هدف این پژوهش «تعیین تاثیر قصه های قرآنی بر هوش هیجانی کودکان» بود. روش پژوهش آزمایشی با دو گروه آزمایش و کنترل، و انجام پیش آزمون و پس آزمون بود. حجم نمونه برابر با 30 کودک 6،4 ساله (15 نفر گروه آزمایش و 15 نفر گروه کنترل) از سه مهد کودک در شهر اصفهان در سال 1386 بود که با روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری پرسشنامه30 سوالی سنجش هوش هیجانی پیترایدز و فارنهام (2003) بود. ضریب پایایی پرسشنامه برابر با 84.0 محاسبه گردید. داده ها با استفاده از روش آماری کوواریانس تجزیه و تحلیل گردید. نتایج آزمون تحلیل کوواریانس در سطح نشان داد که بین میانگین نمرات کودکان گروه آزمایش و کنترل در زمینه تاثیر قصه های قرآنی بر چهار حیطه هوش هیجانی (درک عواطف و احساسات خود و دیگران، کنترل احساسات و عواطف، مهارت های اجتماعی، خوش بینی و نگرش مثبت) تفاوت معناداری وجود داشت.

چکیده عربی:سعد الله ونوس کاتب مسرحی سوری من درجة المسرحیین و المبدعین. حاول فی إغناء المسرحیة العربیة و ازدهارها. له مسرحیات تحتل المکانة السامیة بین المسرحیات العربیة المؤصلة منها مسرحیة (الملک هو الملک) التی تعتبر من أفضل مسرحیاته النموذجیة المعاصرة و تهتم بقضایا العرب المعاصرة و تنعکس حقائق مجتمعاتهم و حکامهم أشد انعکاس.التناص ترجمة للمصطلح الفرنسوی (intertext)، مصطلح شاع فی النقد العربی الحدیث علی ید «جولیاکریستیفا» و هو تعالق النصوص بعضها ببعض أو تداخل النص مع نصوص أخری، له قوانین و أشکال متعددة. مسرحیة (الملک هو الملک)، مسرحیة رمزیة سیاسیة وطنیة اجتماعیة، تصور المجتمع الاسلامی و الانسانی تصویرا واقعیا نموذجیا، تصویرا یغری المخاطب إلی إصلاح حیاته و مجتمعه. هذه المسرحیة أکثر مسرحیات سعدالله ونوس إمتاعا و طرافة، فضلا عن طقسیتها الموفقة و هی فی الواقع أصفی و أرق و أنجح ما کتب ونوس، لها مشاهد و فواصل عدیدة. مازال المسرحیین المعاصر الخلاق یهتمون بدرج التراث الماضی الثمین فی آثارهم لإثراءها. کذلک حال المبدع المسرحی سعدالله ونوس فی مسرحیته (الملک هو الملک) حین یوظف فیها حشدا من أسالیب و حکایات تراثیة تکشف لنا عن تأثیره بالکتاب العالمی التراثی (ألف لیلة و لیلة).هذه المقالة تحاول إلقاء الضوء علی هذا المسعی، و تمعن النظر فی تحلیل جوانب هذه المسرحیة التراثیة فی ظل قضیة التناص بأشکاله و قوانینه علی صعیدین: الحکایة و الأسلوب الفنی. چکیده فارسی:لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

دیوار هو به عنوان یک سازه ی پشتیبان در عرصه ی معماری مورد استفاده قرار گرفته است. این سازه ی تحتِ فشار از پیشروی نیروهای رانشی ممانعت کرده و باعث ایجاد ایستادگی و پایداریِ سازه ی اصلی در مقابل هرگونه حرکتِ افقی می گردد. بررسی مراجعِ مربوط به سازه های معماری روشن می کند که تحقیقاتِ اندکی به سازه های پشتیبان و بالاخص دیوارهای هو در ایران اختصاص داده شده است و پاسخ روشنی برای این سؤال که: بر اساس چه سنجه هایی می توان گونه های دیوارهای هو را بررسی نمود و این گونه ها چیستند ارائه نشده است. از سویی مطرح بودن مبحث دیوارهای هو در حوزه ی تخصصی مرمت بنا به عنوان یک شیوه ی درمان، نیاز به تحقیق در این خصوص را به صورت مبرم می طلبد. هدف این پژوهش، مطالعه و شناخت دیوارهای هوی در ایران است. بنابراین ابتدا با تکیه به مطالعات کتابخانه ای و سپس با تحقیقات میدانی و بررسی 100 نمونه ی در دسترس، شناخت و گونه شناسی دیوارهای هوی معماری ایرانی، مورد نظر قرارگرفت. برآمد اصلی این تحقیق، شناخت گونه های دیوارهای هو مبتنی بر سنجه های شکلی، موقعیت قرارگیری دیوارهای هو در پلان، مصالح به کاررفته در آن ها و زمانِ ساخت می باشد. مطالعه ی روند گونه شناسی در نمونه های بررسی شده، نشان داد که گونه های توپُر با پلان مستطیل و مقطع ترکیبی(مستطیل و مثلث)، کاربردی ترین دیوار هو از 100 نمونه ی مورد بررسی می باشد. سهولتِ ساخت و ایفای بهترین عملکرد سازه ای این دیوارهو می توانداز دلایل استفاده ی معماران باشد که بر شناخت و آگاهیِ تجربیِ آن ها استوار بوده است. در گونه های دیوارهای هوی دارای بازشو نیز نوعِ یک طبقه با پوشش درگاهی از نوع مازه دار بیشترین پذیرش را از سوی معماران به خود اختصاص داده است. ازدستاوردهای این پژوهش، راهکارهای علمی برای مرمت گران و معماران به منظور طراحی گونه های دیوارهای هو در مرمت بناهای تاریخی ارائه می دهد.

چکیده فارسی:هر چند که نظام فلسفی ابن سینا نظام عقلانی محضی است که بسیاری از اصول زیربنایی آن را اصول فلسفه ارسطویی تشکیل می دهد و فلسفه او فلسفه مشائی خوانده می شود، ولی با این وجود، ابن سینا هرگز خود را ملزم به حفظ تمامی مبانی فلسفه ارسطویی نمی داند و در بسیاری از موارد به نقد آن ها نیز می پردازد. ابن سینا با پذیرش برخی مبانی ارسطویی و ارائه اصول خاص فلسفی خود، موسس نظام فلسفه مشاء اسلامی به شمار می رود که فلسفه ای بر محور موجود است. او موضوع مابعدالطبیعه خود را موجود بما هو موجود می داند و اصول مابعدالطبیعی خود را بر مبنای آن بنا می کند. در طول تاریخ فلسفه، علاوه بر ابن سینا بسیاری از فیلسوفان پس از او نیز در عالم اسلام و در مغرب زمین، موضوع مابعدالطبیعه را موجود بما هو موجود می دانند، اما این هرگز بدین معنا نیست که همه این فلاسفه دارای ساختار مابعدالطبیعی واحدی هستند، در فلسفه ابن سینا موجود، مفهومی مشترک معنوی است که به تشکیک بر مصادیقش صدق می کند. معنای موجود بما هو موجود به قدری عام و فراگیر است که تمام موجودات عالم، محکی و مصداق آن قرار می گیرند. دامنه وسیع موجود بما هو موجود، همه موجودات را شامل می شود، از خداوند تبارک و تعالی گرفته تا ممکنات مجرد و سپس ممکنات مادی و در نهایت در پایین ترین مرتبه وجود، هیولای اولی. در میان این موجودات خداوند وجود محض مستغنی داشته، به هیچ موجود دیگری وابسته نیست و در مقابل، ممکنات وجود ربطی و تعلقی به واجب الوجود داشته و در حدوث و بقاء نیازمند وجود واجب اند.   چکیده عربی:علی الرغم من اتصاف نظام فلسفة ابن سیناء بالعقلانیة البحتة و التی تشکل أصول فلسفة ارسطو الکثیر من مبادئه الفلسفیة، حیث تدعی فلسفته بفلسفة المشائیة إلا أنه لایلتزم بجمیع أصول فلسفة أرسطو فیتناول نقدها فی کثیر من الأحیان. إن ابن سیناء بقبوله بعض مبادئ فلسفة ارسطو و عرضه لأصوله الخاصة فی الفلسفة الإسلامیة یعتبر مؤسس نظام فلسفة المشاء الإسلامیة، و التی ترتکز فلسفته علی محور الموجود. إنه یری موضوع ماوراءالطبیعة لدیه موجود بما هو موجود فیبنی علی أساس هذه الرؤیة مبادئ فکرته فی هذامجال. طوال مدة تاریخ الفلسفة اعتبر الکثیر من الفلاسفة غیره فی حدود العالم الإسلامی و فی العالم الغربی موضوع ماوراءالطبیعة موجودا بما هو موجود، إلا أن هذا الأمر لا یوحی بتوحد نظام مابعدالطبیعة لدی جمیع هؤلاء الفلاسفة. یعد الموجود مشترکا معنویا فی فلسفة ابن سیناء بحیث یصدق علی مصادیقه علی سبیل التشکیک و إن نطاق معنی الموجود بما هو موجود واسع و شامل بحیث یأتی جمیع الکائنات فی العالم محکیه و مصداقا له. إن رحاب النطاق الواسع للموجود بما هو موجود یشمل جمیع الکائنات من الله تبارک و تعالی إلی الممکنات المجردة و من ثم الممکنات المادیة و فی نهایة المطاف یصل الأمر إلی الهیولا الأولی فی أدنی مراتب الوجود. إن الله تعالی یتمیز من بین هذه الکائنات باتصافه بوجود بحت مستغن لا ینتمی إلی غیره و عکس ذلک ما نجده لدی الممکنات حیث تتعلق و ترتبط بواجب الوجود فی الوجود و تحتاج إلیه فی بقاءها.

از میانه سده نوزده میلادی تاکنون، نمایشنامه عربی ارتباطی تنگاتنگ با «سنت» داشته است. یکی از مشهورترین نمایشنامه هایی که نویسنده آن از سنت بهره برده است، الملک هو الملک اثر نمایشنامه نویس سوری، سعدالله ونوس، است. نویسنده، در این اثر، از ساختار داستان «النائم و الیقظان»، یکی از داستان های مشهور هزارویک شب، الهام گرفته است. در این پژوهش برآنیم تا کارکرد سنت در نمایشنامه الملک هو الملک را بررسی، و صور تغییر و تحول آن را ارزیابی کنیم؛ ازاین رو، تمام عناصر این نمایشنامه، از جمله «پیرنگ»، «اندیشه اصلی» (= «اندرینه»)، «شخصیت» ها، «زبان» و «گفت وگو» و غیره را مورد کندوکاو قرار دادیم و چگونگی کارکرد سنت در هریک از آن ها را استخراج نمودیم؛ و به این نتیجه رسیدیم که ونوس در الهام از داستان «النائم و الیقظان» بسیاری از عناصر این داستان را متحول ساخته است. اهمیت دستیابی به این نتیجه باعث می شود که خواننده نمایشنامه الملک هو الملک به آسانی بتواند وجوه اشتراک و اختلاف نمایشنامه را با اصل آن دریابد و کارکرد سنت در تک تک اجزای آن را نیز درک نماید.

فلسفه اسلامی در مجموع میراث یونان است و بویژه از آثار ارسطو الگو گرفته است و همچون مجموعه آثار فلسفی ارسطو شامل بخشهای منطقی، امور عامه، طبیعیات، الاهیات و حکمت عملی است. در بیان تعریف و موضوع فلسفه، با تبعیت از سنت ارسطویی به دو عنوان «موجود بما هو موجود» و «مفارقات» اشاره شده و این بحث را پیش آوزده که آثار هر یک از ایندو، جداگانه موضوع فلسفه است؛ آیا ایندو متساویند یا یکی اعم از دیگری است؛ در صورت اول چگونه؛ و در صورت دوم کدام اعم و کدام اخص است.در همه نظامهای فلسفی شرق و غرب این دو گونه بحث، یعنی عوارض موجود بما هو موجود و بحث مفارقات به هم آمیخته و گاهی قابل تفکیک از یکدیگر نیست. اما در فلسفه اسلامی، بویژه از ملاصدرا ببعد، ایندو با دو عنوان الاهیات بمعنی اعم و اخص از یکدیگر جدا شده اند ولی همچنان ذیل عنوان جامع فلسفه اولی یا الاهیات قرار دارند. بحثهایی نیز درباره مرزبندی علمی میان ایندو صورت گرفته ولی در عمل به نتیجه ای نرسیده است. این مقاله درصدد است این وظیفه روش شناسانه را در حد مقدور و در ظرفیت محدود یک مقاله به انجام برساند.

بعد از دو مقاله استعاذه و نامهای سوره مبارکه حمد، نیکو مینماید که مقاله را در نوبت سوم، به گزیده ای از ترجمه های زیبا از سوره مبارکه حمد والا و دلربا اختصاص دهم که در تاریخ ادب پارسی قرآنی نام بردارند. و در آغاز شمه ای از شرح حال و اثر این ترزبانان سخن سنج را آورم تا ارزش آن آثار ارزنده نیکوتر جلوه نماید و سپس به تطبیق تاریخی ترجمه ها پردازم تا انشاالله تعالی محققان سخن سنج و زبان شناس را به کار آید. از این رو از سلمان پارسی به سورآبادی و نسفی و میبدی و رازی و کاشفی و کاشانی و لاهیجی و سرانجام ترجمه ای تفسیرگونه به نثر و نظم از نگارنده پرداخته آمد تا چه قبول افتد و چه در نظر آید.

بما ان الانسان الکامل هوخلیفه الله وقطب العالم و هو باعتبار الذات واحد، ان جمیع مشایخ العرفان ذهبوا الی ای هذه الحقیقه الواحد لیست الا الحقیقه المحمدیه (ص)، و لها شوون منها: الاول: هی المظهر لاسم الاعظم الثانی: هی العله الغاییه و سبب ایجاد العالم و بقایه الثالث: هی القطب( ای قطب الاقطاب) لعالم الکون الرابع: نبوتها و خلافتها ازلیه فلذالک هو(محمد (ص)) خلیفه الله الاعظم، و جمیع الانبیاء نوابه و خلفاوه و هم بتبعیته یدعون الخلق الی الحق و عند انقطاع النبوه، تظهر الولایه من باطن النبوه، و انتقلت القطبیه الی الاولیاء مطلقا، فلایزال فی هذه المرتبه واحد منهم قائم فی هذا المقام ، الی ان یختتم بظهور خاتم الاولیاء و هو الخاتم للولایه المطلقه .

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.