بندر چابهار یکی از بنادر مهم کشور در سواحل شمالی دریای عمان است و علاوه بر بهره مندی از موقعیت استراتژیک در زمینه دریانوردی، از مزیت های ممتازی نیز جهت نقش آفرینی در اقتصاد ملی و ترانزیت کالا به بازارهای هدف واقع در آسیای میانه و افغانستان برخوردار می باشد. در حال حاضر این بندر از ظرفیتی بالغ بر 3 میلیون تن برخوردار بوده و طرح جامع توسعه آن نیز با اعتباری بالغ بر 342 میلیون دلار به منظور ارتقاء ظرفیت های بندری به 6 میلیون تن در دست انجام می باشد. با این وجود و صرف نظر از برخورداری از مزیت های ممتاز، بخش مهمی از ظرفیت بندر چابهار خالی مانده و سهم قابل ملاحظه ای از نیازهای استان های واقع در پسکرانه بندر چابهار مبادرت به تامین نیازهای خود از سایر بنادر کشور به ویژه بندر شهید رجایی می نمایند. این امر علاوه بر تحمیل هزینه های سنگین اقتصادی بر بازرگانی استان های شرقی کشور، منجر به افزایش ترافیک در بندر شهید رجایی نیز می گردد. بنابراین از رهگذر این پروژه، درصدد هستیم ضمن ارزیابی هزینه ها و قیمت تمام شده حمل کالا از بندر چابهار به مقاصد مختلف و مقایسه آن با بندر شهید رجایی، برخی راهکارهای لازم جهت جذب ترافیک بندری و فعالسازی بندر چابهار را نیز ارایه نماییم.

طی سفرهای استانی هیات دولت به استان گیلان در سال 1387 بندر چمخاله در راستای بند 11 مصوبه شماره 41147/137310 مورخ 87/8/9 تکمیل اسکله های در حال احداث برخی از بنادر استان از جمله بندر چمخاله مورد تصویب قرار گرفت و همچنین در سال 1387 اصلاحیه آن به شماره 61044//42194 مورخ 89/3/18 در سفر دوره دوم هیات محترم وزیران نسبت به تسریع عملیات و آماده سازی آن ها برای مور تجاری (بار و مسافر) تاکید گردید. سپس در تاریخ 90/3/17 به شماره 42194/163285 تبدیل بندر صیادی به بندر بار و مسافر و تحویل آن به مالکیت سازمان بنادر و دریانوردی تصویب و ابلاغ گردید و در تاریخ 90/8/21 بندر چمخاله از شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حمل و نقل کشور (معاونت ساخت و توسعه بنادر و فرودگاه های سابق) تحویل اداره کل بنادر و دریانوردی گیلان گردید. به منظور اجرائی کردن مصوبه در خصوص بندر چمخاله در جلساتی با حضور مسوولین استان گیلان، تصدی بندر چمخاله از سازمان شیلات ایران به سازمان بنادر و دریانوردی واگذار گردید. در راستای موضوع و محول شدن بندر چمخاله به اداره کل بنادر و دریانوردی استان گیلان شناخت و تعریف موقعیت و جایگاه آن برای سازمان امری است که باید تحقق یابد. به نظر می رسد هدف اصلی از تغییر کاربری بندر صیادی چمخاله به بندر تجاری و مسافری استفاده بهینه از زیرساخت ها و بهره برداری از بندر موجود با هدف رونق اقتصادی و ایجاد اشتغال در منطقه و شهرستان لنگرود می باشد. از این رو در بعضی از راهکارهای ارائه شده حفظ عناصر موجود بندر با کاربری مسافری و تفریحی در نظر گرفته شده است و برای پس کرانه بندر تجاری، اراضی خالی و بدون کاربری در شمال و شمال غربی حوضچه فعلی توصیه شده است. البته بررسی های اولیه حاکی از آن است که تاسیسات کالبدی موجود در بندر صیادی برای عملیات یک بندر تجاری کارائی کافی را ندارند اما می توان آنها را با تغییرات مختصر برای مسافربری و امور تدارکاتی بندر مورد استفاده قرار داد.

طی سفرهای هیات دولت به استان گیلان در سال 1387 تکمیل اسکله های در حال احداث برخی از بنادر استان ازجمله بندر کیاشهر مورد تصویب قرار گرفت و همچنین در سال 1389 طی اصلاحیه ای نسبت به تسریع عملیات و آماده سازی آن ها برای امور تجاری (بار و مسافر) تاکید گردید. به منظور اجرائی کردن موصوبه در خصوص بندر کیاشهر در جلسه ای با حضور مسوولین استان گیلان، تصدی بندر کیاشهر از سازمان شیلات ایران به سازمان بندرها و دریانوردی واگذار گردید. این واگذاری به منظور استفاده بهینه از امکانات موجود در بندر صیادی صورت گرفته است. البته بررسی های اولیه حاکی از آن است که تاسیسات کالبدی موجود در بندر صیادی برای عملیات یک بندر تجاری کارانی کافی را ندارند اما می توان آن ها را با تغییرات مختصر برای مسافربری و امور تدارکاتی بندر مورد استفاده قرار داد. بدیهی است که عملکرد تجاری بندر مستلزم انجام مطالعات اقتصادی، اجتماعی، فنی و زیست محیطی است. نبود منابع اطلاعاتی و عدم شناخت تصمیم گیران در سطح استان و منطقه علی الخصوص در سطح کشور و عدم آشنایی از موقعیت و وضعیت گذشته، حا ل و آینده بندر کیاشهر و همچنین نداشتن اطلاعات کافی موجب سردرگمی و بلاتکلیفی گردیده که این امر در تصمیم گیری ها تاثیر گذاشته موجب کندی پیشرفت کار و رکورد در انجام عملیات اجرایی می گردد.