پدیدارشناسی روشی است برای فهم ادراکات خود بدون کمترین قضاوتی. این روش زاده تأملات ادموند هوسرل فیلسوف آلمانی است که به دست متفکرانی چون هایدگر، سارتر، و مرلو-پونتی اصلاح و تکمیل گشت. همچنین به دست متفکران و ناقدان بعدی تنقیح گشت و در عرصه های مختلف از جمله دین پژوهی به کار گرفته شد. کتاب مقدمه پدیدارشناسی (2010) که متنی آموزشی است به روشنی و با تفصیلی مناسب گسترش این شیوه تفکر را که شورشی بر ضد پوزیتیویزم به شمار می رفت و می کوشید علوم انسانی را از سلطه نگرش فیزیکی نجات دهد، بیان می کند. این کتاب با محوریت چهار متفکر اصلی پدیدارشناسی، بسط این اندیشه و ابعاد آن را تا امروز پی می گیرد.

طرح های مسکن که امروزه تهیه می شود به رغم برخورداری از برخی ارزش های ممکن، به دلیل بی توجهی نسبت به مفهوم مسکن در تقابل با زندگی و محیط اطراف قرار گرفته و در حالت مطلوب، نقایص و کاستی های خود را از طریق آزمون و خطا برطرف می نماید. در حالی که مسکن معاصر در چنین مسیری گام بر می دارد، مسکن بومی به خوبی به اصالت زندگی و پتانسیل های محیطی آگاه بوده و به جای بی توجهی به نیازهای زندگی و مبارزه با متغیرهای جغرافیایی، در هماهنگی با آن شکل گرفته است. مصداق های خوب این نوع معماری را می توان در خانه های روستایی مشاهده نمود. این معماری که دارای اصول نسبتا ثابت و پایداری است به راحتی دستخوش دگرگونی قرار نمی گیرد و تغییرات آن اغلب بطئی، درونی و در طول دوره های زمانی نسبتا طولانی صورت گرفته است. یکی از مهم ترین ویژگی های معماری روستایی توجه به طراحی منطبق با نیازهای فطری مردم و محیط و فعالیت های روزمره آنان مانند نوع فضاهای معیشت مردم است. مصداق های معماری از همنشینی فضاهای زیستی و معیشتی در این نوع مسکن عمق توجه نسبت به زندگی مردم و نیازهای آن هاست که فضای کالبدی را با داستان زندگی مردم هماهنگ و آن را ایجاد نموده است. چنین نگاهی به زندگی و توجه به نیازها و هماهنگی با محیط طبیعی منجر به شکل گیری اشکال مختلف مسکن به صورت چادر، آلاچیق و مسکن موسمی یا دایم شده است. معماری روستایی اعم از مسکن، یا معماری فضاهای عمومی مانند آب انبارها، یخچال ها، آسیاب های آبی و بادی، کفتر خان ها (برای حاصلخیزی و رشد گیاهان)، بندها و ... مصادیق بارزی از کتاب زندگی مردم است که همچون دایره المعارفی بزرگ نشان دهنده جهان بینی و چگونگی دانش سازندگان آن است. توجه به روستا و مسکن روستایی و معماری نشات گرفته از فطرت انسانی آن و فضای طبیعی و بستری که در آن شکل گرفته، امروزه نیز می تواند راهگشا و راهنمای معماران در طرح مسکن روستایی باشد. اما آغاز چنین رهیافتی مستلزم پدیدارشناسی مسکن روستایی و رجوع دوباره به چیستی و چرایی آن است. چنین فرایندی گام مهمی در مسیر شناخت، درک و احاطه به موضوع محسوب می شود که می تواند در تبیین اصول و معیارهای مسکن مطلوب روستایی اثرات مثبتی داشته باشد.

جنبش پدیدارشناسی یکی از مهم ترین جنبش های فلسفی قرن بیستم است که درنتیجه سرخوردگی فزآینده نسبت به فلسفه های علمی ظهور کرد. جهانی شدن بهداشت و درمان منجر به شکل گیری نوع جدیدی از گردشگری با عنوان گردشگری سلامت شده است. با توجه به این که شهر همدان در منطقه غرب کشور از نظر بهداشت و درمان در حال رشد و پیشرفت سریع است، مستعد برای تبدیل شدن به یک شهر جذب کننده توریسم سلامت است. این مطالعه یک مطالعه کیفی توصیفی از نوع پدیدارشناسی به شیوه فراترکیب است. محیط پژوهش در این مطالعه بیمارستان قلب شهر همدان است که در آن تعداد 9 نفر از بیماران جهت رسیدن به اشباع اطلاعات مورد مصاحبه قرار گرفتند. یافته های به دست آمده از مصاحبه با شرکت کنندگان، حاصل تلاش در جهت تبیین و تفسیر تجربه بیماران از پدیده توریسم سلامت بود که به منظور کسب بینش عمیقی درباره این پدیده انجام گرفت. نتایج مطالعه درک عمیقی از علت سفر بیماران، چگونگی احساس ها، چالش های موجود در شهر غریب و روند درمان آن ها را فراهم می کند و بیان می کند توجه به جامعه میزبان در محیط های گردشگری و میزان رضایت مندی و خشنودی آن ها از این فعالیت ها در توسعه گردشگری سلامت موثر است.

پل ویریلیو یکی از متفکران پست مدرن فرانسه است. ویریلیو بر روی حوزه های مختلفی کار کرده و یک فیلسوف میان رشته ای شناخته می شود. ویریلیو برای تبیین چگونگی آشکار شدن جهان بر ما، یا همان پدیدارشناسی بر وجهه ای از امور تاکید می کند که تا کنون ناشناخته مانده است و در این مسیر دچار افراط شده است. عمده تمرکز ویریلیو بر سرعت است و او معتقد است که سرعت نقش مهمی در درک ما از جهان دارد و تا جایی پیش می رود که معتقد است این سرعت است که جهان را روشن می کند. ویریلیو گنگ و مبهم می نویسد و این ویژگی باعث انتقادات شدیدی از او شده است. همچنین، سوکال و بریکمون معتقدند او عمدا از مفاهیم فیزیکی به غلط استفاده کرده تا نظریه های خود را اثبات کند.

با نگاهی به آثار مارتین هایدگر به سهولت می توان مشاهده کرد که هراز گاه وی به هم سخنی با هگل می پردازد. اما به طور خاص از هایدگر سه کتاب مهم در مورد هگل در دست داریم: 1- مفهوم تجربه نزد هگل؛ هگل و یونانیان؛ 3- پدیدارشناسی روح هگل. از این میان کتاب های اول و سوم به زبان انگلیسی ترجمه شده اند. متن مورد نظر ما ترجمه انگلیسی کتاب (پدیدارشناسی روح هگل) است که توسط انتشارات دانشگاه ایندیانا در سال1988 به چاپ رسیده است. پیش از پرداختن به محتویات کتاب ضروری است به برخی مشخصات کتاب و مترجمان آن بپردازیم.

تغییر پارادایم ها در یک حوزه دانشی سرآغاز تحوّل در ادبیات، روش، تکنیک و مؤلفه های دیگر شناخت شناسی تلقّی می شود. همان طور که وقتی دیدگاه سیستمی جایگزین روش های کلاسیک شد، تحولات عمیقی دامنگیر رشته ها و حوزه های دانشی شد. این تحولات نخست در علوم تجربی رخ داد، ولی دیری نپایید که دانشمندان علوم انسانی فرصت های از دست رفته را با نقادی از علوم تجربی و با طرح هندسه فضایی، جبران کردند. در این میان تلاش های دیلتای در نشان دادن مرتبه علوم انسانی و پرده برداری از هزار رمز و راز پنهان در پدیدارشناسی، توسط هوسرل، ژنت و هایدگر راه را برای شکل گیری پارادایمی دیگر فراهم آورد و به حاکمیت بلا منازع یکصد ساله حلقه وین پایان داد. این موج به طور قطع با همه بی مهری ها دامن علوم جغرافیایی را هم ترآلوده خواهد کرد. این پژوهش بر جنبه های معرفتی تأکید و با روش تحلیل متن ژنت، با نگاه پدیدارشناسی، در نوشته های شخصیت های علمی مانند گیلبرت ژئومورفولوژیست و هیلیر اندیشمند فضا شناس پرداخته است. هم چنین ضمن بیان چیستی پدیدارشناسی دست به نقد و نقبی در تاریخ معاصر اندیشه های نظری در ژئومورفولوژی زده است. این پژوهش سعی بر آن دارد که تفاوت های فکری در حوزه پدیدارشناسی را با پدیده شناسی، روشن سازد. نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که: * پدیدارشناسی یک روش متّکی به تحلیل داده های فراعینی و تبیین کننده رابطه های عمیق تری از این جهان در مقابل روش های تجربی است. *پدیدارشناسی سعی دارد با وجوه عمیق تر و پنهان پدیده ها و نقش انسان در شناخت آنها، دایره تجربه های بشری را از مفهوم تجربه معنی شده؛ در حلقه وین گسترش دهد. این به معنی نفی و یا بی اعتباری«پوزیتیویتیسم » نیست.