سابقه و هدف: استفاده از استروئید های آنابولیک-آندروژنیک در بین ورزشکاران بسیار گسترده است و داروهای آنابولیک، به ویژه دیانابول، به عنوان داروی نیروزا برای رشد و تقویت عضلات در جوانان استفاده می شوند؛ ولی با این حال درباره عوارض این دارو روی دستگاه تولید مثل اطلاعات زیادی در دسترس نیست. مطالعه حاضر به منظور ارزیابی اثرات محافظتی ویتامین E در برابر آسیب های ناشی از دیانابول بر دستگاه تناسلی نر انجام پذیرفت. روش بررسی: در این مطالعه تجربی، 72 سر موش نر بالغ نژاد NMRI به صورت تصادفی به یک گروه کنترل و هفت گروه تجربی تقسیم شدند. گروه های تجربی اول، پنجم، ششم و هفتم ویتامین E را به میزانIU/kgBW 100 دریافت کردند. گروه های تجربی پنجم، ششم و هفتم چهار ساعت بعد از دریافت ویتامین E به ترتیب داروی دیانابول به میزان 5، 10 و 20 mg/kgBW و گروه های دوم، سوم و چهارم تجربی به ترتیب تنها دیانابول به میزان 5، 10 و 20 mg/kgBW دریافت کردند، روش تجویز در تمامی گروه ها به صورت خوراکی و به مدت 42 روز بود. 24 ساعت پس از آخرین تیمار، نمونه های خونی و پارامترهای اسپرم ارزیابی شدند. یافته ها: کاهش معنی دار ظرفیت آنتی اکسیدانتی تام (TAC) و افزایش سطح مالون دی آلدئید (MDA) در سرم مشاهده شد که تجویز ویتامین E موجب بهبود آنها شد. همچنین تجویز ویتامین E باعث بهبود در پارامترهای اسپرم و سطح تستوسترون خون شد. نتیجه گیری: اینگونه تداعی می شود که ویتامین E به عنوان یک مهار کننده رادیکال آزاد باعث کاهش آسیب های اکسیداتیو دیانابول است.

زمینه و هدف با توجه به اثرات آنتی اکسیدانی کورکومین، مطالعه حاضر به منظور تعیین اثرات حفاظتی کورکومین بر مسمومیت کبدی القاء شده متاندینون (دیانابول) در موش سوری نر انجام شد. مواد و روش ها در این مطالعه تجربی 35 سر موش سوری نر بالغ با وزن 2± 35 گرم به صورت تصادفی به پنج گروه تقسیم شدند. گروه اول 2/0 میلی لیتر نرمال سالین و گروه دوم 20 میلی گرم/کیلوگرم دیانابول خوراکی دریافت نمود. گروه های تیمار علاوه بر دریافت 20 میلی گرم/کیلوگرم دیانابول، کورکومین را با دوزهای 50، 100 و 200 میلی گرم/کیلوگرم به مدت 8 هفته به صورت گاواژ دریافت کردند. در پایان، آنزیم های آلکالین فسفاتاز، آلانین آمینوترانسفراز و آسپارتات آمینوترانسفراز اندازه گیری شدند و تغییرات کمی بافت کبد با استفاده از روش های استریولوژی مورد بررسی قرار گرفت. داده ها با استفاده از آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی Tukey تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها حجم کبد، هپاتوسیت ها، سینوزوئیدها و هم چنین سطح آنزیم های آلکالین فسفاتاز و آلانین آمینوترانسفراز در گروه دریافت کننده دیانابول نسبت به گروه کنترل افزایش معنی دار یافته بود (05/0>p). کورکومین با دوز 100 و 200 میلی گرم/کیلوگرم به طور معنی داری (05/0>p) حجم کبد، هپاتوسیت ها و سینوزوئیدها و هم چنین سطوح آنزیم های آلانین آمینوترانسفراز و آلکالین فسفاتاز را نسبت به گروه تیمار شده با دیانابول کاهش داد (05/0>p). نتیجه گیری به نظر می رسد که کورکومین به علت خواص آنتی اکسیدانی و ضد التهابی خود می تواند از تغییرات ساختاری و عملکرد کبدی به دنبال تجویز دیانابول جلوگیری کند.

هدف از این تحقیق مرور نظاممند و فراتحلیل پژوهشهای انجام شده در زمینهی شیوع مصرف استروئیدهای آنابولیک و آگاهی از عوارض جانبی آنها در ورزشکاران بدنساز مرد ایرانی بود. سی و یک مطالعه با استفاده از کلید واژه های آنابولیک استروئید، داروهای نیروزا و بدنساز از بانکهای اطلاعاتی فارسی و لاتین به دست آمد. آنالیز داده ها با استفاده از متاآنالیز )مدل اثرات تصادفی( انجام شد. ناهمگونی بین مطالعات با استفاده از بررسی شد. نتایج نشان داد که شیوع کلی مصرف استروئیدهای آنابولیک در بدنسازان ایرانی برابر با I آزمون 2 17 تا 48 ( و همچنین مصرف شیوع چهار داروی تستوسترون 29 %، نانددرلون: 32. 9% )فاصله اطمینان % 95 24%، اکسی متانول 19 % و دیانابول 15 % بود. همچنین 74 % از ورزشکاران موثرترین افراد در مصرف مکملهای ورزشی را مربیان و دوستان معرفی کردند. تنها 34 % از ورزشکاران از عوراض ناشی از مصرف استروئیدهای آنابولیک آگاهی داشتند. بنابراین، آموزش هر دوی ورزشکاران و مربیان آنها در مورد عوارض داروهای استروئید برای کاهش شیوع مصرف توصیه می شود.