Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

مشخصات نشــریه/اطلاعات دوره

نتایج جستجو

2558

نتیجه یافت شد

مرتبط ترین ها

اعمال فیلتر

به روزترین ها

اعمال فیلتر

پربازدید ترین ها

اعمال فیلتر

پر دانلودترین‌ها

اعمال فیلتر

پر استنادترین‌ها

اعمال فیلتر

تعداد صفحات

27

انتقال به صفحه

آرشیو

سال

دوره(شماره)

مشاهده شمارگان

مرکز اطلاعات علمی SID1
Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources
Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources
Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources
Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources
Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources
Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources
Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources
Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources
نشریه: 

ادبیات تطبیقی

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1399
  • دوره: 

    12
  • شماره: 

    22
  • صفحات: 

    27-48
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    134
  • دانلود: 

    87
چکیده: 

مکان از جمله عناصر اصلی تشکیل دهنده ی چارچوب داستانمی باشد که در پیشبرد حوادث و تفهیم آنها نقش بسیار تاثیرگذاری دارد. نقش مکان در رمان های معاصر، بسیار برجسته بوده و نویسندگان همواره به این عنصر مهم توجه ویژه ای مبذول داشته اند و با مهارت خاصی از آن برای بیان اهداف خود استفاده کرده اند. حنا مینه و مونیرو روانی پور از جمله نویسندهای می-باشند که به سازمایه های مکان توجه خاصی داشته اند و اهداف خود را در نگارش رمان برمبنای این عنصر مهم پی ریزی کرده اند؛ بنابراین بررسی دقیق سازمایه های مکانی می تواند در نقد رمان های آنها راه گشا باشد. پژوهش حاضر با روش توصیفی_ تحلیلی و براساس مکتب آمریکایی ادبیات تطبیقی با تکیه بر کاربست مکان و انواع آن در رمان، به بررسی تطبیقی دو رمان حکایهبحار و اهل غرق پرداخته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که با وجود تفاوت-های فراوان در به کارگیری انواع مکان، هر دو نویسنده در بیان اهداف خود بیشترین استفاده را از مکان باز دریا داشته اند.

آمار یکساله:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 134

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 87 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
نشریه: 

ادبیات تطبیقی

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1399
  • دوره: 

    12
  • شماره: 

    22
  • صفحات: 

    173-194
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    283
  • دانلود: 

    83
چکیده: 

زبان فارسی در طول حیات خود از زبان عربی که دورانی زبان حکومت و علم بوده است، بیشترین تاثیر و قرض گیری را پذیرفته است. علاوه بر تکواژهای قاموسی، برخی از تکواژهای دستوری زبان عربی نیز به فارسی وارد شده است. از جمله این تکواژها، تکواژ جمع ساز "-آت" است. بسیاری از صاحب نظران تاکید کرده اند که نبایستی در فارسی ازاین نشانه جمع استفاده شود، ضمن چشم پوشی از اینکه این گونه نظرات به لحاظ علمی تا چه اندازه مقرون به صحت و رعایت از سوی گویشوران زبان است، دلایل مختلفی وجود دارد که نشان می دهد تکواژ جمع ساز "-ات" عربی وارد شده در زبان فارسی، به لحاظ معنایی و کاربردی دیگر ماهیت عربی نداشته و تکواژی "فارسی شده"است. با توجه به وامگیری غیرمسقیم وند «-آت» سخن گفتن از کاربرد یا عدم کاربرد آن در فارسی منتفی است. در همین راستا، این پژوهش شباهت و تفاوت تکواژ "-آت" را از منظرهای واج شناسی، ساخت صرفی، نحوی، معنایی، کاربردشناختی در دو زبان عربی و فارسی مورد بررسی قرار داده است.

آمار یکساله:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 283

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 83 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
نشریه: 

ادبیات تطبیقی

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1399
  • دوره: 

    12
  • شماره: 

    22
  • صفحات: 

    1-25
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    249
  • دانلود: 

    167
چکیده: 

مجموعه «کان ماکان» نعیمه در ادبیات داستانی عربی و مجموعه «یکی بودیکی نبود» جمال زاده در ادبیات فارسی، نقطه عزیمت داستان کوتاه عربی و فارسی است که با تغییر در نوع داستان و پیدایش گونه های جدید، زبان، شکل و ساختار محتوایی داستان، تازه می شود. نعیمه و جما ل زاده، پیشرو داستان نویسی لبنان و ایران، با پیوند دو تکنیک شرقی و غربی در دو مجموعه خود، سبک «داستان کوتاه»را بنا نهادند. در این نوشتار با مقایسه تحلیلی و تطبیقی دو مجموعه نعیمه و جمال زاده به خوانش شکلی، ساختاری، محتوایی، تحلیل عناوین دو مجموعه از منظر شکل و محتوا، تطابق و عدم تطابق عنوان و متن پرداخته شده است و سبک نگارش نعیمه و جمال زاده و وجوه اشتراک و افتراق آن ها در دو مجموعه، مورد بررسی قرارگرفته است. شیوه پژوهش به صورت کتابخانه ای با روش تحلیلی و مقایسه ای در ادبیات تطبیقی، به مقایسه دو مجموعه این دو ادیب پرداخته شده است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که نویسندگان، با وجود تفاوت در زبان، شباهت هایی در مضمون و اسلوب، نشانه شناسی عناوین داشته و با زبانی عامیانه به بیان مشکلات جامعه خود پرداخته اند و بررسی مقایسه ای درون مایه دو مجموعه، منبع معتبری برای شناخت آداب و سنن جامعه و محیط اجتماعی عصر نویسندگان است

آمار یکساله:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 249

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 167 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
نویسندگان: 

TAVAKKOLI MOHAMMADI MAHMOODREZA | siyami Masoomeh

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2020
  • دوره: 

    12
  • شماره: 

    22
  • صفحات: 

    27-49
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    156
  • دانلود: 

    0
چکیده: 

Introduction: Place is one of the main elements of the story frame that contributes to the advancement of events and their understanding. The role of place in contemporary novels is very prominent and writers have always paid special attention to this important element and used it with specific skill to express their goals. "Henna Mina" and "Moniro RavaniPour" are among the writers who have paid special attention to place and have made their own goals in the writing of the novel based on this important element; therefore, the study of place in novel can help us in this regard. Methodology: The present study is based on descriptive-analytical method and based on the American School of Comparative Literature, based on the application of the place and its types, the comparative study of two novels of the "bahhar" and "Ahle-Gharq" stories has been studied. Discussion: The place and its types play an important role in both the work as an active and influential element in presenting the history of the presence of aliens in the lands. In describing places with superstition and mythology and the use of symbolic maps, both authors have better reflected and influenced the hostilities and attacks of foreigners and how they entered. Both authors have used real names in the use of place names to be effective in describing the events of their homeland and the problems of foreign entry. The forced confinement of the prison in the novel "hekayah bahar" plays a very important role in showing the perseverance and solidarity of the Syrian people against the occupiers, but the prison in the novel "Ahl-e Gharg" mostly expresses the suffering and torture of innocent prisoners who are unaware of society. The optional closed space of the house has played an important role in providing themes such as poverty and the lack of proper conditions and increasing class distance due to the existence of colonialists. The open sea has themes such as the grief and destruction of men against the onslaught of enemies by sea. The transfer location plays an important role in how enemies move into other countries. Finally, it should be noted that the place, as an influential element, plays a prominent role in the two novels, so that it can be considered as the main element and the middle pillar of the foundation of these two novels. Conclusion: Findings of the research show that despite the many differences in the use of different types of places, the two authors have used the open sea for the most purposes in expressing their goals.

آمار یکساله:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 156

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
نشریه: 

ادبیات تطبیقی

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1399
  • دوره: 

    12
  • شماره: 

    22
  • صفحات: 

    51-74
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    648
  • دانلود: 

    647
چکیده: 

فریدون مشیری(1379-1305ش) و پل الوار(1952-1895م) در عرصه ادبیات ایران و فرانسه از شاعران نوپرداز شمرده می شوند که زمانه زندگی آن ها از دیدگاه های مختلف سیاسی، اجتماعی و فرهنگی، همسانی هایی داشته و این عامل در نهایت به تولید آثار و اندیشه های مشابهی منجر شده-است. یکی از وجوه اشتراک این دو شاعر، طبیعت گرایی است. حضور پررنگ عناصر طبیعت در شعر این دو شاعر، عاملی تاثیرگذار در پویایی شعر آنان بوده است. چگونگی توجه شعرای یاد شده به طبیعت و مولفه های آن موضوع این پژوهش است. هدف اصلی پژوهش، بیان نقش عناصر طبیعت در ادبیت کلام و کارکرد آن ها در القای اندیشه های فریدون مشیری و پل الوار است. حاصل پژوهش نشان می دهد که شعرای یاد شده عمده ترین تصاویر شعری خود را با الهام از طبیعت و عناصر آن سروده و لحظاتی را به تصویر کشیده اند که می توان از آن، دو برداشت متفاوت ارایه داد: اول بیان حالات روحی و رسیدن به پویایی و بازجست من شاعر و دوم شرح حقیقتی خلاف عادت برای شگفتی آفرینی و ایجاد پیوند بین روان انسان و عوالم فراسویی. با این توضیح که تصاویر شعری پل الوار در پیوند با طبیعت درهم تنیده است و این درهم آمیختگی موجب شگفت-انگیز شدن تصویر می شود. در این فرایند تصویرسازی، شاعر تلاش دارد به عناصر شعری، هویتی دیگر ببخشد و بدین گونه خواننده به دریافت های نویی دست یابد.

آمار یکساله:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 648

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 647 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
نشریه: 

ادبیات تطبیقی

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1399
  • دوره: 

    12
  • شماره: 

    22
  • صفحات: 

    75-93
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    153
  • دانلود: 

    127
چکیده: 

استقبال از آثار مروجان طریقت تولتک، در ایران نیز همچون سراسر جهان شایان توجه بوده است. از آن میان «چهارمیثاق» اثر «دن میگویل روییز» بیش از دیگر آثار ترجمه و چاپ شده است. چرایی گرایش خارج از حد انتظار به چنین آثاری آن هم در کساد بازار کتاب ایران، مسیله ای شایسته تحقیق است. اگر پیروی از موج جهانی بازگشت به معنویت و گرایش به عرفان های مدرن (در جستجوی آرامش روانی) را از مهم ترین دلایل این امر بدانیم، این پرسش مطرح می شود که آیا مضامین کتاب چهار میثاق، در آثار عرفای مسلمان معادلی نداشته است؟ اگر پاسخ مثبت است چرا خوانندگان ایرانی این آموزه ها را از سرچشمه های دیگر طالب هستند؟ برای یافتن پاسخ این پرسش ها، به روش تطبیقی-تحلیلی، مضامین کتاب «چهارمیثاق» با مثنوی معنوی مقایسه شده است. نتایج تحقیق نشان می دهد تقریبا همه آموزه های این کتاب، به روشنی در مثنوی بیان شده است. به نظر می رسد علاوه بر همراهی بخشی از جامعه با موج جهانی گرایش به معنویت مدرن و بی خبری عامه مردم از سرمایه های بومی؛ تلقی خاص عامه مردم از عرفان و تصوف؛ گرایش به بیان ساده و مینی مالیستی و از همه مهم تر، تفاوت زبان و نحوه بیان مضامین در دو اثر، مهم ترین دلایل کم توجهی به مثنوی و گرایش به آثاری همچون چهار میثاق است. دقت در طیف خاص مخاطبان این آثار، ضرورت توجه به سرمایه های خودی را بیشتر نشان می دهد.

آمار یکساله:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 153

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 127 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
نشریه: 

ادبیات تطبیقی

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1399
  • دوره: 

    12
  • شماره: 

    22
  • صفحات: 

    95-118
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    199
  • دانلود: 

    117
چکیده: 

در تعاریفی که در کتابهای تخصصی از رمانتیسم ارایه میشود، برای این مکتب محدوده زمانی و مکانی مشخصی تبیین شده، در دوره ای خاص و در جغرافیایی معلوم شکل گرفته، به اوج رسیده، سپس رنگ باخته است. تعابیری همچون پیشرمانتیک یا پسارمانتیک گواهی است دال بر صحت این مدعا. در داستانهای رمانتیک، ساختار کرونوتوپیک یا فضازمان، آنگونه که باختین آن را تبیین کرده، مانند پاره ای دیگر همچون روایت یا توصیف، تابع بایسته های رمانتیسم است؛ یعنی پیرو مضامینی مانند تنهایی، تردید، ناخرسندی از زمانه، همچنین خیالپردازی. بررسی تطبیقی ساختار فضازمان حکایت ماهان از هفت پیکر نظامی که هدفش خودشناسی است، با یکی از آثار رمانتیک فرانسه، یعنی وسوسه آنتونیوس قدیس، اثر فلوبر که آن نیز هدفی جز ترسیم روند رستگاری شخصیت ندارد، نشان میدهد که شباهتهای فراوانی میان بایسته های مکتب رمانتیسم در داستان فلوبر و مضامین به کاررفته در اثر نظامی وجود دارد. در این مقاله، با تاکید بر ساختار فضازمان، نشان خواهیم داد که این شباهتها، هرچند به دلیل وجود پاره ای شاکله ها و، به رغم دوری فرهنگها و ادوار ادبی، به گونه ای متفاوت نامگذاری میشود، با این حال، نشان از مضامینی دارد که، باوجود چندین سده اختلاف، داستان عرفانی فرانسوی را به همتای خود در ایران نزدیک میسازد و گواهی دال بر وجود شیوه ای همسان در بازنمایی اندیشه ها و دغدغه های مشترک نوع بشر، به ویژه در گستره عرفان و خودشناسی.

آمار یکساله:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 199

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 117 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
نویسندگان: 

ذوالفقارخانی مسلم

نشریه: 

ادبیات تطبیقی

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1399
  • دوره: 

    12
  • شماره: 

    22
  • صفحات: 

    119-148
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    362
  • دانلود: 

    199
چکیده: 

غزل فارسی و غزلواره انگلیسی (Sonnet) در طول حیات پرفرازو نشیب خود تصویرهای مختلفی از معشوق را به نمایش گذاشته اند. طی این دوران، شرح و توصیف معشوق در غزل واسوخت فارسی و نیز غزلواره ضدپترارکی انگلیسی (Anti-Petrarchan Sonnet) دستخوش تغییر شدند به گونه ای که معشوق دیگر موجودی اثیری و بی نقص به حساب نمی آمد و عاشق از نکوهش و تحقیر معشوق ابایی نداشت. پژوهش حاضر با بهره از شیوه ای توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر مکتب تطبیقی آمریکایی و نیز بر اساس نظریه بوطیقای تاریخی وسلوفسکی مبنی بر اشتراکات ادبیات جهان فارغ از تاثیروتاثر مستقیم و تکامل تاریخی-فرهنگی ادبیات ها، درصدد مقایسه و موازنه غزل واسوخت فارسی با غزل ضدپترارکی انگلیسی می باشد. نتایج این پژوهش نشان می دهد که این دو شیوه غزل سرایی از نظر محتوایی کاملا شبیه به هم هستند اما آبشخور و علل اصلی ظهور آنها فراخور محیط اجتماعی-فرهنگی با یکدیگر فرق می کنند؛ شعر واسوخت فارسی ماحصل یکپارچگی سیاسی، اقتصادی، مذهبی و فرهنگی در عهد صفویان و متاثر از فرهنگ هندی و با تکیه بر عینیت گرایی و نزدیکی به توده مردم شکل گرفت، درحالی که غزلواره ضدپترارکی انگلیسی متاثر از ذایقه متنوع آن سرزمین و تقریبا همزمان با غزلواره پترارکی و در همان بستر ظهور کرد. برای تبیین بهتر موضوع نیز غزل هایی از وحشی بافقی (939-991 ق) و ویلیام شکسپیر (1564-1616 م) مورد بحث و بررسی قرار گرفته اند.

آمار یکساله:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 362

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 199 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
نویسندگان: 

فخر شفائی ناهید

نشریه: 

ادبیات تطبیقی

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1399
  • دوره: 

    12
  • شماره: 

    22
  • صفحات: 

    149-172
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    497
  • دانلود: 

    460
چکیده: 

در رمانهای جین آستین بیشتر شخصیت های اصلی زن هستند اما زنان نسبت به مردان فعالیت اجتماعی و تحصیلات کمتری دارند و مهمترین دغدغه آنان ازدواج است. باگذشت نزدیک به دو قرن، گرایش های مشابهی را می توان در نمونه هایی از ادبیات معاصر ایران مشاهده کرد. در رمان چراغ ها را من خاموش می کنم، زویا پیرزاد شخصیت زنی را خلق می کند که در مقابل دیگر زنان موضع گیری های خصم آمیز دارد اما تحت تاثیر یک شخصیت مرد است و مرد با وجود حضور کم رنگ، نقشی کلیدی در رمان ایفا می کند. این پژوهش با بررسی نظریات منتقدان فمینیست در مورد پدر سالاری و با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی دو رمان چراغ ها را من خاموش می کنم و غرور و تعصب را با هم مقایسه می کند و به این نتیجه می رسد که شباهت های بسیاری بین این دو رمان وجود دارد. این شباهت ها عبارتند از احساس منفی شخصیت های زن نسبت به یکدیگر، نگاه رمانتیک به ازدواج به مثابه راهی برای رستگاری و برتری شخصیت های مرد نسبت به شخصیت های زن. نتایج این تحقیق نشان می دهد که در جوامع مرد سالار نویسنده های زن می توانند تحت تاثیر گفتمان غالب جامعه مانند مردها فکر کنند و مانند مردها بنویسند. با وجود این که در رمان های بررسی شده نگاه هر دو نویسنده واپس گرا ست، به نظر نمی رسد که زویا پیرزاد که در ابتدای قرن بیست و یکم و دویست سال پس از جین آستین می نویسد گامی به پیش بر داشته باشد.

آمار یکساله:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 497

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 460 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
نویسندگان: 

FASIHI HARANDI MAJID | SAFAVI KOOROSH

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2020
  • دوره: 

    12
  • شماره: 

    22
  • صفحات: 

    174-194
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    139
  • دانلود: 

    0
چکیده: 

Introduction: The Persian language, though not belonging to the family of Semitic languages, has borrowed the heaviest from the Arabic language (Farshidvard: 1879: 39). A brief examination of Persian shows how heavily Persian is indebted to Arabic, but, as some scholars have pointed out, this has occurred mostly in the lexicon area as Persian has been affected very little in terms of syntax or grammar (Majd, 2011: 39). In addition to a great number of single lexical items, a number of grammatical morphemes have entered Persian. An example is the agreement of adjective and the noun it modifies in grammar in terms of gender, a characteristic which is peculiar to Arabic, and which was not common in the Dari Persian except in the sixth century AH, when Persian was heavily affected by Arabic. The first instance appeared in Aruzi’ s Chahar Maghaleh. Examples include: Moluk-e Maziyeh and Ghoroon Khaliyeh, etc. (Farshidvard, 1989: 23). Another instance of Arabic influence is the wide-spread adoption and usage of Arabic plural-making morphemes. Methodology: In Persian, the Arabic morpheme «-at» is sometimes used to pluralize Arabic and Persian words. Many Persian authorities frown upon this usage and argue that even Arabic words entering Persian should, as far as possible, also be pluralized using the plural morphemes «-ha» and «-in». Examples: Sokhanran enteghadhay-e (rather than enteghadat-e) ziyadi az chegoonegi-ye bargozariy-e marasem kard. [The lecturer made several criticisms of the way the ceremony was held]. However, a number of the Arabic plural forms have been established in Persian with certain words so much so that if the plural morphemes are changed the words sound unfamiliar and weird. Examples include: ettelaa’ aat; emkaanaat, enteshaaraat, etc. Besides, for certain nouns ending in «-at» such as adabiyaat, dokhaniyaat, amaliyaat, labaniyaat and maliyaat, there is no single form in Persian. The question to ask here is whether the Arabic plural marker «-at» in Persian has the same morphological, semantic, pragmatic and grammatical function as its counterpart in Arabic. Or is it different while sharing certain characteristics? Discussion: Contrary to what was initially believed that languages borrow just words from one another, the studies show that borrowing can occur in any part of language including phonemes, inflectional and derivational affixes, etc. However, borrowing words is more frequent than borrowing any other parts of the language. Although affixes can be borrowed, the common belief is that they are not directly borrowed but transferred indirectly from one language into another language. In other words, affixes, as part of the complex words, get transferred into another language. Theses affixes, as the borrowed words, can finally attach to the roots of the target language and produce hybrid words (Seifar, et. al, 2015). Recently, borrowing affixes have received remarkable attention and the focus in the published works has been on the way affixes are borrowed. There are two scenarios, direct and indirect, for the process of borrowing affixes (Winford, 2005: 385-409). The indirect borrowing has two stages. In the first stage, the speaker borrows some complex words from another language and uses them. In the second stage, probably a lot later, the speaker parses the blended words and finally the affixes are used with the roots in the receiving language and get generated. In the second scenario, the direct borrowing, once the borrowing takes place, the speaker, drawing on his own knowledge of the source language, identifies the affixes and attaches them to the roots of his own language and uses them. The main difference between these two scenarios lies in the whereabouts of the borrowed affix. Where has the speaker received the affix before combining it with the roots of his own language? From the source language complex words (indirect borrowing) or from his own knowledge of the source language? (direct borrowing). It seems that the indirect scenario best describes the phenomenon of affix borrowing. Paul (1891) maintains that words are borrowed as a whole; that is, derivative and inflectional affixes are not borrowed alone on their own part. However, if the many words that get transferred into another language have one certain affix, they can develop as easy as the target language words as a group and are possible to generate on their own. Thus, the received affix, by way of analogy, can attach to the target roots and later get generated (Paul, 1891: 469-470). Conclusion: One of the cases where Persian has been influenced by Arabic is the borrowing of Arabic plural morphemes including «-at». The plural morpheme entered Persian with certain Arabic plural nouns such as latamaat, majhoolat and mofradaat, but was later extended to pluralize originally Persian words such as baaghaat, gozareshaat and Shemiranaat, resulting in hybrid words. In terms of Phonetics, «-at» is no different in Persian than its usage in Arabic, but in terms of phonology, the only difference is in cases where «-at» has entered Persian directly as part of a loan word. A case in point is the loan word latamaat. In terms of phonology, «-at» follows Persian rather than Arabic phonological rules. For example, the Persian words are pluralized as ghazaliyaat and kashfiyaat while the plural forms of their Arabic counterparts are ghazaliyeh and kashfiyeh respectively. Also, the Persian word pand is pluralized as pandiyaat, quite against Arabic morphological rules. The plural marker «-at» is used for feminine nouns, whereas Persian lacks the feminine-masculine distinction. «-at» is not used in Persian to pluralize humans and animates and inanimate nouns are gender-neutral. In fact, «-at» is used in Persian to pluralize inanimate and abstract nouns that are gender-free. In terms of meaning, «-at» in Arabic indicates plural (three and more), whereas in Persian it indicates kind and group. Even though there are cases in Persian where this plural marker indicates plurality, this plurality meaning is mixed with the meanings of kind and group. This plural morpheme has undergone change in meaning and function, so that it is also clearly assumed a classifying function. Thus, we may speak of two types of «-at» one Arabic and one Persianized. The Arabic «-at» is the plural marker for feminine nouns, and the Persianized «-at» is the plural marker referring to groups. By group is meant a collection of things of various names but of the same nature. For example, shemiranat indicates a number of villages that are located in the same geographical area even though they have various names. Other examples include lavaasaanaat, noghaat as well as dahaat, baghaat and dastooraat. In fact. It may be said that this borrowed morpheme has assumed a merely morphological-grammatical function. Grammatical because it shows in some way the addition of a foreign plural-making element to the number of Persian plural-making markers. Morphological because it has assumed a derivative function in the word formation area. Also, it seems that in Persian, «Jat» is considered as a single morpheme and that sabzijaat no longer means sabzihaa; rather, various kinds of sabzi. On the other hand, words such as kompootjaat indicate the fact that what we do have here is not «-at», but «-Jat», which may be regarded as a form of the morpheme «-at». The question of the use of «-at» in Persian is a matter of debate. Generally, it is not approved as it is argued that the use of Persian plural markers is preferable. At first glance, this advice may seem warranted, specially because Persia has quite a lot of plural markers. A close look shows, however, that «-at» though originally Arabic has undergone such a deep change that it is not to be counted as Arabic any more as it is used based on Persian and not Arabic rules. Also, its usage has productively increased. Thus, we may claim with certainty that the single morpheme «-at» is a plural marker that Persian has borrowed indirectly from Arabic and that it is now a plural morpheme belonging to the Persian Language.

آمار یکساله:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 139

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
نشریه: 

ادبیات تطبیقی

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1399
  • دوره: 

    12
  • شماره: 

    22
  • صفحات: 

    195-217
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    311
  • دانلود: 

    371
چکیده: 

متناقض نما هنرسازه ای است که موجب آشنایی زدایی و برجستگی کلام شده و ایجازی هنری می آفریند. از جمله شاعرانی که از این ظرفیت هنری برای عینیت بخشیدن به تجارب و عواطف خود بهره جسته اند، می توان به عبدالوهاب البیاتی (1999-1926م) شاعر عراقی و از پیشگامان شعر نو عربی و محمدرضا شفیعی کدکنی (1318ش) شاعر، ادیب و محقق برجسته ایرانی اشاره کرد. در این جستار، با نقد و تحلیل مصادیق مشابه و برجسته متناقض نما در شعر دو شاعر از جهت دلالت یا ساخت بر اساس مکتب آمریکایی ادبیات تطبیقی و بر روش توصیفی-تحلیلی کاربست این هنرسازه در شعر آن ها را می توان به دو ساخت زبانی و ادبی تقسیم و سپس تحلیل کرد که متناقض نما به عنوان یکی از ویژگی های سبکی و خلاقیت های هنری آن دو، در پی آن است تا ضمن اصالت بخشی به شعر، اندیشه های آن ها را ادبی تر بیان کند. این آرایه ادبی در شعر این دو، با قرار گرفتن در قالب صور خیالی چون تشبیه، استعاره و کنایه با حفظ فاصله مناسب از غموض، مخاطب را به زیبایی بافت اولیه کلام رهنمون می سازد. البیاتی با ترکیبات و گزاره هایی پرشور و گاه غمناک، تصاویر متناقض نمایش را شکل می دهد، در حالی که متناقض نماهای شفیعی کدکنی لطیف تر و غالبا برگرفته از جهان طبیعتند، با این وجود وجه غالب متناقض نماهای آن دو امیدواری و امید بخشی است.

آمار یکساله:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 311

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 371 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
نشریه: 

ادبیات تطبیقی

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1399
  • دوره: 

    12
  • شماره: 

    22
  • صفحات: 

    219-241
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    222
  • دانلود: 

    335
چکیده: 

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

آمار یکساله:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 222

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 335 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
نشریه: 

ادبیات تطبیقی

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1399
  • دوره: 

    12
  • شماره: 

    22
  • صفحات: 

    243-266
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    184
  • دانلود: 

    108
چکیده: 

ایران و آلمان دو کشوری هستند که تاریخ و سنت های فکری و ادبی پرباری دارند. هر دو در دوران شکوفایی مکاتب فکری؛ خواه دینی و خواه فلسفی، ادبا و متفکران برجسته ای را در دامان خود پرورانده اند. مطالعه تطبیقی آثار اندیشمندان این دو کشور می تواند ابعاد مختلفی از شباهت ها و تفاوت های این دو فرهنگ را نشان دهد. به این منظور دو اندیشمند و ادیب برای مطالعه تطبیقی انتخاب شدند: ناصرخسرو (394-481 ه. ق) و فردریش شلگل (1772-1829م). اما از آنجایی که عموما نام برادران شلگل به عنوان همکار و همفکر با هم می آید، آگوست ویلهلم (1767-1845م) هم به این پژوهش اضافه شد. شیوه بیانی ناصرخسرو در طنزآوری با روش فردریش در کتاب «قطعات» شباهت هایی دارد اما بیان آگوست ویلهلم به گونه ای دیگر است. این پژوهش در پی آن بوده که با مطالعه و قیاس آثار شاخص آنان، چگونگی استفاده آنها از بیان آیرونیک و طنزآمیز در برابر مخالفان و نیز مصادیق آن را در آثارشان نشان دهد. آیرونی(irony) نوعی بیان غیرمستقیم و طنزآلود است که مولف می کوشد به وسیله آن، دو یا چند وجه گوناگون یک امر را بنمایاند. قیاس آثار ناصرخسرو و برادران شلگل نشان می دهد که جهان بینی آنها که متاثر از مکاتب فکریشان بوده، تا چه حد بر روش بیان آنها در طنزپردازی تاثیر داشته است. این پژوهش با مطالعه کتابخانه ای، فیش برداری و به صورت توصیفی-تحلیلی انجام شده است.

آمار یکساله:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 184

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 108 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
نشریه: 

ادبیات تطبیقی

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1399
  • دوره: 

    12
  • شماره: 

    22
  • صفحات: 

    267-289
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    263
  • دانلود: 

    147
چکیده: 

یکی از موضوعات محوری که بیشتر شعرای برجسته ی ایرانی و عرب بدان پرداخته و آن را از ضروریات زندگی دانسته اند، مفاهیم حکمی و اخلاقی است؛ زیرا موضوع آن، انسان و سازندگی روحی و معنوی اوست. فردوسی و متنبی دو چهره شاخص در شعر فارسی و عربی به شمارمی آیند که سروده های حکمی و اخلاقی شان در میان دیگر شاعران از فراوانی و شهرت بیشتری برخوردار است. این پژوهش نشان می دهدکه علاوه بر توارد خاطر برآمده از ذوق هنری و فطری، همزمانی تاریخی، شیعی بودن دو شاعر، بهره گیری از منابع غنی فرهنگ اسلامی-ایرانی، از منابع حکمت و اخلاق در شعر این دو شاعرحکیم بوده است و امکان تاثیرپذیری مستقیم فردوسی و تاثیرپذیری غیرمستقیم متنبی از آیین و اندیشه های حکمی و اخلاقی ایران باستان محتمل و در برخی موارد قطعی است. این پژوهش براساس چارچوب ادبیات تطبیقی (مکتب فرانسه) به تحلیل جنبه های مشترک و متفاوت موضوعات حکمی و اخلاقی دو شاعر پرداخته است. محور اساسی پژوهش عبارت از: تحلیل تطبیقی حکمت و اخلاق دو شاعر با ذکر تفاوت ها براساس جدول فراوانی. مهم ترین یافته ی این تحلیل تطبیقی این است که متنبی از حکمت و اندیشه ی ایرانی تاثیر پذیرفته است و شاهنامه بازتاب اصیل این حکمت و اخلاق ایرانی است.

آمار یکساله:   مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resources

بازدید 263

مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesدانلود 147 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesاستناد 0 مرکز اطلاعات علمی Scientific Information Database (SID) - Trusted Source for Research and Academic Resourcesمرجع 0
telegram sharing button
whatsapp sharing button
linkedin sharing button
twitter sharing button
email sharing button
email sharing button
email sharing button
sharethis sharing button