سلامت و آموزش در اوان کودکی
سال:1402 | دوره:4 | شماره:3 (پیاپی 13) |تعداد مقالات:10

1زمینه و هدف: بررسی تأثیر عناصر زیبایی­شناسی در طراحی فضای آموزشی مراکز پیش از دبستان بر اساس دستورالعمل سازمان بهزیستی کشور و تطبیق فضاهای مهدکودک ایران  با استانداردهای موجود است. روش پژوهش: روش تحقیق حاضر از نظر ماهیت توصیفی-تحلیلی و از نظر هدف کاربردی به روش کمی و کیفی است. برای جمع­آوری اطلاعات منابع اسنادی و میدانی استفاده شد. برای روش کیفی دو مدرسه «مهد کودک 36 کلاسه جاده هانگژو گودون چین و مهد کودک سبرا ونسیلد، کولدینگ دانمارک» مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند و برای کمی از پرسشنامه استفاده شد که از 326 مهدکودک واقع در شهر تبریز، 20 مهدکودک به صورت تصادفی انتخاب شدند. داده­ها با استفاده از آمار توصیفی  SPSS مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که پست ­مدرنیسم در کشورهای توسعه یافته توانسته است بر ارتقاء کیفیت فضاهای مهدکودک مؤثر واقع شود. اما در کشورهای در حال توسعه مانند ایران هنوز سطح کیفیت فضاهای مهدکودک در سطح پایینی قرار دارد و پست ­مدرنیسم نتوانسته است تأثیرات لازم از نظر یادگیری و خلاقیت به لحاظ زیباشناسی برای کودکان به ارمغان بیاورد. همچنین یافته­های کمی نشان دادند که مهدکودک­های شهر تبریز از نظر استفاده از عناصر زیبایی­شناسی در سطح پایینی قرار دارند و فضاهای آموزشی موجود با استانداردها فاصله زیادی دارند. نتیجه گیری: ساختمانهای مهدکودک­ها عموماٌ برای این کاربری طراحی نشده­اند. در هیچ یک از آن­ها به کیفیت فضا توجهی نشده است. فضاها پاسخگویی روحیه کودکان نمی­باشد. در کل فضایی با طراوت و زمینه­ای برای تقویت حس زیبایی­شناسی کودک  ندارند.

1زمینه و هدف: رشد شناختی فرآیند کسب کارکردهای ذهنی است که افراد را قادر می سازد تا محیط خود را از بدو تولد درک کنند و با آن تعامل داشته باشند. پژوهش حاضر به منظور بررسی  تحول شناختی مفهوم انسان در دانش آموزان پسر دوره ابتدایی و تطبیق آن با مراحل رشد شناختی پیاژه انجام شد. روش پژوهش: روش تحقیق حاضر کیفی از نوع قیاسی – استقرایی است.  مشارکت کنندگان تحقیق 90 نفر از دانش آموزان کلاس های اول تا ششم ابتدایی مدارس شهر رشت در سال تحصیلی1398 بودند که از طریق نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. به منظور جمع آوری اطلاعات از مصاحبه نیمه ساختاریافته استفاده شد که این مصاحبه تا سر حد اشباع نظری ادامه یافت. در مرحله اول تحقیق یعنی بخش استقرایی، مصاحبه با دانش آموزان انجام و سپس با استفاده از روش تحلیل مضمون  توصیه شده توسط سالدنا (2014) مورد کدگذاری و تحلیل قرار گرفت. در مرحله دوم یعنی بخش قیاسی، یافته ها با مراحل رشد شناختی پیاژه مورد تطبیق قرار گرفت. یافته ها: مقوله های فرعی حول 5 مضمون اصلی ماهیت انسان، تمایز با حیوانات، هدف زندگی، آغاز و انجام انسان برساخته شد و  در مرحله بعدی این یافته ها با دیدگاه پیاژه مورد مقایسه قرار گرفت. در رابطه با مضمون ماهیت انسان، دانش آموزان کلاس اول تا سوم در مرحله تفکر عینی و دانش آموزان کلاس چهارم تا ششم در مرحله تفکر عینی انتزاعی قرار داشتند. در رابطه با مضمون تمایز با حیوانات، دانش آموزان تمامی مقاطع اول تا ششم در مرحله تفکر عینی قرار گرفتند. در رابطه با مضمون هدف زندگی، دانش آموزان کلاس اول تا سوم در مرحله تفکر عینی و دانش آموزان کلاس چهارم تا ششم در مرحله تفکر عینی انتزاعی قرار داشتند. در رابطه با مضمون آغاز زندگی، به جز دانش آموزان کلاس دوم که در مرحله تفکر انتزاعی بودند، سایر داتش آموزان در مرحله تفکرعینی انتزاعی  قرار داشتند. در رابطه با مضمون انجام زندگی نیز دانش آموزان تمامی مقاطع در مرحله تفکر عینی انتزاعی قرار داشتند.  نتیجه گیری: یافته های پژوهش حاضر همسو با برخی از تحقیقات نشان داد که دانش آموزان در سنینی کمتر از آنچه پیاژه عنوان نموده بود می توانند به تفکر انتزاعی برسند که این نتیجه می تواند تابع عوامل فرهنگی، مذهبی و اجتماعی باشد.

1زمینه و هدف: خودپنداره کودک نویسنده موضوع بسیار مهمی در مطالعات موضوعی امروز کودکی است. در دوران مدرن، جامعه شناسی کودکی با ایجاد دگرگونی در تعریف کودکی و نوع نگاه بزرگسالان نسبت کودکان و با اتخاذ رویکرد نوین به دنبال برجسته سازی و اهمیت بخشیدن به کودک به عنوان سوژه کنونی است و نه بزرگسالان آینده. از آنجاییکه نوشتن یکی از ابزارهای اصلی کودکان برای اندیشیدن، است، در این پژهش تلاش شده تا تصویر کودکان نویسنده از خود از نگاه جامعه شناسی جدید کودکی مطالعه شود. روش پژوهش: این پژوهش کیفی است و به شیوه پدیدارشناسی توصیفی و نمونه گیری هدفمند و اشباع نظری در تعیین حجم نمونه انجام شده است. برای جمع آوری داده ها از روش مصاحبه های عمیق نیمه ساختار یافته استفاده شده است و نمونه ها 35 نفر از میان کودکان نویسنده کانون پرورش فکری کودکان شهر تهران انتخاب شده اند. یافته ها به روش کلایزی و با استفاده از نرم افزار مکی کیودا 2020 تحلیل شد. یافته ها: در این مقاله بیست کد باز حاصل از مصاحبه ها در قالب دو مقوله فرعی جداگانه با عنوان: تصویر کودکان نویسنده از خود از کد اصلی اندیشه ورزی در نویسندگی و حمایت های خانواده از کد اصلی زمینه های حمایتی به دست آمده است. نتیجه گیری: روایت کودکان از تصویری که از خود به عنوان نویسنده دارند بسیار جالب توجه است. داستان نویسندگی از زبان خود کودکان، اساس این مقاله است. هر کودک نویسنده در فراینده رشد و تکامل خود، تصویری از نویسندگی خود به دست می آورد که در ادامه این مسیر و همچنین زندگی تاثیر گذار است.

1زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی بازی درمانی مبتنی بر رویکرد گشتالت وآموزش مدیریت رفتاری والدین بر تکانشگری کودکان با نشانه های نارسایی توجه- بیش فعالی انجام شد. روش پژوهش: این پژوهش ازنظر هدف از نوع تحقیقات کاربردی و ازنظر ماهیت داده ها از نوع تحقیق کمی و ازنظر اجرا، تحقیق نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری را کلیه کودکان 7 الی 12 سال که به دلیل داشتن نشانه های نقص توجه/بیش فعالی در نیمه دوم سال 1400 و سه ماهه اول 1401 به مراکز مشاوره و روانشناسی و درمانگاه بیمارستان رازی شهر تبریز مراجعه کردند، تشکیل می دهد. برای انتخاب نمونه ی تحقیق، تعداد 16 نفر برای هر گروه به شکل نمونه گیری هدفمند انتخاب شده و به شکل گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل (48نفر) قرار داده شدند. ابزارهای مورداستفاده پژوهش پرسشنامه تکانشگری به همراه پروتکل اجرایی مداخلات بازی درمانی مبتنی بر رویکرد گشتالت و آموزش مدیریت رفتاری والدین بود. یافته ها: براساس نتایج تحلیل کوواریانس چند متغیره، تاثیر هر دو مداخله بازی درمانی مبتنی بر رویکرد گشتالت و آموزش مدیریت رفتاری والدین برتکانشگری تایید شد (05/0>p). بررسی مقادیر اندازه اثر نشان داد که بیشترین تاثیر را مداخله آموزش مدیریت رفتاری والدین با اندازه اثر 640/0 و بعد از آن مداخله بازی درمانی مبتنی بر رویکرد گشتالت با اندازه اثر 429/0 بر تکانشگری داشتند. مقایسه مداخله ها نشان داد که اثربخشی آموزش مدیریت رفتاری والدین  بر تکانشگری به طور معنی داری بیشتر از مداخله بازی درمانی مبتنی بر رویکرد گشتالت بود (05/0>p). نتیجه گیری: در کل، چنین استنباط می شود که مداخلات بازی درمانی مبتنی بر رویکرد گشتالت و آموزش مدیریت رفتاری والدین پتانسیل اثربخشی در جهت کاهش تکانشگری را دارند و متخصصان آموزشی و درمانی می توانند جهت کنترل بیش فعالی کودکان، از این مداخلات استفاده نمایند

1مقدمه: ﻫﺪف از اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺑﺮرﺳﻲ اﺛﺮﺑﺨﺸﻲ اﻧﻴﻤﻴﺸﻦ پاندای کونگ فوکار در ﺟﺬب ﻛﻮدﻛﺎن ﺑﻪ ورزش رزمی ﺑﻮد. اﻧﻴﻤﻴﺸـﻦ ﺑـﻪﻋﻨـﻮان ﻳﻜﻲ از اﺑﺰارﻫﺎی آﻣﻮزش ﭼﻨﺪرﺳﺎﻧﻪای ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ روﻳﺪادﻫﺎی در ﺣﺎل ﺗﻐﻴﻴﺮ در ﻃﻮل زﻣﺎن ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺣﺮﻛﺖ، ﻓﺮاﻳﻨﺪ و روﻳـﻪﻫـﺎ را ﻧﺸﺎن دﻫﺪ و اﻳﻦ اﻣﺮ ﺑﻪ ﺟﺬب ﻛﻮدﻛﺎن ﻛﻤﻚ ﻣﻲﻛﻨﺪ. روش پژوهش: ﺟﺎﻣﻌﺔ آﻣﺎری اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻛﻠﻴﺔ داﻧﺶآﻣﻮزان ﭘﺴـﺮ ﻣـﺪارس ﭘﺎﻳﺔ ششم ﺗﺎ هشتم ﺷﻬﺮ میاندوآب ﺑﻮدﻧﺪ جامعه آماری 14500 نفر ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﺗﺼﺎدﻓﻲ-ﺧﻮﺷﻪای 500 ﻧﻔﺮ اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪﻧﺪ. ﺑﺮای ﮔﺮدآوری دادهﻫﺎ از ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﺔ ﻣﺤﻘﻖﺳﺎﺧﺘﻪای اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ ﻛﻪ رواﻳﻲ ﺻﻮری آن را اﺳﺘﺎدان ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻛﺮدﻧـﺪ. ﻫﻤﭽﻨـﻴﻦ رواﻳـﻲ ﺳـﺎزه و ﭘﺎﻳﺎﻳﻲ آن(87/0) ﻧﻴﺰ ﻣﻨﺎﺳﺐ ارزﻳﺎﺑﻲ ﺷﺪ. ﺑﻪﻣﻨﻈﻮر اﻧﺠﺎم اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ از آﻣﺎر ﺗﻮﺻﻴﻔﻲ و آزﻣﻮنﻫﺎی ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻋﺎﻣﻠﻲ ﺗﺄﻳﻴﺪی، آزﻣﻮن ﻛﻮﻟﻤﻮﮔﺮوف اﺳﻤﻴﺮﻧﻮف، آزﻣﻮن ﺑﺎﻳﻨﻮﻣﻴﻨﺎل و آزﻣﻮن ﻓﺮﻳﺪﻣﻦ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ. در اﻧﺠﺎم آزﻣﻮنﻫﺎی ﻣﺬﻛﻮر از ﻧﺮم اﻓﺰارﻫﺎی آﻣﺎری SPSS(22) و AMOS(18) اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ. یافته ها: ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎ ﻧﺸﺎن داد ﻛﻪ اﻧﻴﻤﻴﺸﻦ پاندای کونگ فوکار در ﺗﻮﺟـﻪ ﻛﻮدﻛـﺎن ﺑـﻪ ورزش رزمی، در ﻋﻼﻗﺔ ﻛﻮدﻛﺎن ﺑﻪ ورزش رزمی، در ﺗﻤﺎﻳﻞ ﻛﻮدﻛﺎن ﺑﻪ ورزش رزمی و در ﻧﻬﺎﻳﺖ در اﻧﺠﺎم ورزش رزمی ﺗﻮﺳﻂ ﻛﻮدﻛﺎن ﻣﺆﺛﺮ ﺑﻮد. بحث و نتیجه گیری: ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻣﻲﺗﻮان ﮔﻔﺖ ﻛﻪ اﻧﻴﻤﻴﺸﻦ پاندای کونگ فوکار در ﺗﻐﻴﻴﺮ رﻓﺘﺎر و ارتباطات ورزﺷﻲ ﻛﻮدﻛﺎن اﺛﺮﺑﺨﺸـﻲ ﻻزم را داﺷﺘﻪ اﺳﺖ و ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎی اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻣﻨﻄﺒﻖ ﺑﺮ ﻣﺪل آﻳﺪا ﺑﻮد.

1زمینه و هدف: هدف پژوهش حاضر طراحی ابزار سنجش "مشکلات درمان روانشناختی کودکان دارای اختلال عصبی-تکاملی در محیط مدرسه" با تکیه بر تجربه زیسته کاردرمانگران مراکز اوتیسم شهر شیراز بود. روش پژوهش: روش پژوهش به صورت آمیخته اکتشافی از نوع توسعه ابزاری بوده و  نمونه گیری در بخش کیفی به شیوه اشباع نظری (اشباع در مصاحبه 21م) و در بخش کمّی به شیوه هدفمند (تعداد 66 نفر دو برابر گویه های ابزار) انجام  شد که در نتیجه آن مشارکت کنندگان هر دو بخش پژوهش از 87 نفر از کاردرمانگران مراکز اوتیسم شهر شیراز تشکیل گردیدند. جهت جمع آوری داده ها در بخش کیفی از مصاحبه نیمه ساختارمند و در بخش کمّی، ابزار تدوین شده ی دستاورد بخش کیفی، به عنوان زیربنای پژوهش قرار گرفت و اینگونه آمیختگی بخش کیفی با کمّی صورت پذیرفت. داده های بخش کیفی بهار سال 1401 و داده های بخش کمّی در پائیز 1401 جمع آوری شد. روش تحلیل داده ها تحلیل مضمون، محاسبهCVR ، CVI، IS، DP (در بخش کیفی) و IC (در بخش کمّی) بود. یافته ها: یافته های حاصل از بخش کیفی با بررسی متن مصاحبه ها تعداد 19 مولفه را نشان داد که براساس آن استخر اولیه با 40 گویه تهیه شد. پس از  قرار دادن استخر اولیه گویه ها در اختیار خبرگان، یافته های حاصل از بررسی CVI و CVR نشان داد تعداد 7 گویه از دید خبرگان از کیفیت لازم برخوردار نبوده و حذف شدند. در خصوص IS، DP  و IC نیز برای همه 33 گویه باقی مانده به ترتیب مقادیر بالاتر از 5/1، 1 و 7/0 حاصل شد نتیجه گیری: به طور کلی می توان گفت ابزار 40 گویه ای تدوین شده در بخش کیفی؛ در بخش کمّی به 33 گویه تبدیل شد و این فرم 33 گویه ای شرایط لازم جهت بررسی در سطح نمونه اصلی گروه هدف را داشته و می توان آن را در نمونه وسیعی از گروه هدف، جهت دستیابی به ساختار نهایی و نمرات هنجار به کار گرفت.

1زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی بسته «روایت درمانی مبتنی بر وب» بر کارکردهای اجرایی و تعاملات اجتماعی کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی انجام شد. روش پژوهش: با استفاده از یک طرح نیمه تجربی، 30 کودک (18 پسر، 12 دختر) 9 تا 11 ساله مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی از مراکز مشاوره تحصیلی شیراز در سال تحصیلی 1401-1400 انتخاب شدند. آن ها در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. در حالی که هر دو گروه تحت درمان دارویی قرار گرفتند، گروه آزمایش تحت آموزش 12 جلسه ای «روایت درمانی مبتنی بر وب» قرار گرفتند و گروه کنترل این آموزش را دریافت نکردند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های کانرز (2004)، علائم مختصر کودکان (2000) و مهارت های اجتماعی متسون (1983) جمع آوری شد. آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) برای آزمون فرضیه های تحقیق و همچنین مقایسه های زوجی بین گروه ها با استفاده از آزمون های پیگیری لوین و بونفرونی انجام شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 22 تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد که آموزش «روایت درمانی مبتنی بر وب» در بهبود سازمان/برنامه ریزی و تعاملات اجتماعی مؤثر بوده است. اما تفاوت معنی داری در نمرات توجه بین گروه آزمایش و کنترل وجود نداشت. نتیجه گیری: استفاده از فناوری های جدید مانند «روایت درمانی مبتنی بر وب» راهبرد امیدوارکننده ای را برای توانبخشی کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی نشان می دهد.

1زمینه و هدف: ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر اﺛﺮﺑﺨﺸﻲ روان نمایشگری بر مهارت اجتماعی، رفتار سازشی و همدلی دانش آموزان پسر کم توان ذهنی اجرا شد. روش پژوهش: اﻳﻦ ﭘﮋوﻫﺶ، ﻳﻚ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻧﻴﻤﻪآزﻣﺎﻳﺸﻲ ﺑﺎ ﻃﺮح ﭘﻴﺶآزﻣﻮن -ﭘﺲآزﻣﻮن ﺑﺎ ﮔﺮوه گواه می باشد. جامعه آماری مورد نظر 30 دانش آموز پسر کم توان ذهنی آموزش پذیر که از طریق نمونه گیری در دسترس از بین دانش آموزان کم توان ذهنی با دامنه سنی 9 تا 12سال که در آموزشگاه استثنایی امید در بازه زمانی 02-1401 واقع در شهر ساری آموزش می دیدند، انتخاب شده و  به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15نفر) و کنترل (15 نفر) گمارش شدند. گروه آزمایش در 10 جلسه90 دقیقه ای هفته ای دو جلسه تحت آموزش روان نمایشگری قرار گرفتند، درحالی که به گروه گواه، آموزشی در آن بازه زمانی داده نشد. ابزارهای استفاده شده در این پژوهش پرسشنامه مهارت اجتماعی گرشام و الیوت، رفتارسازشی لیمبرت و همدلی آیونگ و همکاران می باشد. داده ها به شیوه تحلیل کوواریانس و ولچ  و با استفاده از نرم افزارspss-26  تحلیل شده است. یافته ها: نتایج نشان داد بین مهارت های اجتماعی، رفتارسازشی گروه آزمایش و کنترل تفاوت معنی داری وجود دارد، ولی این معناداری برای همدلی وجود نداشت. نتیجه گیری: آموزش روان نمایشگری روشی کاربردی و اثرگذار در جهت افزایش مهارت اجتماعی، رفتارسازشی است و برای کارایی بیش تر این رویکرد بر مهارت همدلی دانش آموزان کم توان ذهنی پسر بهتر است به تعداد جلسات آموزش اضافه شود.

1زمینه و هدف: هدف از این پژوهش بررسی نقش باورهای هوشی بر خودکارآمدی تحصیلی و سرزندگی تحصیلی در دانش آموزان دوره اول ابتدایی شهر کرمان بود. جامعه مورد مطالعه در این پژوهش کلیه دانش آموزان پسر و دختر مدارس دوره اول ابتدایی شهر کرمان در سال تحصیلی 1401-1402 بودند. روش پژوهش: حجم نمونه به شیوه نمونه گیری طبقه ای– تصادفی انتخاب شد. در این روش جامعه به طبقات مختلف تقسیم شده و یک نمونه تصادفی به نسبت تعداد افراد جامعه انتخاب گردید. حجم جامعه 1783 نفر بود که تعداد 315 نفر از دانش آموزان به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای تعیین حجم نمونه از جدول کرجسی و مورگان استفاده شده است. ابزارهای اندازه گیری شامل سه پرسشنامه باورهای هوشی بابایی (1377)، پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان (SASEQ) و مقیاس سرزندگی تحصیلی حسین چاری و دهقانی زاده (1391) انتخاب شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون همزمان و آزمون تی مستقل استفاده گردید.. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که بین باور هوشی افزایشی با مولفه های کوشش و بافت خودکارآمدی تحصیلی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. باور هوشی ذاتی با مولفه استعداد خودکارآمدی تحصیلی رابطه مثبت و معنادار دارد. باور هوشی افزایشی با سرزندگی تحصیلی رابطه منفی و معنادار دارد. براساس تحلیل رگرسیون باور هوشی افزایشی می تواند خودکارآمدی تحصیلی و سرزندگی تحصیلی را پیش بینی کند. همچنین یافته های آزمون t مستقل نشان داد که باور هوشی دانش آموزان پسر از دانش آموزان دختر بیشتر است. نتیجه گیری: زمانی که دانش آموزان به هوش به عنوان یک سازه انعطاف پذیر و قابل افزایش بنگرند، در صدد افزایش مهارت های تحصیلی و توسعه یادگیری برآمده و ارزش ذهنی فعالیت های تحصیلی و تلاش برای بهبود توانایی نزد آنها بالا رفته و بیشتر به سمت اهدافی که نیاز به تبحر بیشتری دارند می روند و منطبق با نتایج پژوهش از تکالیف و فعالیت های تحصیلی چالش برانگیز لذت برده و روح امید و موفقیت در آنها افزایش یافته و زمینه شکل گیری الگوهای پویا و فعال فراگیری نظیر یادگیری خودگردان فراهم می گردد.

1زمینه و هدف: تصویر نسبت به جملاتی که کودکان سعی می کنند با کلمات بیان کنند، ابزار بیان و بازتاب قوی تری است. پژوهش حاضر با هدف بررسی ادراکات دانش آموزان پسر گروه سنی 10 تا 12 سال نسبت به درس تربیت بدنی، از طریق تصاویری که نقاشی می کشند انجام شد. روش پژوهش: جامعه آماری در این مطالعه دانش آموزان دوره دوم ابتدائی که در پنج مدرسه شهر ساری از استان مازندران تحصیل می کردند بوده اند. آزمودنی های تحقیق شامل 345 دانش آموز پسر 10 تا 12 ساله است که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شده اند. در این پژوهش از تکنیک تحلیل اسنادی که یکی از روش های تحقیق کیفی است، استفاده شد. یافته ها: با توجه به یافته ها مشخص شد که نه موضوع در تصاویر نقاشی شده وجود دارد. داده های تحقیق با در نظر گرفتن فراوانی و درصد هر موضوع در تصاویر تجزیه و تحلیل و سپس جدول بندی شد. در نتیجه تحقیق درس تربیت بدنی دانش آموزان، تعداد کمی از رشته های ورزشی به طور مداوم تکرار شد. نتیجه گیری: در نهایت، طراحی های تصویری کودکان دانش آموز به عنوان جلوه ای است که از طریق آن محققین و معلمان قادر خواهند بود روند درک مفهوم درس تربیت بدنی را در بین دانش آموزان پیگیری کنند. با توجه به پیامدهای آموزشی نتایج ارائه شده ممکن است راه را برای در نظر گرفتن نقاشی های کودکان به عنوان یک منبع مفید در ارزیابی رشد مفهومی آن ها هموار کند.