نیروگاه های فتوولتائیک که به عنوان یکی از منابع تولید پراکنده شناخته می شوند تأثیر قابل توجهی در کاهش تلفات و بهبود پروفیل ولتاژ شبکه خواهند داشت. بنابراین میزان تولید این نیروگاه ها در ساعات پیک شبکه میزان اثرگذاری نیروگاه های فتوولتائیک بر کاهش تلفات و بهبود پروفیل ولتاژ شبکه را تحت تأثیر قرار خواهد داد. چنانچه نیروگاه های فتوولتائیک مجهز به ردیاب خورشیدی باشند، در هر ساعت بیشترین میزان توان ممکن را تولید می کنند. اما از آنجا که استفاده از این ردیاب ها هزینه های سرمایه گذاری و تعمیرات را افزایش می دهد، بسیاری از نیروگاه های خورشیدی بدون استفاده از ردیاب نصب می شوند. نیروگاه های دارای پنل ثابت عموماً به نحوی نصب می شوند که حداکثر توان تولیدی سالیانه فراهم گردد و توجهی به میزان تولید در ساعات پیک شبکه نمی گردد. اما با توجه به افزایش شدید بار در ساعات پیک روز و متعاقباً افزایش تلفات شبکه، لازم است امکان افزایش مشارکت نیروگاه های خورشیدی پنل ثابت در تأمین بار پیک روز مورد بررسی قرار گیرد. برای این منظور طراحی یک نیروگاه خورشیدی در دو رویکرد مورد بررسی قرار گرفته است. در رویکرد اول نحوۀ نصب پنل های خورشیدی بر مبنای افزایش توان تولیدی سالیانه و در رویکرد دوم نحوۀ نصب پنل های خورشیدی بر مبنای افزایش توان تولیدی در ساعات پیک روز (چهار ساعت پرباری در روز) صورت گرفته و میزان تلفات شبکه مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج به دست آمده نشان می دهد که رویکرد دوم اگر چه منجر به کاهش جزئی 36/0 درصدی مجموع تولید انرژی سالیانه توسط پنل های فتوولتاییک شده است، اما علاوه بر افزایش مشارکت نیروگاه های خورشیدی در تأمین بار در ساعات پیک روز، کاهش بیشتر میزان تلفات سالیانه شبکه را به دنبال داشته و تلفات توان حدود 5/3 درصد بیشتر از رویکرد اول کاهش یافته است.