زمینه و هدف زخم بستر، یکی از مشکلات عمده در بیماران بستری در بخشهای مراقبت ویژه محسوبمیشود. دو ابزار معمول بهمنظورارزیابی خطر بروز زخم بستر، مقیاسهای برادن و واترلو میباشد. شواهد بسیار کمی در مورد میزان توافق میان این دو ابزار در پیشبینیمیزان بروز زخم بستر وجود دارد.روش بررسی پژوهش حاضر، یک مطالعه کوهورت آیندهنگر بود که از تیر تا آبان ماه 1398 در بخشهای مراقبتهای ویژه بیمارستانهایدانشگاه علوم پزشکی اصفهان انجام شد. خطر بروز زخم بستر، هر 2 روز یکبار با استفاده از دو مقیاس برادن و واترلو تا زمان فوت یاترخیص بیمار و تا حداکثر یکماه، بررسی شد.یافته ها یافتههای مطالعه نشان داد که میانگین نمره مقیاس برادن در بیمارانی که دچار زخم بستر شدند بهطور معناداری کمتر از بیمارانیبود که زخم بستر پیدا نکردند ) 002 / 0 P = (، همچنین میانگین نمره واترلو در بیمارانی که دچار زخم بستر شدند بهطور معناداری بیشتر ازبیمارانی بود که زخم بستر پیدا نکردند ) 001 / 0 P < (. حساسیت مقیاس برادن، 6 / 82 % و ویژگی 6 / 53 % و ارزش اخباری مثبت و ارزشاخباری منفی بهترتیب 7 / 29 % و 9 / 92 % بهدست آمد. حساسیت مقیاس واترلو 9 / 73 % و ویژگی 68 % و ارزش اخباری مثبت و ارزشاخباری منفی بهترتیب 4 / 35 % و 7 / 91 % بهدست آمد.نتیجه گیری با توجه به سطح زیر منحنی دو مقیاس و همچنین مجموع دو شاخص حساسیت و ویژگی، مقیاس واترلو نسبت به مقیاسبرادن ابزار مناسبتری برای پیشبینی بروز زخم بستر در بیماران میباشد.