لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

هر رویداد با داستانی را می توان به یکی از این سه روش بازگویی کرد: گونه روایی گزارشگرانه (دانای کل)، گونه روایی با من راوی (اول شخص راوی) و، آخرین و جدیدترین روش، گونه روایی با سوم شخص مفرد یا راوی شخصی. سه انگیزه باعث اهمیت و برتری رمان با ایستمان و وضعیت روایی شخصی شده است: خواست و تلاش نویسنده برای واقعی و بی طرف جلوه دادن داستان، نوآوری در فن روایت و سرانجام موضوع یا هشته تازه در ادبیات یعنی ضمیر آگاه و ضمیر ناخودآگاه انسانی. نویسنده در این گونه روایی که موضوع این مقاله می باشد، بجای این که به عنوان دانای مطلق گزارشگرانه وارد پهنه داستان بشود و یا به گونه من راوی سخن بگوید، در پشت شخصیت های رمان پنهان شده، روایت می کند. او رمان را به تصویربرداری و نگارگری از دنیای داستانی به خود وا می گذارد، یعنی شخصیت های داستان چنین برداشتی را به دست می دهند، انگار آنها بالغ و مستقل از خالقشان باشند.

برای بررسی و نقد هرکتاب، دو راه پیش پای پژوهشگر و نقاد وجود دارد. راه اول، بررسی و نقد درونی و راه دوم، بررسی و نقد بیرونی کتاب است که با مطالعه و غوررسی در احوال و افکار پدیده آورنده یا راویان آن، انجام می شود. در مؤلفاتی چون کتاب سلیم بن قیس که با خبر واحد و از طریق یک راوی نقل و عرضه شده است، مطالعه و نقد خارجی کتاب یا بررسی احوال راوی آن، راهگشا و سودمند به نظر می رسد. براین پایه، نگارنده در این مقاله به بررسی و نقد احوال ابان بن ابی عیاش و تعیین وثاقت یا عدم وثاقت او به صفت “یک راوی حدیث“ و به ویژه “یکتا راوی کتاب سلیم بن قیس“ پرداخته و در آغاز نشان داده است که تنها راوی و حلقه اتصال کتاب به سلیم بن قیس، ابان بن ابی عیاش است سپس از رهگذر یک مطالعه رجال شناختی به این نتیجه دست یافته است که راوی موردنظر و روایاتش در خور اعتنا و اعتماد به نظر نمی رسد.

0

در این مقاله از میان عناصر داستان، به بررسی راوی، ویژگیها و زاویه دید وی در رمان آتش بدون دود، اثر «نادر ابراهیمی» پرداخته می شود. براین اساس، ابتدا تعریفی از روایت ارایه شده، پس از تعریف راوی -که از کلیدی ترین عناصر داستان به حساب می آید و سازمان بندی داستان تا حد زیادی در گرو آن است - از میان انواع زاویه دید، «تک گویی درونی» و انواع آن - که از راههای دسترسی به ذهن شخصیت های داستان است - بررسی می گردد. از آن جا که رمان آتش بدون دود را راوی «دانای کل» روایت می کند، ویژگیهای این راوی در رمان بیان شده است و سپس به چگونگی استفاده راوی دانای کل از انواع تک گویی ها و تغییر کانون دید به روایت داستان پرداخته و ویژگیهای خود را همچون یک شخصیت داستانی، آشکار ساخته است و آمیخته ای از روایت کلاسیک و مدرن را به صورتی به نمایش می گذارد که گاه، «آتش بدون دود» را به رمانهای پست مدرن نزدیک می کند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

کوه حوضه ی آبریز دشتهای پایین دستی است که با جذب و هدایت باران، آبهای زیرزمینی و رودخانه ها را تغذیه میکند. ساکنان کوهپایه ها، به وضوح نقش کوه را در فرایند زندگی و حیات خود لمس میکنند، پس بیهوده نیست اگر به کوه بهعنوان ولینعمت خود نظر کنند. کوه، حس عظمت و شکوه را در انسان زنده میکند. درک فضای کوه، چه از خارج و به مثابه ی ابژه، و چه از فراز کوه و در نقش سوژه، همواره با فهمی از شکوه مقارن میشود. برای درک مفهوم باشکوه و عظیم، بهتر از کوه شاید نتوان مصداقی یافت. . .