زمینه مطالعاتی: آغوز به‎دلیل وجود مواد مغذی و عوامل ایمنی‎زا، در توانایی انتقال ایمنی به نوزاد نشخوارکنندگان حائز اهمیت می‎باشد. هدف: به منظور بررسی تأثیر محدودیت خوراکی در دوره انتقال بر روند تغییر ترکیبات آغوز و همچنین برای ارزیابی امکان انتقال ایمنی از طریق آغوز با استفاده از دستگاه رفرکتومتر دیجیتال این آزمایش انجام شد. روش کار: از تعداد 20 رأس میش آبستن (لری- بختیاری و ترکی- قشقایی) دنبه‎دار در دو گروه شاهد (10n=) و محدودیت خوراکی (10n =) استفاده شد. پس از سازگاری، در دوره پیش از زایش (5- تا 1-)حیوانات گروه شاهد با 100 درصد و گروه محدودیت در همین بازه طی هفته های اول تا پنجم مطالعه به ترتیب و به صورت هفتگی با 100، 50، 65، 80، و 100 درصد جیره پیشنهادی تغذیه شدند. بعد از زایمان نیز همین برنامه تغذیه‎ای تکرار گردید. نمونه خون میش‎ها به صورت هفتگی در طول دوره آزمایش و نمونه‎های آغوز و خون بره‎ها در زمان های صفر (روز زایمان)، 1، 12، 24، 36، 48 و 72 ساعت پس از زایمان گرفته شد. درصد بریکس تمام نمونه‏ها و همچنین ترکیبات اصلی آغوز اندازه‎گیری شد. داده‎ها با استفاده از رویه Mixed Model نرم افزار SAS ارزیابی شدند. نتایج: محدودیت خوراکی موجب کاهش درصد بریکس خون میش‎ها نسبت به گروه شاهد شد(05/0>P). بین درصد بریکس خون بره‎ها تفاوت معنی داری در دو گروه مورد آزمایش مشاهده نشد (05/0P). نتیجه گیری کلی: روند تغییر ترکیبات آغوز و مقدار بریکس در گوسفندان دنبه‎دار با دیگر دام‏ها متفاوت بوده و به نظر می رسد دام‎ها در تلاش هستند که در حداقل زمان ممکن مواد مورد نیاز را از طریق آغوز به نوزادان خود انتقال دهند.

از آنجایی که ایمنوگلوبولین ها در مقادیر بسیار اندک از طریق جفت از مادر به گوساله ها منتقل می شوند، انتقال ایمنوگلبولین ها از طریق آغوز به گوساله از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. نقص در انتقال ایمنی غیرفعال یکی از عوامل اصلی مستعد کننده بیماری های مختلف به خصوص اسهال در گوساله های نوزاد محسوب می شود. با این وجود به علت حضور برخی عوامل بیماری زا در آغوز به خصوص باکتری ها، برخی از محققین استفاده از آغوز حرارت دیده را توصیه می نمایند. کاهش باکتری های بیماری زای موجود در آغوز تحت تاثیر حرارت ممکن است سبب افزایش جذب ایمنوگلبولین ها شود. برخی شواهد گویای کاهش جذب ایمنو گلبولین ها به دنبال حرارت دادن آغوز می باشند. هدف از این مطالعه، بررسی میزان آلبومین، گلوبولین و پروتئین تام خون در گوساله ها پس از حرارت دادن آغوز در دمای 63 درجه سلسیوس به مدت 30 دقیقه می باشد. بدین منظور، در یک دامداری صنعتی تعداد 28 راس گوساله نوزاد به دو گروه شاهد و تیمار تقسیم شدند. به گوساله های گروه شاهد آغوز معمولی و به گروه تیمار آغوز حرارت دیده خورانده شد. از تمامی گوسالههای شاهد و تیمار بلافاصله پس از زایش و 48 ساعت پس از آن خون گیری به عمل آمد. غلظت پروتئین تام و گلوبولین در گروه شاهد در مقایسه با گروه تیمار بیشتر بود (p<0.05). تفاوت معنی داری در غلظت آلبومین در دو گروه مشاهده نگردید. کاهش غلظت گلبولین سرم در گروه تیمار را می توان دناتوره شدن گلوبولین ها در اثر حرارت دانست.

به منظور تعیین تاثیر ایمنی به دست آمده از آغوز بر زنده مانی و راندمان رشد بره ها، تعداد 71 راس میش آبستن از گله ایستگاه پرورش و اصلاح نژاد گوسفند لری بختیاری واقع در شهرکرد (به تعداد 360 راس) به طور تصادفی انتخاب شد. نمونه گیری از خون میش ها دو هفته قبل از زایش، از خون بره ها 36 ساعت بعد از تولد و از آغوز میش ها 1 تا 8 ساعت بعد از زایمان به عمل آمد. پس از استخراج سرم میش ها و بره ها، میزان ایمونوگلوبولین G سرم میش ها، بره ها و آغوز میش ها و غلظت پروتئین کل در آغوز میش ها، سرم میش ها و بره ها اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که میانگین غلظت ایمونوگلوبولین G در سرم میش، آغوز میش و سرم بره به ترتیب 21.33، 48.48 و 7.86 میلی گرم بر میلی لیتر و پروتئین کل به ترتیب 71.98، 114.48 و 65.77 گرم بر لیتر بود. مرگ و میر بره ها با تمام صفات مربوط به ایمنی رابطه معنی داری (P<0.05) نشان داد. به طوری که میانگین حداقل مربعات همه صفات مربوط به ایمنی در بره های تلف شده پایین تر از بره های زنده مانده بود. غلظت صفات مربوط به ایمنی در سرم میش ها و بره ها و آغوز میش ها تاثیر معنی داری بر رشد در بره ها نداشت (P>0.05). بنابراین، با بهبود سطح ایمنی میش ها قبل از زایش، می توان سطح ایمنی در بره ها را بهبود بخشید و میزان تلفات را کاهش داد.

در این آزمایش اثرات مصرف مقادیر مختلف آغور در هفته اول تولد بر فعالیت غدد تیرویید و فوق کلیه بررسی شد. تعداد 18 راس گوساله در سه گروه 1 و 2 و 3 (n=6) تقسیم شدند. به گوساله های گروه 2 دوبار در روز و به مدت سه روز ‎‎‎آغوز داده شد در حالیکه گوساله های گروه 1 فقط یکبار آغوز به عنوان اولین وعده غذایی دریافت کردند و به حیوانات گروه 3 فقط جانشین شیر داده شد. در روزهای 2 و 1 و 7 آزمایش، غلظت کورتیزول، T3,T4 و گلوکز پلاسما اندازه گیری شد. غلظت کورتیزول پلاسما بعد از غذا از روز اول تا هفتم در هر سه گروه روند کاهشی نشان داد اما در روز دوم و هفتم، غلظت کورتیزول پلاسما بعد از غذا درگروه 3 علیرغم کاهش نسبت به روز اول، نسبت به دو گروه دیگر بیشترین مقدار را به خود اختصاص داد (p<0/05). غلظت پلاسمایی T3,T4 در طول هفته اول بعد از تولد، در هر سه گروه سیر نزولی نشان داد ولی این کاهش در گروه 3 بیشتر بود. غلظت گلوکز پلاسما بعد از غذا درگروه های 1و 2 در روز دوم وهفتم افزایش نشان داد و این افزایش نسبت به گروه 3، به خصوص در گروه 2، بیشتر بود (p<0/01).

زمینه مطالعه: موتیلیدها به خصوص اریترومایسین توانایی بسیاری در افزایش سرعت تخلیه شیردان دارند.هدف: هدف از این مطالعه بررسی اثر اریترومایسین به عنوان افزایش دهنده سرعت تخلیه شیردان در جذب ایمنوگلوبولینهای G آغوز در گوساله های نوزاد بود. 12 راس گوساله نوزاد در 2 گروه 6 تایی شامل گروه تیمار و گروه شاهد قرار گرفتند.روش کار: یک ساعت پس از تولد به گوساله های گروه تیمار اریترومایسین (8.8mg/kg) و به گوساله های گروه شاهد 2mL کلرید سدیم 0.9% در عضله گردن تزریق شد و 30 دقیقه بعد یک نمونه خون وریدی از دام گرفته شده و بلافاصله3L  آغوز توسط لوله مری خورانده شده و خونگیری در زمان های 1، 3، 6، 9، 12، 18، 24، 36 و 48 ساعت و 5 و 7 روز پس از تولد جهت اندازه گیری مقادیر IgG سرم انجام گردید.نتایج: نتایج این مطالعه نشان داد که اریترومایسین توانست باعث افزایش معنی دار سطوح IgG سرم گوساله ها در گروه تیمار گردد(20.394mg/mL) .نتیجه گیری نهایی: بر اساس این مطالعه می توان بیان کرد که اریترومایسین با تسریع در تخلیه شیردان باعث افزایش سرعت تحویل آغوز به روده ها شده و با افزایش جذب IgG آغوز باعث افزایش سطوح سرمی آن در گوساله ها شده است.

زمینه مطالعه: امپرازول داروی مهارکننده ترشح اسید از شیردان می باشد. اسیدیته شیردان در جذب ایمونوگلوبولین ها موثر می باشد.هدف: ارزیابی اثرات افزایش pH شیردان ناشی از مصرف امپرازول بر میزان جذب پادتن ها از روده بره های نوزاد بود.روش کار: این مطالعه روی 30 راس بره تازه متولدشده انجام گرفت. بره ها بلافاصله پس از تولد و قبل از دریافت آغوز از مادر جدا و به 6 گروه 5 راسی تقسیم شدند. گروه 1؛ بره ها از تولد تا 84 ساعت آغوز، گروه 2؛ بره ها از زمان تولد تا 84 ساعت پس از آن آغوز + امپرازول (4 mg/kg)، گروه 3؛ بره ها از زمان تولد تا 24 ساعت پس از آن شیر و از ساعت 24 تا 84 پس از تولد آغوز، گروه 4؛ بره ها از تولد تا 24 ساعت پس از آن شیر + امپرازول و از ساعت 24 تا 84 پس از تولد آغوز + امپرازول، گروه 5؛ بره ها از زمان تولد تا 6 ساعت پس از آن شیر و از ساعت 6 تا ساعت 84 پس از تولد آغوز و گروه 6؛ بره ها از زمان تولد تا 6 ساعت پس از آن شیر + امپرازول و از ساعت 6 تا 84 پس از تولد آغوز + امپرازول دریافت کردند. خون گیری از بره ها در زمان های صفر، 24، 48، 72 و 96 ساعت بعد از تولد انجام گردید. نمونه های سرم از نظر - IgG تام با روش ELISA غیرمستقیم مورد بررسی قرار گرفتند.نتایج: در این مطالعه تفاوت معنی داری بین غلظت IgG تام خون بره های گروه شاهد 3 و تیمار 4 وجود داشت و میزان جذب IgG تام در گروه 4 به شکل معنی داری کاهش یافته بود ولی بین باقی گروه های شاهد و تیمار اختلاف معنی داری وجود نداشت.نتیجه گیری نهایی: بنابراین تصور می گردد، بالا بردن pH شیردان در بدو تولد تاثیر معنی داری بر روی افزایش جذب  IgGتام ندارد. به نظر می رسد که علت کاهش میزان IgG- تام در گروه 4 تاخیر در تخلیه معدی باشد که در اثر تجویز امپرازول رخ می دهد.