بیان مساله: خطوط و لوله های آب دستگاه های دندانپزشکی مکانی برای تشکیل بیوفیلم های میکروبی است. این بیوفیلم ها ممکن است به جایی برای رشد و تکثیر ریزجانداران بیماری زا درآیند.هدف: هدف از این بررسی، تعیین میزان کمی آلودگی باکتریایی در خطوط آب دستگاه های دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه آزاد خوراسگان اصفهان و اثر دی اکسیدکلرین پایدار شده برکاهش آن بود.مواد و روش: در این بررسی، 60 نمونه آب از خروجی های توربین، افشانه آب و هوا، کویترون و دستشویی های بخش های گوناگون دانشکده گردآوری شدند. نمونه ها پس از کشت در محیط آگار انکوبه گردیدند. پس از پنج روز شمار کلنی های باکتریایی به روش HPC شمارش شد. در مرحله بعد در مخزن کوچک طراحی شده در مسیر آب دستگاه های دندانپزشکی، دی اکسید کلرین پایدار شده (ماده ضد باکتریایی) افزوده و دوباره از خروجی افشانه آب و هوا، توربین ها و کویترون نمونه برداری شد. سپس، پس از پنج روز کلونی باکتریایی نمونه ها دوباره شمارش گردید. از آزمون های من- ویتنی و کروسکال- والیس برای واکاوی آماری داده ها استفاده شد.یافته ها: میزان کلونی های باکتریایی از همه خروجی های آب شامل افشانه آب و هوا، توربین ها، کویترون و دستشویی ها بیشتر از اندازه مجاز (واحد تشکیل کولونی (200=(CFU) بود. بیشترین مقدار کلونی باکتریایی از خروجی کویترون و کمترین آن از نمونه های گرفته شده از دستشویی ها بود، اما این اختلاف از لحاظ آماری معنادار نبود. پس از استفاده از دی اکسید کلرین پایدار شده، شمار کلونی های باکتریایی به گونه چشمگیر کاهش یافت (p<0.05).نتیجه گیری: میزان آلودگی باکتریایی خطوط آب دستگاه های دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه آزاد واحد خوراسگان اصفهان بیشتر از اندازه مجاز است. این باکتری ها بیشتر از گونه فرصت طلب هستند. افزودن یک ماده ضد باکتریایی در مسیر آب دستگاه قطعا به گونه ای موثر باعث کاهش میزان آلودگی باکتریایی تا اندازه مجاز می شود.