این پژوهش به ارزیابی کمّی تأثیر تکتونیک فعال در توسعه و تحول لندفرم ها و پهنه بندی خطر آسیب های تکتونیکی شهرستان کامیاران در جنوب استان کردستان می پردازد. منطقه ی پژوهش شامل دو حوضه به نام رازآور و سیروان است. داده های حاصل از نقشه های توپوگرافی، زمین شناسی، تصاویر ماهواره ای و بررسی های میدانی با نرم افزارهای ARC GIS و EXCEL تجزیه و تحلیل شدند. در ارزیابی کمّی تأثیر تکتونیک فعال در تحول لندفرم ها از شاخص های مورفوتکتونیکی (شاخص شیب طولی رودخانه، سینوزیته ی جبهه ی کوهستان، شاخص پهنای کف دره نسبت به ارتفاع و شاخص عدم تقارن حوضه) استفاده شد و نتایج ارزیابی به صورت شاخص نسبی فعالیت های تکتونیکی (Iat) ارائه شد. برای پهنه بندی خطر آسیب های تکتونیکی از متغیرهای طبیعی ( شیب، سطح ایستایی آب، مقاومت لیتولوژی، فاصله از گسل و ترکیب نقشه های حاصل از آنها) استفاده شد، سپس تجزیه و تحلیل و همپوشانی لایه های اطلاعاتی در محیط نرم افزار ARC GIS با استفاده از مدل وزن دهی سلسله مراتبی (AHP ) اجرا و منطقه پهنه بندی شد. نتایج نشان داد این شهرستان به دلیل قرار گرفتن در دو زون ساختاری سنندج – سیرجان و زاگرس مرتفع، تنوع سنگ شناسی و وجود گسل ها دارای وضعیت ژئومورفیک ویژه ای است. نتایج حاصل از شاخص های مورفومتری در هر دو حوضه ی آبخیز بیانگر فعال بودن منطقه ی تحقیق از نظر فعالیت های تکتونیکی است. براساس شاخص Iat، دو حوضه ی شمالی و جنوبی در کلاس فعالیت های تکتونیکی شدید قرار دارد. بنابر نقشه ی آسیب پذیری تکتونیکی تحلیل سلسله مراتبی، بیشترین خطر نسبی منطقه در محدوده ی شمال، جنوب غرب و قسمت هایی از شمال شرق واقع است. نواحی مرکزی حوضه های شمالی و جنوبی دارای حد متوسط آسیب پذیری است. بیشترین سطح منطقه ی تحقیق در محدوده ای با آسیب پذیری زیاد قرار دارد و کمترین آسیب پذیری نسبی نیز به صورت پراکنده در حوضه های شمالی و جنوبی مشاهده می شود.

شناخت و بررسی امکانات و توانایی ها و در پی آن تعیین سطوح توسعه یافتگی نواحی روستایی نخستین گام در فرآیند برنامه ریزی و توسعه چنین نواحی به شمار می رود. به همین منظور هدف کلی از این مقاله، تعیین سطوح توسعه یافتگی نواحی روستایی شهرستان کامیاران از لحاظ برخورداری از شاخص های زیر بنایی، شاخص های بهداشتی – درمانی، شاخص های آموزشی – فرهنگی، شاخص های اقتصادی و شاخص های جمعیتی می باشد که برای تعیین سطوح توسعه یافتگی از مدل موریس، با انتخاب 34 متغیر در قالب شاخص های فوق در سطح دهستان استفاده شده است. با بهره گیری از روش ضریب اختلاف، به تعیین میزان اختلاف و پراکندگی امکانات و خدمات (شاخص های مورد مطالعه) در دهستان ها مبادرت شده است. در نهایت نتایج سطح بندی دهستان ها بر مبنای کل شاخص ها و به تفکیک هر یک از آنها در قالب نقشه تنظیم و ارایه گردیده است.نتایج به دست آمده نشان می دهد که ضریب توسعه یافتگی بین دهستان های شهرستان کامیاران متفاوت بوده و دارای اختلاف و نابرابری می باشد. به طوری که از مجموع هفت دهستان این شهرستان یک دهستان در سطح توسعه یافته، پنج دهستان در حال توسعه و یک دهستان نیز در سطح توسعه نیافته قرار دارند.

آب زیرزمینی به عنوان بخش مهمی از آب های تجدید شونده ی جهان محسوب شده که حدود 60 درصد از منابع آب تجدیدپذیر قابل دسترس را به خود اختصاص داده است. با توجه به اهمیت کیفیت آب در مصارف شرب و کشاورزی، این مطالعه با هدف بررسی کیفی منابع آب زیرزمینی دشت کامیاران، انجام شد. به این منظور در گام نخست، در سال 1391، تعداد 42 نمونه از چاه های آب این دشت برداشت شده و به وسیله ی روش استاندارد تجزیه وتحلیل (APHA) در آزمایشگاه آنالیز شدند. سپس شش پارامتر کلیدی و مؤثر بر تعیین کیفیت آب که در استانداردهای شرب و کشاورزی اغلب بیان شده اند، مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. سپس، با بررسی مجذور میانگین مربعات خطا در دو روش درون یابی (روش کریجینگ و روش میانگین فاصله ی وزنی (IDW))، روش IDW به دلیل خطای کمتر (RMSE کمتر) برای پهنه بندی انتخاب شد. نتایج نشان داد عوامل هدایت الکتریکی و مواد جامد محلول، دارای بیشترین نوسان ها در این دشت بوده و بازه ی آن برای EC از µ, mhos/cm 15 هزار تا µ, mhos/cm 600 و برای TDS از mg/lit 10200 تا mg/lit 45 شناسایی شد. با استفاده از استاندارد کیفی آب آشامیدنی مشخص شد که غلظت پارامترهای کیفی مورد بررسی در منابع آب زیرزمینی این دشت به غیر از پارامتر pH در برخی روستاها در بازه ی مجاز قرار دارد و بیشتر قسمت های شمالی و جنوبی این دشت از کیفیت کمتر آب برخوردار است. بنابراین، با مشخص شدن پهنه های دارای کیفیت نامطلوب در این تحقیق، مناطق اولویت دار برای اصلاح کیفیت آب و نیازمند مدیریت برداشت از منابع آب زیرزمینی شناسایی شد.

پژوهش حاضر که در سال 1378 در سطح شهر کامیاران انجام شده به منظور شناخت میزان شیوع افسردگی و عوامل مستعد کننده آن بوده است. گروه نمونه که به طریق خوشه ای تصادفی انتخاب گردیدند عبارت بود از 1401 نفر شامل (742 نفر زن و 659 نفر مرد) که دارای شرایط سن بالای 15 سال و حداقل سواد کلاس پنجم ابتدایی بودند. وضعیت خلقی آنان با استفاده از پرسشنامه Beck مورد سنجش قرار گرفت و جهت بررسی عوامل موثر در افسردگی، اطلاعات دموگرافیک: مانند سن، جنس، وضعیت تاهل، میزان تحصیلات، بعد خانوار و شغل افراد مورد مطالعه نیز جمع آوری گردید. اطلاعات جمع آوری شده از طریق نرم افزار آماری Spss For Windows و با تست کای دو مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. تفسیر نتایج نشان داد که از کل افراد مورد مطالعه 69.5% واجد درجات مختلفی از افسردگی بودند. 30.3% افسردگی خفیف، 22.6% افسردگی متوسط و 16.7% افسردگی شدید داشتند.میزان شیوع افسردگی در جنس مونث (71.9%) بیشتر از جنس مذکر (67%) بود ولی وجود رابطه معنی داری بین شیوع افسردگی و جنسیت حاصل نگردید. بیشترین میزان شیوع افسردگی در گروه سنی 50-33 سال قرار داشت. میزان شیوع افسردگی در افراد مجرد (71%) بیشتر از افراد متاهل (67.2%) بود. بیشترین میزان شیوع افسردگی مربوط به افراد بیکار (76.8%) و کمترین آن مربوط به کارمندان (59.8%) بوده است.از کل افراد مورد مطالعه (60.7%) در فکر خودکشی نبوده و (39.3%) بقیه افکاری در مورد خودکشی داشته اند. 40.4% از کل افراد مورد مطالعه درجاتی از ناامیدی را نسبت به آینده داشتند. در این پژوهش بین بعد خانوار و میزان شیوع افسردگی رابطه معنی داری وجود نداشت.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

شرایط توپوگرافی و ژئومورفولوژی حاکم بر مناطق کوهستانی، محدودیت های خاصی برای توسعه کالبدی - فیزیکی روستاها ایجاد می کند که توجه به این شرایط در مدیریت و توسعه روستایی الزامی است. بر اساس این، هدف این تحقیق، تحلیل مشکلات توسعه کالبدی - فیزیکی در روستاهای کوهستانی شهرستان کامیاران است. تحقیق حاضر به روش توصیفی - تحلیلی و بر پایه مطالعات اسنادی و بررسی های میدانی انجام شده است. جامعه آماری تحقیق، روستاهای کوهستانی واقع در این شهرستان و حجم نمونه نیز روستاهایی است که حداقل 100 خانوار ساکن داشته باشد. بر این اساس در این پژوهش، 22 روستا بررسی شده اند که با توجه به تعداد خانوارهای ساکن در آن و استفاده از رابطه کوکران، 355 خانوار به عنوان خانوارهای نمونه، برای تکمیل پرسش نامه ها تعیین شدند. برای تکمیل پرسش نامه های روستا در هر یک از روستاهای مطالعه شده به حداقل 3 نفر از خبرگان محلی، اعضای شورای اسلامی یا دهیار توجه شده است. تجزیه و تحلیل داده ها نیز با استفاده از مدل تحلیل سلسله مراتبی(AHP) ، تحلیل های آماری و فضایی و نرم افزارهای Expert Choice، SPSS و ArcGIS انجام شده است. نتایج تحقیق تایید می کند که روستاهای مطالعه شده از نظر شدت مشکلات کالبدی - فیزیکی توسعه، اختلاف معناداری با یکدیگر دارند. همچنین بر اساس نتیجه تحلیل رگرسیون چندمتغیره، شبکه معابر با ضریب 0.1761 و بهداشت محیط با ضریب 0.0160 به ترتیب بیشترین و کمترین سطح تاثیرگذاری را در بروز و تشدید مشکلات کالبدی - فیزیکی دارند.

زمین لغزش ها از مهم ترین مخاطرات ژئومورفولوژیک به شمار می روند. شناسایی مناطق حساس به خطر زمین لغزش از اقدامات اساسی در مدیریت منابع طبیعی و کاهش این مخاطرات است. منطقه ی کاشتر با مساحت 26 کیلومتر مربع در جنوب غربی استان کردستان در حاشیه ی شرقی کوه های شاهو واقع شده است. به منظور پهنه بندی، ابتدا پهنه های لغزشی با بازدیدهای میدانی بررسی شد که حدود 28 پهنه ی لغزشی شناسایی شد و پس از پردازش در محیط برنامه یGIS به صورت یک لایه درآمد. با مبنا قرار دادن نقشه ی پراکنش زمین لغزش ها وزن دهی به پارامترهای مؤثر در زمین لغزش از جمله زمین شناسی، شیب جهت شیب، ارتفاع، بافت خاک، کاربری اراضی، فرسایش پذیری خاک، فاصله از گسل، تراکم آبراهه ها، و فاصله از جاده صورت گرفت. مدل رگرسیون لجستیک در محیط SPSS اجرا شد و نتایج نشان داد که عوامل تأثیرگذار بر وقوع زمین لغزش در منطقه به ترتیب فاصله از گسل، زمین شناسی، فرسایش پذیری خاک، جهت شیب و. . . است. در نهایت منطقه ی تحقیق از نظر حساسیت به خطر وقوع زمین لغزش به پنج کلاس طبقه بندی شد که براساس آن 2/6 کیلومتر مربع دارای خطر بسیار زیاد، 6/4 کیلومتر مربع دارای خطر زیاد، 3/19 کیلومتر مربع دارای خطر متوسط، 9/7 کیلومتر مربع دارای خطر کم و در نهایت 5/6 کیلومتر مربع دارای خطر بسیار کم است.

قانون گریزی همواره یکی از علل بروز مشکلات، معضلات وحوادث ترافیکی در همه جوامع است که بسته به بافت فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی وجغرافیای آن ها میزان و نوع متفاوتی دارد. اهمیت این موضوع محققان را بر این داشته که در چند دهه قبل تحقیقات مختلفی بر این عوامل انجام دهند. هدف این رساله بررسی تاثیر پنج عامل بزرگ شخصیتی بر قانون گریزی ترافیکی رانندگان شهرستان کامیاران بود. تعداد نمونه ها شامل 200 نفر از رانندگان زن و مرد باسابقه رانندگی بود، برای ارزیابی اینکه کدام یک از پنج عامل بزرگ شخصیتی (برونگرایی، روان رنجور خویی، دین داری، وظیفه شناسی، گشودگی) در هنگام رانندگی تخلفات بیشتری انجام می دهند و همچنین برای بررسی اینکه کدام شخصیت ها در رانندگی رفتار پرخطرتری از خود نشان می دهند. همچنین شامل نمونه دیگری از پرسش نامه عوامل موثر بر تصادفات بود برای بررسی تاثیر عوامل مختلف بر تصادفات و پی بردن به اینکه کدام یک از عوامل بیشترین تاثیر را در بروز تصادفات دارند. نمونه گیری ها به روش نمونه گیری در دسترس انجام شدند، برای تشخیص تیپ های شخصیتی از پرسش نامه نیو فرم کوتاه استفاده شد، همچنین برای تشخیص رفتار پرخطر و قانون گریزی از یک پرسش نامه که در تحقیق های پیشین روایی آن بررسی شده بود استفاده شد و برای ارزیابی عوامل موثر بر تصادفات جاده ای از یک پرسش نامه استفاده شد که روایی این پرسش نامه نیز در تحقیقات دیگری بررسی شده بود. در نهایت نتایج به این صورت خلاصه می شوند: ویژگی های شخصیتی صفات دلپذیر بودن، باوجدان بودن و برون گرایی تاثیر معناداری بر رفتارهای پرخطر دارند.