سابقه و هدف: پیروات، لاکتات، و گلوکز به عنوان سوبستراهای انرژی زا در محیط های کشت جنین قبل از لانه گزینی مورد استفاده قرار می گیرند. نقش فردی و ترکیبی هر یک از آنها در تکامل جنین های موش قبل از لانه گزینی مورد مطالعه قرار گرفت .مواد و روش ها: جنین های دو سلولی که توسط تحریک تخمک گذاری موش صورت گرفت به وسیله فلاشینگ از لوله های رحمی جمع آوری شدند. جنین های دو سلولی 36 ساعت بعد از تزریق HCG توسط روش فلاشینگ با استفاده از مدیوم بافر هیپزدار T6 (بدون وجود سوبستراهای انرژی زا) جمع آوری شدند. جنین ها در هفت نوع مدیوم به شرح زیر کشت داده شدند: مدیوم T6 حاوی پیروات، لاکتات و گلوکز(PLG)؛ مدیوم T6 حاوی پیروات و لاکتات (PL)؛ مدیوم T6 حاوی پیروات و گلوکز (PG)؛ مدیوم TG حاوی لاکتات و گلوکز (LG)؛ مدیوم T6 حاوی پیروات (P)؛ مدیوم T6 حاوی لاکتات (L)؛ و مدیوم T6 حاوی گلوکز (G). جنین ها هر 24 ساعت به مدت 3 روز مورد بررسی و مطالعه قرار گرفتند .نتایج: درصد جنین هایی که به مرحله مرولارسیدندعبارت بودنداز: G=40, L=43/41, P=91/45, LG=50/38, PG=69/17, PL=90, PLG=78/12. اختلاف معنی داری بین PG, PL, PLG، و P مشاهده نشد. اما بین LG, L، و G با سایر گروه ها که درصد کمی از جنین ها را به مرحله مرولا رسانده بودند اختلاف معنی داری وجود داشت (P<0.05). بعد از 72 ساعت، L=11/62, P=76/06, LG=41/08, PG=68/42, PL=79/23, PLG=68/12 ،و G=18/51 درصد به مرحله بلاستوسیست رسیدند که بین محیط های کشت LG, L ،و G با سایر محیط های کشت دیگر اختلاف معنی داری مشاهده گردید (P<0.05). استنتاج: با توجه به نتایج حاصله به نظر می رسد که پیروات در تکامل جنین ها قبل از لانه گزینی نقش مهمی را ایفا می کند. در ضمن، نتایج تاییدکننده عدم تاثیر سینرژیک پیروات، لاکتات، و گلوکز در تکامل جنین ها می باشد.