لوله سینه که در اکثر اعمال جراحی قفسه سینه برای بیمار گذاشته می شود، بیشترین توجه بیمار را به خود معطوف کرده و می تواند باعث مسایل و مشکلات متعددی برای بیمار در دوران بعد از عمل گردد. این لوله ها که از فضای بین دو دنده وارد قفسه سینه می شوند گاهی باعث درد زیادی می گردند. همچنین وجود این لوله ها اغلب باعث تاخیر در ترخیص بیمار از بیمارستان شده و بیماران بی صبرانه منتظر خارج کردن آنها می مانند. در تعداد زیادی از عمل های جراحی گذاشتن لوله سینه بخشی ضروری از عمل جراحی بوده و گاهی هم اصل عمل جراحی را تشکیل می دهد. مطالعات بالینی آینده نگر برای تعیین بهترین روش گذاشتن لوله سینه و پاسخ به سایر ابهامات آن نظیر اندازه مناسب لوله، زمان مناسب درآوردن، محل مناسب گذاشتن یا روش ساکشن کردن و نحوه مراقبت از آن کم است و بیشتر جراحان بر اساس این که در کدام بخش آموزش دیده اند، روش های متفاوتی در این زمینه اتخاذ می کنند. برای خیلی از پزشکان، پرستاران و سایر افراد مراقبت کننده از بیماران نیز مسایل مربوط به فضای خالی جنب، فشار منفی جنب، قوانین حاکم بر روش های تخلیه فضای جنب، نحوه کار لوله سینه و علل نشت هوا مرموز و مبهم است. برای شناخت بهتر این مسایل سعی شده است ضمن مرور و بررسی منابع علمی و با استفاده از تجارب شخصی مولفین، مشکلات بالینی امر با تکیه بر جزییات مورد بررسی قرار گیرد.