کارافن
سال:1403 | دوره:21 | شماره:1 |تعداد مقالات:30

امروزه توسعه و به کارگیری سیستم­های اطلاعاتی برای هر سازمانی، امری ضروری است. هوشمندی کسب وکار مجموعه­ای از ابزارها و فرایندها و فناوری­ها است که در تبدیل داده های خام به اطلاعات و استخراج دانش از این اطلاعات به­منظور تسهیل و بهینه سازی فرایند تصمیم­گیری دخالت دارد. هدف از این پژوهش، شناسایی پیشران­های مؤثر سیستم های هوشمند در فرایند کسب وکار است که با رویکردی از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش­شناسی پژوهش، توصیفی- تحلیلی مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و میدانی انجام پذیرفته است. برای شناسایی شاخص­های مفهومی تبیین کننده پیشران­های اصلی سیستم های هوشمند و فرایند کسب وکار، از روش اسنادی و دلفی هدفمند استفاده شده است. جامعه نمونه استادان دانشگاه، کارشناسان، مدیران و فعالان در حوزه کسب وکار هوشمند مرتبط با موضوع پژوهش (35 نفر) هستند. پژوهش حاضر با استفاده از تکنیک تحلیل تأثیرات متقاطع که یکی از روش­های متداول و مورد پذیرش آینده­نگاری است و با استفاده از نرم افزار Micmac به تحلیل مؤلفه های سیستم­های هوشمند و فرایند کسب وکار پرداخته است. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون تحلیل مسیر با استفاده از مدل معادلات ساختاری Smart PLS استفاده شد. یافته های حاصل از نتایج اولویت بندی ابعاد مؤثر در سیستم­های هوشمند کسب وکار نشان داد که بعد برآورده ساختن نیازهای سازمان (732/0) در رتبه اول اهمیت، بعد توانایی تجزیه وتحلیل (461/0) در رتبه دوم، بعد خدمات و توانایی یکپارچگی (325/0) بعد عملیاتی (199/0) و بعد برآورده ساختن نیاز کاربران (064/0) در رده­های بعدی اهمیت قرار دارند. در نهایت با توجه به نتایج مرتبط با تحلیل تأثیرات متقاطع در شناسایی پیشران­های مؤثر بر سیستم­های هوشمند مدیریت کسب وکار، شش عامل کلیدی (سرعت پاسخگویی سیستم، مدیریت ارتباط مشتری، مکانیزه کردن فرایندهای سازمان، تحلیل جامع، مدیریت زنجیره تأمین، امنیت سیستم) شناسایی شد. آنچه از این تحقیق بر می­آید، به ارائه چارچوبی برای ارزیابی عملکرد سیستم هوشمند کسب وکار و وضعیت مطلوب عملکرد این سیستم در شرکت موردمطالعه انجامید.

شبکه های خودرویی دسته ای خاص از شبکه های سیار بی سیم هستند که بخش ضروری سیستم های حمل و نقل هوشمند را تشکیل می دهند و با کمک آنها خودروها به یکدیگر متصل شده و تبادل اطلاعات می کنند. به وسیلۀ تبادل داده های خودروها از قبیل وضعیت، موقعیت و سرعت، امکان تشخیص و جلوگیری از تهدیدات و خطرات محتمل فراهم می شود. در این مقاله، با توجه به خصوصیات منحصر به فرد و چالش برانگیز شبکه های خودرویی از قبیل تحرک بالا و تکه تکه شدن شبکه، سعی در ارائه  الگوریتمی کاراتر برای مسیریابی در این نوع شبکه ها شده است. در روش پیشنهادی از ترکیب خصوصیات مسیریابی مبتنی بر تقاضا و مسیریابی مبتنی بر مکان در کنار بهره گیری از خصوصیات لایه های پایین تر شبکه، استفاده شده است. یعنی تلاش کرده ایم برای ارائه این الگوریتم از مزایای بهترین روش های این حوزه استفاده کنیم و حتی المقدور معایب روش های قبلی را حذف یا تعدیل کنیم. روش مذکور در شبیه ساز شبکۀ مورد آزمایش و ارزیابی قرار گرفته است. آزمایش های انجام گرفته با استفاده از دستکاری تعداد و سرعت گره ها، پارامترهای مختلف نرخ دریافت بسته، تأخیر انتها به انتها و توان عملیاتی را مورد ارزیابی قرار می دهند. نتایج آزمایش ها نشان می دهند که الگوریتم پیشنهادی نسبت به روش های رایج قبلی چونDSR ، AODV و OLSR از جهاتی چون تأخیر انتها به انتها، نرخ انتقال بسته، توان عملیاتی و سرعت گره ها، بهتر عمل می کند.

تصویربرداری پزشکی یک تکنیک غیرتهاجمی می باشد که باعث توسعۀ قابل توجه در تشخیص و شناسایی بیماری های انسان شده است. در بین تمام تکنیک های تصویربرداری پزشکی، روش تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) دارای محبوبیت بیشتری است. این روش، برای سلامت انسان مضر نیست و می تواند تصویربرداری از جزئیات مغز انسان را با کیفیت بالایی انجام دهد. بخش بندی صحیح تومور مغزی در تصاویر MR دارای اهمیت بالایی می باشد. روش های سنتی برای بخش بندی تصاویر پزشکی زمان بر بوده و نیازمند تخصص بالایی هستند. روش های یادگیری عمیق نیز برای بخش بندی تومور مغزی از روی تصاویر MR معمولاً از لایه های کانولوشن عادی استفاده می کنند که در این صورت توانایی تشخیص ساختارهای ریزمقیاس و بزرگ مقیاس را نخواهند داشت. در این پژوهش یک روش نوین مبتنی بر یادگیری عمیق برای بخش بندی تومور مغزی بر روی تصاویر MR ارائه شده است. روش پیشنهادی تعمیمی از معماری معروف U-Net می باشد با این تفاوت که به جای لایه های کانولوشن عادی از ماژول Inception استفاده شده است. ماژول Inception به علت استفاده از کرنل های کانولوشن با اندازه های مختلف به موازات یکدیگر می تواند ویژگی های ریزمقیاس و بزرگ مقیاس را از تصویر استخراج کند. در معماری مدل پیشنهادی برای بهبود جریان اطلاعات در مرحلۀ انتشار رو به جلو از اتصالات پرشی بالا استفاده می شود. همچنین یک روش پیش پردازش نوین بر پایه مُدِ تصویر نیز در این پژوهش ارائه شده که شدت تصویر را با استفاده از مُدِ تصویر نرمال سازی می کند. روش پیشنهادی بر روی مجموعۀ دادۀ BraTS 2022 مورد ارزیابی قرار گرفته و نتایج دقت به دست آمده برای ضریب تشابه دایس با مقدار 0.91 بیانگر بهبود دقت تشخیص می باشد. نتایج ارزیابی نشان می دهد که هم فرضیۀ ارائه شده در مورد تأثیر اتصالات پرشی بالا در بهبود جریان اطلاعات و یادگیری درست بوده و هم استفاده از ماژول Inception توانسته به طور قابل توجهی معیارهای ارزیابی مدل را بهبود ببخشد.

تجزیه و تحلیل تصاویر پزشکی به منظور تشخیص انواع سرطان در سالهای اخیر موردتوجه پژوهشگران قرار گرفته است. پژوهش حاضر یک مدل تجمیعی، با استفاده از قابلیت تئوری باور و یادگیری عمیق به منظور پردازش تصاویر پاپ اسمیر، برای تشخیص سرطان دهانه رحم ارائه می کند. در مدل طبقه بندی تجمیعی، از ترکیب مدل های طبقه بندی و شبکه باور بهره گرفته شده است. در این روش، از شبکه باور و قانون ترکیب دمپستر جهت ترکیب مشاهدات برای مدیریت عدم قطعیت طبقه بندی انواع سلولی استفاده می شود. این مدل به منظور مدیریت عدم قطعیت در نمونه های مشابه طبقه بندی نشده مدل دمپستراز مدل طبقهبندی تجمیعی پیشنهادی بهره می برد. این روش پیشنهادی، از پنج طبقه بند شامل ماشین بردار پشتیبان، نزدیکترین همسایه کی، درخت تصمیم، نایو بیزین و طبقه بند فازی برای طبقه بندی نمونه ها و بهبود عملکرد مدل استفاده می کند. نتایج پیادهسازی مدل پیشنهادی برروی دو مجموعه داده استاندارد مورد بررسی قرار گرفت. این مدل در مجموعه داده Sipakmed در معیار دقت با /93 98 درصد، نسبت به روش های موجود برتری داشته است و در مجموعه داده Herlev با حساسیت /83 98 د رصد، و سطح زیر نمودار ROC /94 99 د رصد، نسبت به روش های موجود برتری داشته است که برای تشخیص زودهنگام این نوع از سرطان امید بخش است.

شبکه های حسگر بی سیم محدودیت های سخت افزاری و نرم افزاری شامل محدودیت های انرژی و محدودیت های دامنۀ رادیویی دارند که طراحی پروتکل های مناسب برای این شبکه ها را چالش برانگیز و مهم می کند. شبکه حسگر بی سیم دارای مقیاس پذیری، کارایی انرژی و انعطاف پذیری است. گره­های حسگر در برنامه­های مختلفی نقش دارند که انرژی را از گره های ریز جذب می­کنند. مصرف انرژی گره حسگر بی­سیم یک پارامتر مهم برای مشارکت در عملیات گره حسگر بی­سیم خواهد بود. توپولوژی خوشه ای سلسله مراتبی شبکه های حسگر بی سیم شناخته شده ترین حالت مدیریت این سیستم ها است که دارای شرایط مطلوبی از جمله مدیریت ساده، استفاده از ارتباطات همسایگی، سازگاری و سازماندهی اطلاعات ساده است اما این نوع خوشه­ها باعث مشکلات نیز هستند. به عنوان مثال، تعمیر و نگهداری نامناسب، هزینه­ های پشتیبانی بالا، اتلاف انرژی و تداخل گاه به­گاه. انتخاب خوشۀ مناسب را می­توان به عنوان یک مدل خوشه­بندی ترکیبی با جستجوی سریع و یافتن خوشۀ پیک چگالی و الگوریتم رقابتی استعماری استفاده کرد. در این مقاله از این مدل­ها برای کاهش فاصله تا سرخوشه استفاده خواهد شد و این روش فاصله، انرژی، تأخیر و بار دستگاه های اینترنت اشیا را در طول عملیات انتخاب سرخوشه درنظر می گیرد. هدف از این مدل کاهش اتلاف انرژی با کاهش فاصله بین گره ­ها و ایستگاه پایه است که منجر به حفظ انرژی و عمر شبکه می­گردد. تجزیه و تحلیل مربوط به وجود تعداد گره­های زنده، تخمین همگرایی و عملکرد از نظر انرژی نرمال شده و بار دستگاه­های اینترنت اشیا می باشد. نتایج پیاده سازی عملکرد برتر روش پیشنهادی را در موارد گفته شده نشان می دهد.

اینترنت اشیاء شبکه ای است از تجهیزات متنوع که دارای ویژگی ها و محدودیت های مختلفی هستند، یکی از ویژگی های شبکه ی اینترنت اشیاء ناهمگن بودن وسایل و پروتکل های ارتباطی آن است؛ بنابراین نیازمند الگوریتم مسیریابی بهینه که مصرف انرژی را کاهش دهد می باشد. توزیع بار در شبکه یکی از روش هایی است که مصرف انرژی را به خوبی بهینه می نماید. در این مقاله با استفاده از الگوریتم بهینه سازی گرگ خاکستری بهبودیافته روشی برای انتخاب سرخوشه ها ارائه شده است که هدف آن توزیع بار مناسب در شبکه و کاهش مصرف انرژی می باشد. در این روش فرایند انتخاب سرخوشه ها با استفاده از معیارهای مختلفی انجام شده است تا توزیع بار بهتر و مصرف انرژی کم تر شود. روش بهبودیافته همگرایی بهتری نسبت به روش اصلی بهینه سازی گرگ خاکستری دارد. روش پیشنهادی توسط MATLAB 2019a پیاده سازی شد. شبیه سازی های انجام شده و نتایج به دست آمده با الگوریتم های بهینه سازی ازدحام ذرات، بهینه سازی گرگ خاکستری، زنبورعسل مصنوعی و کرم شب تاب مقایسه شد در پارامترهای تأخیر انتها به انتها، همگرایی، مصرف انرژی نسبت به سایر روش ها عملکرد بهتری را نشان داد. می توان نتیجه گرفت که تعادل بار بهتری روی شبکه صورت گرفته است.

مبدل افزاینده ولتاژ مستقیم مرتبه دوم یک مبدل با بهره بیشتر نسبت به مبدل افزاینده ولتاژ مستقیم رایج می باشد. این مبدل در کلاس سیستم های دو خطی قرار می­گیرد و با توجه به این که یک سیستم ناکمینه فاز با سیگنال کنترلی مقید محسوب می­شود، چالش­هایی در کنترل ولتاژ خروجی آن وجود دارد. در این مقاله یک مبدل ولتاژ مرتبه دو در شرایط بار و ولتاژ ورودی متغیر با زمان، به وسیله یک کنترل کننده غیر فعال کنترل شده است. اساس کار این کنترل کننده غیرخطی، اعمال میراکننده به سیستم حلقه بسته است. برای بهبود عملکرد این کنترل کننده ودرجه ازادی طراحی آن علاوه بر اضافه کردن تلفات به سیستم حلقه بسته، اتصالات داخلی آن نیز تغییر داده می شود تا کنترل کننده بتواند ولتاژ خروجی را ثابت نگه دارد. برای ثابت ماندن ولتاژ خروجی در شرایط تغییرات ورودی و بار، از انتگرال­گیر خطا به همراه کنترل کننده پیشنهادی استفاده شده است. شبیه سازی مدار مبدل و کنترل­کننده مورد نظر درسیمولینک نرم افزار متلب انجام شده و عملکرد کنترل کننده با یک کنترل کننده کلاسیک تناسبی- انتگرالی مورد مقایسه قرار گرفته و نشان داده شده است که کنترل کننده پیشنهادی در شرایط تغییر ولتاژ ورودی و مقدار بار، ولتاژ خروجی را ثابت نگه می دارد و عملکرد آن نسبت به کنترل کننده کلاسیک تناسبی- انتگرالی مطلوب تر می­باشد.

با افزایش نگرانی ها در مورد بحران انرژی و مسائل مربوط به آلودگی محیط زیست، تحقیقات زیادی در زمینه برنامه ریزی دستگاه های چند حاملی انرژی صورت گرفته است، اما برای پاسخ گویی بهینه به رشد تقاضای بارهای الکتریکی و حرارتی، لازم است برنامه ریزی توسعه منابع آن ها به صورت هماهنگ و هم زمان صورت پذیرد. لذا در این مقاله، یک مدل خطی آمیخته با عدد صحیح برای برنامه ریزی توسعه هم زمان شبکه های برق و گاز پیشنهاد شده است. هدف مسئله، به حداقل رساندن کل هزینه های سرمایه گذاری، بهره برداری و هزینه قطع بارهای الکتریکی و حرارتی در افق زمانی برنامه ریزی است. گزینه های سرمایه گذاری شامل احداث خطوط الکتریکی، توربین های بادی، واحدهای تولید هم زمان حرارت و برق (CHP)، واحدهای تبدیل برق به گاز (P2G) و کوره های گازی (GF) در نظر گرفته شده است. هزینه های بهره برداری نیز شامل هزینه های نگهداری خطوط الکتریکی، هزینه نگهداری توربین های بادی و هزینه های خرید برق و گاز از شبکه بالادست است. استراتژی های سرمایه گذاری و بهره برداری شبکه ها با درنظرگرفتن قابلیت اطمینان سیستم در صورت خروج CHPها تعیین شده است. مدل پیشنهادی روی شبکه های به هم پیوسته الکتریکی 33 شین و گازی 20 گره ای، پیاده سازی و تحلیل شده است. تحلیل نتایج نشان می دهد که با درنظرگرفتن احتمال خروج واحدهای CHP، مجموع هزینه های شبکه افزایش یافته است.

توسعۀ فناوری­های انرژی دارای بازدهی بالا، مطمئن و فاقد آلاینده­های زیست محیطی از اهمیت زیادی در راستای توسعۀ پایدار برخوردار است. هدف اصلی این پژوهش، بهینه­سازی چند هدفه فنی-اقتصادی و زیست محیطی یک سیستم انرژی تجدیدپذیر هیبریدی برای تأمین بارهای الکتریکی و حرارتی یک مجموعه مصرف­کننده بزرگ انرژی است. توابع هدف در نظر گرفته شده، احتمال عدم تأمین برق (شاخص فنی)، هزینۀ خالص فعلی (شاخص اقتصادی) و انتشار چرخۀ عمر (شاخص زیست محیطی) هستند و واحدهای سیستم انرژی هیبریدی شامل فتوولتائیک، توربین بادی، برق شبکه، پیل سوختی، الکترولایزر، مخزن هیدروژن، باتری و اینورتر بوده که ظرفیت آنها متغیرهای تصمیم­گیری پروژه است. برای انجام پژوهش، پیکربندی­های مختلف سیستم انرژی هیبریدی در نرم افزار HOMER مدل سازی و شبیه­سازی شده و با توسعۀ برنامه ای در نرم­افزار MATLAB، طراحی های نامغلوب از میان پیکربندی های شبیه­سازی شده پیدا می شود. سپس، سیستم نهایی از میان مجموعۀ طراحی­های بهینه چندهدفه با کمک روش تصمیم گیری چندمعیاره TOPSIS ترکیب­شده با روش وزنی انتروپی پیدا می شود. در مجموع، تعداد 700 سیستم بهینه چندهدفه شامل 592 سیستم متصل به شبکه و 108 سیستم مستقل از شبکه با 45 پیکربندی مختلف پیدا شد. مجموعۀ طراحی های پارتو دربرگیرنده طیف وسیعی از شاخص های فنی-اقتصادی و زیست محیطی بودند؛ به­طوری­که محدوده (متوسط) هزینه خالص فعلی، احتمال عدم تأمین برق و انتشار چرخه عمر آنها به ترتیب 8/43-2/17 (5/27) میلیون دلار، 0-10 (4/4) درصد و 6/358-6/196 (2/272) کیلوتن بود. مشاهده شد که سیستم انرژی هیبریدی منتخب با دارا بودن بازدهی فنی در حد سامانۀ تأمین انرژی مرسوم، 8/13% انتشار چرخۀ عمر کمتری داشته ولی هزینۀ خالص فعلی آن 3/22% بیشتر است.

باتوجه به رشد تکنولوژی و تغییر سیاست های دولت ها در جهت کاهش مصرف سوخت های فسیلی، گرایش به استفاده از خودروهای الکتریکی توسط مؤسسات خصوصی، حمل و نقل عمومی (شامل تاکسی ها و اتوبوس ها) و خودروهای ارائه کنندۀ خدمات عمومی (نظیر آمبولانس ها و ماشین های پلیس) افزایش یافته است. از آنجا که این خودروها نیاز به شارژ باتری خود دارند، بار الکتریکی جدیدی به شبکه تحمیل می کنند. بنابراین با توجه به رشد روزافزون آنها، مسائل گوناگون شبکه از جمله مدیریت انرژی نیاز به مطالعه و بررسی دارند. از طرف دیگر سیاست دولت ها به سمت استفاده از منابع تجدیدپذیر نظیر مزارع توربین های بادی و سلول های خورشیدی برای تولید توان است. توربین های بادی در محل های از قبل مطالعه شده جایابی شده و سلول های خورشیدی به صورت گسترده ای بر روی پشت بام های منازل مسکونی و تجاری با توان های تولید کم مورد بهره برداری قرار می گیرند. این منابع می توانند بخشی از توان موردنیاز خودروهای الکتریکی را جبران کنند. در این مقاله تأثیر روش های مختلف شارژ خودرو الکتریکی و ماهیت تصادفی تولید توان توسط توربین بادی و سلول خورشیدی در شبکۀ 33 شینه توزیع مورد مطالعه قرار گرفته و مدیریت انرژی انجام می شود. برای این منظور یک روش پیشنهادی ارائه شده و مدیریت انرژی توسط الگوریتم هارمونی انجام شده است. در انتها نتایج به دست آمده از مطالعات شبیه­سازی حاکی از کارایی الگوریتم پیشنهادی است.

تشخیص خطای امپدانس بالا (HIF) یکی از بزرگترین چالش­ها در شبکۀ توزیع برق است. HIF معمولاً زمانی رخ می­دهد که هادی­ها در شبکۀ توزیع شکسته و سطح زمین یا شاخۀ درخت را لمس کنند. جریان این خطا، نزدیک به سطح جریان بار است و توسط رله­های جریان زیاد، قابل تشخیص نیست. در این مقاله، یک روش جدید برای تشخیص HIF از سایر پدیده­های مشابه در شبکۀ توزیع مانند کلیدزنی خازنی، کلیدزنی بار، جریان هجومی و اشباع CT ارائه شده است. روش پیشنهادی از گرادیان مورفولوژیکی تشخیص لبه (MGED) برای پردازش سیگنال­های ولتاژ استفاده می­کند. با استفاده از MGED، لبه­ها یا تغییرات ایجاد شده در سیگنال و ویژگی­های آن بعد از دو سیکل از شروع خطا، استخراج می شوند. بر اساس این ویژگی­ها، یک شاخص تشخیص خطا (FDI) برای تمایز و طبقه­بندی HIF، کلیدزنی خازنی، کلیدزنی بار، جریان هجومی و اشباع CT معرفی می­شود. نتایج حاصل از شبیه­سازی­ برای شرایط مختلف خطای HIF و پدیده­های مشابه در یک فیدر نمونه kV 20  و شبکۀ توزیع 34 شینه  IEEEدر محیط نرم افزار EMTP، عملکرد سریع و دقیق روش پیشنهادی را تأیید می کنند.

مطالعات متعدد مزایای به کارگیری توابع جانبی را در استراتژی کنترل مبدل های رابط شبکه PV نشان داده اند. بااین وجود، اکثر آنها اولویت­بندی تزریق توان PV، به عنوان وظیفۀ اصلی مبدل­های رابط شبکه PV و محدودکردن جبران­سازی باتوجه به ظرفیت اینورتر را درنظر نمی­گیرند. هدف اصلی این مقاله پیشنهاد یک روش کنترلی جدید برای مبدل رابط شبکه PV چندمنظوره، به منظور افزایش کیفیت توان در نقطه اتصال به شبکه با درنظرگرفتن ظرفیت اینورتر است. این روش ظرفیت نامی اینورتر را با فاکتور جریان حداکثر درنظر می­گیرد و جریان اینورتر را محدود کرده تا از اضافه ظرفیت اینورتر جلوگیری کند، و همچنین عملکردهای مبدل را که شامل: تزریق توان اکتیو، جبران­سازی نامتعادلی بار، جبران­سازی توان راکتیو، و جبران­سازی هارمونیک جریان می­شود، مدیریت می کند. توجه به حداکثر جریان اینورتر برای حفظ عمر نیمه هادی ها و اطمینان از نقش اصلی اینورتر در تزریق توان اکتیو به شبکه بسیار مهم است. در این استراتژی تزریق توان اکتیو به شبکه به­همراه جبران نامتعادلی بار بر بهبود کیفیت توان ارجحیت دارد. استراتژی کنترلی بر مبنای استخراج مؤلفه­های اکتیو و راکتیو لحظه­ای جریان برای هر فاز با قاب مرجع متغیر است. استراتژی کنترلی پیشنهادی برای یک مبدل رابط شبکه PV متصل به شبکه دوطبقه در یک سیستم توزیع برق سه­فاز چهارسیمه اجرا می شود. شبیه­سازی با استفاده از نرم­افزار MATLAB/Simulink انجام می­شود. نتایج شبیه­سازی و مقایسه با استراتژی کنترلی متداول توان­های لحظه­ای تک­فاز، عملکرد و کارایی مطلوب استراتژی پیشنهادی را از نظر تزریق توان PV، جبران­سازی نامتعادلی بار، جبران­سازی توان راکتیو و جبران­سازی هارمونیک­های جریان بار، بدون اضافه جریان اینورتر، نشان می­دهد.

در تحقیق حاضر ، به صورت تئوری و با استفاده از نرم افزار متلب به بررسی عملکرد هیدروترمال یک کلکتور سهموی خطی در اثر استفاده از نانوسیالات هیبریدی حاوی گرافن و مقایسه آن با مونو نانوسیالات و سیال پایه پرداخته شده است. در این مطالعه، جریان سیال به صورت متلاطم، پایا و تراکم ناپذیر فرض شده و روغن سیلترم 800 با کسر حجمی 2% و با نسبت50:50 به عنوان سیال پایه، انتخاب و به منظور حصول نتایج دقیق تر، خواص ترموفیزیکی آن وابسته به دما در نظر گرفته شده است. نتایج این بررسی نشان می دهد که در دمای 300 کلوین، استفاده از مونو نانوسیالات و نانوسیالات هیبریدی حاوی گرافن به ترتیب و به طور میانگین به میزان 2/2% و92/2% نسبت به سیال پایه موجب بهبودی راندمان انرژی می شود. درصد بهبودی عدد ناسلت و ضریب انتقال حرارت جابجایی برای مونو نانوسیالات به ترتیب 30/41% و 95/49% و برای نانوسیالات هیبریدی حاوی گرافن به ترتیب 13/109% و89/121% می باشد. بیشترین و کمترین اثر بهبودی بر پارامترهای راندمان انرژی، عدد ناسلت و ضریب انتقال حرارت جابجایی در میان نانوسیالات هیبریدی حاوی گرافن به ترتیب برای گرافن- مس- سیلترم800 و گرافن- نقره- سیلترم800 بدست آمد. همچنین میانگین مقدار عملکرد هیدروترمال برای مونو نانوسیالات و نانوسیالات هیبریدی حاوی گرافن به ترتیب 24/1 و 75/1 بدست آمده که این مقدار، نشان دهنده سودمندی و بهبود انتقال حرارت با استفاده از نانوسیالات هیبریدی حاوی گرافن در سیال پایه است.

پژوهش پیرامون دستگاه های ذخیره ساز انرژی سازگار با محیط زیست، یک راه حل ضروری برای حل بحران انرژی و آلودگی های زیست محیطی ناشی از آن است. دراین بین، یک چالش اساسی برای ابر خازن ها معرفی نانو مواد الکترودی مقرون به صرفه، پایدار و با ظرفیت مناسب جهت استفاده های صنعتی بیشتر از این ابزارها می باشد. به همین منظور، در این پژوهش به ساخت الکترود پلی آنیلین با استفاده از بستر فوم نیکل برای استفاده در ابر خازن ها پرداختیم. با استفاده از آنالیز پراش اشعۀ ایکس به مطالعۀ ساختار کریستالی و با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی به بررسی مورفولوژی سطحی آن پرداختیم. همچنین، آنالیز ایدکس مپینگ[1]، عناصر موجود روی سطح و چگونگی توزیع آن ها را به خوبی نشان می دهد. بررسی های چرخه های جریان– ولتاژ در سرعت های روبش مختلف انجام شد. الکترود ساخته شده، رفتار فاراداییک همراه با انتقال الکترون را از خود نشان داد. همچنین، مقاومت الکتروشیمیایی با استفاده از آنالیز امپدانس الکتروشیمیایی مورد بررسی قرار گرفت که مقاومت ناشی از انتقال بار حدود 1.2 اهم به دست آمد. در نهایت بررسی های الکتروشیمیایی ظرفیت ویژه 1100 F/g را در چگالی جریان 1 A/g نشان داد. [1] Energy Dipersive X- Ray Spectroscopy

امروزه دانش و سرمایۀ فکری سازمان به عنوان یک عامل اصلی در رقابت است. به این صورت که به دست آوردن وسریع رسیدن به آن باعث رشد سازمان ها و موفقیت آن در یک بازار رقابتی می باشد و در پایداری زنجیرۀ تأمین نقش مهمی را بازی می­کند. هدف اصلی این مقاله، ارائه مدل عملکرد پایداری شیوۀ مدیریت زنجیرۀ در شرکت های خودروسازی با استفاده از تکنیک فرایند تحلیل شبکه­ای فازی می­باشد. در این حوزۀ پژوهشی، با استفاده از نظرات خبرگان و مرور ادبیات، ابتدا متغیرهای اصلی  شناسایی و روابط آنها در قالب فرایند تحلیل شبکه­ای فازی تبیین گردید سپس به کمک پویایی شناسی سیستم­ برای ارزیابی پویایی سیستم در زنجیرۀ تأمین، از شاخص­ زنجیرۀ تأمین لارج و تأثیر این شاخص ها بر عملکرد پایداری مورد استفاده می­گردد. یافته­ها این پژوهش نشان دهندۀ این است که سناریوهای ارائه شده موجب پایدارتر شدن زنجیرۀ تأمین می­گردد. نتایج  پژوهش نشان دهنده این است که استراتژی تاب­آور و ناب استراتژی­های مهمی در رسیدن به پایداری در زنجیرۀ تأمین خودروسازی می­باشد. مدل ارائه شده در این پژوهش به مدیران صنایع خودروسازی و قطعه­سازی کمک می­کند تا با شناسایی نتایج به دست آمده از اجرای شیوه­های مدیریت زنجیرۀ تأمین و  اتخاذ روش های مناسب، شیوه­های تأثیرگذار بر پایداری در زنجیرۀ تأمین را بهبود دهند.

در این مقاله تحلیل رفتار نانوتیرهای یکسرگیردار از جنس کروم، به­صورت محاسبه خیز نانوتیر تحت بار استاتیکی مورد بررسی قرار گرفته است. برای شبیه­سازی رفتار و محاسبه خیز نانوتیرها از سامانه استنتاج عصبی-فازی تطبیقی[1](ANFIS) که ترکیبی قدرتمند از شبکۀ­ عصبی و منطق فازی است، استفاده شده است. با استفاده از داده­های آزمایشگاهی انفیس در سه حالت، آموزش داده شده و مورد آزمون واقع شده است. در حالت اول، با نتایج آزمایشگاهی دو نیروی 8 و 1/10 نانونیوتنی در طول نانوتیر با ضخامت 50 نانومتر، سامانه آموزش داده شده است. سپس، سامانه با خیزهای مربوط به نیروی 4/9 نانونیوتنی به­صورت درون­یابی آزموده شده است. در حالت دوم، با استفاده از خیزهای آزمایشگاهی نانوتیر با ضخامت 68 نانومتر به ازای نیروهای 8 و 11 نانونیوتن سامانه آموزش داده شده و با خیزهای مربوط به نیروهای 5/9 و 5/12 نانونیوتنی به صورت میان­یابی و برون­یابی آزموده شده است. در حالت سوم، با نتایج آزمایشگاهی نانوتیر با ضخامت 83 نانومتر تحت نیروی 8 نانونیوتن در نقاط مختلف آن، به­صورت یک در میان، برای آموزش سامانه و برای آزمودن نتایج سامانه به کار برده شده­اند. درصد خطا در مقایسه نتایج انفیس با نتایج تجربی، 88/2 درصد به دست آمد. نتایج نشان می­دهد که می توان بدون نیاز به انجام آزمایش­های بیشتر و صرف هزینه، خیز نانوتیر را با انفیس با دقت پیش­بینی کرد. [1] Adaptive neural-fuzzy inference system

امروزه استفاده از مواد پلیمری در ساختار کویل­های الکترونیکی بسیار متداول است. مادۀ پلیمری علاوه بر این که اجزای الکترونیکی را در موقعیت خود ثابت نگاه می­دارد، باید قادر باشد، حرارت ایجاد شده را از قلب هسته به بیرون منتقل کرده و مانع از بالا رفتن درجه حرارت آن به بیش از مقدار حد مجاز شود. از آنجایی که در نمونۀ مورد تحقیق، از پلی استر غیر اشباع استفاده شده است، هدف این پژوهش رسیدن به ترکیبی است که به لحاظ خواص مکانیکی و حرارتی قابل مقایسه با نمونه های خارجی با کیفیت بالا باشد. لذا رزین پلی استر با درصدهای مختلفی از الیاف شیشه خرد شده و ذرات آلومینا تقویت شدند تا خواص مکانیکی و حرارتی آن بهبود و در کویل های صنعتی به کار برده شود. آزمایش های کشش، خمش، رسانندگی گرمایی و سایش بر نمونه های مختلف انجام شد. نتایج مطالعات تجربی نشان دادند که با افزودن 40 درصد آلومینا ضریب انتقال حرارت پلی استر از 173/0 به 469/0 وات بر متر در کلوین افزایش یافت. همچنین، به ازای 70 درصد الیاف شیشه خرد شده، ضریب انتقال حرارت پلی استر از 173/0 به 394/0 وات بر متر در کلوین بهبود پیدا کرد. اضافه کردن ذرات آلومینا و الیاف شیشه به طور کلی باعث افزایش مدول یانگ کامپوزیت شدند. در حالی که، استحکام کششی رزین با افزودن ذرات آلومینا یا الیاف شیشه نه تنها بهبود نیافت بلکه کاهش نیز یافت. رفتار متفاوتی در آزمایش سایش نمونه ها در درصدهای مختلفی از آلومینا و الیاف شیشه مشاهده گردید.

روش پرینتر سه­بعدی یا تولید افزایشی جهت ساخت قطعات سه­بعدی به کار می­رود. در سال های اخیر، محققان بسیاری به روش پرینت سه­بعدی توجه نموده و این روش کاربرد گسترده­ای در حوزه­های مختلف مهندسی نظیر مکانیک، صنایع هوایی و بیودارویی پیدا کرده است. پلیمر پلی­اتیلن اکسید و پلیمر پلی اتیلن گلیکول، از جمله پلیمرهای بسیار رایج در صنایع دارویی و خودروسازی و سایر صنایع مرتبط می­باشند. در تحقیق حاضر، از دو پلیمر پلی­اتیلن اکسید و پلی اتیلن گلیکول برای ساخت نمونه­های آزمایشی به روش پرینت سه­بعدی استفاده گردید. جهت بررسی خواص مکانیکی قطعات ساخته شده در شرایط عملیاتی مختلف، از تست کشش، سختی­سنجی و تست ضربه استفاده گردید. نتایج به دست آمده نشان می­دهند که با افزایش ضخامت لایه، استحکام کششی نمونه، افت پیدا می­کند. همچنین، در سرعت اکسترود یکسان، با افزایش ضخامت لایه و کاهش دما نیز سختی قطعه پلیمری بیشتر می­شود. نتایج تست ضربه نیز حاکی از آن است که هر چقدر مقدار سختی و استحکام کششی بیشتر باشد، مقدار انرژی وارده به قطعه پلیمری بیشتر خواهد بود. همچنین نتایج بیانگر این است که نمونه­ای دارای بیشترین سختی است که دارای سرعت بالا، ضخامت لایه و دمای متوسط باشد. با افزایش دما، کاهش میزان سختی پلیمر پلی اتیلن گلیکول زمانی مشاهده گردید که نمونه در سرعت و ضخامت لایه ثابت است. همچنین مؤثرترین عامل پارامتر در تعیین میزان سختی پلیمر پلی اتیلن گلیکول، دماست.

در این مقاله انتقال حرارت جابه جایی اجباری جریان نانو سیال در لوله های خمیدۀ افقی با مقطع چهار وجهی، تحت شار حرارتی به روش عددی بررسی شده است. از نانو سیال همگن ذرات اکسید آلومینیوم و آب به عنوان سیال پایه استفاده شده است. معادلات پیوستگی، مومنتوم و انرژی و روش حجم کنترل برای حل عددی جریان به کار گرفته شده­اند. در این مطالعه اثرات جریان­های ثانویه و نیروی گریز از مرکز و شناوری بر میدان جریان در نظر گرفته شده است و همچنین به بررسی تأثیر عدد رینولدز، کسر حجمی ذرات جامد، اثر سطح خمیده در هندسه­های مختلف بر میزان انتقال حرارت و افت فشار پرداخته شده است. نتایج در قالب خطوط هم­تراز جریان و دما و همچنین نمودارهای عدد ناسلت و فشار ارائه گردیده است. انتقال حرارت و افت فشار در غلظت­های مختلف ذرات جامد و اعداد رینولدز مختلف با هم مقایسه شده است. نتایج بیانگر آن است که با افزایش کسر حجمی ذرات جامد از 0 تا 5 درصد انتقال حرارت تا 10 درصد و افت فشار 100 درصد افزایش می­یابد همچنین با افزایش عدد رینولدز از 100 تا 900 انتقال حرارت و افت فشار درون زانویی تا دو برابر افزایش می یابند. با توجه به نتایج سطح مقعر از داخل لوله تأثیر بیشتری در انتقال حرارت نسبت به سطح محدب ایفا می کند.

با توجه به مزایای عمده دیودهای ساطع­کننده نور مرئی پلیمری از­جمله قابلیت ساخت آسان، هزینه­ی کم، قابلیت انعطاف­پذیری و شفاف بودن، این قطعات جایگاه ویژه­ای در دنیای امروزی دارند. هدف از این تحقیق، طراحی و ساخت دیودهای ساطع­کننده نور پلیمری، در حوزه­ی نور مرئی بر پایه­­ی نانو­پلیمر رسانا است. در این تحقیق، نانوکامپوزیت پلی­پیرول/نانولوله کربنی سنتز و مشخصات ساختاری آن توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این ارزیابی نشان داد نانولوله­های کربنی به سطح نانولوله پلی­پیرول متصل شده و از پراکندگی و یکنواختی مناسبی در سطح بستر برخوردار است. در ادامه این نانوکامپوزیت، با پلی­وینیل کاربازول  ترکیب شد تا یک پلیمر دوپ شده، به­خصوص برای جزء روشن­کننده آن ایجاد شود. مشخصه­یابی با استفاده از دیاگرام انرژی و نمودار جریان-ولتاژ دیود ساخته شده مورد ارزیابی قرار گرفت و با دیودهای ساطع­کننده نور مرئی ساخته شده توسط پلی­وینیل کربازول خالص مورد آنالیز قرار گرفت. نتایج نشان داد که جریان دهی بیشتری با به­کارگیری نانوکامپوزیت پلی­پیرول/نانولوله کربنی حاصل شد تا حدی که در ولتاژ ثابت 6 ولت، شدت جریان در حدود 15 برابر بود. تبدیل نور نامرئی دیودهای ساطع­کننده نور به نور مرئی با ایجاد نانوسارختارها از دستاوردهای تحقیق حاضر بود.

جریان نانوسیال مغناطیسی در یک مجرا سه راهی که تحت میدان مغناطیسی متغیر است، به صورت عددی با استفاده از مدل تک فازی مخلوط، مورد بررسی قرار گرفته است. هدف از بررسی این تحقیق، افزایش انتقال حرارت به کمک اعمال میدان مغناطیسی در یک مجرا سه راهی می باشد. در این مجرا سطح بیرونی قسمت مورب به صورت عایق است و هیچ گونه انتقال حرارتی با فضای بیرون انجام نمی دهد. قسمت صاف به صورت دما ثابت و با دمای کمتر از دمای نانوسیال مغناطیسی می باشد و میدان مغناطیسی عمود بر مجرا وارد شده است. آب به عنوان سیال پایه در نظر گرفته شده است و 4% نانو ذره اکسید آهن (〖Fe〗_3 O_4) به آن افزوده می شود. تغییر پارامترهایی نظیر عدد بی بعد شدت میدان مغناطیسی و عدد بی بعد رینولدز بر انتقال حرارت مورد بررسی قرار گرفته است. اثرات میدان مغناطیسی با نوشتن کدهایی به زبان C++، به معادلات حاکم بر جریان نانوسیال مغناطیسی در نرم افزار انسیس فلوئنت اضافه شده است. با توجه به نتایج به دست آمده، مقدار عدد ناسلت با افزایش عدد رینولدز، 72 درصد افزایش می-یابد و با اعمال میدان مغناطیسی نسبت به حالت بدون حضور میدان مغناطیسی، مقدار عدد ناسلت 63/48 درصد افزایش می یابد. زیرا در اثر اعمال میدان مغناطیسی باعث تشکیل یک جفت گردابه در نانوسیال مغناطیسی می شود که این گردابه باعث نفوذ لایۀ مرزی خنک در قسمت های مرکزی مجرا می شود.

با توجه به اهمیت صرفه جویی در مصرف انرژی به ویژه برای تأمین شرایط آسایش در ماه های گرم سال و همچنین توجه به این نکته که بادگیر به تنهایی قادر به سرمایش هوا نبوده و از طرفی مواد تغییر فاز دهنده ظرفیت بالایی در ذخیره سازی انرژی گرمایی را دارا هستند، در این پژوهش طرحی نو از بادگیر مشتمل بر مواد تغییر فاز دهنده کپسوله مورد مطالعه قرارگرفته و اثر  قطر و میزان استفاده از ذرات کپسوله تغییر فاز دهنده و همچنین تخلخل و نوع ماده تغییر فاز دهنده بر عملکرد حرارتی مدل پیشنهادی بررسی شده است. بررسی ها برای 7 هندسه متفاوت و 3 نوع ماده تغییر فاز دهنده مختلف در حالت سه بعدی و غیر دائم  انجام شده است. نتایج نشان داد که طرح پیشنهادی در مقایسه با بادگیرهای رایج عملکرد حرارتی بسیار مطلوب تری دارد همچنین کاهش تخلخل و افزایش قطر ذرات کپسوله، کاهش دمای میانگین خروجی و بهبود عملکرد حرارتی سیستم را به همراه دارد. علاوه این نتایج نشان داد هرچه میزان مواد تغییر فاز دهنده کپسوله در بادگیر بیشتر باشد عملکرد حرارتی آن مطلوب تر است. البته موجبات افت فشار خروجی را به همراه دارد. درنهایت نتایج بررسی برای نوع ماده تغییر فاز دهنده نشان داد که استفاده از ماده تغییر فاز دهنده ترکیبی SP-28 به دلیل خواص بهبودیافته و ثبات دمایی ایجادشده، در مقایسه با هیدارت نمکیCacl2.6H2o  و پارافین RT21HC  به ترتیب 88/5 % و82/8% افزایش راندمان حرارتی مدل پیشنهادی را به همراه دارد.

امروزه با گسترش صنایع، لزوم استفاده از چسب های صنعتی که در عین رفع مشکلات بتواند خواص جدیدی را در نمونۀ نهایی ایجاد کند، بیش از پیش احساس می شود. رزین های اپوکسی به دلیل خواص فوق العاده خود علاوه بر تامین مقاومت حرارتی و مکانیکی مناسب، قابلیت این را دارند که با انواع نانو پرکننده ها مطابقت داشته باشند. در پروژۀ حاضر، پس از تهیه اکسید گرافن (GO) به روش هامرز و اصلاح آن با اصلاح کنندۀ سیلانی 1و′1- (هگزان- 1و6- دی وایل) بیس (3- (3-(تری متوکسی سیلیل) پروپیل) اوره) (HDBTMSPU)، FGO به دست آمد. پس از تهیه FGO، زیروژل گرافن (GX) با واکنش سل- ژل نانوصفحات FGO با تترااتیل ارتوسیلیکا (TEOS) و HDBTMSPU تهیه شد. رزین اپوکسی به وسیلۀ الیگومر TEOS و (3- ایزوسیاناتوپروپیل)تری اتوکسی سیلان (IPTEOS) اصلاح شیمیایی شد .نانوکامپوزیت GX/ اپوکسی (EGX) و هم چنین نانوهیبرید سیلیکا/گرافن/اپوکسی با استفاده از TEOS، FGO و دو نوع رزین TE و IE (TEGX، IEGX) از طریق واکنش سل- ژل تهیه شد و خواص حرارتی آنها با نانوکامپوزیت EGX مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج مربوط به آزمون های FTIR، XPS و TGA  نشان داد که گرافن و رزین اپوکسی به صورت موفقیت آمیز اصلاح شیمیایی شده است. ساختار GX به وسیله آزمون های رامان، XRD، SEM و TEM بررسی شد. نتایج به دست آمده از آزمون تجزیۀ حرارتی نمونه های گرافنی و نمونه های نانوکامپوزیتی نشان داد که پس از هر مرحله اصلاح شیمیایی GO، پایداری و مقاومت حرارتی نانوصفحات افزایش چشمگیری داشته است و خواص حرارتی نانوکامپوزیت های تهیه شده نسبت به رزین اپوکسی بهبود یافت.

چرخ دنده ها یکی از اجزای بسیار مهم در سیستم های انتقال قدرت در صنعت می باشند. در پژوهش حاضر با استفاده از کد کامپیوتری در نرم افزار متلب بر اساس استاندارد AGMA 925-A03پس از صحت سنجی کد نوشته شده، تأثیر پارامترهای مختلف در شرایط روانکاری برای 3 گروه روغن پایه متداول در صنعت (پایۀ معدنی گروه 1، سینتتیک[1] PAO و PAG) بررسی شده و طی آن ضخامت فیلم روغن در طول خط عمل[2] برای 25 نقطه مختلف محاسبه و احتمال سایش در چرخ دنده ها بررسی شده است. همچنین دمای لحظه ای و تماسی در هر نقطه بررسی و با در نظر گرفتن ضریب اصطکاک احتمال سایش به صورت کمی محاسبه شده است. نتایج نشان می دهد زمانی که دمای روغن گیربکس کمتر از 58 درجه سلسیوس باشد استفاده از روغن معدنی به دلیل ضریب فشار – ویسکوزیته بالاتر نسبت به روغن پایه PAG و در دمای روغن کمتر از 72 درجه سلسیوس نسبت به روغن پایه PAO فیلم روغن ضخیم تر و مستحکم تری تشکیل می دهد و در دماهای بالاتر از این اعداد به دلیل شاخص گرانروی بالاتر روغن های پایه سینتتیک فیلم روانکار روغن های سینتتیک ضخامت فیلم مستحکم تری تشکیل می دهند. همچنین هرچقدر سرعت پینیون و میانگین زبری سطح افزایش یابد میزان دمای تماسی کمتر و فیلم روغن مستحکم تر می شود.

به دلیل این که بسیاری از ترکیبات هتروسیکلی دارای نیتروژن در بین داروهای مختلف مورد تأیید سازمان غذا و دارو ایالات متحده آمریکا (USFDA) وجود دارند؛ سنتز ساختارهای هتروسیکلی فعال زیستی، یکی از امیدبخش­ترین زمینه­های تحقیقاتی حال حاضر در شیمی آلی می باشد. در زمینۀ سنتز ترکیباب هترسیکلی، کاتالیزورهای ناهمگن در مقایسه با کاتالیزورهای همگن توجه بیشتری را به خود جلب کرده­اند؛ چرا که کاتالیزورهای ناهمگن از نظر قابلیت استفاده مجدد، بسیار سودمندتر هستند. در این راستا، هترو پلی­اسیدهای متنوعی به­عنوان کاتالیزورهای ناهمگن کارآمد در تبدیلات سنتزی آلی به کار رفته­اند. بنابراین در پژوهش حاضر، هترو پلی­اسید پریسلر نشانده شده بر روی نانو ذرات TiO2 به­عنوان یک کاتالیزور ناهمگن برای سنتز آسان و تک­مرحله­ای تری­آزین­ها با بازدۀ خوب تا عالی از طریق واکنش تراکمی بین سمی­کاربازید یا تایو سمی­کاربازید با آلفا دی­کربونیل­های متنوع در شرایط رفلاکس استفاده شده است. کاتالیزور بازیابی شده از مخلوط واکنش، پایداری طولانی مدت بدون کاهش قابل توجهی در فعالیت کاتالیزوری از خود نشان می­دهد.

در این تحقیق با استفاده از داده های صنعتی مستخرج از اتاق کنترل کارخانه و پرازش های اولیه روی داده ها با استفاده از نرم افزار 13 (SIMCA)، پارامتر تاثیرگذار در مصرف واسطه در آسیای نیمه خودشکن مورد بررسی قرار گرفت. براساس نتایج بدست آمده از روش های آنالیز چند متغیره مشخص گردید که با افزایش تناژ ورودی میزان پرشدگی افزایش می یابد. همچنین مقدار پرشدگی با تناژ ورودی و توان مصرفی ارتباط مستقیم دارد و با شارژ گلوله همراه است که با افزایش شارژ گلوله مصرف گلوله افزایش می یابد. با افزایش تراز بار خردکننده مقدار برخورد کانی به کانی کاسته می شود و برخورد گلوله به گلوله افزایش می یابد که این موضوع باعث مصرف واسطه خردایش می شود. نتایج حاصل از شبیه سـازی به وضـوح نشـان داد که به جای تغییر در اندازه گلوله ها و بزرگتر کـردن آنهـا کـه شکسته شدن آسترها و شبکه ها را در پی دارد، بهتر است درصد انباشتگی گلوله ها تا حد بیشـینه آن (%15) افـزایش یابد و بخصوص در مورد خوراک سخت از ماکزیمم پرشدگی گلوله استفاده شود. این مطالعه به صراحت نشان می دهد که تاثیر ابعاد ذرات ورودی بر روی خردایش حتی از تاثیر سختی آنها نیز بیشتر است.

اصلی ترین زیرساخت تسهیل تردد کاربران راه در یک شهر، شبکه راه های آن است. طراحی و ارایه یک شبکه مطلوب حمل و نقل شهری، نه تنها دارای تاثیر مستقیم بر کیفیت خدمات لازم برای کاربران بلکه یکی از ارکان اصلی پیشرفت سایر زیرساخت ها نیز است. در چنین شرایطی ضرورت دارد تا طراحی شبکه راه های شهری جامع و با در نظر گرفتن مولفه های موثر در آن باشد. نکته قابل توجه این است که مبنای طراحی شبکه راه ها در یک شهر صرفا مبتنی بر بهبود زمان سفر کاربران شبکه حمل و نقل است و مولفه های دیگری از جمله ایمنی کاربران مغفول مانده است. مسئله اصلی در طراحی شبکه راه، یافتن بهترین گزینه بهبود شبکه با در نظر گرفتن محدودیت های مسئله است. این مسئله عموما به صورت یک مدل دوسطحی دنبال می شود که در سطح پایین آن مسئله تخصیص جریان ترافیک و در سطح بالا مسئله گزینه بهبود شبکه (با تابع هدف زمان سفر) حل می شود. در این مطالعه برای تکمیل نقص مورد نظر از توابع عملکرد ایمنی متناسب با مسئله استفاده شده است. برای بررسی تاثیر ایمنی، مسئله در شبکه سوفالز حل شده است. پاسخ مسئله سوفالز در مطالعه کلاسیک لبلانک برابر 10110 است. در حالی که با ورود شاخص تصادفات تقاطعات و گره ها پاسخ مسئله کاملا متفاوت خواهد بود.

یکی از خطراتی که همواره سازه های بتن مسلح را تهدید می کند آتش سوزی است. بنابراین، هدف اصلی در این تحقیق، مقایسۀ رفتار تیر عمیق بتن سبک مسلح شده با آرماتور GFRP در شرایط قبل و بعد از آتش سوزی می­باشد. به این منظور چهار نمونۀ آزمایشگاهی تیر عمیق بتن سبک مسلح شده با میلگردهای GFRP، شامل دو نمونه با فاصلۀ خاموت 60 میلیمتر و دو نمونه با فاصلۀ خاموت 150 میلیمتر ساخته شده و به وسیلۀ آزمایش چهار نقطۀ خمشی مورد ارزیابی قرار می­گیرند. نتایج این تحقیق نشان می دهد که آتش سوزی موجب تغییر مود گسیختگی نمونه های آزمایشگاهی از برشی به خمشی می­شود و بار نهایی بر اثر آتش سوزی، در نمونۀ آزمایشگاهی با فاصلۀ خاموت 60 و 150 میلیمتر، به ترتیب 22 و  27 درصد افت می­کند. همچنین کاهش فاصلۀ آرماتورها از 150 میلی­متر به 60 میلی­متر در دمای معمولی و در نمونه­های تحت اثر آتش قرار گرفته، باعث افزایش بار نهایی به ترتیب به میزان 11.4 درصد و 19.2 درصد می­شود. آتش سوزی سبب پوسته شدگی و ترک خوردگی پوشش بتن می­شود اما در نمونه با فاصلۀ خاموت 60 میلیمتر، میزان آسیب های ناشی از آتش سوزی کمتر می­باشد.

یکی از مهم ترین چالش های صنعت خطوط توزیع لوله های مدفون گاز، محافظت آنها در برابر حرکات زمین همچون جابجایی گسل می باشد. اتصالات موجی می توانند با تغییر شکل های دورانی، ناحیه آسیب دیده را محدود نمایند. در این مقاله گسترش کاربرد اتصالات موجی در لوله های گازی مدفون متقاطع با گسل با استفاده از مدل سازی عددی مورد بررسی قرار می گیرد. اتصالات موجی می تواند بدون افزایش شدید مقادیر کرنش پلاستیک در ناحیۀ بحرانی، منجر به تغییر شکل های بزرگ ناشی از نیروهای برشی، خمشی و محوری گردد. در مدل سازی های عددی، یکی از کمیت های تاثیرگذار بر پاسخ لوله، طول اندرکنشی لوله و خاک است. این طول وابسته به سختی نسبی لوله و خاک دارد به طوری که طول کم موجب نتایج دور از واقعیت و طول زیاد موجب افزایش هزینۀ مدل سازی خواهد شد. در این مقاله طول بهینۀ مدل سازی 3 برابر طول پیشنهاد شده در مطالعات گذشته به دست آمده است که منجر به تغییرات پاسخ لوله به میزان 20 درصد می شود. همچنین استفاده از اتصالات موجی علاوه بر کاهش ناحیۀ بحرانی ناشی از پدیدۀ کمانش، مقادیر کرنش را حدود 80 درصد کاهش می دهند.

نانوذرات KTP به روش هم رسوبی سنتز گردید. عامل پوششی اسیدفرمیک با نسبت های مولی 1:1، 3:2، 2:1، 3:1، 4:1 به جهت سنتز مورد استفاده قرار گرفت. تاثیر استفاده از غلظت های مختلف اسید فرمیک بر ویژگی های ساختاری، اندازه دانه، و کیفیت ساختاری نانوذرات بدست آمده با استفاده از آنالیزهای XRD و FT-IR مورد بررسی قرار گرفت. کوچکترین اندازه دانه (nm 48) و کمترین کرنش وارد برشبکه بلوری (0015/0) بااستفاده از نسبت مولی 4:1 از عامل پوششی بدست آمد. نسبت 1:1 و 2:1 از عامل پوششی کمترین جذب ناخالصی را نشان دادند. بیشترین جذب ناخالصی در نمونه های سنتز شده با نسبت مولی4:1 مشاهده گردید. افزایش غلظت اسید فرمیک تا نسبت مولی 3:1 و بیشتر منجر به تشکیل دوفاز KTP و  گردید. استفاده از اسیدفرمیک منجر به عاملدار شدن سطح نانوذرات با گروه های هیدروکسیل و کربوکسیل شد. اندازه نانوذرات KTP سنتز شده و اندیس پراکندگی آن ها با استفاده از آنالیز میکروسکوپ الکترونی روبشی بررسی گردید. استفاده از اسید فرمیک به عنوان عامل پوششی منجر به افزایش اندازه ذره و یکنواختی در توزیع اندازه ذرات گردید. یکنواخت ترین توزیع اندازه ذرات (10/1=PDI) و کوچکترین اندازه ذره (nm 156) بااستفاده از نسبت مولی 2:1 از اسیدفرمیک بدست آمد.