تازه های بیوتکنولوژی سلولی مولکولی
سال:1400 | دوره:11 | شماره:43 |تعداد مقالات:8

کرونا ویروس ها خانواده بزرگی از ویروس ها هستند که بیماری های مختلفی را از سرماخوردگی معمولی گرفته تا سندرم حاد و شدید تنفسی، ایجاد می کند. ظهور کووید 19تاثیر روان شناختی بسیاری دارد که یکی از آن ها اضطراب است و تاثیرات جسمی و روانی را به همراه آورده است. با این حال، بیشتر مطالعات فقط روی داده های بالینی متمرکز شده اند. هم اکنون این ویروس همه کشورهارا درگیر کرده و به صورت اپیدمی در آمده است و سلامت روانی و جسمی را به خطر انداخته است. بنابراین هدف از پژوهش حاضر بررسی میزان همبستگی بین اضطراب و شیوع کووید 19 می باشد در مقاله مروری حاضر، اثرات روانی COVID-19 و ارتباط آن با اضطراب مورد بررسی قرار گرفت. بر این اساس، با استفاده از منابع الکترونیک در بانک های اطلاعاتی معتبرPubMedScopus، SID، Google Scholar، Science Directمقالات ایندکس شده از تعداد 114 مقاله به دست آمده، 35 مقاله مورد ارزیابی قرار گرفت و 13 مقاله وارد مرحله غربالگری ثانویه شدند. مطالعه حاضر نشان داد که COVID-19 به جز مرگ و میر، مشکلات روانشناختی دارد. بررسی مطالعات انجام شده در سایر نقاط جهان نشان داد که COVID-19 چندین اثر روانی از جمله افزایش اضطراب ایجاد کرده است. با توجه به ماهیت ناشناخته آن در افراد باعث ایجاد اضطراب در افراد مبتلا و سایر افراد جامعه می شود. با افزایش میزان شیوع COVID-19 و محدودیت های ناشی از آن، سطح اضطراب نیز افزایش می یابد. بنابراین، افزایش آگاهی عمومی از این بیماری و ارایه برنامه های مثبت روانشناختی در رسانه ها با هدف کنترل استرس می تواند اضطراب را در جامعه کاهش دهد.

سابقه و هدف: گونه های کاندیدا، پاتوژن های فرصت طلبی هستند که به دلیل افزایش مقاومت به داروهای شیمیایی لازم است که داروهایی با ترکیب های گیاهی جایگزین این داروها شود. در این تحقیق به مقایسه اثر ضدقارچی عصاره آبی و اتانولی و اسانس قسمت گلریزه گیاه E. angustifolia روی رشد کاندیدا آلبیکنس با داروی فلوکونازول پرداخته شده است. مواد و روش ها: در این مطالعه آزمایشگاهی که در سال 1398 در مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی دانشگاه آزاد شهرکرد انجام گرفت، 80 نمونه قارچی کاندیدایی از بیمارستان پارسیان شهرکرد تهیه و با انجام تست های تشخیصی 50 نمونه کاندیدا آلبیکنس جدا شد. بوته های گیاه E. angustifolia از مزرعه آموزشی پژوهشی دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد شهرکرد تهیه شد. استخراج عصاره به روش پرکولاسیون و استخراج اسانس به روش تقطیر با آب صورت گرفت. مقایسه اثر ضدکاندیدایی عصاره و اسانس E. angustifolia با داروی فلوکونازول، با دو روش دیسک دیفیوژن و میکرودایلوشن براث انجام شد. نتایج: میانگین قطر هاله های عدم رشد برای عصاره های E. angustifolia 1 و برای اسانس E. angustifolia 4/23 میلی متر بود. مقایسه میانگین قطر هاله عدم رشد فلوکونازول 25 میلی گرمی به عنوان شاهد با میانگین mm 26/16 نشان دهنده عملکرد ضدقارچی ضعیف تر و تفاوت معنی دار آن نسبت به اسانس E. angustifolia است (05/0P ≤ ). میانگین حداقل غلظت عصاره اتانولی و آبی E. angustifolia و فلوکونازول به ترتیب 4، 8 و mg/ml 8 برای MIC و 8، 16 و mg/ml8 برای MFC بود؛ که تفاوت معنی دار بازدارندگی عصاره اتانولی E. angustifoliaنسبت به دیسک mg 25 فلوکونازول را نشان داد (01/0P ≤ ). بحث و نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل از تحقیق فوق، به نظر می رسد عصاره اتانولی گیاه E. angustifolia می تواند به عنوان یک کاندید دارویی مناسب با عملکردی ضدقارچی بهتر از فلوکونازول در صنایع داروسازی مورد استفاده قرار گیرد.

سابقه و هدف: امروزه بیماران زیادی به دلیل نقص یا عدم عملکرد فاکتورهای انعقادی و استفاده از انواع داروهای رقیق کننده خون درگیر اختلالات انعقادی بوده و نیازمند بررسی کل پروترومبین و تعیین مقدار بازدارنده های مستقیم ترومبین می باشند. با وجود مطالعه روی ایکارین سم مار جعفری، به عنوان یک فعال کننده مستقیم پروترومبین، هنوز در مورد مکان فعال این آنزیم تحقیق و بررسی انجام نشده است. مواد و روش ها: دمین متالوپروتئیناز ایکارین با طول 639 جفت باز در وکتور pcDNA3. 1 سنتز گردید و پلاسمید یوکاریوتی نوترکیب به رده سلولی HEK293 انتقال یافت. با استفاده از روش SDS-PAGE بیان پروتئین مورد ارزیابی قرار گرفت و عملکرد آن در واکنش با پروترومبین و با استفاده ازتست زمان پروترومبین سنجیده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که دمین متالوپروتئیناز ایکارین تولید شده در سیستم بیانی HEK293، مانند ایکارین کامل، قادر به تولید ترومبین از پروترومبین است. اما در مقایسه با پروتئین مشابه تولید شده در سیستم پروکاریوتی، شروع فعالیت آن آهسته بود. نتیجه گیری: دراین بررسی دمین متالوپروتئینازی ایکارین که به صورت نوترکیب در سلول های HEK293 تولید گردید، همانند ایکارین کامل قادر به فعال کردن پروترومبین به ترومبین بود و برای اولین بار به عنوان یک جایگزین مناسب برای هر دو نوع ایکارین طبیعی و نوترکیب در روش های مبتنی بر تبدیل پروترومبین به ترومبین معرفی شد.

سابقه و هدف: سرطان از مهمترین عاملهای مرگ و میر در جهان است. درمان سرطان بواسطه دارو درمانی/شیمی درمانی با چالش دارو رسانی هدفمند مواجه است. نانوسامانه های دارورسانی مانند نیوزوم ها درمان پربازده و هدفمندی را فراهم ساخته اند. هدف از این مطالعه تهیه فرمول جدید نانو سامانه نیوزومی حاوی داروی داکسوروبیسین، به عنوان داروی درمان سرطان بوده است، که با تغییر در توزیع بافتی دارو منجر به بهبود اثر دارویی و کاهش سمیت آن شود. مواد و روش ها: نیوزوم ها استفاده از روش فیلم نازک و توسط مقادیر مشخصی از اسپن60 و کلسترول به وسیله ی دستگاه روتاری سنتز شدند. از روش هیدراتاسیون برای بارگیری دارو درون نیوزومها استفاده گردید. بازده درون گیری و پرووفایل رهایش با استفاده از روش های اسپکتروفتومتری و دیالیز صورت پذیرفت. قطر میانگین نانوذرات و پتانسیل زتا با استفاده از تکنیک DLS و دستگاه زتاسایزر اندازه گیری شد. فرمولاسیون بهینه پگیله شده و سمیت آن از طریق آزمون MTT بر روی رده سلولی سرطان تخمدان و سلول های طبیعی فیبروبلاستی بررسی گردید. یافته ها: اندازه ی قطر فرمولاسیون نیوزومی بهینه و پگیله 5/127 نانومتر و راندمان بارگذاری سامانه داکسوروبیسین پگیله شده حدود 18/1± 83/95% بود. نتایج مطالعات آزاد سازی در بافرPBS در 37 درجه سانتی گراد نشانه کارایی نانونیوزوم های پگیله شده در کنترل رهش دارو بود، که درصدآزاد سازی دارو تا 48 ساعت 52/20 و اثر سایتوکسیتی آن بیشتر از فرم معمولی دارو بود. نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که استفاده از حامل های دارو رسانی مانند نانو نیوزوم های سنتز شده در افزایش کارایی دارو وکاهش دوز مصرفی آن موثر بود.

سابقه و هدف: عروق کرونری، عروق خونی هستند که خون را به قلب منتقل می کنند. با ایجاد پلاک در دیواره این رگ ها، عمل خون رسانی با مشکل مواجه می شود. تشخیص بیماری عروق کرونری به دلیل خطراتی که برای سلامتی شخص دارد، بسیار مهم می باشد. هدف از این مطالعه بررسی ژن های دارای تفاوت بیان بین بیماران و افراد نرمال در مسیر سیگنالینگ ErbB، به عنوان یکی از مسیرهای مهم در ایجاد این بیماری و بررسی اهمیت آنها در شناسایی بیومارکرهای بیماری عروق کرونری است. مواد و روش ها: ابتدا فایلهای خام حاصل از RNA-sequencing نمونه های بیماران عروق کرونری و افراد نرمال، به ترتیب از دیتاست های با شماره GSE99985 و GSE100206 بدست آمده و مراحل آنالیز نمونه ها انجام شد. ژنهای دارای تفاوت بیان در زبان برنامه نویسی R و با پکیج DESeq2 جداسازی شد. سپس آنالیز عملکردی ژنها از جمله مسیرهای سیگنالینگ، فرآیندهای بیولوژیکی و ژنهای دارای تفاوت بیان در مسیر ErbB و نحوه تغییرات بیان آنها مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد 1069 ژن در بین نمونه های موردنظر دارای افزایش بیان و 851 ژن نیز کاهش بیان داشتند. بعلاوه با بررسی آنالیزهای عملکردی مشخص شد ژنهایی مانند CAMK2D، SHC3، ERBB3، NRG4، RPS6KB2، MAPK1، BRAF، AREG و CRKاز جمله ژنهایی هستند که هم در بیماران تغییرات بیانی را نشان می دادند و هم مسیر سیگنالینگ ErbB را تحت تاثیر قرار می دادند. نتیجه گیری: درنهایت، بررسی های مولکولی دقیقتر منجر به دستیابی به ژنهای قابل اعتماد برای شناسایی بیومارکرهای بیماری عروق کرونری خواهد شد که برای تحقیقات زیست پزشکی، توسعه دارو و کاربردهای بالینی ضروری است.

سابقه و هدف: ویروسهای پاپیلومای انسانی (HPV) به ویژه انواع 16 و 18 مهمترین عامل سرطان دهانه رحم محسوب می شوند که شایعترین آنها، دو نوع 16 و 18 هستند. از بین انواع پروتئین های مرتبط با HPV، پروتئین های کپسیدی L1 و L2 و نیز انکوپروتئین E7 به عنوان آنتی ژن های هدف برای طراحی واکسن مطرح می باشند. در سالهای اخیر، واکسن های نوترکیب پلی پپتیدی چند اپی توپی مورد توجه قرار گرفته اند. هدف از این مطالعه طراحی سازه فیوژنی L1-L2-E7 و ارزیابی بیان آن در سیستم بیانی باکتری است. مواد و روش ها: در این مطالعه، با استفاده از آنالیزهای بیوانفورماتیکی مختلف، اپی توپ های ایمنوژنیک و حفاظت شده از پروتئین های L1، L2 و E7 ویروسهای پاپیلومای انسانی نوع 16 و 18 انتخاب شدند. پس از سنتز توالی فیوژن طراحی شده L1-L2-E7 در وکتور کلونینگ pUC57، ساب کلون کردن آن در وکتور بیان پروکاریوتی pET24a(+) توسط آنزیمهای محدودالاثر EcoRI/ HindIII انجام شد. بیان پلی پپتید چند اپی توپی نوترکیب در سویه باکتری E. coli Rosetta توسط القاگر IPTG انجام و تایید آن توسط آنالیزهای SDS-PAGE و وسترن بلات با استفاده از آنتی بادی ضد دنباله هیستیدینی صورت گرفت. بهینه سازی بیان تحت شرایط مختلف جذب (در طول موج 600 نانومتر)، دما و زمان پس از القا و غلظت IPTG انجام شد. یافته ها: ساب کلون کردن سازه ژنی L1-L2-E7 در وکتور pET توسط حضور باند حدود 525 جفت باز روی ژل آگارز بعد از هضم آنزیمی تایید شد. نتیجه بیان پلی پپتیدL1-L2-E7 در باکتری، حضور باند حدود 20 کیلودالتون را روی ژل SDS-PAGE و وسترن بلات آشکار کرد. بهترین شرایط برای بیان پلی پپتید نوترکیب در دمای 37 درجه، جذب حدود 7/0 تا 8/0، غلظت IPTG یک میلی مولار و زمان 16 ساعت پس از القا بود. نتیجه گیری: بیان موفق سازه پلی پپتید چند اپی توپی L1-L2-E7 در سیستم باکتری انجام شد. تخلیص پلی پپتید نوترکیب به عنوان کاندید واکسن در مراحل بعدی صورت خواهد گرفت.

سابقه و هدف: سرطان معده یکی از متداولترین سرطانهای شایع با مرگ و میر بالاست. B7-H4 بعنوان یک بیومارکر جدید تشخیصی بالقوه در سرطان معده ذکر شده است. اما اهمیت بالینی آن در این زمینه هنوز نامشخص است. هدف از مطالعه حاضر، بررسی سطح بیان mRNA ژن B7-H4 در نمونه های توموری متاستازی و غیرمتاستازی در مقایسه با حاشیه تومور بافتهای مربوطه و ارزیابی نقش آن در پیشرفت و پیش آگهی تومور بود. مواد و روش ها: در این مطالعه، بلوکهای پارافینه از60 بیمار با گاستریک آدنوکارسینوما (30 مورد همراه با متاستاز در زمان تشخیص و30 مورد بدون شواهد متاستاز) که طی سالهای 1387 تا 1397 در بیمارستان امام خمینی تهران تحت گاستروکتومی قرار گرفته بودند، مورد استفاده قرار گرفت. نمونه ها به روش پانچ (شامل تومور و حاشیه تومور برای هر نمونه) از بلوکهای پارافینه بعد از مشخص شدن ناحیه مد نظر توسط پاتولوژیست گرفته شد. استخراج RNA از بخشهای توموری و حاشیه تومور انجام شد. بیان B7-H4 mRNA از طریق qRT-PCRمورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: افزایش بیان B7-H4 mRNA در 5/81% از بافتهای توموری مشاهده شد. اختلاف معنی دار در بیان B7-H4 mRNA در بافتهای توموری موارد همراه با متاستاز (001/0>p) و بدون متاستاز (003/0>p) در مقایسه با حاشیه تومور دیده شد. اما مقایسه بیان B7H4 mRNA بین بافتهای توموری افراد با متاستاز یا بدون متاستاز، تفاوت معنی داری (0. 732p=) را نشان نداد. همچنین آنالیزها ارتباط معنی دار بین بیان B7-H4 mRNA و متغیرهای کلینیکال وهسیتوپاتولوژی را نشان نداد. نتیجه گیری: یافته های ما حاکی از نقش احتمالی B7-H4 بعنوان یک بیومارکر، در بیماران با سرطان معده است. اگر چه تحقیقات بیشتر در این زمینه مورد نیاز است.

سابقه و هدف: با ظهور تکنولوژی کلونینگ و DNA نوترکیب، امکان تولید داروها و واکسن هایی محقق شد که در گذشته ممکن نبود. پروتئین نوترکیب بخش عظیمی از صنعت زیست دارو را به خود اختصاص داده که یکی از مهمترین بخش های آن واکسن سازی می باشد. مواد و روش ها: در این پژوهش با هدف دستیابی به کاندید پروتئینی واکسن وبا، ابتدا کلونینگ پلاسمید طراحی شده به میزبان باکتریاییE. coli DE3 Rossetagamiترانسفورم شده، پس از آن با استفاده از IPTG القاء بیان صورت گرفته و پس از بررسی بیان پروتئین توسط ژل الکتروفورز SDS-PAGE، پروتئین مورد نظر توسط ستون کروماتوگرافی نیکل-سفاروز خالص سازی شده است. یافته ها: نتایج حاصل از پژوهش نشان می دهد پروتئین خالص سازی شده دارای وزن مولکولی 31 کیلودالتون می باشد همچنین میزان پروتئین خالص سازی شده 1 میلی گرم می باشد. بحث و نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل از این مطالعه و مقایسه آن با دیگر مطالعات مشابه، پروتئین حاصل از خلوصی مناسب برخوردار بوده و می توان برای مطالعات بعدی مورد استفاده قرارگیرد.