سابقه و هدف: گیاه شنگ با نام علمی graminifolius Tragopogon متعلق به خانواده آستراسه میباشد. در طب سنتی از گیاه شنگ برای درمان زخمهای گوارشی، اختالالت کبدی، خونریزی، عفونت ریوی و زخمها استفاده میشود. هدف از انجام این پژوهش، بررسی اثر ضد باکتریایی عصاره گیاه شنگ بر استافیلوکوکوس اپیدرمیدیس، باسیلوس سوبتیلیس، اشرشیا کلی و سالمونال تیفی در شرایط آزمایشگاهی بود. روش کار: در این مطالعه تجربی، از روشهای دیسک دیفیوژن و چاهک آگار )قطر هاله عدم رشد(، حداقل غلظت مهارکنندگی )میکرودایلوشن براث و معرف تری فنیل تترازویلیوم کلراید( و حداقل غلظت کشندگی )پورپلیت( برای ارزیابی فعالیت ضد میکروبی عصاره گیاه شنگ بر استافیلوکوکوس اپیدرمیدیس، باسیلوس سوبتیلیس، اشرشیا کلی و سالمونال تیفی استفاده شد. یافته ها قطر هاله عدم رشد با افزایش غلظتهای عصاره شنگ افزایش یافت. بیشترین قطر هاله عدم رشد در روش چاهک آگار با قطر 22 میلیمتر مربوط به باکتری استافیلوکوکوس اپیدرمیدیس بود. حداقل غلظت مهارکنندگی عصاره آبی گیاه شنگ برای استافیلوکوکوس اپیدرمیدیس، باسیلوس سوبتیلیس، سالمونال تیفی و اشرشیا کلی به ترتیب برابر با 64، 256، 256 و 256 بود. نتیجه گیری: عصاره گیاه شنگ دارای اثر ضد باکتریایی مناسبی بر سویههای مورد بررسی داشت. پیشنهاد میگردد برای استفاده از این گیاه، مطالعات بیشتری در شرایط vitro in و vivo in انجام گیرد تا بتوان از این گیاه برای درمان بیماریهای عفونی و کنترل رشد میکروارگانیسمهای بیماری زا استفاده نمود.