مقدمه: در بین آمیب های آزادزی، گونه های N. fowleri و N. australiensis علت مرگ ناشی از مننگوآنسفالیت آمیبی اولیه به حساب می آیند. از آن جا که آب استخرها منبع آمیب های آزادزی است، این مطالعه با هدف جداسازی آمیب نگلریا و شناسایی نگلریا آسترالینسیس از آب استخرهای شنای استان کرمان انجام شد. روش کار: 80 نمونه آب از 20 استخر استان کرمان در تابستان 1397 جمع آوری و میزان کلر باقی مانده، pH و دمای آن ها اندازه گیری شد. نمونه های آب فیلتر و کشت داده شدند. پس از شناسایی مورفولوژیکی آمیب، تعیین جنس به روش PCR و تایید گونه با مقایسه توالی محصول PCR در بانک ژن انجام شد. یافته ها: دما و باقیمانده کلر به ترتیب در 50% و 7/93 % از استخرها به میزان استاندارد بود. به طورکلی 75/8 % از نمونه آب استخرها، آلوده به آمیب با مورفولوژی نگلریا بودند. نتیجه PCR حاکی از وجود نگلریا در هفت نمونه بود. درصد آلودگی در سانس آقایان و در یک متری کناره استخر بیشتر بود. توالی محصول PCR درصد بالایی از هم پوشانی و شباهت با توالی های ثبت شده N. australiensis نشان داد که در بانک ژنی NCBI با شماره MT292609 به ثبت رسید. نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که آب 25% از استخرهای شنا در استان کرمان به نگلریا آسترالینسیس آلوده هستند. با توجه به توانایی بیماری زایی این گونه آمیب در انسان و حیوان، لازم است تمهیدات لازم برای ضدعفونی هر چه بیشتر آب استخرهای شنا توسط دست اندرکاران مسایل بهداشتی برای جلوگیری از آلودگی احتمالی اتخاذ شود.

سابقه و هدف: آمیب های آزادزی که به نام آمیب های آمفی زوئیک یا دوگانه زی معروف می باشند، توانایی زیست در منابع محیطی مختلف از جمله آب، خاک، گرد و غبار و همچنین بافت های بدن انسان و حیوانات را دارند. نگلریا فاولری نیز یکی از آمیب های آزادزی است که بر خلاف سایر آمیب های آزادزی که افراد با نقص سیستم ایمنی را درگیر می کنند انسانها و حیوانات با سیستم ایمنی سالم را مورد تهاجم قرار داده و موجب بروز بیماری کشنده مننگوانسفالیت آمیبی اولیه در آنها می شود. در این بیماری پرده مننژ مغز درگیر و در مدت بسیار کوتاهی افراد مبتلا جان خود را از دست می دهند. مواد و روش ها: این مقاله به صورت مروری و با استفاده از کلمات کلیدی آمیب های آزادزی پاتوژن، نگلریا فاولری، آمیب مغز خوار، مننگوانسفالیت اولیه، بیماری، درمان، روش های کنترل و پیشگیری نگلریا فاولری در موتور جستجوگر Google scholar و سایت PubMed و Medline و همچنین کتب مربوطه در خصوص این آمیب انجام شد و در نهایت 27 مقاله واجد شرایط به هردو زبان فارسی و انگلیسی انتخاب و به صورت کامل مورد مطالعه قرار گرفت. نتیجه گیری و توصیه ها: باتوجه به پیشرفت سریع بیماری ناشی از نگلریا فاولری و گزارشات فراوان از مرگ افراد توسط این آمیب مغزخوار از سرتاسر جهان و همچنین گزارش یک مورد ابتلا به این آمیب مغز خوار در ایران و شناسایی گونه های مختلف این آمیب از جمله نگلریا استرالینسیس، نگلریا گروبری و غیره در منابع آبی تهران و گرد و غبارهای بیمارستانی و چشمه های آب گرم استان اردبیل، کسب آگاهی در خصوص مکان های زیست این آمیب، روش های شناسایی، روند بیماری زایی و شناختن علائم بیماری که توسط نگلریا فاولری ایجاد می شود امری ضروری و لازم می باشد. لازم به یادآوری است که این آمیب مغزخوار علاوه بر افراد دارای نقص سیستم ایمنی افراد با ایمنی سالم و کارآمد را نیز مورد تهاجم قرار میدهد. به همین منظور آگاه کردن افراد در معرض خطر از طریق نصب تابلوهای هشدار دهنده در کنار چشمه ها و منابع آبی که از محیط های زیست این آمیب به شمار میروند امری ضروری بوده و باید به آن توجه شود.

مقاله پژوهشیمقدمه: آمیب های آزادزی، تک یاخته های بسیار شایعی هستند، که دارای زندگی دوگانه یا آمفی زوئیک بوده و قادرند ضمن زندگی آزاد به طور اتفاقی انسان را نیز آلوده نمایند. آلودگی منابع آبی به ویژه آب شرب با آمیب ها می تواند تهدیدی برای سلامتی افراد باشد و با شناسایی آمیب می توان به پیشگیری و کنترل بیماری کمک شایانی کرد. هدف از این مطالعه، جداسازی و شناسایی آکانتامبا و نگلریا از آب شرب قزوین با استفاده از روش های مورفولوژی و مولکولی بود.روش ها: در این مطالعه، 120 نمونه آب شرب، گرم و سرد از نقاط مختلف قزوین جمع آوری شد. نمونه های به دست آمده، کشت داده شدند. جهت تشخیص گونه نمونه های جدا شده از روش PCR استفاده شد. تست اسمو و ترموتولرنس، جهت بررسی پاتوژنیسیتی ایزوله ها انجام شد و معنی داری 0/05 > P در نظر گرفته شد.یافته ها: نتایج آنالیز مورفولوژی و مولکولی نشان داد، که (22/5 درصد) 27 از ایزوله ها آلوده به آمیب های آزادزی هستند. در بین ایزوله های مثبت 16/7 و 5/84 درصد از نمونه ها به ترتیب آکانتامبا و نگلریا شناسایی شد. آزمون آماری، اختلاف معنی داری بین نسبت آلودگی دو آمیب در آب شرب را نشان داد. نتایج تست پاتوژنیسیته نشان داد، که 55 درصد از ایزوله های آکانتامبا پاتوژن هستند.نتیجه گیری: مطالعه ی حاضر توصیه کرد که برای سلامت عمومی به تصفیه ی مناسب آب آشامیدنی توجه بیشتری شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه: آمیب های آزادزی، آمیب های فرصت طلبی هستند که معمولا به صورت آزاد در ﺷﺮاﻳﻂ محیطی مختلف از جمله آب های ﮔﺮم زﻣﻴﻦ و آب های ﮔﺮم آلوده و حتی در ﻟﻮﻟﻪﻫﺎی ﺷﺒﻜﻪ آب رﺳﺎنی زندگی می کنند. این آمیب ها هنگامی که به طور اتفاقی وارد بدن انسان یا حیوان می شوند، می توانند بیماری های خطرناکی ایجاد کنند. بنابراین شناسایی و تشخیص وجود آن ها در منابع آب با توجه به خطری که برای سلامتی انسان دارند ضروری به نظر می رسد.روش کار: در این مطالعه، پس از نمونه برداری از 70 حلقه چاه، 30 مخزن و 20 شبکه توزیع آب در شش ماه اول 1389، پارامترهای فیزیکی، شیمیایی و میکروبی آن ها اندازه گیری شد. سپس نمونه ها روی محیط آگار غیرمغذی کشت داده شدند و پس از رنگ آمیزی با گیمسا و استفاده از ویژگی های مورفولوژی، آمیب های رشدیافته شناسایی شدند.یافته ها: از 120 نمونه آب بررسی شده، نتیجه آزمایش42 نمونه (35 درصد) از نظر وجود آمیب های آزادزی مثبت بود. از 42 نمونه آلوده به آمیب،31 نمونه (73.81 درصد) به یک نوع آمیب و 11 نمونه (26.19 درصد) به دو نوع آمیب آلودگی داشتند و فراوانی گونه های آکانتامبا (39 مورد) نسبت به نگلریا (14 مورد) بیش تر بود. همچنین چاه ها از سایر منابع آلوده تر بودند (44.4 درصد). به علاوه با بررسی میکروسکوپی، چهار نوع آمیب پاتوژن (Naegleria fowleri، Acanthamoeba polyphaga، A.castellani وA.astronyxis ) شناسایی شدند.نتیجه گیری: نتایج نشان داد که منابع آب شیراز حاوی آمیب های آزادزی بیماری زا می باشند. بنابراین ضروری است با به کارگیری روش های جدید ضدعفونی و تصفیه منابع آب، از آلودگی احتمالی آن ها با این آمیب ها و عوامل عفونت زا جلوگیری نمود.

در عملیاتی که روی آب و خاک در منطقه کازرون طی دو سال از 1378 الی 1380 به عمل آمد، مجموعا 354 نمونه آب و خاک از رودخانه ها و دریاچه پریشان تهیه گردید که 10 مورد آمیپ آکانتاموبا و 3 مورد نگلریا جداسازی شد این موارد مثبت براساس نمونه گیریهای متعدد که در فصول مختلف سال و در شرایط اکولوژیک متفاوت به عمل آمد، حاصل گردید. نمونه های آبی با روشهای فیلتراسیون و عبور از صافیها برای جداسازی میکروارگانیسمها و با کمک سانتریفوژ آماده شد و سدیمانهای حاصله با مشاهده در زیر میکروسکوپ با بزرگ نمایی 10 و 40 و کشت در محیطهای آگار غیر مغذی که توسط اشرشیاکلی تقویت می گردید مورد بررسی قرار گرفتند. ضمن این بررسی یک مورد کراتیت آمیبی ناشی از آکانتاموبا در بین بیماران چشمی نیز جدا و مورد شناسایی قرار گرفت، بیمار دختری 22 ساله و ساکن شهرستان کازرون می باشد که جهت درمان به پزشک معالج معرفی شد.

آمیب های آزاد زی وفور بسیار زیادی در طبیعت دارند. بعضی از گونه های این آمیب ها بیماری های وخیم و گاه بسیار کشنده در افراد با سیستم ایمنی سالم و نیز در فراد با سیستم ایمنی سرکوب شده ایجاد می کنند. اعضا چهار جنس از این آمیب ها شامل آکانتامبا، نگلریا، بالاموثیا و ساپینیا تاکنون از عفونت های سیستم اعصاب مرکزی، ریه، سینوس ها، چشم و پوست در انسان جدا و شناسایی شده اند. با توجه به افزایش روزافزون دانش بشری در مورد آمیب های آزادزی در آینده ممکن است جنس ها و گونه های بیشتری از این آمیب ها به عنوان عوامل بیماری زای انسان و حیوانات شناسایی شوند. در ایران نیز با توجه به شیوع کراتیت های آکانتامبایی، توجه به آمیب های آزادزی حائز اهمیت است. در این مقاله بیماری های ناشی از آمیب های آزادزی و عوامل ایجادکننده آن مورد بررسی قرار گرفته است.

سابقه و هدف: آمیب های آزادزی شامل جنس های گوناگونی می باشند که در میان آن ها جنس های آکانتامبا، نگلریا، بالاموثیا و ساپینیا در شمار آمیب های پاتوژن برای انسان ها به شمار می روند. این آمیب های آزادزی به صورت فرصت طلبانه ای می توانند موجب بیماری های مختلف از جمله کراتیت، انسفالیت و زخم های پوستی شوند. آمیب های ذکر شده در مطالعات مختلفی در منابع آبی مشاهده شده است. هدف از مطالعه حاضر، بررسی فراوانی آمیب های آزادزی در چشمه های آب گرم محلات در استان مرکزی در تابستان سال 1395 با استفاده از روش های مورفولوژی و مولکولی می باشد. روش بررسی: در این مطالعه که به صورت مقطعی انجام پذیرفت، 87 نمونه آب از 5 چشمه آب گرم، 24 استخر و حوضچه کوچک در بطری های استریل با حجم 500 میلی لیتر جمع آوری و به آزمایشگاه دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی منتقل گردید. سپس براساس ویژگی های مورفولوژی و مولکولی، آلودگی چشمه ها، حوضچه ها و استخرهای آب گرم به آمیب های آزادزی مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: از 5 چشمه آب گرم، 24 استخر و حوضچه کوچک 3 نمونه از محل های مختلف جمع آوری گردید و مشاهده شد که هر3 نمونه دارای ایزوله های یکسانی از آمیب های آزادزی می باشند. از 87 نمونه جمع آوری شده 33 نمونه به آمیب های آزادزی آلوده بوند. بیشترین آمیب های جدا شده به ترتیب شامل ورم آمبا ورمی فورمیس با فراوانی 54/54 درصد، ونلا 52/23 درصد، آکانتامبا با ژنوتایپ T4 36/36 درصد و نگلریا استرالینسیس 09/9 درصد بودند. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که چشمه های آب گرم محلات واقع در استان مرکزی به آمیب های پاتوژن بالقوه ای از جمله ورم آمبا ورمی فورمیس، آکانتامبا و نگلریا استرالینسیس آلوده می باشد. آلودگی چشمه های آب گرم به آمیب های آزادزی می تواند به عنوان تهدیدی جدی برای سلامتی افراد بومی، گردشگران و مسافرانی که از این چشمه های آب گرم استفاده می کنند به شمار رود. به همین منظور فیلتر کردن آب ها قبل از استعمال و استفاده و نصب علایم هشدار دهنده در کنار این حوضچه ها و استخر ها امری ضروری به شمار می رود.

مقدمه: مصرف سبزی های آلوده نقش مهمی در ابتلای افراد به عفونت های انگلی دارد. آلودگی انگلی سبزی ها می تواند در مزرعه یا در زنجیره عرضه رخ دهد. آگاهی از میزان و انواع انگل های منتقله توسط سبزی ها در موقعیت های زمانی و مکانی مختلف ارزش بهداشتی دارد. هدف: تعیین میزان آلودگی انگلی سبزیجات عرضه شده در بازار رشت می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی_ تحلیلی 342 نمونه از 12 نوع سبزی آزمایش شد. سبزی ها از بازار شهر رشت به روش تصادفی گرد آوری شد و 200 گرم از هر نمونه با آب حاوی دترجنت شسته و آب حاصل از شستشو سانتریفیوژ شد. رسوب بدست آمده با میکروسکپ نوری به روش مستقیم از نظر وجود انگل بررسی شد. داده ها با نرم افزار SPSS. 21 و آزمون های آماری t و کای دو واکاوی شد. نتایج: انگل های بیماریزای انسان در 1/ 4% از نمونه های سبزی شناسایی شد. به طور کلی 3/5% سبزی ها به انواعی از ارگانیسم های انگلی بیماریزا و غیر بیماریزا آلوده بودند. انواعی از انگل ها از سبزی هایی مثل گشنیز، شاهی، جعفری، نعناع، چوچاق و خالی واش جدا شد. آلودگی انگلی سبزی های محلی مانند چوچاق و خالی واش بیش از سبزی های غیر محلی بود (006/0< p). در این بررسی، شش نوع انگل کرمی بیماریزای انسان از قبیل کرم قلابدار، توکسوکارا، تریکوسترونژیلوس، تریکوریس، استرونژیلوئیدس، دیپلوسکاپتر و دو نوع آمیب آزاد زی از جنس آکانتامبا و نگلریا و سه نوع تک یاخته غیربیماریزا از انواع آمیب ( آنتامبا کلی، آندولیماکس نانا، گونه ای از جنس آنتامبا) یافت شد. بیشترین میزان آلودگی انگلی در چوچاق دیده شد. گر چه آلودگی انگلی سبزی ها در فصل های گرم سال شایع تر بود ولی در فصول مختلف تفاوت آماری معنی دار دیده نشد ( 133/0< p). تخم و لارو نماتود های آزادزی در 8/65% نمونه های سبزی وجود داشت. نتیجه گیری: انواعی از انگل های کرمی و تک یاخته ای در سبزی های مورد بررسی شناسایی شد. سبزی های محلی بیش از سبزی های کاشته شده در خارج از استان به انگل آلوده بودند. به طور کلی میزان آلودگی انگلی این سبزی ها کمتر از حد انتظار بود. برای پیشگیری از ابتلا به عفونت های انگلی، دقت بیشتر در شستشوی سبزیجات به ویژه انواع محلی پیشنهاد می شود.