زمینه و اهداف: سکته مغزی (استروک) یکی از بیماریهای شایع و ترسناک درگیرکننده سیستم عصبی مرکزی است. اکثر موارد استروک از نوع ایسکمیک می باشد. تا زمان تایید (r-tpa (recombinant tissue plasminogen activator وریدی درمان موثر و کارایی برای این بیماری ناتوان کننده نداشتیم. اما این درمان هم دربرگیرنده درصد کمی از بیماران بود و بنا به علل مختلف در اکثر موارد, قابل استفاده نیست. به همین علت باید دنبال شیوه های جدید و موثرتر که دربرگیرنده بیماران بیشتری باشد, گردید. یکی از این اقدامات تزریق داخل شریانی tpa است.مواد و روش ها: با در نظر گرفتن کل شرایط, ده بیمار مبتلا به استروک ایسکمیک حاد جهت درمان ترومبولیز داخل عروقی در مطالعه وارد شدند. کرایتریاهای احتمالی آن عبارتند از: شروع علائم بین 6-3 ساعت, انسداد عروق مغزی بزرگ, نقص شدید عصبی, پنجره زمانی حداکثر برای سیستم قدامی 6 ساعت و برای خلفی 18 ساعت بود. آزمایشات خونی, الکترولیت, قند خون و CT اسکن ساده مغزی برای همه بیماران انجام شد. جهت ارزیابی وضعیت نرولوژیک و جواب به درمان از مقیاس استروک NIH استفاده شد. مقیاس فوق الذکر در شروع درمان, دو ساعت بعد از درمان, 24 ساعت بعد از شروع نخستین علامت, 7 روز و 3 ماه بعد از درمان, توسط نورولوزیست سنجیده و ثبت شد. در ابتدا آنژیوگرافی چهار رگ از طریق شریان فمورال انجام پذیرفت. بعد از مشخص شدن رگ هدف و محل ضایعه,20-10 میلی گرم r-tpA داخل شریانی به آهستگی و در عرض 45 دقیقه تا یکساعت تزریق شد.یافته ها: در کل 10 بیمار (6 مرد و 4 زن), 23 تا 74 ساله مورد بررسی قرار گرفتند. شرایین درگیر عبارت بودند از: دو مورد سیستم خلفی, دو مریض با انسداد شاخه فوقانی شریان مغزی میانی چپ, دو مورد انسداد شریان مغزی میانی راست و چهار مورد انسداد قسمت دیستال کاروتید داخلی چپ. در کل در 7 مورد رکانالیزاسیون کامل (70%), یک مورد ناقص (10%) و در دو بیمار با انسداد دیستال کاروتید (T-type) رکانالیزاسیون ناموفق (20%) داشتیم. بیماران با رکانالیزاسیون کامل, بهبودی قابل توجه داشتند. در پیگیری سه ماه, بیماران با انسداد کاروتید (T-type حتی با رکانالیزاسیون ناقص) نقص عصبی شدید باقیمانده داشتند. برای دو بیمار stenting شرایین مغزی میانی راست و کاروتید داخلی چپ همزمان با ترومبولیز بطور موفقیت آمیز انجام گرفت.نتیجه گیری: گرچه استروک ایسکمیک بیماری ناتوان کننده و بالقوه کشنده می باشد. اما درمان باr-tpa داخل شریانی در پاره ای از موارد انتخاب شده بسیار موثر است. البته این نوع درمان در موارد شدیدی مثل انسداد T-Type اثر قابل توجهی ندارد.