در این تحقیق با استفاده از ذرات کاه گندم و برنج، ذرات نانورس، پلی پروپیلن و جفت کننده، چوب – پلاستیک ساخته شد و خواص فیزیکی و مکانیکی آن مورد ارزیابی قرار گرفت. مقدار مصرف ماده زمینه پلاستیکی (پلی پروپیلن) 60 درصد وزنی و ماده لیگنوسلولزی 40 درصد وزنی در نظر گرفته شد. میزان نانورس اضافه شده در سه سطح 0، 2 و 4 درصد و میزان ماده جفت کننده، 2 درصد وزنی در تمام تیمارها به جز تیمار شاهد در نظر گرفته شد. نمونه های تیمار شاهد بدون اضافه کردن جفت کننده و ذرات نانورس و تنها با استفاده از پلی پروپیلن و ماده لیگنوسلولزی ساخته شدند. مدول های کششی و خمشی با افزایش 2 درصد نانورس افزایش یافته ولی در سطح 4 درصد شاهد کاهش مدول ها و با افزایش نانورس مقاومت به ضربه کاهش یافتند. خواص جذب آب 24 ساعتی نمونه های ساخته شده نیز با اضافه کردن 2 درصد نانورس کاهش یافته و در سطح 4 درصد نانورس افزایش قابل توجهی مشاهده شد. البته در تمام تیمارها، نمونه های ساخته شده از کاه برنج به دلیل وجود سیلیس بیشتر و سازگاری بیشتر با ذرات نانورس، ویژگی های فیزیکی و مکانیکی مطلوب تری نسبت به نمونه های تولید شده از کاه گندم داشتند. به منظور بررسی دقیق تر نتایج از میکروسکوپ الکترونی پویشی استفاده شد.