مقدمه: ولولوس سکوم یک اورژانس حاد جراحی است. در این عارضه سکوم، ترمینال ایلیوم و کولون صعودی بین 180 تا 360 درجه برخلاف عقربه ساعت حول شریان ایلیوکولیک دچار چرخش می شود. علت چرخش عدم چسبندگی مادرزادی کولون صعودی به پریتوئن جداری می باشد. بیمار معمولا با علایم درد شدید شکم همراه با اتساع غیرقرینه آن مراجعه می کند. در این مقاله 2 مورد بیمار دچار ولولوس سکوم مراجعه کننده به بیمارستان ولیعصر (عج) شهر اراک معرفی می شود.موارد: مورد اول خانم 74 ساله ای است با درد ناگهانی و اتساع شدید شکم به دنبال عدم اجابت مزاج 3 روزه مراجعه کرده است. بعد از تهیه گرافی ساده شکم و سی تی اسکن شکمی بیمار تحت عمل جراحی همی کولکتومی راست قرار گرفت. مورد دوم خانم 70 ساله ای است که به دنبال 4 روز عدم اجابت مزاج دچار درد و اتساع ناگهانی شکم شده که بعد از انجام گرافی ایستاده و خوابیده شکم با علایم پرهوایی کولون و مشاهده سطوح گاز و مایع تحت عمل رزکسیون کولون قرار گرفت.نتیجه گیری: درمان ولولوس سکوم برخلاف سایر علل انسداد روده و یا ولولوس سیگموئید که گاهی ممکن است به درمان های طبی نیز پاسخ دهند، همیشه جراحی و شامل رزکسیون سکوم و کولون صعودی است.

مقدمه: ولوولوس سکوم علت غیر شایعی برای انسداد روده بزرگ در کشورهای توسعه یافته است. از نظر شیوع ولوولوس سکوم، دومین علت ولوولوسهای کولون می باشد که 10 تا 40 % موارد ولوولوس کولون و 2 % از کل موارد انسدادهای روده را شامل می شود.معرفی بیمار: در این گزارش یک مرد 52 سا له با ولوولوس سکوم معرفی می شود. در این بیمار سکوم به صورت اگزیال حول محور عروق ایلئوکولیک چرخیده و به شدت متسع شده بود. در برخی نقاط دچار گانگرن به صورت پچی شده بود ولی پرفوره نشده بود.نتیجه گیری: در اغلب موارد ولولوس سکوم رزکسیون به صورت همی کولکتومی راست مناسب است، اما فقط در بیمارانی که درجات بالایی از کوموربیدیتی دارند و روده قابل حیات است می توان سکوپکسی را بدون رزکسیون روده در نظر داشت.

دستگاه داخل رحمی، یک روش پیشگیری از بارداری موثر و قابل اعتماد است. این روش از شایع ترین روش های پیشگیری مورد استفاده در کشور ما می باشد. پارگی کولون، یک عارضه نادر اما جدی کارگذاری این وسیله است که گاها سال ها بعد رخ می دهد. در این مطالعه یک بیمار که به دنبال کارگذاری IUD دچار پارگی سکوم شده بود و با شکم حاد مراجعه نمود، گزارش می شود. معرفی بیمار: بیمار خانم 30 ساله ای بود که با شکایت درد شکم ناحیه هایپوگاستریک همراه با لکه بینی به درمانگاه بیمارستان جامع بانوان آرش مراجعه کرد. وی 6 ماه قبل زایمان طبیعی داشته و یک هفته قبل از مراجعه، یک عدد دستگاه داخل رحمی برای وی تعبیه شده بود. در معاینه شکم درد ناحیه هایپوگاستریک با لمس عمقی داشت و حرکات سرویکس دردناک بود. در سونوگرافی انجام شده دستگاه داخل رحمی در حفره رحم رویت نشد، رادیوگرافی شکم انجام شد که وسیله در حفره شکم رویت شد. لاپاراسکوپی اورژانسی انجام و پارگی سکوم در دو نقطه به همراه وسیله در روده تشخیص داده شد. آسیب روده از طریق لاپاراتومی ترمیم گردید. نتیجه گیری: جابجایی و پارگی رحم و سوراخ شدگی کولون، یک عارضه نادر ولی جدی است که باید در تشخیص افتراقی هر خانم دارای IUD که درد شکم دارد، مدنظر قرار گیرد. جراحی لاپاراسکوپی برای خروج وسیله در صورت عدم وجود احتمال رخداد عوارض بیشتر، روشی ساده و ایمن می باشد.

مقدمه: سندرم اجیلوی، انسداد غیرمکانیکی و حاد کولون است که می تواند متعاقب اعمال جراحی لگنی اتفاق بیفتد و در صورت عدم تشخیص زودرس می تواند منجر به پرفوراسیون سکوم گردد، لذا آشنایی با این سندرم و علائم آن می تواند در پیشگیری از عوارض آن کمک کننده باشد. در مطالعه حاضر یک مورد از این سندرم که منجر به پرفوراسیون سکوم شده و تحت همی کولکتومی راست قرار گرفت، گزارش می شود. معرفی بیمار: بیمار خانم 42 ساله 72 ساعت پس از سزارین (نوبت دوم) به طور پیشرونده دچار اتساع شکم، نفخ، عدم اجابت مزاج و درد شکم شده بود. در بدو مراجعه علائم تحریک پریتوئن، لکوپنی و اختلال الکترولیتی وجود داشت. بیمار تحت لاپاراتومی قرار گرفت و یافته حین عمل، پرفوراسیون سکوم بود که بیمار تحت همی کولکتومی راست قرار گرفت و به علت آلودگی شدید شکم، ایلئوستومی دبل برل تعبیه شد. سپس بیمار 3 روز در بخش مراقبت های ویژه جراحی تحت درمان با آنتی بیوتیک های وسیع الطیف قرار گرفت. سپس به بخش منتقل و بعد از اجابت مزاج، رژیم مایعات برای بیمار شروع شد و 12 روز پس از عمل جراحی از بیمارستان مرخص شد و 3 ماه بعد تحت عمل بستن ایلئوستومی قرار گرفت و در پیگیری های بعدی مشکل طبی خاصی نداشت. نتیجه گیری: آشنایی با علائم سندرم اوجیلوی که شامل دیستانسیون و نفخ و عدم اجابت مزاج می باشد، همواره باید مدنظر پزشکان و پرسنل قرار گیرد. به ویژه در صورت وجود سابقه اخیر جراحی لگنی می تواند حائز اهمیت باشد؛ چراکه تشخیص زودرس این سندرم می تواند در پیشگیری از عوارض آن و مرگ و میر ناشی از آن کمک کننده باشد.

سابقه و هدف: سندرم Ogilvie، انسداد حاد غیرارگانیک کولون می باشد که به دلیل اختلال عملکرد عصبی روده، متعاقب اعمال جراحی زنان و جراحی لگنی رخ می دهد. در صورت بروز اختلال در خونرسانی به دلیل افزایش فشار در جدار روده می تواند سبب پرفوراسیون کولون و پریتونیت شود. با توجه به نادر بودن این عارضه و مخاطرات جدی ناشی از عدم تشخیص و درمان به موقع، موربیدیتی مورتالیتی بالایی سندرم Ogilvie، به گزارش یک مورد از این سندرم می پردازیم.گزارش مورد: خانم 33 ساله ای، 48 ساعت پس از زایمان سزارین (نوبت دوم) دچار اتساع شکم و عدم اجابت مزاج گردید که با گذشت زمان دچار تشدید علائم بالینی، تب، تاکی کاردی و تندرنس شکم گردید. با تشخیص پریتونیت تحت لاپاراتومی قرار گرفت. اتساع شدید کولون صعودی و سکوم به همراه پرفوراسیون آن مطرح کننده سندرم Ogilvie بود. بیمار تحت همی کولکتومی راست و آناستوموز ایلئوکولیک قرار گرفت.نتیجه گیری: تشخیص به موقع و درمان صحیح سندرم Ogilvie، از موربیدیتی و مورتالیتی ناشی از آن می کاهد. لذا همه پرسنل درمانی ضمن آشنایی با این مساله، در رویارویی با بیمارانی که متعاقب درمان جراحی زنان و لگن از جمله پس از سزارین دچار دیستانسیون پیشرونده شکم به همراه عدم اجابت مزاج شده اند باید با ظن بالینی قوی، سندرم Ogilvie را مد نظر قرار دهند.

چکیده: شکم حاد جراحی در دوران بارداری و پس از زایمان همواره یکی از چالش های مهم تشخیص و درمانی بوده است. اگرچه در دوران بارداری به خوبی به این مساله پرداخته شده، اما هنوز آمار دقیق از شیوع پاتولوژی های مختلف و راه کارهای تشخیصی و درمانی اختصاصی در دوران پس از وضع حمل وجود ندارد. از طرفی در دوران نقاهت پس از زایمان با توجه به افزایش شانس بروز مسایل ترومبوآمبولیک، انجام عمل های جراحی بر این میزان می افزاید که این مساله نیز می بایست مد نظر باشد. بیمار مطرح شده خانم 27 ساله ای است که به دلیل شکم حاد جراحی ناشی از پرفوراسیون سکوم در زمینه دایورتیکولیت تحت عمل جراحی قرار گرفت و پس از ترخیص از سرویس جراحی به دلیل بروز ترومبوآمبولی ریه مجددا تحت بستری و درمان قرار گرفت.

تومور کارسینوئید از تومورهای نادر و در عین حال جالب است. شایعترین محل این تومور در دستگاه گوارش و سپس در دستگاه تنفس گزارش شده است. خاستگاه این تومور در سلول های نوروآندوکرین است و به همین علت قابلیت ترشح مواد آمینی و پروتئینی مختلفی را دارد. مورد معرفی شده مربوط به بیماری است که با درد شکم و کاهش وزن مراجعه کرده بود. در بررسی های پرتونگاری، توموری در ناحیه ایلئوم انتهایی کشف و منجر به لاپاروتومی تشخیصی شد و در بررسی آسیب شناسی تشخیص تومور کارسینوئید تایید شد.از نظر علم کالبدشناسی، این تومور در دستگاه گوارش، از یکی از سه محل پیشین روده، میان روده، پسین روده (Hindgut, Midgut, Foregut) سرچشمه می گیرد. اغلب تومورها به ناحیه میانی شامل ایلئوم، آپاندیس و سکوم می شوند. این تومورها بسته به جایگاه، معمولا به صورت درد مبهم شکم، بی اشتهایی و کاهش وزن علامت می دهند و بهترین راه درمان آنها جراحی است. سندرم کارسینوئید در موارد اندکی دیده می شود و معمولا وقتی به وجود می آید که متاستاز کبدی وجود داشته باشد. روش های یافتن تومور اولیه و متاستاتیک شامل سی تی اسکن، سی تی اسکن Spect و ام آرآی است.

1زمینه و هدف: لیومیوم های دستگاه گوارش به ندرت در روده بزرگ ایجاد می شوند، تنها حدود سه درصد از کل لیومیوم های دستگاه گوارش در کولون تشکیل می شوند که بیشتر در کولون های نزولی و سیگموئید یافت می شوند. معمولا در طی کلونوسکوپی یافت می شوند. معرفی بیمار: زن 38 ساله ای با شکایت از دردهای مبهم در ناحیه هیپوگاستر، تورم شکمی و علایم انسداد نسبی دستگاه گوارش طی هفته ی گذشته در بهمن ماه 1402 به بیمارستان امام علی (ع) بجنورد مراجعه کردند. براساس سی تی اسکن انجام شده، یافته ها وجود تومور در سکوم را که فشاری روی ایلئوم انتهایی وارد می کرد، نشان دادند. بیمار با تشخیص انسداد ناشی از تومور کولون تحت عمل جراحی برداشتن کولون راست قرار گرفت. بررسی های بافت شناسی و ایمونوهیستوشیمی، تشخیص لیومیوم را تایید کردند. نتیجه گیری: لیومیوم های کولون می تواند با توجه به اندازه آنها با علایم مختلفی تظاهر کنند، با توجه به دشواری افتراق لیومیوم از بدخیمی های کولون به خصوص در سایز های بزرگ توصیه به عمل جراحی می شود.

در مطالعه حاضر اثرات استفاده از مخمر زنده، اتولیزشده و ترکیب آن ها بر عملکرد و بافت شناسی روده در بلدرچین ژاپنی، با استفاده  از 360 قطعه جوجه یک روزه در قالب طرح کاملاً تصادفی در چهار گروه آزمایشی و شش تکرار و 15 پرنده در هر تکرار بررسی شد. گروه های آزمایشی شامل گروه شاهد: تغذیه شده با جیره پایه بدون افزودنی، گروه دوم: تغذیه شده با جیره پایه حاوی 0/4درصد مخمر زنده، گروه سوم: تغذیه شده با جیره پایه حاوی 0/4درصد مخمر اتولیزشده و گروه چهارم: تغذیه شده با جیره پایه حاوی0/2 درصد مخمر زنده و 0/2 درصد مخمر اتولیزشده بودند. نتایج نشان داد که افزودن مخمر اتولیزشده بیش ترین افزایش وزن بدن را نسبت به شاهد و مخلوط آن ها در کل دوره آزمایش ایجاد کرد (p>0/05). وزن نسبی ران و پانکراس (درصدی از وزن زنده) و هم چنین طول دوازدهه در پرندگان تغذیه شده با مخمر اتولیزشده در مقایسه با تیمار شاهد و مخمر زنده افزایش نشان داد (p>0/05). بیش ترین ارتفاع پرزهای دوازدهه در پرندگان تغذیه شده با مخمر اتولیزشده و مخمر زنده در مقایسه با تیمار شاهد و مخلوط آن ها مشاهده شد (p>0/05). پرندگان تغذیه شده با مخمر اتولیزشده کاهش معنی دار باکتری­های ایکولای و افزایش باکتری­های لاکتوباسیلوس را در مقایسه با تیمار شاهد نشان دادند (p>0/05). نتایج نشان داد که استفاده از مخمر اتولیزشده با افزایش ارتفاع پرز دوازدهه، کاهش جمعیت میکروبی ایکولای و افزایش جمعیت لاکتوباسیلوس سکوم سبب بهبود عملکرد بلدرچین ژاپنی می شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.