سابقه و هدف: گرچه تغذیه علت تامّه ی اخلاق و رفتار در انسان نیست اما زمینه ساز آن است. با توجه به اینکه یکی از اهداف بعثت انبیاء گسترش فضائل اخلاقی است به خصوص پیامبر اسلام (ص) که هدف از بعثت خویش را «تمام کردن» یا به کمال تامّ رساندن مکارم اخلاقی می داند، به نظر می رسد بررسی نقش تغذیه و تاثیر آن در اخلاق با تکیه بر قرآن و حدیث و دیدگاه حکیمان مسلمان به ویژه نظریه جسمانیه الحدوث بودن نفس، یک ضرورت است. مواد و روش ها: این مطالعه از نوع مروری بوده که با جستجو در سایت هایGoogle scholar, SID, Noormags و کتابخانه های دیجیتال از جمله noorlib به منظور دستیابی به مطالعات انجام شده در زمینه رابطه اخلاق و تغذیه و نحوه حدوث و تکامل نفس انسان و ارتباط آن با تغذیه صورت گرفته است. یافته ها: با توجه به آیات، روایات و دیدگاه های حکیمان مسلمان از جمله عقیده به جسمانیه الحدوث بودن نفس در حکمت متعالیه رابطه میان تغذیه و اخلاق تبیین می شود. به طور کلی تغذیه از نظر نوع غذا، کمیت آن و کیفیت کسب آن بر اخلاق افراد تاثیری تردید ناپذیر دارد. نتیجه گیری: تغییر عادات غذایی می تواند زمینه ساز تغییر در اخلاق و رفتار گردد. بنابراین با اصلاح عادات غذایی یک جامعه می توان به اصلاح برخی از ناهنجاری های اخلاقی و رفتاری امیدوار بود.