استان اصفهان با داشتن یک و نیم میلیون راس گوسفند و بز کوچرو یکی از استان هایی است که بیشترین جمعیت گوسفند و بز کوچرو را در خود جای داده است و زندگی عشایر به گوشت و شیر این حیوانات وابسته است. بابزیوز محدود به حیوانات نیست و ممکن است در انسان هایی که در تماس با حیوانات آلوده هستند نیز مشاهده شود. از آنجا که بابزیوز در ایران در گوسفندان و بزان نیز شایع است و سالانه خسارات فراوانی به دامداران وارد می کند و امرار معاش اغلب عشایر از طریق گله داری تامین می شود لذا در این تحقیق میزان شیوع بابزیوز در گوسفند و بز کوچرو و مردم عشایر در سال 1381-1382 بررسی شد. در گوسفند و بز کوچرو با رعایت اصول آماری از دام های 3 شهرستان سمیرم، فریدن و فریدونشهر که سه منطقه عمده عشایری استان اصفهان می باشند از 57 گله، 715 نمونه گسترش خونی از گوسفندان و بزان به صورت تصادفی تهیه شد، همچنین 500 نمونه گسترش خونی از عشایری که با دام ها تماس داشته و به علت نشانه هایی مانند تب های نامنظم، لرز، سردرد، دردهای عضلانی و خستگی به شبکه های بهداشتی مراجعه می کردند تهیه شد. از بررسی گسترش های خونی در جمعیت دامی گوسفند و بز عشایری 196 نمونه مثبت که 22.45 درصد مربوط به Babesia mutasi و 77.55 درصد مربوط به Babesia ovis تشخیص داده شد که درصد شیوع B.ovis %21.26 و B.mutasi و %6.15 بود. در بررسی گسترش های خونی انسانی خوشبختانه هیچ گونه آلودگی بابزیایی مشاهده نشد.