هدف: کنکاش مسیرهای پیام دهی در بیماری هایی مثل ورم پستان در گاو شیری که بیشتر تحت تاثیر فرایندهای فراژنتیک هستند، ضروری به نظر می رسد. مواد و روش ها: در این پژوهش 5 مولکول ریزRNA کاندید با شماره دسترسی های bta-mir-223، bta-mir 21-5p، bta-mir-181، bta-mir-146a و bta-mir-16a در منابع شناسایی و استخراج شدند و با استفاده از پایگاه داده Mirtarbase و پایگاه داده Targetscan به ترتیب ژن های هدف تایید شده و پیش بینی شده برای هر یک از ریزRNAهای بالا استخراج شدند. سپس بیان ژن های هدف پیش بینی شده و تایید شده برای هر یک از ریزRNAهای بالا در بافت غدد پستانی در پایگاه NCBI بررسی شدند. علاوه بر این با استفاده از نرم افزار DAVID، مسیرهای پیام رسانی سلولی در KEGG مشخص شدند. نتایج: بر اساس نتایج بدست آمده مشخص شد که ریز bta-mir-146a RNAاز طریق تاثیر بر 7 پروتئین، و ریز RNA bta-mir-223 از طریق تاثیر بر 11 پروتئین و ریز bta-mir 21-5p RNA از طریق تاثیر بر 9 پروتئین در مسیرهای پیام دهی سلولی مختلفی درگیر هستند، و لذا احتمالا در بیماری ورم پستان گاو شیری نقش دارند. همچنین نتایج نشان داد که دو ریز bta-mir-181 RNAو bta-mir-16a در مسیرهای پیام دهی مهمی مثل GnRH signaling pathway، Estrogen signaling pathway، Progesterone-mediated oocyte maturation، Oxytocin Signaling Pathway و MAPK Signaling Pathway نقش مهمی را بازی می کنند. نتیجه گیری: این پژوهش نشان می دهد که ریزRNAهای مورد بررسی می توانند به عنوان نشانگرهای مولکولی، در علت یابی ملکولی بیماری ورم پستان گاو شیری نقش مهمی ایفا کنند.

مقدمه: لوسمی لنفوبلاستی حاد (Acute lymphoblastic leukemia یا ALL) شایع ترین لوسمی در کودکان است. تغییر در بیان miRNAها در ALL اتفاق می افتد. هدف از انجام این مطالعه، بررسی اهمیت miR-128، miR-144-3p، miR-181b و miR-451 در روند تشخیص و پاسخ به درمان در کودکان مبتلا به لوسمی حاد لنفوبلاستی B است. روش ها: در این مطالعه، نمونه های سرم از 12 کودک مبتلا به لوسمی حاد لنفوبلاستی B در زمان تشخیص (گروه مورد) و همچنین، 12 فرد سالم به عنوان گروه شاهد، جمع آوری شده است. پس از درمان، بار دیگر از این بیماران نمونه گیری شد و مقدار بیان miR-128، miR-144-3p، miR-181b و miR-451 در بیماران در دو مرحله ی تشخیص و پس از درمان بررسی شد. یافته ها: بیان miR-144-3p در گروه مورد نسبت به گروه شاهد کاهش (26/0 برابر و 020/0 = P) و در زمان بعد از درمان نسبت به قبل از درمان افزایش داشت (4 برابر و 001/0 > P). علاوه بر این، بیان miR-128 (11/0 برابر و 006/0 = P) و miR-181b (34/0 برابر و 040/0 = P) در وضعیت پس از درمان در مقایسه با قبل از درمان به طور معنی داری کاهش داشت. نتیجه گیری: کاهش بیان miR-144-3p می تواند به عنوان نشانگر تشخیصی و در مقابل، افزایش بیان این miRNA می تواند به منظور پی گیری پاسخ به درمان در بیماران ALL به کار رود. علاوه بر این، بیان کاهشی miR-128 و miR-181b پس از درمان بیماران، نشان می دهد که این miRNAها می توانند به عنوان نشانگرهای درمانی در کودکان ALL پیشنهاد شوند

هدف: در این تحقیق ارتباط miR-33a، miR-429 و miR-200c با مسیر EMT در سرطان سلول های غیرکوچک ریه، مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها: در این مطالعه از روش Real Time-PCR برای ارزیابی تغییرات بیان miRNAهای مذکور از 30 بافت توموری سلول های غیرکوچک ریه (NSCLC) (66 درصد در مرحله I و II و 34 درصد بیماران در مرحله III) استفاده شد. پس از استخراجRNA از نمونه های بافتی سنتز cDNAبا استفاده از پرایمرهای ساقه حلقه انجام شد. بررسی کمی میزان بیان ژن های فوق الذکر با استفاده از پرایمرهای اختصاصی انجام و آنالیز داده ها با فرمول-∆ ∆ ct 2 صورت گرفت. نتایج: ارزیابی تغییرات بیان برای miR-33a نشان دادکه تعداد 11 نمونه از 30 نمونه توموری افزایش بیان داشتند. miR-429 افزایش بیان در 12 نمونه توموری و miR-200c افزایش بیان در 18 نمونه توموری داشتند. اما این تغییرات معنی دار نبود (به ترتیب 09/0p=، 084/0p= و 072/0p=). نتیجه گیری: از آن جایی که نمونه های این مطالعه در مراحل ابتدایی سرطان بودند، شاید توجیه کننده عدم تغییر بیان معنی دار می باشد. همچنین این پژوهش در مقیاس کوچک طراحی شده، لذا برای به دست آوردن نتایج دقیق تر، تحقیقات بیشتر و افزایش تعداد نمونه ها نیاز است.

هدف: در حال حاضر روش های تشخیص سرطان مثانه از حساسیت و اختصاصیت لازم برخوردار نیست؛ بنابراین یافتن نشانگر های تومور جدید که حساسیت و اختصاصیت بالایی داشته باشد مورد توجه قرار گرفته است microRNA ها (miRNA, miR) گروه بزرگی از RNA های کوچک مولکول و غیرکدکننده است که نقش مهمی در کنترل بیان ژن ها دارد. مطالعات اخیر نشان داده است که الگوی بیان miRNA ها در سلول های سرطانی به طور معنی داری تغییر می کند. این تغییرات، در اکثر سرطان ها اختصاصی و وابسته به نوع سرطان است. هدف از این مطالعه بهینه یابی روش استخراج RNA کل حاوی miRNA ها از ادرار و استفاده از آن به عنوان یک روش تکرارپذیر در بررسی حضور miRNA ها در ادرار مبتلایان به سرطان مثانه است.مواد و روش ها: RNA کل از ادرار مبتلایان به سرطان مثانه و گروه کنترل با استفاده از محلول RNX و تریزول LS به دو روش اصلی و تغییر یافته استخراج شد. حضور miRNA های با وابستگی احتمالی به سرطان مثانه به روش Real-Time در این نمونه ها بررسی شد.نتایج: روش های RNX و تریزول LS تغییر یافته، روش های مناسبی برای استخراج RNA از نمونه های ادرار است. سطح mir-21 در RNA های استخراج شده به روش تریزول LS تغییر یافته بالاتر از روش RNX بود. قابل ذکر است که مقایسه نمونه های ادرار منجمد و غیرمنجمد نشان دهنده سطح بالاتر microRNA ها در نمونه های منجمد بود.نتیجه گیری: در این مطالعه روشی آسان، تکرارپذیر و قابل اعتماد برای تشخیص تکثیر miRNA ها در نمونه های ادراری به دست آمد. بر اساس اطلاعات miRNA ها نشانگرهای مناسبی برای تشخیص اولیه و غربالگری سرطان مثانه است.

مولتیپل اسکلروزیس ( MS) بیماری مزمن تخریب کننده ی میلین است که دستگاه عصبی مرکزی را درگیر می کند. سلول های CD4+ T گروهی از سلول های دستگاه ایمنی اکتسابی هستند که نقش محوری در بروز پاسخ های ایمنی علیه عوامل بیگانه دارند. سلول های Th17 یکی از زیررده های سلول هایT CD4+هستند که در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس افزایش می یابند. microRNA ها (miRNA)RNA های غیر کد کننده هستند که بیان پروتئین ها را با هدف قرار دادن mRNA ی هدف آنها تنظیم می نمایند. اختلال بیانmiRNA ها نقش مهمی در بیماری زایی بیماری های خود ایمن دارد. هدف این مطالعه یافتن miRNA های احتمالی موثر بر مسیر تمایزی سلول های Th17 به روش بیوانفورماتیکی است تا بتوان از این طریق این مسیر تمایزی را مهار و علائم این بیماری را کاهش داد. دراین مطالعه از طریق پایگاه داده های miRWalk و miRTarBase میانکنش های احتمالی و تایید شده میان برخی miRNA هایی که قبلا به صورت کلینیکی در بیماران مولتیپل اسکلروزیس تغییر بیان نشان داده اند و پروتئین های مسیر تمایزی سلول های Th17 مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان دادmiR-9 احتمالا با مهار تنظیم کننده های منفی مسیر تمایزی Th17 می تواند تمایز سلول های Th17 از سلول های T بکر را القا نماید و در مقابل miR-17 وmiR-106a/b احتمالا می توانند با مهار تنظیم کننده های مثبت این مسیرتمایز سلول های Th17 را مهار نمایند و بنابراین می توانند به عنوان اهدافی برای مهار یا کاهش علائم و همچنین نشانگر تشخیصی در بیماران مبتلا به ام اس استفاده گردند.

سابقه و هدف:تغییر بیان میکرو RNA می تواند باعث شروع و پیشرفت سرطان شود. هدف از مطالعه حاضر، بررسی میزان بیان miR-125a و ارتباط آن با JAK2 allele burden و یافته های آزمایشگاهی در بیماران مبتلا به نئوپلاسم های میلوپرولیفراتیو شامل پلی سیتمی ورا (PV) و ترومبوسیتمی اساسی (ET) بود.مواد و روش ها:مطالعه حاضر از نوع تجربی بود. در مجموع 40 بیمار مبتلا به PV و ET در زمان تشخیص مورد بررسی قرار گرفتند. تعداد 10 نفر از افراد سالم نیز به عنوان کنترل وارد مطالعه شدند. میزان JAK2 V617 F allele burdens و نیز سطح بیان miR-125a-5p و miR-125a-3p در لکوسیت های خون محیطی بیماران با روش quantitative real-time polymerase chain reaction بررسی شد. داده های مربوط به بیماران وارد 16 SPSS شد و مورد تجزیه و تحلیل آماری به روش من ویتنی قرار گرفت. برای بررسی ارتباط بین داده ها نیز از ضریب همبستگی اسپیرمن استفاده شد.یافته ها:سطح بیان miR-125a-5p در هر دو گروه PV و ET افزایش داشت (p=0.003،p=0.002 ). در گروه PV، ارتباط بین miR-125a-5p و شمارش پلاکت معنادار بود (r=0.531، p=0.01). درصد کمی موتاسیون JAK2 در پلی سیتمی ورا (18.29%±62.37%) 66% و در ترومبوسیتمی اساسی (13.95%±43.4%) 40% دیده شد (p=0.007).نتیجه گیری:نتایج مطالعه حاضر نشان داد که غیر از موتاسیون JAK 2، تغییر بیان میکرو RNA ها نظیر miR-125a نیز در بیماران MPN وجود دارد.