مقدمه: اندازه دور کمر و دور باسن در مطالعات اپیدمیولوژیک و نیز در مطالعات بالینی دارای اهمیت است لذا مطالعه حاضر با هدف ارزیابی تاثیر کاهش وزن بر اندازه دور کمر و دور باسن در زنان چاق و دارای اضافه وزن انجام شد. مواد و روش ها: مطالعه حاضر یک کارآزمایی بالینی از نوع قبل و بعد است که بر روی 289 زن 18 تا 73 ساله صورت گرفت. اطلاعات دموگرافیک گردآوری شد. وزن و قد طبق دستورالعمل های استاندارد اندازه گیری و نمایه توده بدنی (BMI) محاسبه شد. دور کمر (WC) در باریک ترین ناحیه آن و دور باسن (HC) در برجسته ترین قسمت، اندازه گیری و ثبت و نسبت دور کمر به دور باسن (WHR) محاسبه گردید. چاقی به صورت BMI ≥30 Kg/m2، اضافه وزن به صورت 25≤BMI <30 Kg/m2 و چاقی شکمی به صورت WHR≥0.8 تعریف شد. یافته ها: میانگین سنی زنان مورد مطالعه 34.9± 11.5 سال و میانگین وزن (w) و BMI آنها در شروع مطالعه به ترتیب 81.8± 14.6 کیلوگرم و 31.8 ±5.4 کیلوگرم بر متر مربع، میانگین 95.3± 10.3 WC سانتی متر، میانگین 114.6 ±10.8 HC سانتی متر و میانگین WHR، 0.83± 0.06 بود. بعد از رژیم کاهش وزن برای مدت حدود دو ماه W،BMI ، WC، HC و WHR به ترتیب به 77.8± 14.5 Kg، 30.4± 5.4 Kg/m2، 91.1± 10.5 cm، 111.8 ±11 cm و 0.81±0.06 رسید )برای همه (p<0.05. نتیجه گیری: یک رژیم کم کالری موجب کاهش وزن واضح به همراه کاهش BMI، WC، HC و WHR در زنان چاق و دارای اضافه وزن می شود و تغییرات ایجاد شده در WC و HC در آنها ارتباط مستقیم با BMI اولیه آنها دارد.