در این مطالعه، اثرات ضدتشنجی عصاره های آبی و الکلی سر شاخه های علف چای مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور از دو روش آزمون تشنجی پنتیلن تترازول و الکتروشوک به ترتیب به عنوان مدلهای تجربی ایجاد صرع کوچک و بزرگ در موش استفاده شد. در آزمون پنتیلن تترازول، تزریق داخل صفاقی عصاره های آبی (1-0.4 گرم بر کیلوگرم) و الکلی (1 گرم بر کیلوگرم) علف چای موجب افزایش زمان شروع تشنج و درصد محافظت از مرگ و میر گردید. در آزمون الکتروشوک این گیاه نتوانست مدت زمان تشنج را کاهش دهد. در آزمون پنتیلن تترازول،(1-10 mg/kg,i.p) L-NAME باعث مهار طولانی کردن زمان شروع تشنج شد. نتایج این تحقیق نشان میدهد که عصاره های آبی و الکل سر شاخه های علف چای می تواند در صرع کوچک کارایی داشته باشد. احتمالاً قسمتی از اثر ضدتشنجی عصاره های آبی و الکلی این گیاه از طریق مسیر نیتریک اکساید صورت میگیرد.