1مقدمه: تجربه شیفتگی تحصیلی یکی از عوامل کلیدی و شاخص های مهم برای ارتقای کیفیت آموزش دانشجویان است. پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه شیفتگی تحصیلی و انگیزش درونی با نقش میانجی درگیری تحصیلی در دانشجویان علوم پزشکی انجام شد.
روش: روش پژوهش، تحلیلی مقطعی از نوع همبستگی بود. از بین دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی کاشان در سال تحصیلی 1403-1402 تعداد 356 دانشجو از بین 3377 نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. شرکت کنندگان به پرسشنامه های انگیزش تحصیلی هارتر، درگیری تحصیلی ریو و تسنگ و شیفتگی تحصیلی مارتین و جکسون پاسخ دادند. داده ها با استفاده از شاخص های آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و روش مدل معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی با استفاده از نرم افزارهای SPSS نسخه 24 و Smart PLS نسخه 3 تجزیه و تحلیل شدند.
یافته ها: نتایج نشان داد که میانگین و انحراف استاندارد انگیزش تحصیلی درونی 13/37±56/28، درگیری تحصیلی 25/06±97/49 و شیفتگی تحصیلی 66/5±30/28 بود و در حد متوسط می باشند. به علاوه، نتایج مدل سازی معادلات ساختاری نشان داد که الگوی مطرح شده در پژوهش دارای برازش مناسبی است و انگیزش تحصیلی درونی می تواند شیفتگی تحصیلی دانشجویان علومپزشکی را به طور مستقیم و معنی داری پیش بینی نماید (ß=0.35, P<.001) و نقش میانجی درگیری تحصیلی در رابطۀ میان انگیزش تحصیلی درونی با شیفتگی تحصیلی (ß=0.12, P<.001) به روش برآورد بوت استرپ مورد تأیید قرار گرفت.
نتیجه گیری: انگیزش تحصیلی درونی می تواند به افزایش درگیری تحصیلی انجامیده و از این طریق به افزایش شیفتگی تحصیلی کمک نماید. با توجه به یافته های به دست آمده، پیشنهاد می شود برنامه ریزان آموزش پزشکی و اساتید از طریق ایجاد جوّ تعاملی و مشارکتی، تکالیف چالش برانگیز و جذاب به تقویت درگیری تحصیلی دانشجویان کمک نموده و از این طریق، شکل گیری تجربه شیفتگی دانشجویان را تسهیل نمایند.