در کلانشهری چون تهران بدلیل وجود گروه های شهری مختلف، منبعث از قومیت های گوناگون، پدیده تضاد فرهنگی در انواع نهادهای اجتماعی به چشم می خورد. این تضاد و گسست فرهنگی درنهادی چون خانواده نمود بیشتری دارد. با این شرایط، هم درمیان خانواده هایی که درطبقه ایی یکسانی از نظر اقتصادی قرار دارند و همچنین در درون خود خانواده ها، بعلت عدم تطابق در فرهنگ ها و نبود وفاق هنجاری برای دستیابی به هدفی مشخص، ابزارهایی متفاوت و گاها نامشروع توسط اعضا انتخاب می شوند. از این منظر مهمترین نمود چنین وضعیتی رواج محرومیت، بدبینی، بی اعتمادی و ناخشنودی، از عناصر اصلی شکل دهنده آنومی می باشد. باتوجه به اینکه موضوع پیرامون بررسی آنومی در میان خانواده شهری می باشد، تمرکز بروی این مساله که چه عواملی باعث بوجود آمدن آنومی در خانواده شده و این آنومی چه تاثیری روی بافت و خانواده شهری گذاشته است، زمینه بسیار مهمی در حل مسائل اجتماعی و فرهنگی دراین کلانشهر محسوب می شود. مورد مطالعه شهر تهران می باشد که پژوهش حاضر به این نتیجه رسیده آنومی در بین خانواده ها براثر برخوردها و تضادهای فرهنگی جامعه چندقومیتی و نبود وفاق هنجاری در درون خانواده ها بوجود آمده است.

در کلانشهری چون تهران به دلیل وجود گروه های شهری مختلف، منبعث از قومیت های گوناگون، پدیده تضاد فرهنگی در انواع نهادهای اجتماعی به چشم می خورد. نهاد خانواده به عنوان مهمترین رکن جامعه علاوه بر آسیب پذیری از این تضادها و تعارضات هنجاری، از درون نیز به دلیل نبود تقسیم کار سازمان یافته و عدم پذیرش نقش ها و برخی دیگر از عوامل در معرض فروپاشی و گسست شدید قرار گرفته است. با این شرایط به علت عدم تطابق در فرهنگ ها در سطح کلان و نبود وفاق هنجاری در درون خانواده برای دستیابی به اهداف مشخص، ابزارهایی متفاوت و گاهاً نامشروع توسط اعضا انتخاب می شوند. از این منظر مهمترین نمود چنین وضعیتی رواج محرومیت، بدبینی، بی اعتمادی و ناخشنودی، از عناصر اصلی شکل دهنده آنومی می باشد. هر نهاد و جامعه ای که دچار وضعیت آنومیک شود خواه ناخواه عناصر پیونددهنده آنها دچار سستی و ازهم پاشیدگی شده و زمینه بروز آسیب های اجتماعی فراهم می گردد. باتوجه به اینکه موضوع پیرامون بررسی آنومی در میان خانواده های شهر تهران می باشد، براین مبنا هدف بررسی نحوه شکل گیری آنومی در خانواده و نیز شناخت پیامدهای این آسیب بر خانواده و نیز جامعه می باشد. همچنین سوال اساسی اینگونه مطرح می گردد که چه عواملی باعث بوجود آمدن آنومی در نهاد خانواده گردیده و سپس آنومی حادث شده چه تأثیری روی بافت و خانواده شهری گذاشته است. در این تحقیق هم از روش مشاهده میدانی و هم از روش پیمایش بهره جسته ایم. جامعه آماری این پژوهش شامل خانوارهای ساکن در گتوهای قومیتی شهر تهران هستند که با روش نمونه گیری خوشه ای مورد پرسش قرار گرفته اند؛ همچنین از طریق مشاهده میدانی مدل کارتوگرافی آنها مشخص گردیده است. نتایج این تحقیق نشان می دهد آنومی در بین خانواده ها براثر برخوردها و تضادهای فرهنگی جامعه چندقومیتی و نبود وفاق هنجاری در درون خانواده ها بوجود آمده است.

رژیم صهیونیستی به عنوان یک موجودیت استثنایی در خاورمیانه؛ از رویکردها و راهبردهای خاصی در سیاست خارجی خود استفاده کرده است. راهبردهایی مانند افزایش عمق استراتژیک، گسترش دامنه ی جنگ ها و رویکرد ایجاد جنگ در جنگ، بی توجهی نسبت به هنجارها و حقوق بین المللی و انسانی در سیاست های خارجی و نظامی، انباشت تسلیحات اتمی، جنگ پیش دستانه و...؛ از جمله مواردی هستند که بیانگر استثناگرایی در سیاست خارجی اسرائیل، متعاقب استثنایی بودن موجودیت آن می باشند. در این مقاله، ریشه های رفتارهای تهاجمی و استثنایی اسرائیل را، در روانشناسی اجتماعی صهیونیست های ساکن سرزمین های اشغالی، جستجو می کنیم. بر همین اساس پرسش اصلی این پژوهش به این شرح است که: خصوصیات روان شناختی یهودیان و شیوه ی زیست گتویی آن ها در جوامع میزبان و در نهایت زندگی صهیونیست ها در گتوی بزرگی به نام اسرائیل، چه تأثیری بر افعال جنون آمیز سیاست خارجی اسرائیل داشته است؟ برای پاسخ به این پرسش با واکاوی چیستی گتو و تأثیر آن بر روان جمعی یهودیان، با بهره گیری از مفاهیم روان شناسی جمعی و مفاهیمی مانند سایه در روان شناسی یونگ، این فرضیه را مطرح می سازیم که: سبک زندگی گتویی یکی از عوامل مهمی است که موجب بروز افعال خاص و تهاجمی در سیاست خارجی این رژیم شده است. یافته های پژوهش نیز به این شرح است که: زندگی گتویی و خصوصیات روان شناختی خاص یهودیان، موجب پرورش یک هیولای سیاسی در روان جمعی توده های آنان شده که در مرحله اول موجب تولد صهیونیسم و تشکیل اسرائیل گردیده و در وهله بعدی منجر به اتخاذ سیاست های خارجی خاص و جنون آمیزی توسط دولت های مختلف حاکم در اسرائیل شده است. شیوه پژوهش نیز تبیینی -تحلیلی با یک رویکرد میان رشته ای است.

پژوهش در حوزه­ی رمان معاصر از منظر رویکردهای متفاوت نظری بخش عمده­ای از مطالعات ادبی و به ویژه ادبیات روایی را دربرمی­گیرد که خود بستر مناسبی را به منظور مطالعه و تحلیل گفتمان های بینارشته ای فراهم می کند. رمان ذات خون اثر کریل فیلیپس هزارتویی از روایات را شامل می­شود که هولوکاست در کانون این هزارتو قرار دارد. فیلیپپس، با روایت خاطرات هولناک یک بازمانده از اردوگاه های آدم سوزی، خاطرات تلخ نژاد پرستی را می کاود و آن را تا زمان های کهن، حتی تا زمان اتللو در ونیز به عقب می برد. مطالعه ی پیش رو این میراث را از منظر رویکردی جدید به ادبیات از طریق مفاهیم جامعه شناختی فرهنگی و انسان شناسی مورد بررسی قرار داده است. از همین روی، مقاله حاضر رمان را با بررسی مفاهیمی چون انگ مکان، گتو، و مهار تادیبی مورد مطالعه قرار داده است تا نقش غیر قابل انکار و حقیقی داستان در دیگر علوم اجتماعی را ترسیم کند و مهر تاییدی باشد بر طبیعت بینا رشته ای ادبیات، به ویژه رمان. این مقاله با تمرکز بر مفهوم گتو به عنوان محلی انگ­خورده که از سوی دو راوی اصلی رمان روایت می شود، نشان می دهد گتو یک راهبرد در دسترس و کم هزینه ی مهار تادیبی است که در طول تاریخ به کار رفته، در ادبیات مجسم شده و در رمان به عنوان نمونه ای از داستان معاصر به آن پرداخته شده است. مطالعه ی حاضر تلاش دارد به این سوال پاسخ دهد که چگونه ادبیات می تواند آینده ی مهاجرین با برچسب­گذاری های قومی، نژادی و مذهبی را به تصویر بکشد و چگونه تعامل جامعه شناسی و ادبیات به تحقق عدالت اجتماعی می انجامد.

این مقاله نشان می دهد که عامل های آنومی اجتماعی چگونه به رفتارهای خشونت بار در شهرها منتهی می شوند. بویژه به عناصری از علقه های اجتماعی اشاره دارد که ممکن است بروی خشونت شهری تاثیرگذار باشند. برطبق این تحقیق عمده خشونت شهری در شهرستانی چون کرج از برخورد قومیت ها، نژادها و گتوهای موجود نشات می گیرد. همچنین رشد جمعیتی که از مهاجرت ناشی شده است، محیط و فرهنگ این شهر را نیز دچار تغییراتی کرده است. علاوه براین ناخشنودی، بدبینی و محرومیت نسبی اجتماعی، بدبینی به دولت، آنومی فردی، دینداری فردی و ناسازگاری منزلتی از عواملی هستند که باعث بوجود آمدن آنومی می شوند. سپس این پدیده دلبستگی، تعهد، مشارکت و باور را در بطن جامعه سست می کند. بنابراین تمامی این عوامل باعث پدیدار شدن خشونت شهری شده و منتج به ناهنجاری ها و شکل گیری چهره ای خشن در این شهر می گردند. در آخر نیز درباره راهبردها و پتانسیل های فرضی که ارجح ترند بحث و نتیجه گیری نموده ایم.

حافظۀ جمعی، حاصل تعامل فرآیند یادآوری و فراموشی جمعی است و مقصود از کارکرد حافظۀ جمعی، نقشی است که حافظه در شکل­دهی، حفظ، انتقال و بازتعریف شناخت ما از گذشته و حال ایفا می­کند. از آنجا که در جوامع پسااستعماری، استعمارگر در پی حذف و دستکاری حافظۀ جمعی بومیان است، پرداختن به کارکردهای حافظه به عنوان کنشی مقاومتی ضرورت پیدا کرده است. پژوهش حاضر با بررسی رمان  أولاد الغیتو-اسمی آدم اثر الیاس خوری به نقش حافظۀ جمعی در بازسازی هویت و احیای تاریخ و صدای به حاشیه رانده شدۀ استعمارزدۀ می پردازد؛ چراکه این رمان به عنوان آرشیوی جایگزین، شکاف میان تاریخ رسمی و حافظۀ استعمارزده را آشکار می­ کند. نگارندگان این پژوهش با تکیه بر نظریات مطرح در حوزۀ حافظۀ جمعی و بررسی رمان به شیوۀ توصیفی-تحلیلی دریافتند که شخصیت اصلی داستان با ثبت تجارب گذشتگان از خاطرات اسارت در گتو می­ کوشد با زیر سؤال­بردن تاریخ رسمی، روایت­های به حاشیه رانده شده را احیا کند. استعمارگر نیز در مقابل برای سرکوب حافظۀ جمعی استعمارزده شگردهای گوناگونی به کار می­گیرد؛ مانند: همگون­ سازی فرهنگی، بی­اعتبار تلقی­کردن روایت استعمارزده از تاریخ، سرقت فرهنگی، تحمیل حافظۀ جمعی فرمایشی، استفاده از ظرفیت هنرهای تصویری مانند فیلم ­سازی.

رانت امتیازی انحصاری، ثروت، مازاد و سودی غیر تولیدی، درآمدی بی تلاش و خارج از فعالیت های مولد اقتصادی همراه با بهره گیری از نفوذ سیاسی یا اقتصادی می باشد. در کشورهای دارای اقتصاد رانتی، عملا تولید فضا در چارچوب مدیریت فک شده، رانت و اقتصاد برگرفته از آن می باشد و تخریب فضا به علت فشار بورژوازی مستغلات، گتو بندی کالبدی، فضاهای رانتی، سودمحور، بوم ستیز، مردم گریز، دوگانه و تخریبی دیده می شود. مناسبات قدرت و اقتصاد فک شده فضا را می سازند و شهرساز، آلتی برای قدرت شده است و طبقات نوکیسه فضا را با هدف سوداگری تولید و بازتولید می کنند. براساس نمود اقتصاد رانتی بر سازمان فضایی شهر تهران نظیر تراکم فروشی، سرمایه داری مسکن، رانت زمین، تغییر کاربری و غیره، هدف این مقاله بررسی نمود اقتصاد رانتی بر سازمان فضایی شهر تهران می باشد. در این پژوهش از روش شبه دلفی در مصاحبه با نخبگان و افراد متخصص و جهت میزان اثرگذاری و شدت تاثیرگذاری زیرمعیارها از مدل دیماتل استفاده شده است. برای جمع آوری اطلاعات از مطالعات میدانی و کتابخانه ای استفاده شده است. یافته ها حاکی از آن است که در بین معیارهای اقتصادی، افزایش درآمد ناشی از تراکم فروشی با دارا بودن بیشترین ضریب وزنی و اثرگذاری مستقیم در جایگاه اول با کسب امتیاز 55/12، در بین معیارهای اجتماعی مولفه گتوسازی اجتماعی برابر (19/7)، در بین معیارهای سیاسی-مدیریتی مولفه اقتصاد سیاسی رانتی 43/7، در بین معیارهای کالبدی مولفه افزایش فعالیت های ساختمانی و سرمایه گذاری های ملکی با کسب امتیاز 78/10و در نهایت در بین معیارهای زیست محیطی مولفه تخریب کاربری سبز و باغات با کسب امتیاز 194/7 قرار دارند.