دوران کودکی پرمخاطره ترین دوران زندگی است. صدمات (injuries) شایعترین علت فوت در ماههای اول زندگی انسان بوده از طرفی علل قابل پیشگیری از آن نمی باشد، حوادث یکی از علل اصلی مرگ و میر در کودکان می باشد. کودکان به دلیل کوچکی جثه و نداشتن توانائیهای جسمی و فکری کافی، قادر به دفاع از خود در برابر بروز حوادث نیستند و از طرفی اکثر اوقات ما بزرگسالانیم که بطرق مختلف از جمله عدم رعایت اصول ایمنی، سبب ایجاد این اتفاقات هستیم، لذا در حقیقت این کودکان بی گناه، محکوم به مرگی ناشی از غفلت و سهل انگاری ما بزرگترها می گردند.علیرغم پیشرفتهای صورت گرفته در زمینه علم پزشکی و با توجه به هر چه بیشتر ماشینی شدن زندگی امروزی و افزایش روزافزون جمعیت و مشکلات زندگی اجتماعی، روزبروز به تعداد مرگهای ناشی از حوادث افزوده می گردد. ما در این مقاله درصدد برآمدیم که با بررسی میزان شیوع علل مرگ و میر ناشی از حوادث در کودکان مملکت خودمان، متخصصین مربوطه را تشویق و تحریک به ارائه روشهای پیشگیری بهتری برای این افراد ناتوان و در معرض خطر، اجتماع بنمائیم.این تحقیق یک مطالعه توصیفی می باشد. نمونه گیری بصورت سرشماری بوده و در هر یک از مواد مرگ و میر ناشی از حوادث، علت آن مشخص گردیده است.طبق آمار سازمان پزشکی قانونی تهران، در سالهای 75 و 76 و 77 و 6 ماهه اول 78 از میان 1439 کودک فوت شده (884 پسر و 555 دختر) که به این مرکز ارجاع شده اند، 1072 مورد، ناشی از حوادث بوده اند، (البته این دو رقم با هم قابل مقایسه نمی باشند چون بر طبق قانون تمامی اجساد اطفال جهت اتوپسی به سازمان پزشکی قانونی ارجاع نمی شوند و تنها مرگهای ناشی از حوادث (تصادفات، سوختگی، خودکشـی، مسمومیـت، ...) اتوپسی می شوند بر اساس تحقیـق ما، علل حوادث به قرار زیر است: تصادفات 53.87 درصد، سوختـگیهـا 24.29 درصد، برق گرفتگی 3.91درصد، غرق شدگی 4.19 درصد، سقوط از ارتفاع 3.77 درصد، مسمومیت 2.73 درصد، بلع جسم خارجی 3 درصد، سلاحهای سرد (چاقو) 2.46 درصد، گلوله خوردگی 0.18 درصد، حلق آویز 0.45درصد و متفرقه شامل ریزش آوار و انفجار 1.18 درصد