتباط آن با شاخص توده بدنی، قند خون ناشتا و پروفایل لیپیدها بود. مواد و روش ها: این مطالعه مورد-شاهدی بر روی 70 بیمار مبتلا به بیماری کبد چرب غیر الکلی و 70 شرکت کننده به عنوان شاهد انجام شد. سطح پلاسمایی امنتین-1 با کیت ELISA اندازه گیری شد، و سایر متغیرها با روش های استاندارد تعیین شدند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 20 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: یافته های ما نشان داد، که بیماران مبتلا به کبد چرب غیر الکلی، سطح امنتین بالاتری را نسبت به گروه کنترل دارند (05/0< p). شاخص توده بدنی (BMI) و تری گلیسیرید بیماران مبتلا به NAFLD به طور معناداری بالاتر از گروه سالم بود (05/0< p). در این مطالعه، رابطه معکوس بین امنتین-1 با BMI، تری گلیسیرید، LDL-C مشاهده شد (05/0< p). اما با سطح HDL-C ارتباط مثبت نشان داد (05/0< p). در این مطالعه، همبستگی مثبت بین امنتین-1 با FBS در بیماران مبتلا به کبد چرب غیر الکلی مشاهده شد(05/0< p). بحث و نتیجه گیری: یافته ها نشان داد، که سطح سرمی امنتین-1 در بیماران مبتلا به NAFLD در مقایسه با گروه کنترل، به طور قابل توجهی متفاوت است. میزان امنتین با BMI، LDL-C، HDL-C ارتباط دارد. مقدمه: شیوع بیماری کبد چرب غیر الکلی (NAFLD) به دلیل رشد همه گیر چاقی در حال افزایش است. امنتین یک آدیپوکین ضد التهابی است که به طور ترجیحی توسط بافت چربی احشایی ایجاد می شود. هدف از این مطالعه تعیین سطح سرمی امنتین-1 و ارتباط آن با شاخص توده بدنی، قند خون ناشتا و پروفایل لیپیدها بود. مواد و روش ها: این مطالعه مورد-شاهدی بر روی 70 بیمار مبتلا به بیماری کبد چرب غیر الکلی و 70 شرکت کننده به عنوان شاهد انجام شد. سطح پلاسمایی امنتین-1 با کیت ELISA اندازه گیری شد، و سایر متغیرها با روش های استاندارد تعیین شدند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 20 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: یافته های ما نشان داد، که بیماران مبتلا به کبد چرب غیر الکلی، سطح امنتین بالاتری را نسبت به گروه کنترل دارند (05/0< p). شاخص توده بدنی (BMI) و تری گلیسیرید بیماران مبتلا به NAFLD به طور معناداری بالاتر از گروه سالم بود (05/0< p). در این مطالعه، رابطه معکوس بین امنتین-1 با BMI، تری گلیسیرید، LDL-C مشاهده شد (05/0< p). اما با سطح HDL-C ارتباط مثبت نشان داد (05/0< p). در این مطالعه، همبستگی مثبت بین امنتین-1 با FBS در بیماران مبتلا به کبد چرب غیر الکلی مشاهده شد(05/0< p). بحث و نتیجه گیری: یافته ها نشان داد، که سطح سرمی امنتین-1 در بیماران مبتلا به NAFLD در مقایسه با گروه کنترل، به طور قابل توجهی متفاوت است. میزان امنتین با BMI، LDL-C، HDL-C ارتباط دارد.