مقدمه: از آن جا که سازمانهای آموزشی و از جمله دانشکده ها با برخورداری از یک مدیریت کارآمد و شایسته و در عین حال با تسلط کافی بر مهارت های ارتباطی و رفتار بهتر با کارکنان می توانند به سیاستها و اهداف خود جامه عمل بپوشانند، این پژوهش به بررسی و مقایسه مهارتهای ارتباطی مدیران دانشکده های دانشگاه علوم پزشکی زاهدان پرداخته است.روش پژوهش: مطالعه ای توصیفی تحلیلی به روش مقطعی در سال 1385 در دانشکده های دانشگا ه علوم پزشکی زاهدان انجام شد. تمام کارکنان دانشکده ها بجز روسای دانشکده ها به عنوان نمونه تحقیق انتخاب و از هر یک از آنان خواسته شد پرسشنامه مهارتهای ارتباطی مشتمل بر 21 گویه مربوط به مهارت های ارتباطی مدیران در سه حیطه مهارتهای کلامی، گوش دادن موثر و بازخورد را در مورد مدیر بلافصلشان تکمیل نمایند. روایی محتوای پرسشنامه از طریق نظرخواهی از صاحب نظران و پایایی آن با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ (0.93) تایید شد. داده ها با کمک نرم افزار آماری SPSS تحلیل شد. سطح معنی داری 0.05 در نظر گرفته شد.یافته ها: 63.1 درصد پاسخگویان مهارتهای ارتباطی مدیران عملیاتی و 76.2 درصد پاسخگویان مهارتهای ارتباطی مدیران میانی را مناسب دانستند ولی تفاوت بین دو دسته مدیران معنی دار نبود. بین مدیران عملیاتی و مدیران میانی از لحاظ مهارت کلامی و مهارت بازخورد تفاوت معنی دار وجود نداشت. تفاوت بین دو دسته مدیران از لحاظ مهارت گوش دادن موثر معنی دار بود.نتیجه گیری: به واسطه کمتر بودن مهارت ارتباطی مدیران عملیاتی از مدیران میانی و بدلیل ارتباط تنگاتنگ این دسته از مدیران با کارکنان و نقش مهمشان در راهنمایی و هدایت هر چه بهتر آنان برای انجام فعالیتها، اقدامات مدیریت منابع انسانی دانشگاه برای ارتقای سطح مهارتهای ارتباطی با تاکید ویژه بر این دسته از مدیران صورت پذیرد.