هدف تحقیق: با توجه به اهمیت واکسن هپاتیت در سالهای اخیر و عدم آگاهی کامل نسبت به میزان ایمنی زایی و مدت آن و با توجه به این که در سالهای اخیر عده ای نظر به تکرار واکسیناسیون پس از 5 سال داشته اند و این خلاف آن خاطره ایمنی است که قبلا 12 ساله و فعلا 15 ساله ذکر می شود ما در تحقیقی بر آن شدیم که آنتی بادی hbs بعد از 5 سال را بررسی نماییم. روش و مواد تحقیق: تعداد 110 نفر از بین کودکان و بالغین انتخاب شدند.جامعه مورد مطالعه، کودکان و بالغینی بودند که 5 سال از آخرین دوز واکسن هپاتیت آن ها گذشته و کلیه افراد سه تزریق واکسن را 5 سال قبل انجام داده بودند و به صورت 6-1-0 و در نــــوازدان 9-1-0 با مادران hbs منفی که سابقه ابتلا به هپاتیت b را در گذشته نداشتند. افراد انتخاب شده به دو گروه اطفال و بزرگسال تقسیم شدند. گروه 1 اطفال به تعداد20 نفر که دو گروه شدند. گروه الف) با پاسخ مثبت که 14 نفر یعنی 70% کل را شامل می شد . گروه ب) با پاسخ منفی 6 نفر یعنی 30% کل. گروه 2 بزرگسال شامل 90 نمونه در دو گروه الف با پاسخ مثبت 75 نفر که 3/83% را شامل می شد و گروه ب با پاسخ منفی ، 15 نفر که 7/16% را در بر می گرفته است. به طور کلی از تعداد کل 110نفر 89 مورد یعنی 81% پاسخ مثبت و 21 مورد یعنی 19% پاسخ منفی داشتند. بنابراین از آنجا که ارتباط معنی داری بین تیتراژ anti hbs با زمان سپری شده از واکسن و مصونیت حاصل از آن وجود ندارد لذا درافراد واکسینه شده به جز در افراد پرخطر توصیه به تزریق یادآور نمی شود و درافراد پرخطر دوز یادآور تنها در صورتی که غلظت anti hbs به کمتر از iu.ml 10 برسد کاربرد دارد. در گروه 1 کودکان 6-5 ساله مراجعه کننده به بیمارستان حضرت علی اصغر (ع) که برای تزریق دومین دوز یادآور سه گانه مراجعه داشتند با سابقه گرفتن 3 نوبت واکسن هپاتیت که آخرین آن در 9 ماهگی بود به آزمایشگاه فرستاده شدند و از بین گروه 2 از بین انترن های آن مرکز با سابقه واکسیناسیون در 5 سال پیش، نمونه خون گرفته شد. نمونه گیری در بهار و تابستان 1381 و نمونه های سرم در دمای 20 درجه نگهداری شده و در مدت کمتر از 24 ساعت به آزمایشگاه سازمان انتقال خون فرستاد شد. در نوبت های مختلف و با روش eliza و با کیت های مخصوص انجام و پاسخ آنان به صورت مثبت و منفی گزارش شد.نتیجه: anti hbs مثبت 81% موارد وجود داشت که با آمارهای 95-80% کتب مرجع مطابقت دارد. میزان منفی 19% که نزدیک به آمارهای کتب مرجع 15% است و در سنین مختلف تفاوتی نداشته است به جز این که از تعداد 21 نفر منفی 19%، سن بالاتر از 30 داشته اند. لذا شاید بتوان گفت در سنین بالاتر توانایی پاسخ گویی به واکسن کاهش می یابد و به طور کلی این تحقیق تاکیدی بر آن است که بعد از 5 سال از تزریق دز یادآور، لزومی ندارد مگر در موارد پرخطر که آن هم باید با تعیین تیتر آنتی بادی باشد.

در این پژوهش، محرومیت تحصیلی فرزندان در ایران و عوامل تعیین کننده آن با رویکردی جامعه شناختی و جمعیت شناختی در دو سطح فرد و خانوار مورد بررسی قرار گرفته است. در سطح فردی، تاثیر ویژگی های اجتماعی- جمعیتی خانواده و برخی عوامل فردی بر وضعیت تحصیل هر یک از فرزندان واقع در سنین 17 تا 30 سال و در سطح خانوار، نقش عوامل مربوط به خانوار در تعیین تعداد فرزندان محروم از تحصیل در خانوار، اندازه گیری شده است. روش تحقیق در این پژوهش از نوع تحلیل ثانویه داده ها و اطلاعات مربوط به طرح «آمارگیری از ویژگی های اقتصادی - اجتماعی خانوار» در ایران است که به وسیله مرکز آمار ایران، در سال 1380 به اجرا درآمده است.نتایج تحلیلی داده ها بیانگر آن است که از میان عوامل فراوان جمعیت شناختی در خانواده ها در درجه اول، بعد خانوار و سپس تعداد فرزندان در خانواده، در تعیین وضعیت تحصیل فرزندان از اهمیتی ویژه برخوردار است و از میان عوامل گوناگون اقتصادی و اجتماعی خانوارها، محل سکونت خانوار، میزان تحصیلات سرپرست خانوار، هزینه خدمات فرهنگی خانوار و نیز کیفیت مسکن خانوار بیشترین میزان تاثیر را بر شانس بهره مندی فرزندان از تحصیلات بالاتر داشته است. افزون بر متغیرهای یادشده، وضعیت زناشویی سرپرست خانوار نیز بر احتمال داشتن یا نداشتن فرزند محروم از تحصیل در خانواده موثر بوده است. همچنین از میان عوامل فردی مورد پژوهش در این تحقیق، شیوه رفتار مادر با فرزند در مقایسه با رفتار پدر، دارای بیشترین تاثیر بر عملکرد تحصیلی فرزندان ایرانی بوده و نقشی مهم در تعیین سطح تحصیلات فرزندان داشته است.

مقدمه: سبک فرزندپروری والدین در دوران مختلف کودکی به منظور تعلیم و تربیت فرزندان برچگونگی تکامل شخصیت آنان تاثیرگذار می باشد. ارتباط مناسب والد با کودک علاوه بر فراهم نمودن آسایش و تقویت احساساتی از قبیل اعتماد، اطمینان، امنیت و استــقلال، زمینه ساز رشد و بلوغ جسمی، روانی و به خصوص اجتماعی در سنین نوجوانی و بعد از آن می گردد.هدف: مطالعه حاضر با هدف تعیین سبکهای فرزند پروری والدین شهر رشت انجام شده است.روش کار: مطالعه حاضر یک پژوهش توصیفی است که درآن 150 نوجوان 16-14 ساله (سن اواسط نوجوانی) با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای از دبیرستانهای شهر رشت انتخاب شده و در پژوهش شرکت نمودند. پرسشنامه مشتمل بر دو بخش اطلاعات دمــوگرافـیک نوجوان و خانواده و ابزاری که کیفیت ارتباط پدر و مادر را بطور جداگانه مورد سنجش قرار می داد (PBI) Parental Bonding Instrument توسط نوجوانان تکمیل شده و پس از جمع آوری به کمک نرم افزارآماری 15 SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایچ: یافته های پژوهش نشان می دهد میانگین و انحراف معیار میزان مراقبت و حمایت بیش از حد در پدران بترتیب (3.68±15.39) و (4.22±16.63) و این مقادیر در مادران بترتیب (4.22±13.45) و (4.81±14.40) می باشد که پدران و مادران بر اساس درجه بندی در ابزار در دسته محبت کم و حمایت زیاد (کم محبت) قرارمی گیرند.نتیجه گیری: پدران و مادران شهر رشت نشان دادند که با کودکان سرد بوده وآنان را طرد می کنند و نیز با حمایت بیش از حد ازفرزندان خود مانع استقلال و پیشرفت آنان می گردند. این امر قویا می تواند ناشی از عدم آگاهی از نحوه برخورد صـحـیح والدین با فرزندان در مراحل مختلف رشد و تکامل و عواقب جبران ناپذیر بر زندگی آینده جوانان باشد که خود لزوم آموزشهای همگانی بر اساس برنامه های ساختار یافته برای والدین قبل از تولد فرزندان را مطرح می نماید.

چکیده: مقاله حاضر مروری کوتاه بر روان شناسی رابطه والدین با فرزندانشان دارد. در این مقاله چگونگی تحول جنبه های متفاوت تعامل والدین- فرزند و پیامدهای بهنجار و نابهنجار آن بر سلامت کودک مورد بحث قرار می گیرند. دیدگاه نظریه های روانکاوی، روان شناسی شناختی و رویکرد بوم نگری در چنین تعاملی به اختصار تبیین می شود. در مقاله حاضر، برخی از یافته های مطالعات مربوط به تعاملات والدین- فرزندان که سعی در کشف ساز و کار تحول شناختی- اجتماعی و عاطفی کودک، گزارش می شوند. برخی از شباهت ها و تفاوت های موجود در تعامل مادر- فرزند و پدر- فرزند توضیح داده می شوند و اظهار می شود که رابطه والدین- فرزند یک رابطه متقابل دوطرفه است. در این بین، عوامل موثر بر وضعیت روانی والدین و هم چنین الگوهای سه گانه لوییس و لی- پانتر (1974) تشریح شده اند. از طرف دیگر، کیفیت تعامل والدین – فرزند که از عوامل بسیار مهم در مطالعه آسیب شناسی روانی تحولی است، از دوره شیرخوارگی تا نوجوانی به اختصار مورد بحث قرار گرفته است.  

هدف: ایمن سازی یکی از موثرترین و مقرون به صرفه ترین روش های پیشگیری از بیماری های عفونی محسوب می شود و این روش ارزان و در دسترس را می توان برای ترقی و پیشرفت بهداشت و سلامت کودکان به کار برد. این تحقیق به منظور تعیین میزان آگاهی و نحوه رفتار والدین در مورد واکسیناسیون کودکان زیر 6 سال در شهرستان زاهدان انجام شد. روش مطالعه: این پژوهش از نوع توصیفی تحلیلی بود که بر روی 1066 نفر از والدین کودکان زیر 6 سال در طی سال 1381 در شهرستان زاهدان از طریق تکمیل پرسشنامه با مراجعه محقق به در منازل انجام شد. پرسشنامه حاوی مشخصات والدین (جنس، سن و سطح تحصیلات) و 11 سوال مربوط به آگاهی و جدول واکسیناسیون بود. یافته ها: از 1066 نفر افراد مورد پژوهش، 756 نفر (70.9%) آگاهی متوسط، 159 نفر (14.9%) آگاهی کم و 151 نفر (14.2%) آگاهی کامل در مورد واکسیناسیون کودکانشان داشتند. همچنین 844 نفر (79.2%) از والدین واکسیناسیون کودکان خود را به طور کامل و 222 نفر (20.8%) آنان واکسیناسیون فرزندانشان را به طور ناقص انجام داده بودند. در این پژوهش ارتباط بین میزان آگاهی والدین با سن، میزان تحصیلات و منبع کسب اطلاعات شان معنی دار بود. رابطه بین نحوه رفتار والدین در جهت واکسیناسیون فرزندانشان با سن و میزان تحصیلات آنها معنی دار نبود ولی میان نحوه رفتار والدین با منبع کسب اطلاعات ارتباط معنی دار وجود داشت. منابع کسب اطلاعات والدین، رادیو، تلویزیون، کتب، مجلات، دوستان، پزشکان و کارکنان بهداشتی بود. نتیجه گیری: از آنجائی که آگاهی والدین در امر واکسیناسیون جهت پیشگیری از بیماری های عفونی از اهمیت ویژه ای برخوردار است به نظر می رسد که ضرورت داشته باشد در جهت بالا بردن آگاهی والدین در مورد واکسیناسیون تلاش و کوشش بیشتری صورت گیرد.

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی کیفی تجربه والدین از دوران کودکی فرزند دچار اختلال هویت جنسی انجام شد.روش: پژوهش حاضر یک مطالعه کیفی بود. با روش نمونه گیری در دسترس و هدفمند، با 10 نفر از والدین افراد دچار اختلال هویت جنسی ارجاع شده به انستیتو روانپزشکی تهران، در سال 1391، مصاحبه عمیق ساختارنیافته انجام شد. مصاحبه های ضبط شده پس از پیاده کردن و تایپ، با روش تحلیل محتوای استقرایی کدگذاری شدند.یافته ها: یافته های به دست آمده در چهار طبقه اصلی، با عناوین «شباهت به جنس مخالف/ تفاوت با هم جنسان»، «مشکلات مدرسه»، «نحوه برخورد با واقعیت وجود مشکل هویت جنسی» و «احساسات والدین» قرار گرفتند. والدین، واقعیت وجود مشکل هویت جنسی را در دوران کودکی فرزندشان به شیوه های مختلف تجربه کرده بودند، اما برخورد با واقعیت دیده شده را به شیوه های مختلف و با توجیهات گوناگون، به گذر زمان سپرده و از راه حل هایی مانند به تعویق انداختن، جدی نگرفتن، توجه نکردن و وعده دادن، کمک گرفته بودند.نتیجه گیری: پژوهش حاضر اولین مطالعه در کشور ما است که در آن صدای والدین مبتلایان به اختلال هویت جنسی شنیده شده است. با توجه به یافته های به دست آمده از مطالعه حاضر، لزوم طرح ریزی برنامه هایی چندبعدی احساس می شود که در آنها از یک سو، به آموزش عموم مردم (از جمله والدین) و آموزش تخصصی اهل حرفه، جهت آشنایی با اختلال هویت جنسی پرداخته و از سوی دیگر، به مشارکت والدین افراد دچار اختلال هویت جنسی در فرایند تشخیص و درمان توجه شده باشد.

رسانه های نوین، از طریق ترویج الگوهای متفاوت تعامل اجتماعی و امکان دسترسی به اطلاعات وسیع، چشم اندازهای جدیدی به روی اعضای خانواده گشوده و با فراهم کردن فرصت های جدید برای فعالیت مشترک، تأثیرات شگرفی بر ارتباطات اعضای خانواده گذاشته است. بررسی میانجی گری و نحوه مواجهه والدین با فضای مجازی، نه تنها به طرح راهکارهایی نوین در آموزش رسانه ای والدین کمک نموده، بلکه عرصه های جدیدی در مطالعات رسانه، به ویژه در حوزه خانواده بازمی کند. هدف اصلی این مقاله، مطالعه نحوه میانجی گری و تعاملات والدین در به کارگیری و استفاده فرزندان از امکانات فضای مجازی، حدود و مرزهای فعالیت با فناوری های ارتباطی و مهارت های لازم در فضای رسانه است. این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از روش تحلیل مضمون انجام شده است. نمونه تحقیق، مشارکت کنندگان بالقوه از والدین در سطح شهرکرج بودند. با در نظر گرفتن اهمیت حداکثر تنوع در نمونه تحقیق و محدودیت های موجود برای انجام مصاحبه، ملاک هایی برای انتخاب چارچوب نمونه در نظر گرفته شد. با استفاده از نمونه گیری هدفمند (برمبنای معیارهای انتخاب) و نظری، بعد از مصاحبه نیمه ساختاریافته با 15 نمونه والد، اشباع مضمونی حاصل شد. یافته های این پژوهش از 57 اظهار مهم غیرتکراری و غیرهمپوشان، ذیل 4 «مضمون کلی» شامل توانمندی رسانه­ای والدین، «میانجی گری محدودکننده»، «میانجی گری دیده بان»، «میانجی گری فعال»، 10«مضمون فرعی» و 43 «واحد معنایی فشرده» به دست آمدند. نتایج نشان داد مهارت های رسانه ای والدین شامل راهبردهایی است که به آنان امکان می دهد به طور مؤثر با محیط رسانه ای و استفاده کودکان و نوجوانان روبرو شوند. باتوجه به انواع استراتژی های میانجی گری های محدودکننده، دیده بانی و فعال، در تعاملات پیچیده والد-کودک، بسیاری از عوامل زمینه ساز فردی مداخله کرده و استراتژی های میانجی گری، با تغییرات رفتارهای دیجیتالی کودکان متغیربوده، و تابعی از رشد و فعالیت آنان در فضای مجازی است؛ بنابراین نحوه مواجهه والدین با فضای رسانه، منحصر به یک استراتژی میانجی گری نبوده، و ممکن است به منظور مداخلة رسانه ای، والدین از چند روش استفاده کنند. نه تنها والدین بر رفتارهای کودک تأثیرگذارند، بلکه رفتار واقعی کودک یا توانمندی های دیجیتالی وی نیز رفتار آنان را متأثر نموده، به نحوی که رویکرد میانجی گری خودرا، باتوجه به فعالیتی که کودک انجام می دهد، اتخاذ می کنند.