زمینه و هدف: کاربرد عمده ترامادول در کنترل درد و مدیریت درد بعد از اعمال جراحی در انسان است. هدف این مطالعه مقایسه اثرات بیهوشی کتامین زایلازین با ترامادول در مدل حیوانی بود.روش بررسی: در این مطالعه تجربی 10 قلاده سگ از نژاد مخلوط و از هر دو جنس با وزن متوسط 20±2  کیلوگرم به صورت تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. در گروه مداخله آتروپین 0.04 و متعاقب آن زایلازین 0.55 و کتامین 10 میلی گرم برای هر کیلوگرم وزن بدن به صورت داخل عضلانی تزریق شدند. پنج دقیقه بعد، از ترامادول 2 میلی گرم برای هر کیلوگرم وزن بدن به صورت داخل وریدی تزریق شد. در گروه کنترل به جای ترامادول از سرم فیزیولوژی با همان حجم دارویی ترامادول استفاده شد. مدت زمان بیهوشی، ریکاوری و پارامترها فیزیولوژیک اندازه گیری و ثبت شدند. داده ها با آزمون آماری تی مستقل تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: فاکتور متفاوت بین دو گروه میانگین مدت بی دردی بود که در گروه مداخله 17.2 و در گروه کنترل 36.4 دقیقه بود که تفاوت معنی داری را نشان داد (p=0.02).نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد، با اضافه کردن ترامادول به ترک یب داروی بیهوش کتامین و زایلازین مدت بی دردی کاهش می یابد.

سابقه و هدف: یکی از داروهایی که اخیرا در زمینه کنترل درد مورد توجه قرار گرفته است، پروپاستامول (استامینوفن وریدی) (Propacetamol) می باشد. هدف این مطالعه مقایسه اثرات ضد درد پروپاستامول با ترمادول (Tramadol) در بیماران با درد کلیوی (Renal colic) می باشد.مواد و روش ها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی دو سوکور، طبق روش آسان غیر احتمالی 80 فرد با درد کلیوی مراجعه کننده به اورژانس بیمارستان رسول اکرم (ص) وارد طرح شدند. داده های دموگرافیک و شدت درد قبل از تزریق توسط (Numeric Rating Scale) ارزیابی گردﻳﺪ. سپس بیماران بصورت تصادفی یکی از داروهای A (1 گرم پروپاستامول وریدی) یا B (100 ﻣﻴﻠﻲ گرم ترامادول وریدی) را درﻳﺎفت کردند. میزان کاهش درد و بروز عوارض 30 دقیقه پس از تزریق ثبت گردﻳﺪ. پس از یک ساعت نیاز به تزریق مجدد مسکن ارزیابی شد. سپس داده های جمع آوری شده، توسط روش آماری T-test و با برنامه SPSS مورد آنالیز آماری قرار گرفت. در آنالیز تحلیلی مقادیر Pvalue<0.05 معنی دار در نظر گرفته شد.یافته ها: میانگین سنی افراد در گروه 33±8.6 A سال و در گروه 34.2±8 B سال بود. میانگین درد در گروه 7.6±1.6 A و در گروه 7.5±1.5 B بود. میزان تخفیف درد در گروه 4.4±1.6 A و در گروه 2.6±1.2 B بود که از نظر آماری معنی دار می باشد. در گروه 12 A نفر (30 درصد) بعد از یک ساعت نیاز به تجویز مجدد مسکن داشتند و در گروه 25 B نفر (62.5 درصد) که این ﻳﺎفته هم از نظر آماری معنی دار می باشد.استنتاج: با توجه به نتایج این مطالعه و مقایسه آن با مطالعات قبلی ملاحظه می شود پروپاستامول وریدی یک داروی ایمن و موثر در تخفیف درد در بیماران با درد کلیوی می باشد که بدون ایجاد عوارض قابل توجه می تواند اثر ضد درد مناسبی ایجاد کند. نتایج پژوهش، نشان داد که پروپاستامول نسبت به ترامادول در کاهش درد بیماران با درد کلیوی، دارای کارایی بیشتر و عوارض کمتری می باشد.

زمینه: ترامادول آنالوگ صناعی 4 فنیل بی پیردین است که آثار اوپیوییدی ضعیف داشته و در کنترل دردهای متوسط تا شدید به کار می رود و در گروه C تقسیم بندی دارویی FDA می باشد. ترامادول باعث آزاد شدن سروتونین و مهار بازجذب نوراپی نفرین می شود مصرف مزمن آن در حاملگی موجب سندرم محرومیت دارو در نوزاد خواهد شد.معرفی بیمار: نوزاد 38.5 هفته با آپگار نرمال، وزن 2950 گرم در بیمارستان شهید مصطفی خمینی در تهران در سال 1390 متولد شد. 24 ساعت بعد از تولد نوزاد دچار تهوع، استفراغ، ترمور، بی قراری، شیر نخوردن، هیپرتونیسیته و تشنج چند کانونی میوکلونیک و کلونیک شد با توجه به سابقه طولانی مدت مصرف ترامادول توسط مادر، بیمار با تشخیص سندرم قطع دارو تحت درمان با فنوباربیتال قرار گرفت.نتیجه گیری: سندرم محرومیت دارو متعاقب مصرف ترامادول باید مورد توجه قرارگیرد و درمان طولانی مدت آن در حاملگی باید به موارد خاص محدود شود.

زمینه وهدف: ترامادول مسکن افیونی است که در درمان دردها مورد استفاده قرار می گیرد. این ماده با آماری بالغ بر 50 درصد، به عنوان اولین علت مرگ ناشی از مسمومیت با ترکیبات مخدر محسوب می شود. بررسی میزان شیوع مسمومیت ترامادول در فراهم سازی بستری مناسب جهت اتخاذ تدابیر لازم از سوی مسیولین به منظور کاهش مصرف این ماده مخدر نقش اساسی دارد. این مطالعه مروری به کنکاش در مورد عوارض ناشی از اوردوز ترامادول می پردازد. مواد و روش ها: پژوهش حاضر یک مطالعه مروری است. جستجو با استفاده از کلید واژه هایی از جمله ترامادول، مسمومیت، اوردوز و عوارض ترامادول به زبان فارسی و انگلیسی در پایگاه های معتبر از جمله PubMed، Wiley، Elsevier، Science Direct و SID از سال 2000 تا 2019 انجام شد. بحث و نتیجه گیری: به طور کلی با توجه به یافته های اکثر مطالعات، ترامادول پرعارضه ترین داروی مخدر به شمار می رود و با توجه به شیوع مصرف آن در بین افراد جوان و با سطح تحصیلات کم، نیاز به دقت همکاران پزشک و داروساز در تجویز و فروش این دارو امری ضروری می نماید. همچنین افزایش آگاهی در خصوص عوارض بالقوه ترامادول و نظارت دقیق تر بر روی توزیع این دارو الزامی می باشد. مسمومیت و اوردوز با ترامادول می تواند موجب کاهش فعالیت دستگاه عصبی مرکزی، دستگاه تنفس، تاکی کاردی، تشنج و افزایش فشارخون شود. اثر مخدری واثر مهاری بازجذب مونوآمین ها، روش های احتمالی عملکرد ترامادول می باشند.

زمینه: ترامادول دارویی است مسکن که در سالهای اخیر مورد سوء مصرف قرار گرفته است. این مطالعه با هدف بررسی عوارض شایع و خطرناک و موارد مرگ ناشی از مسمومیت با ترامادول انجام شد. روش کار: تعداد 420 بیمار بستری در بخش مسمومیت بیمارستان لقمان تهران طی چهار ماه بصورت مقطعی مورد بررسی قرار گرفتند. مشخصات بیماران و عوارض ناشی از دارو حین بستری و ویزیتهای بعدی ثبت شدند. یافته ها: تشنج در 3/31 درصد افراد دچار مسمومیت با ترامادول و آپنه در 6/2 درصد جزو خطرناکترین عوارض در بیماران بستری با تشخیص مسمومیت با ترامادول بودند. بروز آپنه با افزایش دوز مصرف دارو رابطه مستقیم داشت. بروز بقیه عوارض ناشی از مسمویت با افزایش دوز مصرفی، افزایش می یافت اما این افزایش دوز مصرفی معنی دار نبودند. نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشانگر شیوع زیاد سوء مصرف ترامادول و همچنین شیوع زیاد عوارض و خطرناک ناشی از آن در کشور ماست که نیازمند دقت همکاران پزشک و داروساز در تجویز و فروش ترامادول و هوشیاری خانواده ها در مورد مصرف خودسرانه جوانان خود می باشد.

مقدمه: ترامادول هیدروکلراید یک ضد درد اپیوئیدی فعال کننده مرکزی است که برای کنترل درد متوسط تا شدید به کار می رود و نسبت به اپیوئیدها مزایای بهتری و عوارض کمتری دارد.گزارش مورد: این مقاله به معرفی بیماری با وابستگی به ترامادول می پردازد که به دنبال قطع ناگهانی آن دچار روان پریشی شده بود.نتیجه گیری: با توجه به استفاده بی رویه ترامادول در تسکین دردهای مزمن موارد روز افزون از سوء مصرف و وابستگی به آن مشاهده شده است. به دلیل تاثیر ترامادول بر گیرنده های کاتکولامین و سروتونین علاوه بر گیرنده های اپیوئیدی برخی از علایم بازگیری آن مربوط به اپیوئیدها نیست و در کنار علایم طبیعی بازگیری مواردی از علایم بازگیری غیر طبیعی نیز گزارش شده است. از جمله این علایم، روان پریشی می باشد که بعد از چند روز با فروکش علایم بازگیری، روان پریشی نیز بهبود می یابد؛ بنابراین به نظر می رسد در این موارد به جای تشخیص اختلالات روان پریشی متعاقب بازگیری مواد، تشخیص ترک مواد (ترامادول) بیشتر مطرح است و باید درمان را طبق این تشخیص انجام داد.

تقریبا هیچ رشته ای در پزشکی وجود ندارد که با مسکن ها سروکار نداشته باشد. ترامادول یک مسکن صناعی جدید در دنیا و خصوصا در کشور ماست که در رشته های مختلف پزشکی کاربرد دارد. از زمان معرفی آن در سال 1977 در آلمان، این دارو در کشورهای دیگر خصوصا در اروپا مورد استفاده قرار می گیرد. این دارو که از حدود 5 سال قبل به شکل رسمی در بازار ایران وارد شده است در حال حاضر به راحتی در دسترس بوده و بدون نسخه در اختیار بیماران کشورمان قرار می گیرد.

زمینه و هدف: مصرف همزمان چند دارو با هم در بیهوشی می تواند سبب کاهش دوز مصرفی دارو و به حداقل رساندن عوارض جانبی ناشی از داروهای بیهوشی شود. هدف از این مطالعه بررسی اثرات مصرف ترامادول متعاقب مصرف کتامین در بیهوشی خرگوش است.مواد و روش ها: در این بررسی از 12 سر خرگوش سفید نیوزلندی با وزن تقریبی 2.5-3 کیلوگرم در 2 گروه 6 تایی استفاده شد. در گروه اول ابتدا ترامادول تزریق و پنج دقیقه بعد کتامین استفاده شد و در گروه دوم به جای ترامادول از نرمال سالین با همان حجم دارویی ترامادول استفاده گردید و پنج دقیقه بعد کتامین استفاده شد. زمان شروع دوره های القاء بیهوشی، بیهوشی، ریکاوری، بلند شدن و پارامترهای فیزیولوژیک در فواصل زمانی 90-60-50-40-30-20-10-0 دقیقه ثبت گردید. داده ها با نرم افزار SSPSS وآزمون آماری تی مستقل با معناداری p<0.05 تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: در رابطه با دوره القاء بیهوشی (p=0.563)، دوره بیهوشی (p=0.681)، دوره ریکاوری (p=0.931) و طول دوره ایستادن (p=0.674) دو گروه تفاوت معنی دار آماری نداشتند ولی فاکتور متفاوت بین دو گروه میانگین تعداد ضربان قلب، تنفس و درجه حرارت رکتوم بود.نتیجه گیری: بر اساس کل نتایج اخذ شده می توان گفت که مصرف داروی ترامادول متعاقب مصرف کتامین در بیهوشی خرگوش باعث تغییر معناداری در تعداد ضربان قلب، تنفس و درجه حرارت رکتوم می شود و چون این فاکتورها در روند بیهوشی تاثیرگذار هستند لذا مصرف ترامادول توصیه می شود.

سابقه و هدف: مسمومیت با داروی ترامادول از فوریت های مهم پزشکی و از شایع ترین انواع مسمومیت های دارویی است. هدف این مطالعه، تعیین ویژگی های اپیدمیولوژیک بیمارانی است که به دلیل مسمومیت ناشی از مصرف ترامادول توسط اورژانس پیش بیمارستانی شهرستان قایمشهر در سال 1395 امدادرسانی شده اند. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی-مقطعی، پرونده تمام بیمارانی که در فاصله زمانی اول فروردین 1395 تا انتهای اسفند 1395 به دلیل مسمومیت در اورژانس پیش بیمارستانی قایمشهر امدادرسانی شده بودند، بررسی شد. اطلاعات مورد نیاز از پرونده بیماران جمع آوری و آنالیز داده ها توسط نرم افزار آماری SPSS ورژن 22 انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد، مسمومیت با ترامادول 29/6 درصد از کل مسمومیت ها و 50 درصد از مسمومیت های دارویی را شامل می شود. از مجموع 118 مورد مسمومیت ناشی از ترامادول، 94/9 درصد مرد و 5/1 درصد زن بودند. میانگین سنی بیماران26/61 سال و بیش تر مراجعه کنندگان (66/1 درصد) جوانان رده سنی 30-21 سال بودند. روش مصرف ترامادول به شکل خوراکی و بیش ترین علت مسمومیت با ترامادول در اثر سوء مصرف (94/1 درصد) بود. 65/3 درصد بیماران سابقه هیچگونه بیماری نداشتند و 29/7 درصد دارای سابقه مصرف مواد مخدر بودند. استنتاج: نتایج نشان می دهد مسمومیت با ترامادول شایع ترین نوع مسمومیت دارویی بود و بیش تر در افراد جوان و به علت سوء مصرف اتفاق می افتد. لذا آگاه سازی خانواده ها و جوانان از پیامدهای سوءمصرف ترامادول، نظارت جدی در تحویل دارو و کاهش تجویز ترامادول می تواند در پیشگیری و کاهش مسمومیت ناشی از ترامادول موثر باشد.